“คุณลูกค้า... พูดจริงเหรอครับ” พนักงานชายที่ตั้งสติได้ก็กล่าวถามออกมาที่ผ่านมาเขาก็เคยได้ยินมาบ้างว่าเวลาคนรวยซื้อของจะใช้เงินเหมือนผักกาด
แต่ก็ไม่เคยได้ยินว่ามีใครซื้อของทีนึงหมดทั้งศูนย์ไอทีแบบนี้!
“เพื่อนฉันพูดจริงแน่นอนเมื่อกี้ก็เพิ่งไปเหมาร้าน LVข้างบนมาเอง นายรีบไปจัดการเถอะชักช้าระวังเขาเปลี่ยนใจนะ”ฮวาหวู่หลิงกล่าวออกมาเป็การยืนยัน ทำให้พนักงานคนนั้นนิ่งอึ้งไปอีกหน
เหมาร้านLV ทั้งสาขาของห้างซานิเนี่ยนะ! ถึงเขาจะไม่รู้ว่ามันเป็เงินเท่าไหร่แต่ต้องไม่น้อยกว่าสิบล้านหยวนแน่ ๆ
“ได้เลยครับ ๆผมจะรีบไปจัดการให้เดี๋ยวนี้เลยครับ!” เขาพูดจบก็รีบวิ่งไปบอกพนักงานทุกคนที่อยู่ในศูนย์ไอทีแห่งนี้แน่นอน ไม่มีใครเชื่อเขาสักคนมันจะมีไอ้บ้าที่ไหนมาเหมาสินค้าทุกชิ้นในศูนย์ไอทีได้วะ!
ผ่านไปห้านาทีพนักงงานคนนั้นก็เดินคอตกกลับมาหาชายหนุ่ม
“ผมขอโทษด้วยนะครับคือว่าไม่มีใครเชื่อผมสักคนตอนนี้เลยได้แค่สินค้าของบูทผมกับเพื่อนอีกคนเท่านั้นเองครับ” พนักงานกล่าวออกมาเสียงอ่อย แต่ชายหนุ่มก็ไม่ได้คิดมากอะไร
มันก็เื่ปกติอยู่แล้วนี่นาใครจะไปเชื่อเื่แบบนี้ง่าย ๆ กัน
“เอาเป็ว่าผมขอซื้อของในบูทของคุณกับเพื่อนของคุณก่อนก็แล้วกันครับ”เย่เซวียนตอบกลับไปอย่างไม่ได้ใส่ใจมากนัก
“บูทที่ผมเป็พนักงานขายอยู่จะเป็บูทของไอฟงส่วนของเพื่อนผม Lenovo คุณลูกค้ารับทุกชิ้นในร้านเลยใช่ไหมครับ” พนักงานพาคนทั้งสองเดินมายังบูทของเขาก่อนจะกล่าวถามอีกครั้ง
“ใช่ครับ รบกวนหน่อยนะครับ” ชายหนุ่มกล่าวตอบก่อนจะยืนอยู่แบบนั้น
หลังจากนั้นก็ได้เกิดเื่ที่ทำให้ทุกคนในศูนย์ไอทีได้ตื่นใเพราะพนักงานของบูทไอฟงกับ Lenovo ต่างช่วยกันยกสินค้าทุกชิ้นในร้านไปเข้าคิวสแกนที่เครื่องคิดเงินจนกลายเป็สิ่งแปลกประหลาดสำหรับผู้พบเห็นไม่ว่าจะลูกค้าที่กำลังเลือกซื้อสินค้า หรือพนักงานที่อยู่โดยรอบ
“พวกนั้นบ้ารึเปล่า ?”พนักงานบูทอื่นแอบกระซิบกับเพื่อนพลางชี้ไปทางต้นเหตุ
“เมื่อกี้เป่าจุนมันก็มาบอกให้พวกเราคิดราคาสินค้าทุกชิ้นเพราะจะมีคนซื้อนี่นา อย่าบอกนะว่าเป็เื่จริง ?”พนักงานสาวที่ยืนอยู่ด้านข้างกล่าวตอบ
ถ้าเป็เื่จริงนี่ไม่เท่ากับว่าพวกเขาทำผิดพลาดครั้งใหญ่ไปแล้วเหรอ?
“จะบ้ารึไง! น่าจะมีคนมาสร้างเื่มากกว่าพวกเรารอดูกันไปเถอะ”พนักงานคนแรกบอกปัดอย่างไม่เชื่อถือก่อนจะเดินไปต้อนรับลูกค้าที่เดินเข้าบูทมา
...
“สินค้าทั้งหมดในบูทไอฟง 268 ชิ้นเป็โทรศัพท์ 168 เครื่อง ราคา 2,520,000หยวน เป็ไอแพด ไอพอด อุปกรณ์เสริม 100 ชิ้น ราคา 500,000หยวน รวมทั้งหมด 3,020,000 หยวนครับมีส่วนลด 5 % จะเหลือราคาสุทธิ 2,869,000 หยวนครับ ”พนักงานชายที่เป็คนพาทั้งสองมากล่าวสรุปยอดของบูทเขาที่จำนวนสินค้ามีเยอะขนาดนี้เพราะแบรนไอฟงเป็ที่นิยมอย่างมาก สตอคเลยค่อนข้างเยอะ
“สินค้าทั้งหมดในบูท Lenovo โน๊ตบุ๊ค 45 เครื่อง ราคา 1,125,000 หยวน ลำโพง คีย์บอร์ด หูฟัง อุปกรณ์เสริมต่าง ๆ 250 ชิ้น ราคา 1,250,000 หยวน รวมทั้งหมด 2,375,000 หยวนครับคุณลูกค้า ส่วนลด 10% เหลือราคาสุทธิ 2,137,500 หยวนครับ” เพื่อนของพนักงานชายคนแรกก็กล่าวสรุปตามเขาเลือกที่จะเชื่อใจเพื่อนของเขาแล้วนำสินค้าทุกชิ้นมาคิดราคาให้ก็เพราะก่อนหน้านี้ชายตรงหน้าเพิ่งซื้อโน๊ตบุ๊คราคาแพงไปโดยจ่ายสดไม่ผ่อนสักหยวน!
บางทีวันนี้เขาอาจโชคดีก็ได้! ถึงจะต้องไปหารค่าคอมกับพนักงานคนอื่นก็เถอะเพราะทุกคนในบูทต่างช่วยกันขนสินค้า สแกนราคา คีย์ข้อมูล คิดราคาสินค้า
ครึ่งหลัง
“โอเคครับ งั้นผมจ่ายของบูทไอฟงก่อนนะ” ชายหนุ่มกล่าวจบก็ยื่นบัตรธนาคารของระบบให้หลังจากใส่รหัสเรียบร้อยก็ทำการตัดเงิน ชำระค่าสินค้าเสร็จสิ้น
“ขอบคุณมากครับ!” พนักงานทุกคนในบูทไอฟงต่างพากันกล่าวแสดงความขอบคุณออกมาเสียงดังชายตรงหน้าคือผู้ร่ำรวย! นี่สิคนรวยของจริง!!
พวกเขาสบายแล้ว ค่าคอมที่ได้แบ่งกันแล้วก็ยังเยอะอยู่ดี!
“ชำระของ Lenovo ต่อเลยนะครับ” ชายหนุ่มหันไปหาพนักงานบูท Lenovo ก่อนจะทำการชำระค่าสินค้าทันทีเมื่อชำระเรียบร้อยภาพเดิมก็ฉายซ้ำอีกรอบ พนักงานทุกคนในบูท Lenovo ต่างพากันขอบคุณชายหนุ่มเสียงดังสนั่น
พนักงานของบูทอื่นที่รอรับชมเื่สนุกต่างไม่คาดคิดว่ามันจะเป็เื่จริง! นี่ลูกค้าคนนั้นเป็เศรษฐีตัวจริงเหรอเนี่ย!!
“พระเ้าช่วย! มันเป็เื่จริงเหรอเนี่ย!!”
“นั่นไม่ใช่การถ่ายคอนเทนต์ใช่ไหม?มีกล้องเซ็ตไว้รึเปล่า??”
“แกจะบ้ารึไง! ต่อให้เป็การถ่ายคอนเทนต์แต่สินค้าพวกนั้นซื้อจริง จ่ายจริง ยังไงพวกเราก็ได้ค่าคอมจริง ๆ ! โถ่เว้ย! รู้งี้น่าจะเชื่อเป่าจุนมันก็ดีหรอก”
“อ๊ากกก ฉันอิจฉาพวกบูทไอฟงกับLenovo จริง ๆ จะบ้าตายแล้ว!”
เสียงร่ำร้องด้วยความตกตะลึงและความเสียใจดังระงมไปทั่วศูนย์ไอทีแห่งนี้ทำให้ข่าวการซื้อสินค้าทั้งบูทไอฟงและLenovo กระจ่ายไปยังทุกบูทในศูนย์ไอทีอย่างรวดเร็ว
นั่นยังรวมถึงบรรดาลูกค้าที่ได้เห็นเหตุการณ์อีกด้วยพวกเขาต่างสับสนว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมอยู่ ๆพนักงานเหล่านี้ถึงทำท่าทางประหลาดออกมา?
“นายดูสิ มีคนจะตายเพราะความอิจฉา!” ฮวาหวู่หลิงกล่าวออกมาพลางหัวเราะคิกคักเธอรู้แต่แรกแล้วว่าพวกพนักงานบูทอื่นที่ไม่ยอมเชื่อชายคนนี้จะต้องรู้สึกอิจฉาจนแทบตายแน่ๆ
“อย่าไปซ้ำเติมพวกเขาเลย ผู้ไม่รู้ย่อมไม่ผิด” ชายหนุ่มกล่าวตอบด้วยรอยยิ้ม
แต่แล้วก็ได้มีพนักงานใจกล้าบางคนได้เดินเข้ามาทางทั้งสองคนอย่างกล้าๆ กลัว ๆ
“คุณลูกค้าครับ เอ่อ..ไม่ทราบว่าคุณลูกค้าสนใจสินค้าทางบูทของพวกเราไหมครับผมจะแนะนำสินค้าที่ดีที่สุดในบูทให้เลยนะครับ” พนักงานชายคนที่เดินเข้ามากล่าวออกมาด้วยเสียงที่ไม่มั่นใจนักเขามาพร้อมกับตัวแทนพนักงานของบูทอื่นอีกห้าคน
“ได้สิครับ ไปบอกทุกบูทในศูนย์ไอทีแห่งนี้เลยว่าผมเหมาสินค้าทุกชิ้น ถ้าใครไม่เชื่อ ไม่คิดราคาไว้ ผมก็จะไม่สนใจแล้วครับ” ชายหนุ่มตอบกลับไป
คำตอบของชายหนุ่มเป็ดั่งแสงเทียบในค่ำคืนอันมืดมิดประกายตาที่มอดดับไปของพนักงานของบูทไอทีแบรนอื่นได้กลับมีลุกโชนอีกครั้ง! เยี่ยมเลย ท่านเศรษฐีให้โอกาสพวกเขาแล้ว!!
หลังจากนั้นก็เกิดเหตุการณ์อันวุ่นวายขึ้นอีกครั้งแต่ครั้งนี้กลับวุ่นวายยิ่งกว่าเดิมนับสิบเท่าเพราะพนักงานทั้งศูนย์ไอทีต่างพากันหยิบสินค้าทุกชิ้นในร้านมาคิดราคาจนมือเป็ระวิงไม่ได้สนใจบรรดาลูกค้าใหม่ที่เดินเข้ามาสอบถามเลย!
จนทำให้เหล่าลูกค้าใหม่ที่เพิ่งมาถึงได้แต่พากันสงสัยว่ามันเกิดบ้าอะไรขึ้นกัน! แต่ก็ได้ลูกค้าที่เห็นเหตุการณ์ก่อนหน้านี้อธิบายให้ฟังทำให้พวกลูกค้าที่มาใหม่ได้แต่ยืนอึ้งมองเื่ที่เกิดขึ้นอย่างไม่อยากจะเชื่อ
“ห้ามถ่ายนะครับ!” มีเสียงเข้มๆ ดังขึ้นเมื่อมีคนทำท่าจะหยิบโทรศัทพ์ขึ้นมาถ่ายชายหนุ่มและหญิงสาวที่เป็ต้นเหตุทำให้พวกเขาต้องเก็บโทรศัพท์ลงอย่างช่วยไม่ได้
เป็พวกบอดี้การ์ดที่มากันไว้นั่นเองเพราะพวกเขาไม่รู้ว่าคุณผู้ชายท่านนั้นจะ้าให้รูปของเขาหลุดไปในโลกออนไลน์หรือไม่ดังนั้นจึงป้องกันเอาไว้ก่อน
“ขอบคุณครับ!!” หลังจากที่ชายหนุ่มจ่ายค่าสินค้าทั้งหมดทุกบูทเรียบร้อยพนักงานทุกคนก็พากันพร้อมใจมาต่อแถวกล่าวแสดงความขอบคุณชายหนุ่มเสียงดังสนั่นไปทั้งชั้นสี่แห่งนี้
นี่สิผู้ยิ่งใหญ่ของจริง ! ใช้เงินโดยไม่กระพริบตา
พวกเขาต่างพากันจดจำชายหนุ่มคนนี้เอาไว้ในใจ