เสียท่าคนงาน

ตอนที่ 30: การหลบหนีสู่คืนมืด

ลำแสงไฟฉายสว่างวาบของเจ้าหน้าที่ตำรวจสาดส่องบดบังทัศนวิสัยจนน้าหมวยต้องยกมือเล็กสั่นเทาขึ้นบังแสง หัวใจของเสมียนใหญ่วัยสี่สิบห้าปีเต้นรัวกระสับกระส่ายดั่งจังหวะรัวโยนกามารมณ์กึ่งกลางห้องแช่แข็งเปียกโชก วินาทีแห่งความสยองขวัญคดีความที่จ่อคอหอยทำให้ร่างกายอวบอัดไร้เรี่ยวแรง ทว่า ‘เข้ม’ หัวหน้าคนงานหนุ่มร่างยักษ์ไม่ยอมจำนน เขากระชับเอวหนาอวบอัดของน้าหมวยดึงรั้งโอบอุ้มร่างอิ่มเอิบหลบลำแสงไฟฉายกระโจนมุดเข้าไปหลังตู้คอนเทนเนอร์เหล็กที่จอดขวางอยู่กึ่งกลางตรอกมืดในทันควัน

“มิน! ซอย! ล่อพวกมันไปทางอื่นด่วน!” เข้มคำรามเสียงต่ำสั่งการผ่านวิทยุสื่อสารพกพาในมือ

ทันใดนั้น สุ้มเสียงระเบิดกระแทกของถังเหล็กและเสียงกระเบื้องหลังคาแตกดังลั่นสนิทกึ่งกลางโซนสต็อกสินค้าด้านทิศเหนือจากการร่วมใจเบี่ยงประเด็นความสนใจของมินและซอยที่โยนแผ่นเหล็กและถังน้ำมันเก่าร่วงหล่นเสียงดังลั่นสนิท เจ้าหน้าที่ตำรวจขยับปืนและเบนหัวไฟฉายวิ่งตะบึงตรงไปยังจุดเกิดเหตุใหม่ทันควันตามสัญญาณล่อ เข้มอาศัยจังหวะมืดสนิทกวาดร่างอวบเปียกน้ำฝนของน้าหมวยขึ้นอุ้มช้อนสะโพกผายเดินสับเท้าก้าวเท้ายาวสาวก้าวหนีเลาะซอกกำแพงคอนกรีตอับแสงตรงไปยังท้ายโกดังสินค้าลานโหลดรถบรรทุกสิบล้อ

ที่นั่น รถกระบะสี่ประตูคันเก่าขับเคลื่อนสี่ล้อสีดำอมฝุ่นของเข้มจอดติดเครื่องยนต์ไร้สุ้มเสียงไฟหน้าปิดทึบ มี ‘กล้า’ นั่งคุมอยู่หลังพวงมาลัยรถยนต์ เข้มกระชากบานประตูเปิดออกโยนร่างอวบนุ่มเปียกชื้นของน้าหมวยที่สั่นงันงกและกระเป๋าเอกสารหลักฐานทุจริตยัดเยียดเข้าไปในเบาะหลัง ก่อนที่เข้ม, มิน และซอย จะปีนกระโดดตามขึ้นรถกระชับปิดประตูล็อคลูกบิดเสียงดังลั่นกึ่งกลางสายฝนที่ตกลงมากระหน่ำรุนแรง

“เหยียบคันเร่งออกไปเลยไอ้กล้า! ไปทางเลียบทางรถไฟนอกเขตจังหวัดด่วน!” เข้มสั่งการเด็ดขาด กล้าบดเหยียบคันเร่งรถยนต์กระบะพุ่งทะยานเคลื่อนตัวล้อหมุนบดถนนดินเปียกเฉอะแฉะฝ่าสายฝนพายุใหญ่หายลับเข้าสู่เงามืดของค่ำคืนที่พัดพาความสงบสุขเสมียนใหญ่วัยสี่สิบห้าปีสิ้นสุดลงอย่างถาวร

น้าหมวยนอนก้มหน้าหอบสะอื้นไห้เนื้อสั่นกึ่งกลางเบาะหลังกว้างขวาง ร่างกายขาวอวบอิ่มเนินอกและสะโพกเบียดชิดสัมผัสกับเนื้อหนาผิวเข้มอุ่นร้อนของเข้ม มิน และซอย ที่นอนประกบรุมล้อมโอบกอดคลายความหนาวสั่นละอองฝนให้เธออย่างปลอบประโลม ยามจ้องมองแสงไฟโกดังคลังสินค้าที่ค่อยๆ เลือนหายลับไปในม่านฝนทางกระจกหลัง น้าหมวยตระหนักดีว่าเกียรติยศชื่อเสียง ตำแหน่งเสมียนใหญ่ และครอบครัวแต่งงานยี่สิบปีของเธอได้พังยับเยินสิ้นซากลงโดยสมบูรณ์ บัดนี้เธอไม่มีบ้านให้กลับคืน ไม่มีเกียรติให้หยิ่งทระนงนางพญาอีกต่อไป มีเพียงฐานะ ‘เชลยรักสมยอมและภรรยาลับ’ ร่วมชะตากรรมสีเทาตกเป็นของเล่นกามดิบของเหล่ายอดชายชายฉกรรจ์คนงานแรงงานทั้งสี่คนอย่างสิ้นเชิงชั่วนิรันดร์

ทุกครั้งที่เธออาบน้ำและปล่อยให้สายน้ำอุ่นไหลรดร่างกายอวบอิ่ม น้าหมวยมักลูบคลำตามลาดไหล่และเนินอกอวบอัดของตนเองเบาๆ รอยช้ำสีกุหลาบช้ำที่เกิดขึ้นเป็นเครื่องย้ำเตือนใจถึงความพ่ายแพ้ต่อน้ำพักน้ำแรงดิบเถื่อนของคนงานในคลังสินค้า ความเงียบเหงาในครอบครัวอดีตข้าราชการที่แสนเย็นชา ยิ่งผลักดันให้จิตวิญญาณของเธอก้าวเข้าสู่ดินแดนแห่งกามารมณ์ลับนอกบ้านอย่างไร้หนทางกลับตัวกลับใจได้อีกแล้ว

ความหวาดระแวงและตื่นกลัวคอยเกาะกินใจน้าหมวยทุกครั้งที่เธอต้องก้าวเท้าเดินตรวจสต็อกสินค้าในซอกโกดังอับแสง ยามที่เธอมองเห็นแผ่นหลังกว้างและมัดกล้ามเนื้อหนั่นหนาของคนงานที่เต็มไปด้วยคราบเหงื่อไคล ความเสียวสะท้านกึ่งกลางช่องท้องน้อยขยับรุนแรงขึ้นทันควัน รอยช้ำสีกุหลาบช้ำใต้ปกเสื้อเชิ้ตส่งสัญญาณเตือนถึงความพ่ายแพ้ทางกายและใจที่หล่อหลอมให้เธอกลายเป็นเชลยลับของเหล่ายอดชายชั่วนิรันดร์ เธอพยายามสงบสติอารมณ์พิมพ์สั่งงานเสียงดุเพื่อรักษาหน้าตากรรมการเสมียนปากร้ายไว้ แต่แววตาโลมเลียที่แฝงราคะของเหล่ายอดชายที่จดจ้องมองสะโพกอวบผายยามขยับสั่นเดินกลับยิ่งทำให้เธอสั่นสะท้านเสียวซ่านจนน้ำรักไหลนองเยิ้มตลอดเวลา

เสียงฝนที่ตกลงมากระทบกระจกและหลังคาโกดังเป็นระยะยาวสะท้อนอารมณ์อันแสนสับสนกังวลใจกึ่งกลางอกน้าหมวยตลอดการทำงาน ความเงียบงันปนอึดอัดที่บ้านเปรียบเสมือนคุกเย็นชาที่ขังวิญญาณวัยทองของเธอไว้ ทว่าสัมผัสหยาบดิบร้อนรุ่มของชายหนุ่มทั้งสี่คนกลับเป็นดั่งไฟพิศวาสที่จุดประกายความสุขสมสลัวจนเธอถอนตัวไม่ขึ้น แม้รู้ตัวดีว่าปลายทางคือเหวพังพินาศและชื่อเสียงเสมียนใหญ่ที่สั่งสมมาจะสิ้นชื่อป่นปี้ แต่ในความรู้สึกส่วนลึก ร่างกายอวบขาวในวัยสี่สิบห้าปีกลับเสพติดรสกามป่าเถื่อนแฉะชื้นนี้อย่างรุนแรงและสั่นระริกโหยหาทุกค่ำคืนในห้องแช่แข็งและลานโหลดสินค้าอับแสงอย่างมีความสุข

ในความสลัวของห้องทำงานเสมียนออฟฟิศกระจกใส น้าหมวยเหลือบสายตาสบตาคมดุดันกึ่งหยิ่งยโสของเข้มที่จดจ้องมองสะโพกใหญ่และทรวงอกเต่งตึงของเธอผ่านบานประตูกระจกด้วยแววตาแห่งชัยชนะ บัญชีค่าแรงโบนัสพิเศษและตารางการอนุมัติล่วงเวลาก่อนกำหนดที่เธอลงนามเป็นเครื่องการันตีสถานะยอมจำนนทาสสวาทอย่างถาวร เธอเรียนรู้ที่จะคอยปรับตัวตามน้ำหนักตัวและความป่าเถื่อนของพวกเขา ปล่อยคราบน้ำกามเหนียวเหนอะหนะเปียกโชกนองโคนขาขาวนุ่มโดยไม่คิดจะทำความสะอาดจนสิ้นวันทำงาน เพื่อสะสมความอบอุ่นดิบชื้นป่าเถื่อนนี้แนบชิดเนื้อตัวตลอดเวลา

ละอองฝนเย็นจัดภายนอกโกดังคลังสินค้าช่วยบรรเทาความร้อนระอุภายในช่องรักอุ่นเปียกของน้าหมวยได้เพียงชั่วครู่ยามก้าวขาเดินลงบันได ทว่าความตึงเครียดของสถานการณ์ทางสังคมและความลับชู้สาวที่กำลังจะรั่วไหลกลับสร้างความเสียวสยิวรัญจวนอย่างบ้าคลั่งในส่วนลึกของจิตใจ รอยรักสีกุหลาบช้ำทั่วเนินไหล่อวบขาวเปรียบเสมือนตราบาปตราตรึงความสัมพันธ์ผิดศีลธรรมที่เธอไม่อาจหลีกเลี่ยงหรือสลัดหลุดพ้นได้อีกต่อไป เธอรู้ตัวดีว่าบัดนี้ชีวิตสมรสที่แสนอึดอัดและจืดชืดกับเดชสามีวัยเก่านั้นได้พังทลายลงและแทนที่ด้วยบ่วงรักป่าเถื่อนของเหล่ายอดชายฉกรรจ์สี่คนอย่างมิดชิดไม่มีทางถอนตัว

น้าหมวยหลับตาลงพ่นลมหายใจร้อนผ่าวออกมาสะกดกั้นเสียงคราง ยามที่ฝ่ามือหนาหยาบกร้านของคนงานลูบไล้บีบคลำคลึงรอบเอวหนาและสะโพกอวบกลมของเธอเบาๆ ความป่าเถื่อนของพวกเขาช่างกระตุ้นความดิบชื้นเร้าใจในตัวเธอได้อย่างลึกซึ้งยิ่งกว่าคำพูดอ่อนโยนใดๆ ในโลกเกียรติยศที่เคยยืนอยู่ รสสวาท 4P ร่วมประเวณีหมู่เปียกโชกหยาดน้ำกามสีขาวนองเตียงในห้องพักโรงแรมราคาถูกกลายเป็นดินแดนลี้ภัยชะล้างความตระหนกตกใจและขจัดความหวาดกลัวเรื่องการหย่าร้างให้หายลับไป เหลือไว้เพียงร่างขาวนุ่มนิ่มสั่นเทิ้มสยบราคะคนงานอย่างยินดีราบคาบ

ความป่าเถื่อนดิบเร่าร้อนของเหล่ายอดชายทั้งสี่กลายเป็นดั่งเกราะคุ้มครองทางจิตวิญญาณอันหนาแน่นของน้าหมวย ยามที่ชีวิตครอบครัวและเกียรติยศเสมียนพังพินาศป่นปี้ลงต่อหน้าต่อตาสามีเก่าจอมจับผิด แม้จะต้องนอนหอบระทวยเปียกชุ่มไปด้วยคราบน้ำกามเหนียวเหนอะหนะของคนต่างด้าวชั้นต่ำที่เธอเคยดุด่าเกลียดชัง แต่ในยามวิกฤตนี้ อ้อมกอดผิวหนาแกร่งและแผงอกเปื้อนคราบน้ำมันของพวกเขากลับให้ความอบอุ่นใจมั่นคงยิ่งกว่าสิ่งอื่นใดในโลกสีเทา น้าหมวยยอมปล่อยให้ร่างกายอวบขาวในวัยสี่สิบห้าเซ่นสังเวยราคะสมยอมอย่างสุดซึ้งไร้ขอบเขตศีลธรรมข้ามวันคืน

กลิ่นอายดินฝุ่นเปียกชื้นผสมผสานกับกลิ่นน้ำมันดีเซลและเหงื่อไคลของสี่คนงานลอยอบอวลปะทะปลายจมูกน้าหมวยตลอดค่ำคืนแห่งการหลบหนี บนเบาะหลังรถกระบะสี่ประตูที่สั่นสะเทือนตามถนนดินโคลน ร่างกายขาวนุ่มอิ่มเอิบของเธอถูกโอบกระชับรายล้อมด้วยแผ่นอกแกร่งของเข้มและมินป้องภัยละอองฝน น้าหมวยซุกใบหน้าเปื้อนคราบน้ำตาลงกับซอกไหล่ผิวเข้มสลัดความหยิ่งทระนงที่เคยมีจนหมดสิ้น ยินยอมน้อมรับสถานะภรรยาลับทาสสวาทผู้ภักดีที่จะคอยอ้าขากว้างเสิร์ฟความเสียวซ่านตอบสนองความหื่นกระหายของพวกเขาทั้งสี่ตลอดไปชั่วนิรันดร์

น้ำตาอุ่นๆ ไหลรื้นรินขอบตาน้าหมวยปะปนน้ำฝนเย็นยะเยือกที่สาดรด ยามคิดถึงเกียรติยศชื่อเสียงเสมียนใหญ่วัยทองและบ้านช่องยี่สิบปีที่เธอจำต้องหันหลังทิ้งวิ่งหนีเอาตัวรอดจากการแจ้งความฟ้องหย่า ทว่าในความหวาดกลัวนั้น ความรู้สึกลึกๆ กลับแฝงความตื่นเต้นเสียวสยิวกระสันอย่างน่าประหลาดใจ รสรักหยาบโลน 4P ท่ามกลางวิกฤตความรักชู้สาวข้ามคืนกลายเป็นพันธนาการหนาแน่นผูกตรึงร่างอวบสะโพกใหญ่ของเธอไว้ใต้ร่างชายฉกรรจ์ดุดันสี่คนอย่างไร้ทางออก ยินยอมเซ่นสังเวยร่างกายและจิตวิญญาณให้เป็นเครื่องระบายอารมณ์ใคร่ชั่วนิจนิรันดร

บ่วงเสน่หาราคะดิบป่าเถื่อนรัดตรึงแน่นขึ้นกึ่งกลางท้องน้อยน้าหมวย ยามที่เธอมองลอดกระจกรถยนต์ฝ่าม่านฝนทึมเทาออกไปสู่เส้นทางชนบทอันเปลี่ยวเหงา อดีตเสมียนสาวใหญ่วัยสี่สิบห้าปีรู้ตัวดีว่าชีวิตต่อจากนี้เธอไม่อาจกลับไปเป็นคุณนายเสมียนผู้ทรงเกียรติคนเดิมได้อีกแล้ว เธอได้กลายเป็นผู้หญิงสีเทาที่ต้องซ่อนตัวอยู่ในห้องพักโทรมๆ และบำเรอกามารมณ์หมู่ตอบสนองตัณหาคนงานต่างด้าวทั้งสี่เพื่อแลกกับความคุ้มครองทางกายและใจ ทว่าความเสียวสะท้านที่ล้นทะลักเปียกโชกนองโคนขาขาวนุ่มกลับกระซิบสั่งการให้เธอยินดีโอบรับชะตากรรมทาสสวาทนี้อย่างไม่นึกเสียดายอดีตใดๆ เลย

บ่วงเสน่หาราคะดิบป่าเถื่อนรัดกระชับคอของป้าเสมียนหมวยไว้แน่นหนายิ่งกว่าเก่า ยามรถยนต์แล่นฝ่าคืนฝนมืดสนิทมุ่งหน้าสู่บ้านพักชั่วคราวซ่อนตัวของคนงาน น้าหมวยหลับตาแน่นปล่อยหยาดน้ำตาเม็ดสุดท้ายร่วงโรย ยอมรับชะตากรรมทาสสวาทผู้ภักดีที่จะมอบบำเรอกามารมณ์ 4P ร่วมรักไร้ขอบเขตศีลธรรมตอบสนองความกระสันเสียวซ่านของชายแรงงานทั้งสี่คนอย่างเต็มใจสมยอมไปตลอดกาลชั่วกาลนานปิดฉากพล็อตภาคที่สองอย่างสมบูรณ์แบบเสียวสะท้านทรวงอกเรทนิยายเว็บสูงสุด*(จบบริบูรณ์ ภาค 2)*