วันนั้นออยล์กลับมาบ้านด้วยความรู้สึกแปลกใหม่
เป็ครั้งแรกที่พวกเขาััแนบชิดกันมากขนาดนี้เป็ครั้งแรกที่เหมือนความรู้สึกที่มีต่อกันมันจวนเจียนจะะเิออก
หลังจากนั้นจำได้ว่าเวลาที่เหลือ พวกเขาได้แต่นั่งอิงแอบกันอยู่เงียบๆ โดยที่ครูิไม่ได้สอนอะไรต่อเพราะตอนนั้นดวงตาคู่สวยกำลังเอาแต่จ้องใบหน้าของเขาอยู่...แน่นอนว่าตัวเขาก็เช่นกัน
ออยล์พลิกตัวกระสับกระส่ายอยู่บนเตียง
แสงจันทร์นวลผ่องส่องลอดเข้ามาทางบานหน้าต่าง
หลังจากพลิกไปพลิกมาอยู่นานมือใหญ่ก็หยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงเรียกเข้าดังขึ้น
“สวัสดีครับ”
เขากรอกเสียงลงไป เป็เบอร์ที่ไม่คุ้น
‘ฮัลโหลคุณออยล์ นอนแล้วเหรอครับ’
ร่างสูงสะดุ้งพรวดขึ้นนั่งทันทีที่ได้ยินเสียงของิ
“ครูิ ?”
เขาถาม
‘ค...ครับ ผมเอง’
ปลายสายตอบกลับมาด้วยเสียงตะกุกตะกักที่ฟังรู้ว่าคนพูดกำลังเขินอายอย่างหนัก
ออยล์นึกไปถึงว่าในตอนนี้ิคงกำลังหน้าแดงแล้วก็อดขำไม่ได้
“...”
เกิดความเงียบขึ้น มีแต่เสียงหัวใจที่ดังสนั่นอยู่ในอก
มือที่จับโทรศัพท์ของออยล์เย็นเฉียบ เขารู้สึกตื่นเต้นวาบหวามในใจเหมือนสมัยที่เขากับหญิงสาวซึ่งเป็แฟนเก่าเริ่มคบกันใหม่ๆ
ออยล์จำไม่ได้แล้วว่าความรู้สึกเชิงรักใคร่แบบนี้ห่างหายไปจากตัวเขานานแค่ไหน
เขาก็เหมือนผู้ขาดความรัก--ขาดเพื่อนฝูง--ขาด…
‘คุณออยล์… นอนแล้วเหรอครับ ?’
เสียงเบา ๆ ของิดังเข้ามาในโทรศัพท์
“ครับ”
ออยล์ตอบรับไปอย่างนั้น ตื่นเต้นเกินกว่าจะพูดอะไรต่อ
‘...ถ้าอย่างนั้นผมไม่กวนแล้วดีกว่า ...ฝันดี’
“...ฝันดีครับ”
ออยล์กดวางสายแล้วล้มตัวลงนอนเผล่ตอนนี้เขากับิเป็อะไรกันนะ
--‘เป็อะไรกัน ?’
43K
