[จบ]เซียนทะลุมิติมาบริหารฟิตเนส

“ ทุกคนเตรียมตัวให้ดี อีก 5 นาทีเราจะเริ่มบุกกันแล้ว จินม่าย ไม่ใช่เวลามาเล่นโทรศัพท์ เธอควรจะเก็บมันได้แล้วนะ ”

หญิงสาวผมสีดำใบหน้าสะสวยมองดูภาพถ่ายของคนรู้จักเมื่อหลายปีก่อนด้วยท่าทางตะลึงงัน  เขาคือคนที่เธอเคยรู้จักเมื่อช่วงที่อาศัยอยู่เขต X แต่ต้องแยกย้ายเนื่องจากว่าอีกฝ่ายต้องตามแฟนไปยังเมืองใหม่หลังจากที่แฟนของเธอได้เข้าสังกัดกิลด์ แม้จะไม่รู้สาเหตุที่ทำให้เธอคนนี้ย้ายกลับมาที่เขต X ก็ตามแต่สิ่งที่เธอโพสต์เตะตามากไม่น้อย 

รูปถ่ายที่โพสต์หน้าโซเชียลของตนเองเป็นภาพถ่ายรูปคู่กับตึก  ภาพถ่ายเซลฟี่รูปนี้กลับเตะตาเนื่องจากว่าข้างๆป้ายชื่อตึกมีใบหน้าของชายคนหนึ่งกำลังอุ้มลูกน้อยน่าจะสองถึงสามขวบ 

ใบหน้าชายคนนี้เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดีเพราะเป็นใบหน้าสามีที่ตายไป ส่วนลูกสาวในอ้อมแขนของเขาเธอจำดวงตานั้นได้ ต่อให้ทรงผมจะเปลี่ยนใบ รอยยิ้มและแววตากลับเป็นสิ่งที่เธอไม่มีวันลืมเพราะเลี้ยงดูมาตั้งแต่เด็กๆ

อย่างไรก็ตามเธอกลับต้องรีบเก็บโทรศัพท์ลงไปเพราะผู้อาวุโสกำลังจะพาออกล่า หากอีกฝ่ายเห็นว่าเธอดูอะไรอยู่คงเกิดเรื่องใหญ่ ดังนั้นเธอจึงเก็บเรื่องนี้เอาไว้ด้วยความหวังที่กำลังทำให้หัวใจของเธอเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้น

เธอไม่รู้ว่ารูปภาพบนตึกติดไว้เพื่อไว้อาลัยหรือเพราะจุดประสงค์ใด แต่ตอนนี้เธอต้องเก็บภาพถ่ายที่เหมือนว่าจะบังเอิญปรากฎหน้าโซเชียลเอาไว้ก่อน หลังจากการล่าครั้งนี้จบลงเธอจะแอบกลับไปตรวจสอบด้วยตนเอง

แม้ทางตระกูลจะยืนยันเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับเขต X จนความหวังของเธอหมดลงไปแล้วก็ตาม แต่รูปนี้กลับทำให้เธอมีความหวังอีกครั้ง

---------------------------------------------------------------

“ มันคงไม่หนีไปหรอกใช่ไหม หรือว่ามันกำลังหลงทาง ”

เฉินห่าวตรวจสอบหน้าต่างระบบร้าน จำนวนผู้ช่วยยังคงเป็น 1 / 2 เขายังไม่สามารถหาผู้ช่วยคนใหม่ได้ แม้ในสงครามเต่ายักษ์และนกยักษ์จะมีเลเวลสูง พรสวรรค์ซ่อนเร้นที่เขามองเห็นจากสกิลเทรนเนอร์ทำให้เขาตัดสินใจไม่จับมันมาเป็นผู้ช่วยเพราะไม่สามารถเติบโตได้ไกลเหมือนมังกร

อย่างไรก็ตามเช้านี้เฟยหลงควรจะกลับร้าน มันยังไม่โผล่หน้ามาเลยเขาจึงไม่รู้ว่ามันหายหัวไปที่ไหน ต่อให้มันจะหนีเขาไประบบยังผูกมัดมันอยู่ เขาจึงคิดในแง่ดีว่ามันอาจจะหลงทางกลับบ้านเพราะที่นี่ไม่ใช่ถิ่นของมัน

“ เชิญข้างในเลยครับ ”

อ้ายเสินยังคงต้อนรับผู้คนอย่างดีเช่นเคย เฉินห่าวจึงพยักหน้าพร้อมกับยิ้มให้ลูกค้าที่เดินผ่านโต๊ะทำงานของเขา  

วันนี้กลับมีบางอย่างแตกต่างออกไป สมาชิกร้านลดลงราว 40% หากให้เทียบกับเมื่อวาน เฉินห่าวจึงรู้ว่าเรื่องของตระกูลเกาคงจะทำให้ผู้คนหวาดกลัวไม่กล้ามาที่ร้าน 

อย่างไรก็ตามเขาไม่วิตกกังวล อีก 2 - 3 วันร้านของเขาคงจะกลับมาเป็นปกติเพราะมีคนคอยตามปัดกวาดกลุ่มของตระกูลเกาที่พยายามลอบโจมตีฮันเตอร์ที่ออกจากร้านของเขาในช่วงมืดค่ำ

หากผ่านพ้น 2 - 3 วันนี้ได้แล้วยังไม่มีใครถูกเล่นงาน ฮันเตอร์จะเดินทางกลับเข้ามาใช้ร้านเขาเอง ซึ่งตอนนี้คนที่เข้าใช้งานร้านล้วนแล้วเป็นกลุ่มคนไม่กลัวตาย ส่วนใหญ่เห็นโอกาสทองที่คนอื่นกลัวตระกูลเกาพยายามเข้ามาใช้ร้านเพราะไม่ต้องรอคิวนาน

มังกรไม่ยอมกลับเฉินจึงต้องเล่นกับเป่าเป้ยรอไปก่อน แม้จะน่าอายแต่เขาไม่ได้สนใจคนอื่นเลยนอกจากการทำให้ลูกสาวยิ้ม

“ ป๊ะป๋าตาย! ”

อ้า!

เหล่าฮันเตอร์ภายในร้านหันมองพ่อบ้านเลี้ยงเดี่ยว แม้จะมีการปิดเสียงเอาไว้แล้วก็ตาม ท่าทางที่เจ้าของร้านแสดงออกมานั้นไม่ต่างจากคนบ้า หากไม่มีเด็กน้อยคลานเตาะแตะต้วมเตี้ยมไปมารอบๆร่างของเขา ทุกคนคงคิดว่าเถ้าแก่น่าจะมีงานอดิเรกประหลาดๆ

บางครั้งเขาล้มลงไปนอนบนพื้นแล้วใช้มือจับไปที่หน้าอกราวกับว่ากำลังจะกระอักเลือดออกมา

บางครั้งหนักยิ่งกว่าการแกล้งตายคือเดินสี่ขาแล้วเห่าหอน ต่อให้เสียงจะไม่เล็ดลอดออกมาก็ตาม ทุกคนกลับรู้ว่าเจ้าของร้านกำลังทำอะไร

สิ่งที่ทำให้ทุกคนหนักใจมากที่สุดคือชุดเจ้าของร้านที่เปลี่ยนไป แม้เขาจะสวมใส่เสื้อยืดกางเกงขายาวสบายๆ กระโปรงตัวใหญ่ที่ลูกสาวแบ่งให้สวมใส่ กลับทำให้ทุกคนรู้สึกหน้ามืดราวกับเห็นเรื่องที่อุจาดตา

ชุดสีชมพูดูหวานแหววถูกสวมใส่แล้วก็ถอดออก นอกจากนั้นยังมีกิ๊บติดผมแล้วยังมีการทาลิปสติกเปื้อนใบหน้า  หลายคนที่เห็นต่างก็ปลอบตนเองว่าอีกไม่นานคงจะชิน บางคนบอกตนเองให้คิดว่าเจ้าของร้านกำลังปลุกพรสวรรค์ให้ตนเองอีกครั้ง ด้วยการทำอะไรบ้าๆแบบนี้

---------------------------------------------------------------

“ จินม่าย เธอจะไม่ไปกับพวกเราเหรอ ”

“ วันนี้ฉันขอพักเร็วหน่อย ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ ”

หญิงสาวผมสีดำใบหน้าสะสวยบอกลาสมาชิกในตระกูลที่ล่าด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก ทันทีที่กลับมาถึงห้องเธอไม่รอช้าเปิดเข้าไปส่องหน้าฟีดของคนรู้จักที่อาศัยอยู่เขต X อีกครั้งทันที ทว่าครั้งนี้เธอไม่เห็นรูปถ่ายใบหน้าคู่กับตึกนั้นเลย

“ ฉันตาฝาดเหรอ ไม่สิ มันอาจจะถูกลบก็ได้ ”

ทางออกเดียวที่สามารถตอบคำถามได้ดีว่าโพสต์ถูกลบไปหรือไม่คือการทักไปถามเจ้าของโพสต์ แต่ถ้าทำเช่นนั้นเธอกลัวว่าจะทำให้เพื่อนคนนี้เดือดร้อนหากมีการข้องเกี่ยวกับเธอ

จินม่ายจึงตัดสินใจสลับไปใช้งานไอดีสำรองแล้วเข้าไปในกลุ่มเขต X เธออยากรู้ความเคลื่อนไหวภายในเขตนี้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างหลังจากที่เธอย้ายออกมาเพราะที่นั่นไม่เหลืออะไรให้เธอแล้ว

โพสต์มากมายถูกเลื่อนผ่าน ทุกอย่างยังคงดูปกติดี ภายในกลุ่มเขต X มีการแจ้งข่าวทุกชั่วโมง มีหลายคนเข้ามาร้องเรียนเกี่ยวกับสิ่งผิดปกติภายในเมืองและความเสียหายที่เกิดขึ้นกับข้าวของภายในเมือง

แต่แล้ว

จินม่ายกลับพบเข้ากับภาพถ่ายที่ดูคุ้นตาไม่น้อย เธอจำถนนเส้นนี้ได้ สภาพตึกรอบๆไม่ต่างจากเดิมเท่าไหร่ แม้จะไม่เห็นตึกที่เคยอาศัยก็ตาม

รูปที่โพสต์ลงมานี้กำลังขอความช่วยเหลือให้ผู้คนที่เข้าใช้งานร้านฟิตเนสจอดรถให้เป็นที่เป็นทาง เพราะมันทำให้ถนน 6 เลนใช้ได้เพียง 3 เลนเท่านั้น

ฝั่งซ้ายมือวิ่งได้ 3 เลนปกติแต่ฝั่งขวามือวิ่งได้เพียง 1 เลนเพราะรถยนต์จอดปิดไปแล้ว 2 เลน

“ ฟิตเนสเหรอ จำได้ว่ามันอยู่ตรงข้ามหนิ ”

จินม่ายมองรูปภาพให้ดี หากผู้คนเข้ามาใช้งานฟิตเนสจะต้องจอดรถอีกฝั่งเพราะร้านไม่ได้อยู่ฝั่งที่รถติด แต่ก็ไม่มีใครให้คำตอบได้เธอจึงเลื่อนดูโพสต์ที่อาจจะถ่ายรูปติดสถานที่ที่อาจจะเป็นบ้านของเธอ

แต่แล้วเธอก็พบเข้ากับโพสต์ๆหนึ่งที่มีคนเอ่ยถึงชื่อคนรู้จัก จินม่ายไม่รอช้าเข้าไปดูโพสต์ๆนั้นทันที

แต่ละคนที่เข้ามาคอมเมนต์พูดถึงการต้มตุ๋น การหลอกลวงให้คนไปปลุกพรสวรรค์  โพสต์นี้กลับปิดไม่ให้คอมเมนต์แล้ว นอกจากนั้นเธอยังรู้สึกได้ว่ามีการลบคอมเมนต์ออกไปหลายส่วน มีเพียงแค่คอมเมนต์โจมตีคนที่เธอรู้จักเหลือเอาไว้เท่านั้น

จินม่ายมองวันพบว่าพึ่งผ่านมาเพียง 2 อาทิตย์เท่านั้น เธอจึงรีบค้นหาโพสต์ที่เกี่ยวข้องให้มากยิ่งขึ้นอีก เธอเห็นรูปถ่ายคู่ตึกแล้ว เห็นถนนใกล้บ้านแล้วและยังมีคนเอ่ยถึงชื่อเฉินห่าว ทันใดนั้นเธอถึงขั้นร้องไห้เมื่อพบว่ามีคนโพสต์รูปคู่ตึกลงในกลุ่มเขต X อีกครั้ง

ภาพถ่ายเป็นมุมเดิม เพียงแต่ว่าคนโพสต์ไม่ใช่คนที่เธอรู้จัก แต่ภาพด้านหลังเป็นตึกที่เธอเคยเรียกมันว่าบ้าน แม้ป้ายจะเปลี่ยนจากโรงแรมเป็นฟิตเนสก็ตาม ชื่อยังคงเป็นเหมือนเดิม แต่สิ่งที่ไม่เหมือนเดิมคือรูปสามีและลูกสาวที่เหมือนจะถูกทำมาพิเศษเพื่อให้เด่นสะดุดตา

ทันใดนั้น

โพสต์ที่เธอเห็นกลับหายไป เธอจึงเห็นความผิดปกติในเรื่องนี้ เพียงแค่มองเธอก็รู้แล้วว่าสามีและลูกสาวน่าจะถูกใครบางคนลบตัวตนจากอินเทอร์เน็ต

ภายในใจเกิดความตื่นเต้น เธอจำเป็นต้องรีบกลับไปให้ได้ แต่ทว่ามีบางสิ่งที่ทำให้เธอรู้สึกกลัวไม่กล้ากลับไป การกลับในครั้งนี้อาจจะนำปัญหาไปให้ทั้งสองคนอีก

“ จะทำยังไงดีนะ ”

น้ำตาเริ่มไหล เธอรู้สึกดีใจที่รู้ว่าลูกสาวยังมีชีวิต แต่แล้วเธอก็เริ่มเศร้าเพราะกลัวว่าจะทำให้ลูกสาวเสียชีวิตไปอีกครั้งหนึ่งจากการกลับไปของเธอ คนๆหนึ่งสามารถตายได้เพียงแค่ครั้ง และครั้งล่าสุดคือการสูญเสียสามีและลูกสาว แต่ตอนนี้พวกเขาเหมือนจะมีชีวิตปกติดี เธอกลัวว่าจะทำให้พวกเขาต้องตายอีกครั้ง

รูปเซลฟี่หน้าตึกอัพโหลดลงไปในกลุ่มเขต X อีกครั้งหนึ่ง คนโพสต์ไม่ใช่คนเดิม

จินม่ายเห็นความผิดปกตินี้เธอจึงเริ่มคิดว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมจึงมีคนโพสต์รูปคู่กับตึกบ่อยๆ

“ หรือว่าพวกเขากำลังส่งสัญญาณมาหาฉันกัน ”

จากการที่โพสต์ถูกลบไปอีกครั้งทำให้เธอรู้ว่าสามีและลูกสาวคงจะถูกลบตัวตนออกไปจากสื่อต่างๆ การที่มีคนโพสต์รูปคู่ตึกที่มีรูปของทั้งสองติดมาด้วย ราวกับพยายามจะสร้างตัวตนจากกลุ่มคนที่พยายามลบพวกเขาออกไป

เมื่อรู้ว่าสามีและลูกสาวอาจจะพยายามแสดงสิ่งนี้ให้เธอเห็น จินม่ายจึงตัดสินใจที่จะกลับไปอีกครั้งทันที แต่ครั้งนี้มันจะต้องเป็นการกลับไปที่ปลอดภัย ไม่มีอันตรายใดๆเข้าไปทำร้ายครอบครัวของเธออีก

“ จินม่าย ผู้อาวุโสเรียกเธอไปกินข้าว ”

จินม่ายสะดุ้งตกใจเมื่อรู้ว่ามีคนมาเรียกหน้าห้อง เธอจึงรีบลบการค้นหาทุกอย่างที่เกี่ยวกับเมือง X ออกเพราะไม่สามารถให้ใครรับรู้ได้ว่าเธอเห็นอะไรบ้างที่เขต X หลังจากออกจากที่นั่นโดยไม่เต็มใจ

---------------------------------------------------------------

“ ให้ตายสิ ไอ้เฟยหลงมันจะหลงทางนานเกินไปแล้ว ”

เป็นอีกวันที่เขาจะต้องเล่นกับลูกสาว โดยไม่มีมังกรมาช่วยเลี้ยงดู ผ่านไปแล้ว 3 วันนับตั้งแต่ที่เขาให้มันออกไปล่า เฟยหลงไม่ได้กลับมาตามนัดเลย  ซึ่งเขาติดต่อมันไม่ได้ ต่อให้จะลองใช้ระบบพูดคุยดูก็ตาม ทางระบบกลับบอกเพียงแค่ว่ามีบางอย่างปิดกั้นการสื่อสาร เขาจึงทำได้เพียงแค่รอให้มันกลับมา

“ ป๊ะป๋าตาย! ”

อ้า!

---------------------------------------------------------------

ปึง!

ผู้อาวุโส 5 ตระกูลเกาตบโต๊ะด้วยท่าทางไม่พอใจ บนใบหน้าของมันเต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนขึ้นมาหลังจากรู้ว่าวันนี้เป็นอีกวันที่คนของมันถูกเล่นงาน

หากให้นับจำนวนคนที่ส่งออกจากตระกูลในช่วงกลางดึก เป็นรายที่ 53 แล้วที่ถูกเล่นงานสะบักสะบอมกลับตระกูล นอกจากกางเกงในแล้ว ทุกอย่างถูกปล้นไปทั้งหมด

“ ผู้อาวุโสเราจะทำยังไง ”

“ ปล่อยมันไป มีเรื่องอื่นสำคัญกว่า ตอนนี้เราจะปล่อยให้มันได้ใจไปก่อน ไว้หลังจากนี้ค่อยจัดการกับมันทีหลัง ”

ผู้อาวุโสเก็บความโกรธเอาไว้ พวกเขาวางแผนดักเล่นงานฮันเตอร์ที่ออกมาจากร้านฟิตเนสหลงเฉียง แต่ดูเหมือนว่าพวกมันจะเป็นฝ่ายถูกเล่นงานกลับคืน ไม่จำเป็นต้องสืบเสาะพวกเขาก็รู้ว่าเป็นฝีมือเจ้าของร้าน

ความแค้นในครั้งนี้กลับต้องวางเอาไว้ก่อนเพราะกำลังมีเรื่องประหลาดจากทางใต้ของเขต X จำเป็นต้องเร่งรีบส่งคนในตระกูลไปสำรวจก่อนจะพลาดสมบัติบางอย่างไป