มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย

“เฮ้ รีบดูตรงนั้นสิ ไม่ใช่ว่านั่นเป็นเหลียวชาชาเหรอ!?”

“สวรรค์ ตาของฉันคงไม่หลอกฉันหรอกใช่มั้ย!? ราชินีแห่งการโดดเรียน ในที่สุดก็มาเรียน!”

“บางทีเธออาจจะเบื่อที่บ้านแล้วก็ได้ ก็เลยมาที่นี่หาเรื่องสนุกทำยังไงล่ะ”

ลูกสาวของเหลียวตงไค ในเมืองตงชวน ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน ก็ตกเป็นเป้าสนใจ โดยเฉพาะ เมื่อ BMW M5 มาจอดที่หน้าโรงเรียน ยิ่งกว่านั้น อีกฝั่งยังมาพร้อมกับบอดี้การ์ดในชุดโค้ตยาวสีดำ

แม้ว่านี่จะเป็นโรงเรียนชั้นยอด แต่ก็มีแค่ลูกสาวสุดรักของเหลียวตงไคเท่านั้น ที่สามารถเอาบอดี้การ์ดมาเป็นเพื่อนได้

“พาบอดี้การ์ดมาโรงเรียนด้วย ดีขนาดนั้นเลยหรือไง!” นักเรียนบางคนแอบกระซิบกัน “ไม่ใช่เพราะว่าเงินของของครอบครัวหรือไง? ขี้อวดจริงๆ”

ข่าวลือที่ไม่มีมูลลอยไปรอบๆ นักเรียน ในที่สุดก็เข้าหูเหลียวชาชา ที่กำลังหน้าซีดอยู่ ทันใดนั้นก็กลายเป็นโกรธ เธอกำหมัดเล็กๆ ของเธอ ร่างของเธอเริ่มสั่นอย่างต่อเนื่อง

ฉินเฉาส่ายหัว ถ้าเป็นฉินเฉาเมื่อก่อน เขาต้องคิดว่าเหลียวชาชาเป็นพวกขี้อวดแน่นอน แต่หลังจากช่วยซูเฟยและซูจีมาหลายครั้ง เขาก็รู้ถึงความเศร้าของเหลียวชาชาที่เกิดมาในครอบครัวที่ร่ำรวย

ถ้าเธอเกิดในครอบครัวธรรมดา เธอต้องเติบโตมาอย่างร่าเริงและมีความสุขมากแน่ๆ

เมื่อคิดอย่างนี้ ฉินเฉาก็ยื่นมือออกมา และวางไว้ที่ไหล่ที่กำลังสั่นน้อยๆ ของเหลียวชาชาอย่างอ่อนโยน

“อย่าไปฟังพวกเขาเลย พวกนั้นไม่รู้เรื่องของเธอ ชาชา เธอออกจะดี” ฉินเฉาพูดให้กำลังใจ แต่เหลียวชาชามองเขาด้วยความประหลาดใจ เหมือนว่านี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นเขา

“ฉันเพิ่งจะได้ยินนายพูดอะไรดีๆ เป็นครั้งแรกนี่แหละ!”

“อืมม ชาชาเธอดีมากๆ” ปากฉินเฉากระตุก และพูดต่อไปอย่างสงบ “ยกเว้นก็แต่เรื่องเอาแต่ใจ ป่าเถื่อน และหน้าอกกับบั้นท้ายที่เล็กไปหน่อย นอกนั้นก็ดีเลยล่ะ”

“ฉินเฉา!” เหลียวชาชาคำราม “ฉันคนนี้ยังเป็นคนอยู่มั้ย!?”

“ใช่ สิ่งสำคัญที่สุดคือ เธอไม่ใช่มนุษย์”

“ฉินเฉา! ฉันจะตีนาย!”

ด้วยเหตุนี้ ในโรงเรียนเทียนหัวแห่ง จึงเกิดฉากแปลกๆ ขึ้น เหลียวชาชาถือกระเป๋าของเธอตีเข้าที่เอวของบอดี้การ์ด หมัดเล็กๆ ของเธอ ต่อยใส่เขาอย่างต่อเนื่อง

แต่ในที่สุด หมัดเล็กๆ ของเหลียวชาชาก็แดงก่ำ เพราะการชกนั้น

“นาย ตัวนายทำมาจากเหล็กหรือไง?” เหลียวชาชาไม่รู้จริงๆ ว่าจะจัดการกับฉินเฉายังไง แม้ว่าเขาจะเป็นบอดี้การ์ดของเธอ แต่เขาไม่ใช่แค่บอดี้การ์ดธรรมดา เหลียวชาชารู้สึกว่าบางทีชายคนนี้อาจถูกนรกส่งมา เพื่อให้มาทรมานเธอโดยเฉพาะ

หน้าของเหลียวชาชาแดงด้วยความโกรธ เธอมองไปรอบๆ เพื่อหาว่าเธอจะพบกับใครสักคนที่สามารถฆ่าฉินเฉาได้ เพื่อจบปัญหาในครั้งนี้และตลอดไป

โชคไม่ดี ที่ในสนามแห่งนี้ ไม่มีแม้กระทั่งใบไม้แม้แต่ใบเดียว ทำให้เหลียวชาชาทำได้แค่จินตนาการว่าได้ยิงชายอวดดีคนนี้ที่หน้าอกจนถึงแก่ความตาย

“ชาชา? เธอมาโรงเรียนจริงๆ?”

ในตอนนี้เอง ได้มีเสียงของผู้หญิงดังออกมาอย่างร่าเริง อู๋ซิ่นกำลังถือกระเป๋าของเธอ ใส่ชุดเครื่องแบบโรงเรียนเทียนหัว ยืนอยู่ข้างพวกเขาอย่างมีชีวิตชีวา เธอมองมาที่เหลียวชาชาด้วยท่าทางประหลาดใจ

ฉินเฉาประหลาดใจเมื่อพบว่าพวกเธอทั้งคู่เป็นเพื่อนร่วมชั้นกัน แต่เมื่อเขามองไปที่พวกเธอทั้งคู่ แม้ว่าจะเป็นนักเรียนเทียนหัวเหมือนกัน หนึ่งในนั้นหน้าอกของเธอสามารถทำเป็นลานบินให้กับเครื่องบินได้เลย ขณะที่อีกคนอย่างกับเทือกเขาแมมมอธ ช่างแตกต่างกันจริงๆ หรือว่าอู๋ซิ่นจะโตขึ้นมาโดยดื่มนมผง X?

เหลียวชาชากลอกตาของเธอ เท้าเอว และพูดอย่างไม่พอใจว่า “ฉันเหลียวชาชาอยากจะมาก็มา อยากจะไปก็ไป”

“ใช่ ใช่แล้ว!” อู๋ซิ่นไม่ได้โกรธ เธอแกว่งผมหางม้าของเธอ พยักหน้าและพูดว่า “แต่เธอไม่สามารถพาบอดี้การ์ดมาที่นี่ได้ มันจะทำให้ดูแย่”

“เธอคิดว่า ฉันอยากจะพาเขามาที่นี่เหรอ!?” เหลียวชาชาโมโห เหมือนว่าเธอจะไม่สามารถยับยั้งความโกรธของเธอได้อีกต่อไป เธอชี้ไปที่ฉินเฉา และพูดอย่างโกรธๆ ว่า “เจ้านี่ทำให้ฉันป่วย ถ้าเธออยากได้ ฉันจะให้เขาเป็นบอดี้การ์ดของเธอ!”

“ฉันก็อยากได้สาวอกโตเหมือนกัน” ฉินเฉายักไหล่ “แต่เธอต้องไปขออนุญาตผู้อำนวยการเหลียวก่อน”

ในตอนนี้เอง อู๋ซิ่นถึงได้เห็นบอดี้การ์ดคนนี้เต็มตา และจำได้ว่าเป็นฉินเฉา คนที่เธอพบเมื่อวาน และเขาก็มาปรากฏตัวต่อหน้าเธออีกครั้ง เธอคิด ‘หรือว่านี่เป็นโชคชะตา?’

“หน้าอกของคุณหนู คนนี้เล็กจริงๆ น่ะเหรอ?” เหลียวชาชาเดือดดาล รู้สึกว่าความโกรธทั้งหมดในอนาคตได้มารวมกันทั้งหมดที่นี่

“เธอ? เธอมีหน้าอกด้วยเหรอ?” มีรอยยิ้มคลุมเครืออยู่ในอารมณ์ที่แสดงออกมาเล่นๆ ของฉินเฉา

“นายน่ะสิที่ไม่มีหน้าอก!” เหลียวชาชาโกรธจนตะโกนออกมาโดยไม่คิด

“ใช่แล้ว ฉันไม่มีหน้าอกเหมือนกันกับเธอ!” ฉินเฉาพยักหน้า และพูดด้วยความพอใจ

“นาย...นาย...ฉันจะตีนาย...”

“มาเลย มนุษย์ต้องมีประสบการณ์ปล้ำเหวี่ยงสักหลายๆ ครั้ง!”

ทั้งสองคนทะเลาะกันเสียงดัง ขณะที่อู๋ซิ่นที่อยู่ด้านข้างมองด้วยความเบิกบานใจ หน้าอกอวบอึ๋มของเธอส่ายไปมา ขณะที่มองไปที่ฉินเฉา

‘ย่ามันเถอะ เธอไม่เสียแรงที่ถูกเรียกว่า “แม่วัว” นี่สิถึงจะเป็นหน้าอกที่แท้จริง! แม้แต่ซูจีก็เทียบเธอไม่ติด’ ฉินเฉาคิด

“อู๋ซิ่น พวกเธอรู้จักกันด้วยเหรอ?” ฉินเฉาปล่อยสาวน้อยด้านข้างให้ต่อยเตะเขาตามสบาย ขณะที่เขาพูดกับอู๋ซิ่นเหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“อือ พวกเราเป็นนักเรียนปี 3 ห้อง 1 เหมือนกัน”

“ปี 3?” ฉินเฉาไม่อยากจะเชื่อ “ยัยเด็กนี่ เธอเป็นนักเรียนปี 3 ได้ยังไง!? ฉันคิดว่าเธอเป็นแค่นักเรียนปี 1 แค่นั้นเอง”

“เหลวไหล!” เหลียวชาชารีบแย้ง “ฉันอายุ 17 ปีแล้ว ฉันจะเป็นนักเรียนปี 1 ได้ยังไง!”

“เธอจะเป็นนักเรียนปี 3 ได้ยังไง?” ฉินเฉาพูดอย่างตรงไปตรงมา ด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม เขาชี้มือชี้ไม้ไปที่หน้าอกของเธอ แล้วพูดว่า “นักเรียนปี 3 อย่างน้อยหน้าอกต้องใหญ่! ดูเธอสิ เธอดูเหมือนนักเรียนมัธยมต้นมากกว่า ไม่อย่างนั้น ฉันคิดว่าเธอต้องหยุดโตแล้วแน่ๆ!”

“ฉินเฉา นายอยู่ที่นี่เพื่อปกป้องฉัน หรือมาทำให้ฉันคลั่งตายกันแน่!” ท่าทางสาวน้อยเหมือนกับบ้าไปแล้ว เธอยืนอยู่บนสนาม ทั้งร้องเรียกและตะโกน

ฉินเฉายกมือขึ้นมาปิดหู และพูดคุยกับอู๋ซิ่นต่อ

“บังเอิญจริง ฉันไม่คิดว่าเธอทั้งคู่จะเป็นเพื่อนร่วมชั้นกันจริงๆ”

“อืม บังเอิญจริงๆ” อู๋ซิ่นมองเข้าไปในตาของฉินเฉาอย่างจริงจัง “แต่ฉันไม่คิดว่าคุณจะเป็นบอดี้การ์ดของเหลียวชาชา”

“สำหรับชีวิตที่เหลืออยู่ของฉัน” ฉินเฉาดูราวกับหมดหนทาง “ฉันทำได้เพียงแค่จำยอมอยู่ใต้คำสั่งของเหลียวชาชาเท่านั้น”

“ฉินเฉา! ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่นายจำยอมอยู่ใต้คำสั่งของฉัน!” เหลียวชาชาพุ่งเข้าไป จับแขนเสื้อฉินเฉาไว้ และกัดแขนเขา

ฉินเฉาท่าทางผ่อนคลาย พร้อมกับแขนที่ยื่นออกไปของเขา เขาปล่อยให้เหลียวชาชากัดแขนได้ทุกที่ที่เธอต้องการเหมือนกับว่าไม่ใช่แขนตนเอง

“ฉินเฉา....” เหลียวชาชาเจ็บฟัน พร้อมกับน้ำตาที่ไหลอาบหน้า เธอมองไปที่ฉินเฉาที่มีท่าทางร่าเริง “นายแน่ใจนะว่า นายไม่ใช่คนเหล็กจากอนาคตที่ถูกส่งมาลอบสังหารฉัน?”

“คนเหล็กก็แค่เครื่องจักร ขณะที่พ่อเธอคนนี้ยังมีของของเขาอยู่”

“เหอะ! เจ้าคนพาล!” เหลียวชาชาด่าออกมา ขณะที่หน้าอู๋ซิ่นแดง

หลังจากที่มีวันไนท์สแตนด์คืนนั้น คำพูดของฉินเฉาก็ยิ่งหยาบโลนมากขึ้น โดยที่ไม่รู้เลยว่า เขาได้ก้าวเข้าสู่เส้นทางฝึกตนปีศาจขึ้นอีกขั้น

พวกสำนักธรรมะนั้นจะยับยั้งและยุติ แต่เส้นทางปีศาจนั้นหมกมุ่นและทำตามความปรารถนา ถ้าผู้ฝึกเส้นทางปีศาจยับยั้งอารมณ์ของตัวเอง เขาจะไม่ก้าวหน้าในเส้นทางการฝึกฝนของเขา

จากวันที่เขาฆ่าฟางหัว จนเมื่อคืนที่เขาหลับนอนกับหยูลู่ จิตใจของฉินเฉาก็ได้ก้าวเข้าไปในการฝึกฝนเส้นทางปีศาจอย่างถูกต้องทีละก้าว

“นี่....ชาชา ไปกันเถอะ เราต้องเข้าชั้นเรียนแล้ว”

“เข้าชั้นเรียน? เรื่องนี้น่าสนใจมาก!” ฉินเฉาแสดงท่าทางสนใจอย่างแท้จริง เมื่อเทียบกับเหลียวชาชา เมื่อเขายังอยู่มัธยมปลาย เขามักจะใช้เวลาในห้องเรียนไปกับการแอบอ่านนิยาย โดยไม่สนใจคำพูดของครู หลังจากกลายเป็นผู้ฝึกตน ความคิดของเขาก็ดีขึ้นอย่างมาก ก่อนหน้านี้ มีหลายสิ่งที่เขาไม่เข้าใจ ดังนั้น จึงไม่ฟังมัน แต่ตอนนี้ เขาสามารถเข้าใจมันได้แล้ว ดังนั้นจึงอยากจะฟัง

เมื่อเห็นท่าทางตื่นเต้นและมุ่งมั่นของฉินเฉา เหลียวชาชาก็ชักสีหน้า

“ถ้านายชอบอ่านมากนัก ฉันจะกลับบ้านและเล่น X-Box ของฉัน”

“สาวน้อย เอาแต่นั่งอยู่บ้าน เล่นเกมทุกวัน ใช้ได้ที่ไหน!?” ฉินเฉาเหมือนกับพ่อไก่จับลูกเจี๊ยบ เขาแบกชาชาไปโดยไม่สนการประท้วงของเธอ ตามอู๋ซิ่นไปห้องเรียน

“เหลียวชาชา เข้าเรียน!”

“สวรรค์ ฉันไม่ได้เข้าใจผิดใช่มั้ย? นั่นมัน เหลียวชาชานะ!”

อย่างแน่นอน เหมือนกับที่เหลียวชาชาคิด เมื่อเธอเข้าไปในห้อง เสียงตื่นเต้น ประหลาดใจ ก็กระหึ่มทั่วห้อง เพื่อรักษาหน้าของเธอ เมื่อเข้ามาในตึกเรียน ฉินเฉาวางสาวน้อยลง ปล่อยให้เธอเดินเข้าไปข้างในด้วยตัวเอง

“ดูสิ ทุกครั้งที่ฉันมา พวกเขามักจะแสดงท่าทางแบบนี้ตลอด” รู้ว่านักเรียนคนอื่นกำลังคุยกันเรื่องเธออยู่ เหลียวชาชาก็มองไปที่ฉินเฉาอย่างฉับไว เหมือนเธอต้องการพูดกับเขาว่า ที่เขาใช้กำลังให้เธอมาโรงเรียน เพียงแค่ฟังคำพูดที่เธอไม่อยากได้ยิน

“ไม่เป็นไรนะ ชาชา อย่าไปฟังพวกนั้นเลย” ตรงกันข้ามกับนักเรียนคนอื่น อู๋ซิ่นไม่ได้รู้สึกอิจฉาเหลียวชาชา กลับกัน เธอกลับคิดว่าเหลียวชาชาเป็นประเภทโดดเดี่ยว เธอดึงเหลียวชาชาไป และนั่งในที่ของเธอ

เหมือนกับฉินเฉา เขาไม่สนว่าเหล่านักเรียนจะมองมาที่เขา เขาใส่แว่นกันแดด สวมท่าทางเย็นชา และยืนพิงกำแพงมองไปข้างหน้าจากหลังห้อง

เมื่อกริ่งเข้าเรียนดัง ครูสาวก็วิ่งเข้ามาอย่างรีบเร่ง เธอมองขึ้นมา และเห็นฉินเฉาที่แถวหลัง ทันใดนั้นก็รู้สึกกลัว

“คุณคะ ขอโทษค่ะ นี่มันห้องเรียน คนนอกกรุณาออกไปด้วยค่ะ”

ครูสาวอายุ 20 ปี พร้อมกระที่จมูก พูดกับฉินเฉาด้วยน้ำเสียงนุ่มๆ

“รายงานค่ะ ครู!” เด็กสาวจ้ำม่ำที่ท่าทางเป็นหัวหน้าห้อง ทันใดนั้นก็ยืนขึ้น และพูดด้วยน้ำเสียงที่ค่อนไปทางเด็กผู้ชาย “เขาเป็นบอดี้การ์ดของเหลียวชาชาค่ะ!”

“เหลียวชาชา?” ครูสาวเหมือนจะงงๆ แต่ทันใดนั้นเธอก็เห็นสาวน้อยกำลังนั่งอยู่ที่ที่นั่งของเธอ และทันใดนั้นก็พยักหน้า “เป็นอย่างนั้นเหรอ ถ้างั้นก็ มาเริ่มเรียนกันเถอะ”

หลังจากรู้ตัวตนของเขา คุณครูก็ไม่ได้บังคับให้เขาออกไปอีก ทำให้ฉินเฉาประหลาดใจนิดหน่อย พลางคิดว่า ‘สวรรค์ ดูเหมือนว่าอำนาจของเหลียวตงไคจะแพร่เข้ามาในโรงเรียนนี้ด้วย’

เขาไม่รู้ว่าเหลียวตงไคนั้นเป็นหนึ่งในผู้ถือหุ้นของโรงเรียนหัวกะทิเทียนหัวนี้

“นโปเลียน เป็นนักวางกลยุทธ์ที่ฉลาด เขาทำให้ยุโรปทั้งหมดต้องตกตะลึง....” ครูสาว เริ่มสอนประวัติศาสตร์ฝรั่งเศสตามบทเรียนที่เธอเตรียมมาอย่างระวัง

ครูสาวนางนี้เหมือนกับเพิ่งจบมาหมาดๆ เธอพูดอย่างตะกุกตะกักเกี่ยวกับเนื้อหาในบทเรียน ฉินเฉาที่อยู่ที่หลังห้องเรียน หลังจากฟังไปสักพัก เขาก็รู้สึกง่วง ไม่ต้องพูดถึงนักเรียนคนอื่น

“ครูคะ!” มือเล็กๆ ทันใดนั้นก็ชูขึ้น ทำลายคลาสเรียนน่าง่วงนอนนี้ “หนูมีเรื่องจะถามค่ะ ทำไมนโปเลียนถึงหย่ากับภรรยาคนแรกคะ?”

ฉินเฉากลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง และมองไป ‘สวรรค์ สหายที่หนามแหลมนี้เป็นเหลียวชาชาจริงๆ!’

จบตอน