เรื่องสั้นแนวผู้หญิงกับคนต่ำชั้นกว่า 18+

ฮึก...ฮืออ...

"เอ้ย... หนูเป็นอะไร?"

พวกทหารตำรวจที่รุมเย็ดเธออยู่ พอเห็นว่าอยู่ดีๆลิซ่าก็ร้องไห้จึงพากันตกใจ

"อ้า...หนูลิซไม่เป็นไรนะ?"

"ฮึก...อ้า...ไม่เป็นไรค่ะท่านผบ."

"เฮ้... พอแค่นี้กันนะครับ ให้น้องลิซเขาได้พักนะครับ"

"ขอบคุณค่ะท่านรมต. ฮืออ..."

และโชคยังดีที่พ่อกับปู่ของเธอยังมีความมนุษย์หลงเหลือ

แม้จะเห็นว่าเธอเป็นแค่กะหรี่ แต่พอเห็นน้ำตาและท่าทางสะอึกสะอื้นของเธอ

ความเห็นใจและความเป็นมนุษย์ของพวกเขาก็ยังมี

.

กฤติ์...? ฮึก...โฮ!!

แต่ยิ่งมองไปเห็นแฟนเก่าของเธอที่โต๊ะนั้น น้ำตาของเธอก็ยิ่งไหลหลั่งออกมาไม่รอรี

"ขะ...ขอโทษค่ะ... หนูขอกลับห้องเลยนะคะ...ฮืออ..."

"ดะ...ได้?"

ไม่มีใครรั้งลิซ่าเอาไว้อีก เพราะจากน้ำเสียงพูดอันเศร้าสร้อย

ที่แม้เธอกดให้เบาเอาไว้ แต่ฟังแล้วมันเจ็บปวดยิ่งกว่าการกรีดร้อง!

.

ตึกๆ...อืออ...

ลิซ่าลากแข้งขาที่ยังสั่นเทาเพราะเพิ่งโดนรุมเย็ดมาเป็นสิบควย

ก้มหน้าก้มตาเดินขาถ่างๆเพื่อพาตัวเองออกไปจากห้องจัดงานเลี้ยง

อย่างไม่อยากดูอะไรให้เห็นมอง

.

"สิ่งที่เกิดขึ้นกับคุณ...มันสมควรแล้วล่ะ..."

อึ๊? อึ๊กก...?

ทว่าโต๊ะที่แฟนหนุ่มของเธอกับแม่นั่งอยู่นั่นมันอยู่ใกล้ประตู

เขาจึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยค่อนแขวะเธอที่สภาพย่ำแย่

พยายามก้มหน้าเดินผ่านตรงนั้นไปอย่างไม่อยากจะมีเรื่อง

"อื้อ...ฮึก...ใช่มันสมควรแล้วแหละ...ฮึก..."

"?"

และลิซ่าก็เงยหน้าขึ้นมา พยายามกลืนน้ำตากลับลงสู่หัวใจ

ตอบคำของแฟนเก่าผู้หัวใจด้านชาอย่างไม่หันมองกลับไป

ส่วนเขาเองแม้หันมามอง แต่ไม่เห็นหญิงสาวมองกลับ

ก็ได้แต่ทำคิ้วขมวด ในสีหน้าและแววตาแฝงไว้ด้วยความสงสัย

น้ำเสียงของลิซ่ามันมีความเข้มแข็งปนเข้ามา มากกว่าครั้งสุดท้ายที่เจอกันที่เขาจะจำได้

.

อึก...อือ...ตึกๆ...

และเธอก็กัดฟันเดินต่อเพื่อจะรีบผละจากตรงนี้ไป

ฮึ... ฟึ่บบ!

"เฮ้... คุณแม่จะไปไหนครับ?"

ชายหนุ่มที่เห็นอาการแม่ตัวเองเบ้ปากแล้วลุกขึ้นมาแบบนั้น

เขารู้เลยว่าความอริอย่างแม่ผัวลูกสะใภ้ในครั้งเก่าของเธอยังไม่เจือจาง

"ห้องน้ำ!"

"?..."

แต่เขาก็ไม่ได้ห้ามแม่ของเขา คงเพราะเขาเองก็หมดรักหญิงสาว

คนที่เขาเคยรักเคยหลงมาก่อนเหลือเกินเพราะความเจ็บช้ำอันสาหัส...

แกร๊ก...

อึก...ลิซ...

ในหัวใจของหมวดหนุ่มรูปหล่อมันคงเหลือแค่ความแค้น

การได้เห็นสภาพเธอที่กลายเป็นกะหรี่โดนรุมเย็ด มันไม่ได้มีความสะใจเลย

มีแต่ความเจ็บปวดรวดร้าวราวกับโดนหนามยอกอกมาทิ่มแทง

.

ฮึก...ฮืออ... แกร๊ก...

ฮืออ....โฮ!!!!

ส่วนลิซ่าเธอพาร่างกายและจิตใจที่บอบช้ำ หลบเข้าไปนั่งร้องไห้ในห้องน้ำห้องหนึ่ง

ซึ่งคราวนี้เธอแผดเสียงออกมาอย่างดัง เพราะไม่มีใครอยู่ในห้องตอนนั้นแล้ว

บ้าเอ๊ยย! ทำไม! ทำไม!

ปึงๆๆ!!

ตำรวจสาวกำหมัดฟาดไปยังผนังห้องน้ำ

สำหรับผู้หญิงที่ถูกมอมยาปลุกเซ็กซ์จนเข้าเส้นเลือดอย่างเธอ

สติสัมปัชชัญญะในเวลาปกตินั้นจะเจือจาง

ทว่ามันสามารถย้อนกลับมาเป็นปกติได้ชั่วคราว

ด้วยแรงช็อคของการเจอสิ่งสะเทือนใจอะไรบางอย่าง

และสำหรับครั้งนี้มันเกิดจากการพบกับแฟนเก่า ที่เธอทำผิดต่อเขาเอาไว้อย่างโคตรมาก

.

อึก...อือ...ฮือออ...!

ลิซ่าที่แหงนหน้าพยามให้น้ำตาไหลย้อนเลิกไหลริน

สิ่งที่เธอรู้สึกและนึกคิด ไม่ใช่ความเจ็บปวดที่ถูกทิ้ง

กฤติ์...ลิซขอโทษ....ฮือออ....!

แต่สิ่งที่เธอคิด มันคือความรวดร้าวจากความเป็นจริง

ทุกๆสิ่งที่เธอสละตน รวมไปถึงการทำอะไรลับหลังแฟนของเธอ

มันไม่ได้ประสบผลสำเร็จอะไรเลย ทุกอย่างมันมลายสิ้น

และเธอก็กลายเป็นได้แค่กะหรี่ที่หีปลิ้น อย่างไร้ค่าไร้ความหมาย

หลังจากทำร้ายจิตใจของแฟนหนุ่มไปราวกับฉีกทิ้ง...

.

"หืมม... มาหลบอยู่ในห้องน้ำนี่เองเหรอ...? อีกะหรี่!"

เฮืออก!?

และทันใดนั้นเธอก็ได้ยินเสียงค่อนแขวะอันแหลมชันแสบแก้วหูของอดีตแม่ผัวหญิง

"ฮึ...กูนึกอยู่แล้วล่ะว่าผู้หญิงต่ำๆอย่างมึงอะไม่คู่ควรกับลูกกู

ไหนล่ะที่ว่าทำเป็นเก่ง ไม่เห็นมึงจะจับโจรจับเหี้ยอะไรได้สักตัว

เห็นแต่จับควยได้ผัวเป็นพันควยเลยนี่? คิกคิกคิก..."

อึ๊?!

และฝีปากที่คุ้นเคยของหล่อนก็ค่อนแขวะควักเขี่ยได้แรงขึ้นกว่าเก่าเสียอีก

.

ฮึ่มม...!

ทว่าลิซ่าไม่มีอารมณ์จะมาต่อปากต่อคำกับหล่อนในตอนนี้...

.

"อีกิ๊บ! มึงเลิกมายุ่งกับกูซะทีได้มั้ย กูอโหสิกรรมให้!

ไม่ขอเจอะขอเจอมึงอีกเลย!ทางใครทางมันเหอะอีสัด!"

ปึงงง!!

ว้ายย?! อีดอก!?

เธอตะคอกอดีตแม่แฟนผู้ไม่เคยน่าเคารพของเธอ

พร้อมฟาดมือไปที่ผนังอย่างแรง จนสาวใหญ่ที่อยู่นอกห้องน้ำตกใจอย่างหน้าซีด

.

"..."

อึก...อืออ?

ทำเอาอีกิ๊บผู้ชอบจิกกัดได้แต่มองหน้าประตูห้องน้ำนั่น ซึ่งลิซ่าได้เงียบไปอย่างใจคอไม่ดี

ผู้หญิงที่เก่งแต่ปากอย่างเธอ เริ่มชะแง้ชะเง้อ

กลัวอยู่เหมือนกันว่าผู้หญิงหัวรุนแรงอย่างลิซ่า

จะพังประตูออกมาจิกหัวเธอตบล้างน้ำซะตอนนี้!

.

เฮ่อ....

และตอนนั้นเองเธอก็ตัดสินใจว่าจะเดินจากไปซะดีกว่า

ต๊อกๆ...

เฮอะ...ฟู่วว...

ซึ่งลิซ่าก็ถอนหายใจเมื่อเห็นเท้าของหล่อนผ่านช่องใต้ห้องน้ำ

กำลังจะเดินจากไปอย่างหนีหน้า

.

ต๊อก!

อึ๊?!

ทว่าตอนนั้นเองอยู่ๆฝีเท้าของหล่อนก็หยุด

แถมยังกระแทกส้นเท้าใส่พื้นห้องน้ำอย่างเสียงดังสุดๆ

อึก?

และลิซ่าก็รู้สึกเย็นวาบไปที่แผ่นหลังของเธออย่างผิดปกติ

บรรยากาศรอบๆข้างมันเปลี่ยนไปอย่างไม่อาจอธิบายได้จนจบ?

.

"หึหึหึ...ฮ่าฮ่าฮ่า...! คงจะไม่ได้หรอกอีห่า!"

เฮืออก!?

และทันใดนั้นเองเสียงหัวเราะของอดีตแม่ผัวของเธอกลับเปลี่ยนไปเป็นเสียงของผู้ชาย

เสียงของมันก้องดังกังวาลมากราวกับทำให้อากาศนั้นสั่นไหว

กึงงง!!? โอ๊ย?

ลิซ่าที่ตกใจมาก ถึงขนาดเสียหลักและจะร่วงลงมาจากชักโครก

ดีที่ยังสามารถใช้มือยื้อยันกับผนังเอาไว้ได้

.

"หึหึ... กูน่ะรอเวลาให้มึงกลายเป็นกะหรี่เต็มตัวแบบนี้มานานแล้ว"

ฟึ่บบ! เฮืออก!! ว้ายยยย!!

ฮ่าฮ่าฮ่า!

และแม่ผัวของเธอก็ดันก้มหน้าลอดช่องประตูมาให้เธอเห็นแบบโคตรหลอน

ใบหน้าของหล่อนมันบิดเบี้ยวอย่างน่ากลัวน่าเกลียด

และหัวเราะเยาะลิซ่าที่สะดุ้งหนีอย่างหวีดว้ายไม่เหลือคลาบสาวแกร่งในปางก่อน

.

"ฮ่าฮ่า... มึงนี่เปลี่ยนไปเยอะมากอีดอก

ไม่เหมือนตอนกูเจอครั้งแรกที่สำนักเลย ฮี่ฮี่ฮี่..."

"สะ...สำนัก? อื๊ออ?"

ทั้งเสียงของผู้ชายกับใบหน้าที่บิดเบี้ยวอย่างผิดรูป

และวิธีการพูดจาของมันทำให้ลิซ่าหวาดกลัวจนตัวสั่นอย่างใจคอไม่ดี

.

"ใช่... มึงลืมแล้วเหรอ? กูไง... พ่อปู่ลึงค์ดำ ที่มึงลบหลู่

สุดท้ายมึงก็โดนอาคมกูจนหีบานไงอีห่า! ฮ่าฮ่าฮ่า!"

อึ๊? อืออ? งือออ?

ในตอนนั้นเพราะจิตใจของลิซ่ามันบอบช้ำมานาน

การเจอหน้าอดีตแม่ผัวบิดเบี้ยวเหมือนกับผี

และพูดจาด้วยเสียงผู้ชายราวกับร่างทรงแบบนี้จึงทำให้เธอประหม่าและครั่นคร้าม

.

อึก...ฮึ่ม?

"กะ! แก! อย่ามาอำกันนะ! อีกิ๊บ! คิดจะปั่นหัวกูเล่นเหรอ?!"

แต่ด้วยที่เธอกลับมามีสติชั่วคราวด้วยแรงช็อค

จึงรวบรวมสติวิเคราะห์พูดออกไปด้วยความอาจหาญ

"โฮ่? หึหึหึ! ฮ่าฮ่าฮ่า!"

งื๊ออ!?

แต่ใบหน้าของอดีตแม่ผัวของเธอที่พูดมาจากช่องใต้ห้องน้ำมันโคตรจะหลอนประสาท

และปกติผู้หญิงอายุแบบเธอ

ไม่น่าก้มมาพูดกับเธอได้นานขนาดนี้โดยไม่หน้ามืดอย่างน่าอนาถ

แค่นั้นก็ทำให้ลิซ่ารู้สึกว่านี่มันไม่ปกติ นอกจากเป็นอะไรที่เหนือธรรมชาติ?

.

"มึงไม่เชื่อสินะว่ากูคือพ่อปู่ลึงค์ดำ? งั้นกูจะเล่าให้ฟังว่ากูรู้กูเห็นอะไรบ้าง?"

"หะ...เห็นอะไร?"

"โอวว...? ก็อย่างเช่นที่มึงโดนพวกก่อสร้างฆ่าข่มขืนรุมเย็ด

หรือที่ไปแหกหีให้ลุงก่อสร้างเย็ดเองเพื่อสืบคดีไง?"

เฮือออก!?

และแม้ตำรวจสาวไม่อยากเชื่อแต่ก็ต้องเชื่อ

เพราะเรื่องราวที่มันเล่ามานั้นไม่มีใครรู้อีกนอกจากพวกก่อสร้างที่เย็ดเธอ

มันเป็นเรื่องก่อนที่เธอจะไปสืบคดีกับไอ้ผู้พันพิชิตร

ไม่มีทางที่อดีตแม่ผัวโรคจิตของเธอจะสืบรู้

.

"ฮี่ฮี่... ตอนนี้มึงเชื่อกูแล้วสิ? แผล่บบ...."

อื๊ออ?

แถมตอนนี้มันยังแลบลิ้นยาวเฟื้อยออกมาเลียริมฝีปากของตัวเอง

ซึ่งความยาวและรูปร่างของลิ้นมันโคตรผิดปกติแบบยึกยือสุดพิลึก!?

.

"กะ... แกใช้อาคมกับฉัน?"

"ช่ายย... ไม่แปลกใจเหรอ ว่าทำไมอีดอกหัวสูงอย่างมึง

ถึงได้ยอมโดนโจรฆ่าข่มขืน โดนก่อสร้างเย็ดง่ายๆ?"

"อะ...อาคมบ้าอะไร?"

"ฮี่ฮี่... ก็ไม่มากมายอะไรหรอก

คล้ายๆกับยาปลุกเซ็กซ์ที่มึงโง่ไปโดนเองนั่นแหละ แต่ของกูเป็นอาคม

แค่เห็นควยก็เงี่ยนจนอ่อนระทวยจนแรงมึงหายไปครึ่งหนึ่ง

บวกด้วยโดนกระตุ้นตรงไหนก็เงี่ยนเป็นสองเท่า

มึงถึงได้เอากับพวกมันอย่างมันส์หีลืมแฟนมึงไปเลยไง! ฮ่าฮ่า!"

.

"งึ!! ไอ้สัด!!!"

ฟึ่บบ! เฟี้ยววว! ปึงงง!!

"อุ๊ยย!? ว้ายย! รุนแรง! ฮ่าฮ่า!"

"ไอ้เหี้ยยยย!!"

ไอ้ผีนรกลึงค์ดำที่สิงร่างของอดีตแม่ผัวเธอ

มันหลบส้นสูงที่ลิซ่าถอดมาขว้างใส่หน้าของมันได้อย่างหวุดหวิด

คำเฉลยของมันทำให้ตำรวจหญิงเข้าใจตอนนั้นเอง

ว่าทำไมชีวิตของเธอถึงได้พังยับ!

.

"โถๆๆๆ... ความจริงแล้วถึงมึงจะปาหน้าอีกิ๊บให้แหกกูก็ไม่เป็นห่าอะไรหรอก"

งึ?

ฮ่าฮ่าฮ่า!

ไอ้ลึงค์ดำมันยังใช้ใบหน้าของอดีตแม่ผัวเธอพูดข่มอย่างโคตรน่าโมโห

แต่ก็จริงอย่างที่มันว่า

ลิซ่าไม่สามารถทำอะไรสิ่งที่เหนือกว่าธรรมชาติอย่างมันได้แม้แตะตัว

"เอาเถอะ... กูสะใจและพอแล้วล่ะ

ต่อจากนี้ไปมึงก็เป็นกะหรี่ของมึงไปเถอะนะ

มึงทั้งติดยาทั้งติดควยไปแล้ว ต่อจากนี้กูไม่ต้องทำอะไร

มึงก็มีแต่จะหีบานตูดบาน ตกต่ำลงไปเรื่อยๆเอง! ฮี่ฮี่ฮี่!"

.

งื๊อออ? ฮืออออ!! อ๊ายยยส์!! ปึงๆๆๆๆ!!!!!!

นั่นเป็นคำพูดสุดท้ายของมัน และมันก็จี้ใจดำของตำรวจสาว

ซึ่งทำอะไรไม่ได้นอกจากการระบายด้วยการทุบผนังห้องน้ำและหวีดร้อง!

.

กะ! แก!! ไอ้เวรรรรร!!! ปึงงง!!!

ทว่าไม่นานนัก เสียงร้องที่เจ็บปวดรวดร้าวก็เปลี่ยนเป็นคลั่งแค้น

เธอตะโกนลั่นแล้วเอาหน้าผากกระแทกกำแพงอย่างแรงจนเกิดเสียงก้อง!

อืยยส์...ฮึ่มม!

ดูเหมือนว่าอดีตตำรวจสาวที่เคยแกร่งอย่างลิซ่ายังไม่ยอม

เธอจะต้องลุกขึ้นมาจากหลุมที่มันขุดให้เธอร่วงลงไปให้ได้เลย!