เทพยุทธสะท้านโลกา

ตอนที่ 203 เริ่มก่อน
ซูเวยดึงดาบและตะโกน "ข้าขอเริ่มก่อน"
ไม่รอให้ผู้ตัดสินประกาศชื่อ
แต่เขาเสนอตัวเองลงแข่งก่อนคนแรก
อาวุโสมองเห็นและใบหน้าไม่แสดงออก
ดูเหมือนเขาไม่ได้ว่าอะไร
ตราบใดที่เขาเอาชนะทั้งสี่คนของฝั่งตัวเองได้ทั้งหมดและเขาเข้าสู่รอบสุดท้ายทันที
"เอาละ... ใครจะขึ้นมาต่อสู้กับข้า"
ทำการท้าทายศิษย์แท้จริงด้วยตัวเอง
ไม่จำเป็นต้องให้ผู้ตัดสินประกาศเรียกหาให้เสียเวลาและกวาดตามองทีละคน
สายตามองผู้แข่งขันทั้งสี่คนอย่างรวดเร็ว
มองเห็นอาการไม่พอใจและโกรธเคือง
"ซูเวย...แม้ชื่อเสียงและความนิยมเจ้าจะมีมากมาย แต่เจ้าไม่สามารถทำตัวหยิ่งได้"
ศิษย์แท้จริงคนหนึ่งชี้ทางซูเวยและพูด
เห็นได้ชัดว่าเขาโกรธและไม่พอใจมาก
ซูเวยเหลือบมองและเปิดปาก "ถ้าท่านไม่มั่นใจความแข็งแกร่งตัวเองและท่านกล้านั่งผู้นำศิษย์อย่างสง่าผ่าเผยได้อย่างไร"
วันนี้คือวันตัดสินด้วยศิลปะการต่อสู้
ศิลปะการต่อสู้ที่แข็งแกร่งคืออะไร
แน่นอนว่ามันคือการต่อสู้ตัดสินฝ่ายตรงข้ามเพื่อพิสูจน์ความแข็งแกร่งของตัวเอง
สำนักใหญ่ต่างโอ้อวดและยกว่าศิลปะการต่อสู้ของตัวดีที่สุดแล้วแข็งแกร่งมากที่สุด
แต่ทุกคนไม่รู้เลยว่ามันคือเรื่องจริงไม่
นอกจากว่าพวกเขาต้องมาต่อสู้ตัดสิน
วันนี้...เขาต้องแสดงความแข็งแกร่งและให้ทุกคนยอมรับพลังของเขา
ตราบใดที่... ได้รับการประเมินผลที่ดี
เขาจะได้นั่งผู้นำศิษย์อย่างแน่นอน
"ฮึ่ม... ปากดี" ศิษย์แท้จริงจูซินกรีดร้องและชักดาบยาวกระโดดขึ้นบนลานเล็ก
มองเห็นดาบที่กำลังสั่นและแทงทันที
ทันใดนั้นเงาดาบหลายเล่มโผล่ในพริบตา
ซูเวยยิ้มเล็กน้อยและส่ายหัว
เห็นได้ชัดว่าเป็นเพลงดาบที่สง่างาม แต่มันดูบอบบางและสามารถทำลายได้ง่าย
ซูเวยมองเห็นเงาดาบนับไม่ถ้วนของคู่ต่อสู้เหมือนกับดอกไม้เบ่งบานและสวยงาม
แต่มันทำลายได้ด้วยพลัง
ดาบแทงด้วยความเร็วและทรงพลัง
ไม่จำเป็นต้องใช้ทักษะวิชาและเขาเพียงแค่แทงเป็นเส้นตรงเหมือนกับหอกเท่านั้น
แตกหัก
เงาดาบที่แยกออกหลายสิบเล่มพังทลาย
พ่ายแพ้อย่างรวดเร็ว!
"เพลงดาบนี้...แม้จะสง่างามและทำให้มองเห็นดาบหลายเล่ม แต่ความจริงมีหนึ่ง"
"มันสามารถถูกทำลายได้ด้วยความแข็งแกร่งเพียงดาบเดียว"
ซูเวยชี้แนะและจูซินต้องหันกลับมามองอย่างไม่พอใจ ดูเหมือนไม่ต้องการรับฟัง
รู้สึกอับอายและโกรธเคืองเขามาก
หันหลังและลงจากลานอย่างรวดเร็ว
ซูเวยไม่ใส่ใจและปล่อยผ่านไป
เข้าใจว่าศิษย์พี่ที่ถูกชี้แนะโดยศิษย์น้องจะต้องรู้สึกอับอายขายหน้ามากแค่ไหน
แต่เขาหวังดีและไม่คิดเป็นอย่างอื่น
ซูเวยถอนหายใจในใจและรู้ว่าต้องใช้เวลาสักพักกว่าเขาจะยอมรับฟังคำชี้แนะ
แต่เมื่อเขาได้เป็นผู้นำศิษย์และทุกอย่างจะเปลี่ยนไป "เอาละ... คนต่อไป" ซูเวยมองอีกสาม
พวกเขามองหน้าซึ่งกันและกัน
ในที่สุดคนหนึ่งออกมาและก้าวขึ้นบนลาน
โค้งมือและชักดาบ
ดูเหมือนเขาไม่มีอะไรจะพูดกับซูเวย
"ไม่พูดอะไรหน่อย?" มองเห็นอาการและใบหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างชัดเจน
ก่อนหน้านี้พวกเขาโกรธและไม่พอใจซูเวยที่มั่นใจในความแข็งแกร่งตัวเองมากเกินไป
แต่ตอนนี้ปากพวกเขาไม่กล้าขยับและสรรหาข้อโต้แย้งคำพูดของซูเวยได้เลย
รับรู้และเห็นความแข็งแกร่งของเขาชัดเจน
นอกจากนี้ซูเวยยังสามารถเอาชนะคนติดตามของรั่วเฟยจำนวนมากได้อีกด้วย
แม้ว่าเขาไม่ได้เข้าร่วมกับรั่วเฟยและวางตัวเป็นกลาง แต่เขาต้องยอมรับในความแข็งแกร่งของซูเวยอย่างช่วยไม่ได้
"ดี... งั้นแสดงเพลงดาบของท่านออกมา"
ซูเวยทำการท้าทายเขาและจับดาบรอ
เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายโจมตีเข้ามาเต็มที่
"ฮึ่ม!" ศิษย์แท้จริงเฟิ่นซีกรีดร้องและโจมตีใส่ซูเวยอย่างบ้าคลั่ง
ดาบยาววาดผ่านท้องฟ้าและฟาดลงมา
ดาบกระแทกและพื้นดินพังทลาย
แต่ไร้เงาซูเวย เห็นได้ชัดว่าเขาหลบและย้ายไปอยู่อีกฝั่ง
ซูเวยส่ายหัวและเปิดปาก "ดูเหมือนท่านยังไม่สามารถควบคุมอารมณ์และปล่อยให้อารมณ์ครอบงำจิตใจของท่าน"
ได้ฟัง... เฟิ่นซีโกรธมากขึ้นและเล่นงานเขาต่อเนื่อง
สุดท้ายเขาถูกกระแทกกลับอย่างแรง
พลังดาบของเขามหาศาล แต่มันถูกใช้ออกมาอย่างบ้าคลั่งและกลายเป็นไร้ค่า
หลบหลีกคมดาบและเข้าใกล้อย่างง่ายดาย
เขาใช้สันดาบเล่นงานเฟิ่นซีโดยตรง
สร้างความประหลาดใจและตกตะลึง
ไม่จำเป็นต้องใช้เพลงดาบ แค่เทคนิคดาบพื้นฐานก็เพียงพอในการเอาชนะเขาแล้ว
"หากท่านต้องการใช้พลังเล่นงานคู่ต่อสู้และท่านต้องควบคุมพลังให้ได้สมบูรณ์"
เห็นได้ชัดว่าซูเวยกำลังสั่งสอนเขาอีกคน
มองเห็นสีหน้าเขาและซูเวยไม่พูดอีกต่อไป
ไม่จำเป็นต้องพูดและแสดงมันออกมา
เฟิ่นซีมองเห็นสายตาซูเวยที่เปลี่ยนไป
รู้สึกถึงแรงกดดันที่แผ่ออกมาจากร่างกายและตัวเขาหนาวสั่นด้วยความหวาดกลัว
มองเห็นซูเวยขยับตัวและขยับดาบอย่างเชื่องช้า
รู้สึกถึงความน่าเกรงขามและยิ่งใหญ่ของเขา
น่ากลัว!
ดูเหมือนเป็นยักษ์ตัวใหญ่ที่สามารถบี้มดปลวกให้ทรมานจนตายได้อย่างง่ายดาย
ทันใดนั้นดาบยาวขยับและแทงออก
มองเห็นดาบทะลุผ่านหน้าอก
แต่ความจริงดาบจ่อตรงหน้าอกเขา
ไม่สามารถแยกแยะออกได้
ร่างกายสั่นเทาและเหงื่อมาก
ไม่สามารถขยับตัวและหัวใจตกหล่น
มองเห็นสีหน้าเขาและซูเวยดึงดาบกลับ
"ทีนี่... ท่านเข้าใจแล้วสินะ" น้ำเสียงเยือกเย็นและใบหน้าเต็มไปด้วยการฆาตกรรม
แตกต่างกันสิ้นเชิง
เขาแสดงพลังได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 203 เริ่มก่อน

คล้ายกับเรื่องเทพยุทธสะท้านโลกา ที่คุณอ่าน

เทพ​ยุทธ​สะท้านโลกา

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่​ 203 เริ่มก่อน

คล้ายกับเรื่องเทพ​ยุทธ​สะท้านโลกา ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้

เทพยุทธสะท้านโลกา

ตอนที่ 203 เริ่มก่อน

คล้ายกับเรื่องเทพยุทธสะท้านโลกา ที่คุณอ่าน