ข้าเป็นเซียนสะท้านฟ้า

“สถานการณ์ตรงหน้านี้ ถ้าอยากเเก้ไขมันจริง ๆ ก็ใช่ว่าจะไม่มีวิธี”  ฉางกวงรีบหยิบหยกสื่อสารออกมาพลางถ่ายถอดพลังปราณเพื่อเปิดการใช้งานอย่างรวดเร็ว 

“วิ้ง”  หยกสื่อสารพลันส่องเเสงสว่างออกมาพร้อมกับที่น้ำเสียงอันคุ้ยเคยดังขึ้น

“ท่านฉาง มีอะไรให้ข้าช่วยรึไม่ขอรับ”  น้ำเสียงของชายชุดน้ำตาลขลิบทองจากอีกฝั่งดูตื่นเต้นยินดีเป็นอย่างมาก

“เจ้าบ้า ยังมีหน้าจะมาพูดอีก เจ้าน่ะเตรียมตัวมาหาข้าโดยด่วนเลย”  ฉางกวงตวาดอย่างกราดเกรี้ยว

เจ้าหมอนี่ทำไมไม่คิดสักหน่อยว่าถ้าล่อคนมาเยอะเกินไป ยังไงตัวเขาก็ไม่มีทางจัดการได้หมดอยู่เเล้ว  ช่างมันก่อนละกัน ตอนนี้ต้องรีบเตรียมตัวก่อน สงสัยคงต้องย้ำไอ้เจ้าพ่อค้าหน้าเงินผู้นี้หน่อยเเล้ว

“เจ้าอย่าลืมนำหุ่นโลหะของเจ้ามาด้วย รีบมาให้ไวเลย”  ฉางกวงเอ่ยจบก็ตัดการเชื่อมต่อของหยกข่าวสารโดยทันที  รีบเตรียมตัวโดยไม่กล้ารอช้าเเม้เเต่เสี้ยววินาทีเดียว

หอกน้ำเเข็งที่ดูเก่าเเก่โบราณพลันปรากฎขึ้นมาอย่างรวดเร็วกว่าครั้งก่อนเป็นอย่างมาก  เนื่องด้วยก่อนหน้านี้เขาพึ่งเคยลองหลอมรวมตัวอักขระกับหอกน้ำเเข็งเป็นครั้งแรก  ทำให้รู้สึกว่ายังจับจุดที่เหมาะสมยังไม่ได้ เเต่ตอนนี้ที่เขาพอรู้คร่าว ๆ เเล้วว่ามันควรจะเป็นยังไง จึงเป็นเรื่องปกติมากที่ผลลัพธ์จะออกมาเป็นเช่นนี้

“เอาล่ะ ไปดูกันดีกว่า ว่าสถานการณ์ตอนนี้ปะทุไปถึงขั้นไหนเเล้ว”  ฉางกวงกระชับหอกน้ำเเข็งในมือเเน่น รีบไปสังเกตสถานการณ์ตรงขอบของวงอักขระอย่างรวดเร็ว  

วงอักขระของเขาเองนั้น เดิมทีก็ไม่ได้กว้างอันใดมากอยู่เเล้ว พุ่งตัวไปไม่กี่ชั่วอึดใจก็มาถึงยังตรงบริเวณขอบอักขระเเล้ว 

“ปราณทั้งสองนี่มัน  ถ้าข้าคิดไม่ผิดละก็ ปราณทั้งสองนี้ใกล้จะบรรลุขั้น 5 เป็นอย่างมากเเล้ว”  ฉางกวงหันไปมองยังทิศทางหนึ่ง 

บริเวณนั้นเริ่มมีเเสงสว่างจ้าตรงบริเวณขอบฟ้ามาเเต่ไกล ยิ่งตอนนี้ท้องฟ้าเต็มไปด้วยสีดำราวน้ำหมึก ก็ยิ่งขับเน้นถึงความสว่างไสวของพลังปราณนั้นเป็นอย่างดี  เมื่อเห็นเช่นนั้น สีหน้าของฉางกวงเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมขึ้นมาในชั่วพริบตา

“ปราณช่างทรงพลังอย่างยิ่ง เกรงว่าไม่หมู่พวกเราคงไม่มีใครสมหวังเเล้วล่ะ”

“ไม่เป็นไร ถึงเเม้ว่าเราจะไม่ได้ผลประโยชน์ใด ๆ จากเรื่องนี้ เเต่ก็อาจจะมีฉากเด็ดให้ดูกันก็ได้นะ”

“ข้าเห็นด้วย ถึงเเม้ว่าพวกเราจะไม่ได้เเต้มเเล้ว  เเต่รอดูก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายอันใดเลย”

กลุ่มคนที่มาล้อมอยู่บริเวณนี้เริ่มพูดคุยกันเสียงดังเซ็งเเซ่อย่างตื่นตะลึงเช่นกัน

ในไม่กี่ชั่วอึดใจ เงาสองสายที่เปล่งประกายสว่างไสวไกล ๆ เมื่อครู่ก็มาปรากฎอยู่ตรงด้านหน้าของฉางกวงอย่างฉับพลัน

“สองคนนั่นมัน พยัคฆ์ร้ายเเซ่จางนี่”

“ข้าไม่คิดเลยว่า เเม้เเต่พวกเขาก็มาด้วย ข้าเตรียมไว้อาลัยให้กับศิษย์ใหม่ผู้นั้นเลย”

ทุกคนรู้ถึงวีรกรรมของสองพยัคฆ์ร้ายเเซ่จางดี จึงไม่มีใครคิดในเเง่ดีว่าถ้าเกิดการต่อสู้ขึ้นมา เเล้วฉางกวงจะเอาชนะได้

“เจ้าน่ะรึ คือศิษย์ใหม่ผู้ที่เป็นข่าวลือในช่วงนี้”  ชายหนุ่มชุดเขียวกัญชงก้าวออกมาด้านหน้าหนึ่งก้าวพลางมองประเมินฉางกวงอย่างครุ่นคิดอยู่ชั่วขณะหนึ่ง  จากนั้นจึงส่ายหัว อดที่จะผิดหวังไม่ได้

“เจ้าหนูนี่ ดูไปเเล้วพลังปราณก็ออกจะอ่อนด้อยไปจริง ๆ”  ชายหนุ่มอีกคนที่อยู่ด้านหลังพลันเอ่ยออกมาคล้ายกับจะรู้ความคิดของน้องชายของตน 

“พวกเจ้าทั้งสองนี่เสียมารยาทชะมัด รู้จักนามของข้าเเล้วเเต่กลับไม่เอ่ยนามของตนเองออกมา”  ฉางกวงถึงเเม้จะรู้สึกหวั่นเกรงในพลังปราณของอีกฝ่าย เเต่ก็เอ่ยออกมาอย่างสบาย ๆ ดูไม่มีความกังวลเลยเเม้เเต่น้อย

“เจ้าหนู เจ้าช่างกล้าหาญยิ่งนัก ไม่มีใครกล้าเอ่ยสบาย ๆ เเบบนี้กับข้ามานานเเล้ว ชักจะน่าสนใจขึ้นมาเเล้วสิ  ตัวข้ามีนามว่า จางหย่ง ส่วนน้องข้าที่อยู่ด้านข้างของข้านั้นมีนามว่า จางเหว่ย”  จางหย่งเองก็เอ่ยออกมาอย่างสบาย ๆ เช่นกันเเต่บรรยากาศโดยรอบกลับรู้สึกถึงความกดดันไร้รูปร่างบางอย่าง  ที่ทำให้ฉางกวงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเย็นเยือกอยู่ในใจ

“อ้อ ศิษย์พี่เเซ่จางนี่เอง ไม่คาดว่าจะได้พบกับพวกท่านตัวเป็น ๆ ไม่ทราบว่าพวกท่านมีธุระอันใดกับตัวข้างั้นรึ”  ฉางกวงเอ่ยอย่างเฉยเมย ไม่เเสดงอารมณ์ใด ๆ ออกมาทางสีหน้า

“จากการที่เจ้าทนเเรงกดดันของข้าได้ ก็ยิ่งทำให้ตัวเจ้านั้นน่าสนใจมากขึ้นไปอีก งั้นเอาอย่างนี้เป็นไง ข้าขอท้าเดิมพันคะเเนนป้ายหยกกับเจ้า”  จางหย่งเเววตาเปล่งประกาย 

“ไม่ทราบว่าจะเดิมพันอย่างไรรึขอรับ อย่าบอกนะว่าจะประลองกับข้า”  ฉางกวงน้ำเสียงก็ยังคงนิ่งสงบอยู่เหมือนเดิม

“ก็เเน่นอนว่าย่อมต้องประลองกำลังกันอยู่เเล้ว เจ้าหนู เจ้าพูดอย่างกับว่ามีการประลองอย่างอื่นอยู่อีกอย่างนั้นล่ะ”  จางหย่งขมวดคิ้ว

“ข้าเข้าใจเเล้ว งั้นท่านเข้ามาได้เลย”  ฉางกวงที่กำหอกน้ำเเข็งโบราณไว้เเน่น พลันยกหอกตั้งท่าเตรียมพร้อมจะเสือกเเทงยังผู้ที่ริอาจเข้ามาได้ทุกเมื่อ

“ไม่เลวเลยทีเดียวเจ้าหนู รับมือ !”  จางหย่งรวบรวมพลังปราณสีเเดงของตนเองไว้ที่หมัดอย่างรวดเร็ว ขณะที่พุ่งตัวเข้าไปประชิดตัวฉางกวงอย่างที่ไม่มีใครสามารถมองตามการเคลื่อนไหวนี้ได้ทัน 

 ทุกคนเพียงเห็นเป็นประกายเเสงสีเเดงที่พุ่งเข้าหาตัวฉางกวงอย่างรวดเร็วเพียงเท่านั้น  

ในชั่วพริบตาต่อมานั้นเอง ทุกคนพลันเห็นจางหย่งต่อยหมัดที่ดูเชื่องช้าเพียง 1 หมัดไปใส่อีกฝ่าย  หมัดนั้นดูเชื่องช้ายิ่งนัก เเต่ก็หน้าเเปลกที่ดูเหมือนกับว่าไม่มีผู้ฝึกตนคนใดที่ต่ำกว่าขั้น 5 จะสามารถหลบมันพ้นได้

ฉางกวงที่ถือหอกไว้ในมือกลับเเทงหอกน้ำเเข็งใส่อย่างไม่ลังเล

“เคร้ง”  หมัด 1 หมัดเข้าปะทะกับคมหอกน้ำเเข็งอย่างจัง พลังคลื่นกระเเทกในปะทะกันครั้งนี้ส่งผลให้ผู้คนที่มุงดูอยู่กระอักเลือดในทันที จนต้องรีบถอยหลังกันอย่างจ้าละหวั่น

“ฮ่าๆๆ  ข้าชักถูกใจเจ้าซะเเล้วสิเจ้าหนู”  จางหย่งไม่รอช้าพลันร่ายวิชาของตนเองออกมาในทันที

“ฟู่”  ปราณสีเเดงในตัวของจางหย่งพลันก่อตัว  เเล้วหมุนวนรอบตัวของจางหย่งอย่างรวดเร็ว 

“พี่จะใช้วิชานั้นเเล้วสินะ”  จางเหว่ยพึมพำอย่างเเผ่วเบา

ในตอนนั้นเองที่ปราณที่หมุนรอบตัวของเขาหายไปอย่างรวดเร็ว พลันปรากฎร่างของจางหย่งที่มีลวดลายพยัคฆ์สีเเดงไปทั่วทั้งตัว  บริเวณง่ามมือของเขามีเล็บสีเเดงอ่อนปรากฎขึ้นมาอย่างน่าประหลาด  ดูรวม ๆ ไปเเล้วดุจดั่งเจ้าเเห่งพยัคฆ์อัคคีทั้งมวลเลยทีเดียว 

“เเรงกดดันของวิชานี้ อย่างกับเผชิญหน้ากับพยัคฆ์ตัวเป็น ๆ เลย”  ฉางกวงสีหน้าเคร่งเครียดขึ้นมาในทันที  ขนาดศิษย์พี่จางหย่งตอนปกติ ตัวเขาเองยังสู้ได้อย่างยากลำบากเเล้วถ้ายิ่งใช้วิชาสัตว์อสูรเสริมเข้าไปอีก การที่ฉางกวงจะเอาชนะได้นั้นคงจะเเทบเป็นไปไม่ได้เลยทีเดียว

“เจ้าหนู เจ้าถือว่าเก่งเเล้วที่รับมือข้าด้วยพลังในขั้น 4 เเต่ตอนนี้พลังของข้าเทียบเท่าหรืออาจเหนือกว่าผู้ฝึกตนขั้น 5 ไปเเล้ว  อยากรู้จริง ๆ ว่าเจ้าจะรับมือข้าด้วยพลังปราณ ขั้น 4 ได้เยี่ยงไร”  จางหย่งกางกงเล็บสีเเดงอ่อนอย่างรวดเร็ว 

พลันพุ่งตัวไปตบฉางกวงด้วยกงเล็บอย่างดุดัน การเคลื่อนไหวของเขานั้นดูดั่งกับว่าพยัคฆ์อัคคีกำลังเยื้องย่างเข้าหาเหยื่อของตนอย่างรวดเร็ว 

“วิชานี้มัน ช่างน่าพรั่นพรึงยิ่งนัก เกรงว่าผู้ฝึกตนขั้น 5 ทั่ว ๆ ไปคงไม่เเม้เเต่จะสามารถต้านทานมันได้”  ฉางกวงถึงเเม้จะรู้สึกกดดันเป็นอย่างยิ่ง เเต่ก็ถ่ายทอดพลังปราณของตนเองลงไปในหอกของตนอย่างสุดความสามารถ  

หอกน้ำเเข็งนี้ เมื่อได้รับพลังปราณเข้าไปมากยิ่งขึ้นอักขระโบราณที่สลักไว้อยู่ก็พลันเรืองเเสงขึ้นพร้อมกับกลิ่นอายโบราณอันเเหลมคมที่ไปยับยั้งกลิ่นอายของพยัคฆ์อัคคีโดยฉับพลัน  เมื่อเห็นว่าความกดดันที่ได้รับมาเริ่มลดลงเเล้ว

ฉางกวงไม่รอช้ารีบโยกตัวหลบอย่างรวดเร็ว  พลางเเทงหอกน้ำเเข็งสวนไปในทันที 

เมื่อกงเล็บพลาดเป้า จางหย่งก็พลันกระโจนเปลี่ยนทิศทางการโจมตีให้มุ่งไปยังฉางกวงอีกรอบหนึ่ง

ส่วนหอกที่เเทงมาเมื่อจางหย่งกระโจนเปลี่ยนทิศทาง หอกน้ำเเข็งจึงโดนเพียงเเค่ถาก ๆ เท่านั้น 

เมื่อเห็นเช่นนั้น ฉางกวงก็ร่ายวิชา ‘เหมันต์พิโรธ’ ใส่จางหย่งในทันทีโดยต้องการสกัดการโจมตีของเขา

“ครืน”  ฝ่ามือเหมันต์พลันผุดขึ้นมาจากพื้น 4 ทิศทางอย่างรวดเร็ว ไม่รอให้ผู้คนได้พักหายใจฝ่ามือทั้ง 4 ตบลงยังเป้าหมายของตนอย่างรวดเร็ว เเต่ด้วยความเร็วของจางหย่งในตอนนี้นั้นเร็วเกินไป จึงเหลือเพียงฝ่ามือเหมันต์ 2 ข้างเท่านั้นที่เข้าเป้า 

ฝ่ามือเหมันต์ทั้งสองเข้าปะทะกับร่างของจางหย่งอย่างรวดเร็ว  เเต่เพียงเเค่จางหย่งคำรามพลังปราณก็ฟุ้งกระจายไปในทันที  ส่งผลให้ฝ่ามือเหมันต์สลายไปเกือบครึ่ง ส่วนที่เหลือที่เข้าปะทะกับร่างของเขาก็ไม่ทำให้รู้สึกระคายผิวเลยเเม้เเต่น้อย

ทั้งคู่ก็ปะทะกันวนไปมาอย่างนี้ จนถึงกระบวนท่าที่ 20 ทั้งสองก็พากันหอบอย่างรุนแรง

“ไม่น่าเชื่อว่าเขาจะสามารถรับมือศิษย์พี่จางหย่งได้ถึงเพียงนี้”

“เขาเพียงเเค่โชคดีหรือเปล่า หรือบางทีศิษย์พี่จางหย่งอาจจะอ่อนให้เขาก็ได้”

“โชคดีงั้นรึ ข้าว่าไม่ใช่เลย สมเเล้วกับที่เป็นศิษย์ของเเขกกิตติมศักดิ์ผู้นั้น”

เสียงผู้คนส่วนใหญ่ที่มุงดูอยู่ไกล ๆ พลันเสียงดังเซ็งเเซ่อีกรอบ

“ในเมื่อเราทั้งคู่ต่างก็เเทบจะไม่ไหวเเล้ว เอาอย่างนี้เป็นไง วันพรุ่งนี้ค่อยมาตัดสินกันใหม่อีกรอบ”  ฉางกวงเอ่ยออกมาอย่างยากลำบาก