บทนำ ผู้ที่จะเป็ของข้าเพียงผู้เดียว
เขายืนนิ่งอยู่ในเงามืด
แต่ภายในกลับปั่นป่วนเหมือนมีคลื่นซัดกระทบโขดหินไม่หยุด
ภาพเด็กหนุ่มบนเตียง…
ผมดำปรกแก้มแดงจัด ลมหายใจหอบระทวย ข้อมือถูกตรึงเหนือศีรษะ เสียงครางแ่ที่หลุดจากริมฝีปากนั้น…
ทำให้สิ่งหนึ่งแล่นวาบขึ้นจากใต้ผิวเขา
ร้อน
ดิบ
และกดทับจนเจ็บ
เขาไม่เข้าใจ
เหตุใดใจถึงเต้นแรงจนเหมือนจะแตกออกเป็เสี่ยง
เหตุใดจังหวะลมหายใจถึงสั่นผิดปกติ
เหตุใดแค่เพียงเห็นเด็กคนนี้ดิ้นหนี
ร่างเขาถึงเกิด แรงดึง ประหลาดจนก้าวขาไม่ออก
และเพียงเสียงหอบอีกครั้งที่ดังขึ้นเบาๆ ความรู้สึกหนึ่งก็ผุดขึ้นกลางอก…
โหยหา
รุนแรงจนกลัวว่าตนจะเผลอเหยียดมือออกไปจริงๆ
เขากัดกราม พยายามข่มไฟในอกที่ค่อยๆ เอ่อล้น แต่ยิ่งห้าม ความร้อนก็ยิ่งท่วมสูงขึ้น เหมือนจะผลักเขาให้ก้าวพุ่งไปยังเด็กหนุ่มคนนี้โดยไม่สนเหตุผลใดๆ
“นี่มันอะไรกัน…?”
คำถามผุดขึ้นในหัวโดยไร้เสียง แต่กลับทำให้เขาหายใจติดขัดกว่าเดิม
ความรู้สึกนี้ไม่ใช่เพียง ้า
แต่มัน กระหาย จนแผดเผาตรงลิ้นปี่ เหมือนมีบางอย่างกัดกินช่องอกจากด้านใน บังคับให้ดวงตาเขาไม่อาจละจากร่างที่สั่นระริกบนเตียงนั้นได้แม้เสี้ยววินาทีเดียว
เด็กหนุ่มจิกฟูกแน่น
ลำคอเผยอขึ้นอย่างหมดทางหนี
กลิ่นหอมเร้นลึกแตะแ่ในอากาศ
เมื่อเห็นภาพนั้น…เขารู้สึกถึง ความปรารถนาเร้นลี้ที่ลามไปถึงปลายนิ้ว ราวจะกัดกินสติทุกส่วนที่ยังเหลืออยู่
ความรู้สึกนี้…
ไม่ควรเกิดขึ้น
ไม่เคยเกิดขึ้น
และไม่อาจอธิบายได้
แต่เขากลับ หิวกระหาย
อยากเข้าใกล้
อยากกำราบปราณกำหนัดที่กำลังรัดร่างเด็กคนนั้น
หรืออาจกระทั่ง…
อยากเป็ผู้ตรึงร่างนั้นแทนชายคนนั้นเสียเอง
เพียงคิด…ความร้อนในอกก็พลุ่งพรวดอย่างน่ากลัว
เขาภาวนาให้ลมหายใจตัวเองไม่หลุดจังหวะ
เพราะถ้าผู้ใดสังเกตเห็น คงรู้ว่ามันคือเสียงหอบของผู้ที่ถูก แรงดึงบางอย่างฉีกจากด้านใน
เด็กหนุ่มพริ้มตาปรือลง ขนตายาวสั่นระริก เสียงครางที่แทบไม่ได้ตั้งใจหลุดออกมาอีกหนึ่งครั้ง
และหัวใจเขาก็ กระตุก
แรงจนเหมือนถูกดึงด้วยเชือกมองไม่เห็น
เหตุใดถึง ้า ขนาดนี้?
เหตุใดความโหยหาแปลกประหลาดถึงท่วมขึ้นทุกครั้งที่เด็กคนนั้นร่างกระเพื่อมไหว?
เหตุใดถึงรู้สึกว่า…ถ้าใครแตะต้องเด็กคนนี้อีกเพียงนิด เขาจะทำอะไรบางอย่างที่ไม่ควรทำ?
ความเงียบของเขา ไม่ใช่ความสงบ แต่เป็เพราะเขา ข่มพายุที่ซัดอยู่ในอก ไม่ให้ปะทุและฉีกทุกชีวิตในห้องนี้เป็ชิ้นๆ
เขายืนนิ่งเหมือนภาพสลัก
แต่ภายใน…
สั่น
หิว
โหยลึก
จนแทบะเิ
และยิ่งเฝ้ามองเด็กหนุ่มบนเตียง ความรู้สึกนั้น…
ก็ยิ่งขยายตัว
กลายเป็อารมณ์ที่เขาแทบเข้าใจไม่ได้ว่า…ทำไมข้าถึง…้าเ้า…รุนแรงถึงเพียงนี้
จนกระทั่ง…
ปึ้ก!
เชิงเทียนกระแทกขมับเขา ปลุกสติกลับมาเสี้ยววินาที แต่ไม่อาจดับไฟในอกที่ยังคงลุกโชน
ดวงตาของเขายังคงจดจ้องเพียงเด็กหนุ่มบนเตียง
คืนนี้…
ไม่ว่าใครจะล้ม
ใครจะตาย
ใครจะหายไป
เด็กคนนี้…จะต้องอยู่ในมือเขาเพียงผู้เดียว
580
