ระบบร้านค้าในวันสิ้นโลก

        บทที่ 108

        จับตัวมือสังหาร

        เดย์กำลังจะก้าวเดินเข้าไปเพื่อจับตัวพวกมือสังหารที่อยู่บริเวณด้านหน้า

        แต่ในขณะที่กำลังก้าวเท้าเข้าไปเท้าทั้งสองข้างต้องหยุดลงเพราะข้อความจากระบบบริเวณด้านหน้าแจ้งเตือนขึ้นมา

        “ ตึ้ง!!! ” 

        [ ระบบ :ตรวจพบจิตสังหารจำนวนมหาศาล] 

        [ ระบบ :ตรวจพบพลังเวทย์จำนวนมหาศาล]

        เดย์เท้าทั้งสองข้างหยุดดวงตาเต็มไปด้วยความจริงจังมองตรงไปยังบริเวณทิศทางที่สามารถสัมผัสได้ถึงบางอย่าง

        เขาใช้ดวงตาของตนเองมองตรงไปยังทิศทางนั้นเมื่อดวงตาจ้องมองไปเห็นเงาบางอย่างอยู่บริเวณด้านบนท้องฟ้า

        เดย์ขมวดคิ้วทั้งสองข้างเข้าหากันอย่างประหลาดใจในขณะนั้นเองบางอย่างพุ่งตรงเข้ามาอย่างรวดเร็ว

        ลูกธนูปริศนาพุ่งทะยานผ่านอากาศโดยการส่งเสริมด้วยสกิลทำให้มันมีความเร็วเพิ่มขึ้นถึงสามเท่า

        ความเร็วที่ยิงออกมามีความรวดเร็วเท่ากระสุนปืนเดย์ประสาทสัมผัสทั้งร่างกายตอบสนองอย่างรวดเร็วเขาได้เร่งประสาทสัมผัสการรับรู้ทั้งหมดของตัวเองเพื่อหลบการโจมตีนั้น

        ร่างกายของเขากระโดดหลบออกจากจุดนั้นหลบการโจมตีได้อย่างฉิวเฉียด

        เพียงแต่ว่าแม้จะกระโดดนำพาร่างกายของตนเองออกมาจากตรงนั้นแล้วบริเวณใบหน้าโดนการโจมตีนั้นเฉือนเข้าไปเล็กน้อย

        ลูกธนูพุ่งผ่านใบหน้าไปเพียงแค่เล็กน้อยเท่านั้นตอนนี้บังเกิดร้อยบาทแผลเล็กๆอยู่บริเวณใบหน้าข้างขวา

        เดย์หลังจากที่กระโดดหลบออกมาจากจุดนั้นเมื่อตั้งหลักได้ก็คิดภายในใจ“ เกือบไปแล้วพลาดไปเพียงแค่นิดเดียวเท่านั้น ”

        “ การโจมตีนี้ถ้าหลบได้ช้ากว่านี้อีกนิดหนึ่งก็คงจะโดนการโจมตี”

        “ ถือว่าโชคดีสินะที่สามารถหลบการโจมตีนี้ได้ทันเวลา”

        “ ว่าแต่ใครเป็นคนโจมตีมาจากตรงไหนกัน ”เดย์มองไปยังจุดเดิมที่การโจมตีนั้นพุ่งมาเขากลับไม่เห็นคนอยู่บริเวณนั้น

        “ ไม่ใช่!!!ไม่ใช่ไม่อยู่บริเวณนั้นแต่อยู่ไกลออกไป”เดย์หรี่ดวงตาของตนเองเล็กลงพยายามมองมากขึ้น

        ดวงตามองไปด้านหน้ามากขึ้นจึงพบเห็นว่าสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้าของตนเองในตอนนี้มันมีระยะไกลออกไปหลายร้อยเมตรเย็นอยู่บนหอนาฬิกาขนาดใหญ่

        เขามองเห็นร่างคนอยู่บริเวณด้านบนนั้น

        มันยิงลูกธนูออกมาใส่เข้าโดยที่มีระยะห่างมากขนาดนั้นถือว่าเป็นคนที่ไม่ธรรมดาเลยทีเดียว

        เพราะว่าระยะห่างจากจุดที่เขายืนอยู่และจุดที่มันยืนอยู่มันห่างกันเป็นอย่างมาก

        เดย์แสดงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความจริงจัง

        ขณะที่กำลังจ้องมองอยู่นั้นชายผู้นั้นที่กำลังยืนอยู่บริเวณด้านบนมันเองก็หยิบลูกธนูของตนเองขึ้นมาเพื่อเตรียมพร้อมโจมตีอีกครั้ง

        มันนำเอาลูกธนูของตนเองใส่เข้าไปภายในคันธนูจากนั้นก็ยิงออกมา

        ธนูอีกดอกหนึ่งเมื่อทำการยิงออกมามันถูกส่งเสริมด้วยพลังเวทย์ความเร็วของมันเพิ่มขึ้นหลายเท่าพุ่งตรงใส่ร่างกายของเดย์

        เดย์ยืนอยู่คราวนี้เขาสามารถหลบได้อย่างสบายๆเพราะก่อนหน้านี้การโจมตีนั้นพุ่งเข้ามายังไม่ทันตั้งตัว

        เขาหลบการโจมตีที่มันพุ่งทะยานเข้ามาแต่เมื่อก้าวเท้าแล้วหลบออกมาจากจุดนั้นมันกลับปรากฏเรื่องบางอย่างที่น่า

        ลูกธนูที่น่าจะพุ่งผ่านร่างกายไปแล้วมันกลับย้อนคืนกลับมาและติดตามเดย์

        เดย์ไม่มีทางเลือกเขานำเอาดาบภายในมือทำการโจมตีใส่ลูกธนูที่พุ่งตรงเข้ามาใส่ตนเอง“ ตรึง!!! ”

        การโจมตีปะทะเข้าอย่างรุนแรงลูกธนูถูกฟันจนขาดเป็นสองท่อน

        ทว่าเดย์ได้มองต่ำลงที่ดาบเวทย์ของตนเอง

        [ ค่าความทนทาน 100/40]

        “ แม้ว่าจะสามารถเจาะทะลวงได้แต่ว่าค่าความทนทานของอาวุธลดลงมากกว่าครึ่ง”

        “ ลูกธนูเมื่อคู่การโจมตีนั้นเป็นการโจมตีเจาะทะลวงถ้าโดนเข้าไปกับร่างกายเต็มๆก็คงจะได้รับบาดเจ็บหนักอย่างแน่นอน ”

        “ ด้วยระยะไกลขนาดนี้เนี่ย ”เดย์โยนดาบเวทย์ภายในมือของตนเองทิ้งอย่างรวดเร็ว

        ดาบเล่มนั้นถ้าโดนการโจมตีแบบเมื่อกี้เข้าไปอีกสักครั้งแน่นอนว่ามันคงจะแตกหักในทันทีเพราะแบบนั้นในตอนนี้มันก็เป็นของไร้ประโยชน์

        เดย์แสดงใบหน้าจริงจังจ้องมองตรงไปที่ผู้ที่อยู่บริเวณด้านหน้า

        “ มันอยู่ในระยะขนาดนี้ถ้าแบบนั้น… ”

        สกิลเวทย์ลงมถูกใช้ออกมา

        เดย์ยกมือของตนเอง นิ้วมือของเขายกขึ้นและก็ทำการร่ายเวทย์ “ใช้งานสกิลเวทย์สายลม ใช้งานสกิลประดิษฐ์เวทมนตร์ ”

        “ ลูกศรสายลม!!! ” 

        สายลมบริเวณรอบๆก่อตัวกลายเป็นลูกศรสายลมจำนวนประมาณสามดอก

        หลังจากนั้นเดย์ก็ทำการยิงมันออกไปอย่างรวดเร็วพุ่งตรงใส่เป้าหมายที่อยู่ไกลกว่าร่างกายของเขาหลายร้อยเมตร

        การโจมตีนั้นพุ่งทะยานผ่านอากาศเข้าไปหาเป้าหมายที่กำลังยืนอยู่บริเวณด้านบนหอนาฬิกา

        ร่างของผู้ที่ยืนอยู่บริเวณด้านบนหอนาฬิกาตอบสนองอย่างรวดเร็วกับการโจมตีที่พุ่งเข้ามาหาตนเอง

        มันทำการเคลื่อนที่หลบโดยการกระโดดลงมาจากหอนาฬิกา

        เดย์แสดงใบหน้าจริงจังเขามองไปที่พวกมือสังหารที่อยู่บริเวณรอบๆ “เจ้าพวกสกิลความสามารถของเรายังสามารถจับร่างของมันไม่ให้ขยับได้อีกสักพัก ”

        “ ถ้าแบบนั้น ”  

        เดย์รีบพุ่งทะยานออกไปบริเวณด้านหน้าอย่างรวดเร็วเขากระโดดตามไปบริเวณด้านบนหลังคาพุ่งตรงไปยังสถานที่เป้าหมายกระโดดลงไป

        “ คนที่มีความสามารถในการโจมตีระยะไกลแบบนั้นมันจะไม่มีความโดดเด่นในการที่จะเข้าปะทะระยะใกล้”

        “ ถ้าอยู่ในระยะใกล้แบบนี้เราจะเป็นฝ่ายที่เสียเปรียบแต่ถ้าเขาไปไกลร่างกายของมันได้จะเป็นฝ่ายที่ได้เปรียบ”

        “ จำเป็นจะต้องจัดการให้รวดเร็วที่สุด ”เดย์รีบพุ่งตรงเข้าไปอย่างรวดเร็ว

        เขาตั้งใจจะเข้าประชิดอีกฝ่ายเพื่อที่จะใช้ความได้เปรียบในทักษะการต่อสู้ระยะประชิดของตนเองเพื่อต่อกรกับอีกฝ่าย

        ในขณะที่เคลื่อนที่ไปยังจุดที่มีหอนาฬิกาสูงภายในเมืองตั้งอยู่เขามองไปบริเวณรอบๆในจุดที่คนผู้นั้นกระโดดหลบลงมา

        แต่เมื่อมองไปบริเวณรอบๆก็ไม่พบเห็นคนผู้นั้นอยู่ภายในบริเวณนี้เลย

        เดย์ขมวดคิ้วทั้งสองข้างเข้าหากันด้วยความสงสัย “ มันหายไปไหน? ” 

        ในขณะที่เขากำลังคิดแบบนั้นและกำลังใช้ดวงตาสอดส่องบริเวณรอบๆ

        การโจมตีปริศนาพุ่งตรงมาจากบริเวณด้านข้างอีกครั้งคราวนี้ลูกธนูที่พุ่งตรงมามันเป็นลูกธนูที่ใช้โจมตีเข้ามาถึงสามอัน

        พุ่งทะยานเข้าใส่ร่างกายของเดย์ที่กำลังยืนอยู่บริเวณด้านบนหลังคาการโจมตีนี้พุ่งเข้ามาด้วยระยะไกลความที่คิดเพราะแบบนั้นความรวดเร็วในการตั้งรับจึงมีน้อยกว่า

        ถ้าปล่อยไปแบบนี้เขาคงไม่สามารถหยุดลูกธนูนี้ได้อย่างแน่นอน

        เดย์ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเขายกฝ่ามือของตนเอง “ แรงกดดัน…”

        สกิลแรงกดดันถูกใช้งานออกมาบริเวณรอบกายของเดย์หลังจากที่เปิดใช้งานสกิลมันไม่ได้เพียงแค่สามารถเพิ่มแรงกดดันให้กับมนุษย์เพียงเท่านั้นแต่มันยังเพิ่มแรงกดดันให้กับวัตถุด้วยเช่นเดียวกัน

        ลูกธนูทั้งสามดอกที่เข้าใกล้ร่างกายของเดย์พวกมันช้าลงจากการที่โดนผลของสกิลที่ถูกเปิดใช้งาน

        เดย์ได้ทำร้ายลูกธนูทั้งสามดอกได้อย่างง่ายดายหลังจากที่พวกมันเคลื่อนไหวได้ช้าลง

        เมื่อเขาทำลายมันเรียบร้อยแล้วก็มองตรงไปยังหลังคาอีกฝั่งนึงที่มันเป็นต้นตอของลูกธนูพวกนี้ที่ถูกยิงออกมา 

        เมื่อมองตรงไปยังบริเวณด้านหน้ามองตรงไปยังทิศทางที่ลูกธนูนั้นถูกยิงออกมาก็พบเห็นเข้ากับร่างของคนผู้หนึ่งยืนอยู่บนหลังคา

        ชุดคลุมสีดำสนิทเป็นชายร่างกายสูงโปร่งที่มีดวงตาสีดำขลับเหมือนกับเรือนผมของมัน

        ชายผู้นี้มีผิวสีขาวมีใบหน้าเรียบเฉยเดย์มองดูกลับมองเห็นว่าคนผู้นี้เป็นคนจากโลกของเขา

        “ นี่มันคนจากโลกของเรา…. ”เดย์มั่นใจว่ามือสังหารที่อยู่บริเวณด้านหน้าของตนเองในตอนนี้มันเป็นมือสังหารที่เป็นประชากรจากโลกของเขาอย่างแน่นอน

        [ ระบบ : เควสเอาชนะศัตรู ระดับ สกิลระดับโกลด์ [Gold] ]

        [ เงื่อนไขเควสเอาชนะศัตรูที่อยู่บริเวณด้านหน้า   ]

        [ ของรางวัลได้รับแพ็คเกจสุ่มสกิล 1 อัน ]

        [ ถ้าทำไม่สำเร็จตาย!!! ]

        จบบท