รุ่งเช้าวันใหม่ของจังหวัดเชียงใหม่ หนุ่มจอมโชคร้ายทั้งสามเดินออกจากลิฟท์ในชุดที่เ้าหญิงเทย่าได้ให้คนเตรียมไว้ให้ เพื่อที่ระหว่างการออกตามหาเทพธิดา พวกเขาจะได้ดูเหมือนนักท่องเที่ยวคนอื่นๆ ทั้งชัทชาท และสิโรทได้เดินไปรอที่โซฟาในล็อบบี้ ขณะที่การุณแยกไปติดต่อพนักงานโรงแรมที่เคาเตอร์
“ไม่ทราบว่ามัคคุเทศก์ชื่อคุณอัจฉรามาถึงหรือยังครับ?”
การุณถามพนักงานหญิงคนหนึ่งที่เคาเตอร์
“ดิฉันจะตรวจดูให้นะคะ แต่ก่อนจะออกนอกโรงแรมทางเราต้องขอคีย์การ์ดคืนก่อนค่ะ เมื่อท่านกลับเข้ามาแล้วค่อยแสดงเอกสารและลงชื่อรับคีย์การ์ดใหม่ค่ะ”
เมื่อพนักงานอธิบายให้การุณเข้าใจระเบียบของทางโรงแรมแล้ว การุณจึงล้วงกระเป๋าเสื้อเพื่อหาคีย์การ์ด
“น้องบุญมารับลูกทัวร์ไปเที่ยวหรือ?”
พนักงานชายนายหนึ่งทักหญิงสาวผู้หนึ่งที่มาติดต่อเคาเตอร์ แต่เธอยืนหันหลังให้การุณ
“ค่ะ ไม่ทราบว่าพวกเขามากันหรือยังคะ?”
หญิงที่ชื่อบุญถามกลับ
พนักงานหญิงรับคีย์การ์ดจากการุณและตรวจสมุดนัดของแขกในโรงแรมเสร็จพอดีจึงได้บอกการุณ
“คุณอัจฉรา คือเธอคนนี้ค่ะ”
แล้วเธอก็หันไปเรียกหญิงสาวที่ยืนรออยู่ข้างเคาเตอร์
“บุญ! ลูกทัวร์ของเธออยู่นี่จ้ะ!”
หญิงสาวที่ชื่อบุญรีบหันมามองพนักงานหญิง
“คะ?”
เธอพูดก่อนจะหันมามองการุณแล้วยิ้มให้พร้อมกับถามเขา
“คุณการุณ คุณชัทชาท และคุณสิโรท ใช่หรือเปล่าคะ?”
เพียงแว่บแรกที่เห็น การุณตกตะลึงในความงามของเธอจนลืมตอบคำถามเธอ พนักงานโรงแรมที่เคาเตอร์เห็นอาการของเขาก็ยิ้มเพราะลูกทัวร์ของบุญมีอาการแบบเดียวกันนี้ทุกราย แม้แต่ผู้หญิงด้วยกันเอง
“ฉันชื่ออัจฉราค่ะ”
เธอพูดต่อทันทีที่เห็นว่าการุณยังไม่ตอบ
“อ๋อ…ผมชื่อการุณครับ ยินดีที่รู้จักครับ”
การุณตอบพร้อมกับยื่นมือขวาเพื่อจะจับมือทักทายเธอ แต่บุญกลับพนมมือไหว้ทักทายเขาอย่างอ่อนช้อยแบบหญิงไทย
“สวัสดีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ”
การุณจึงเปลี่ยนเป็ไหว้ตอบบ้าง แล้วเขาก็นึกขึ้นได้เื่การตามหาเทพธิดาแห่งโชค จึงลองเริ่มด้วยการตรวจสอบเธอผู้นี้ดูก่อน
“ผมขอดูบัตรประชาชนคุณได้รึเปล่าครับ?”
ถึงบุญจะรู้สึกงงๆ แต่ก็หยิบบัตรประชาชนออกมายื่นให้การุณพร้อมกับพูดอย่างยิ้มแย้ม
“รอบคอบดีจังเลยค่ะ มีตรวจบัตรก่อนด้วย ฉันอัจฉราตัวจริงค่ะ”
แต่ที่การุณ้าดูคือวันเกิดของเธอ สิ่งที่เห็นทำให้เขาประหลาดใจ เธอไม่ได้เกิดวันที่ 7 เมษายน แต่เป็ 16 พฤษภาคม
“วันเดือนปีเกิด วันเดียวกันกับองค์หญิงเลย”
การุณรำพึงเบาๆ แต่บุญได้ยินที่เขาพูด
“องค์หญิงหรือ? จริงสิ คุณมาจากประเทศซานเตียเรสนี่นา ฉันเองก็ชื่นชอบเ้าหญิงเทย่ามากเลยนะคะ พระองค์ทรงน่ารักมากเลยค่ะ และฉันก็เกิดวันเดียวกันกับองค์หญิงด้วยค่ะ”
บุญพูดถึงเ้าหญิงอย่างชื่นชม
การุณคิดว่าแม้อายุและความงามของหญิงสาวผู้นี้เข้าข่ายที่อาจจะเป็เทพธิดาได้ แต่น่าเสียดายที่วันเกิดของเธอกลับไปตรงกับเ้าหญิงเทย่า เธอจึงไม่ใช่เทพธิดาแห่งโชคอย่างแน่นอน
“เอ…แล้วคุณชัทชาทกับคุณสิโรทอยู่ไหนล่ะคะ?”
บุญถามหาลูกทัวร์ของเธออีกสองคน
“พวกเค้ารออยู่นั่นครับ”
การุณชี้ไปทางโซฟาล็อบบี้ให้บุญดู ชัทชาทเพิ่งทำราวแขวนหนังสือพิมพ์ล้ม พนักงานโรงแรมกำลังไปช่วยเขาเก็บหนังสือพิมพ์ทั้งหมดบนพื้นขึ้นมาตั้งเรียงใหม่ ส่วนสิโรทก็กำลังยืนขอโทษขอโพยอย่างสุภาพกับแขกของโรงแรมท่านหนึ่งที่นั่งอยู่บนโซฟาและถือถ้วยกาแฟในมือแต่เสื้อผ้าของเขามีรอยกาแฟหกเลอะ ชายคนนั้นวางถ้วยกาแฟลงบนโต๊ะรับแขกข้างหน้าและลุกเดินไปทางห้องน้ำอย่างอารมณ์เสีย หนุ่มซุ่มซ่ามทั้งสองหันมามองการุณและบุญพร้อมกัน
บุญซึ่งยืนดูเหตุการณ์ทั้งสองด้วยความเหนื่อยใจหันมาถามการุณ
“โอ้โห…สองท่านนั้นน่ะเหรอคะ?”
การุณพยักหน้าเนือยๆ ด้วยรู้สึกเห็นใจเธอที่จะต้องแบกรับความซวยจากพวกเขาทั้งสามตลอดสามวันนับจากนี้ แต่บุญกลับพูดด้วยสีหน้าที่ยิ้มแย้มและมั่นใจ
“เข้าใจแล้วค่ะ เดี๋ยวฉันจะดูแลคุณทั้งสามเป็อย่างดี ไม่ให้มีปัญหาเลยค่ะ วางใจฉันได้!”
เมื่อทุกคนขึ้นรถตู้ที่บริษัททัวร์จัดไว้ให้หนุ่มทั้งสามแล้ว บุญก็เริ่มงานของเธอทันที
“คุณมีสถานที่ในใจที่อยากจะไปเที่ยวชมเป็แห่งแรกในจังหวัดเชียงใหม่กันหรือเปล่าคะ?”
ทั้งการุณและชัทชาทต่างก็ส่ายหัว สิโรทจึงตอบเธอ
“ผมอยากจะไปชมพระธาตุดอยสุเทพขอรับคุณอัจฉรา”
“ถ้าเช่นนั้นก็ได้เลยค่ะ เราจะเริ่มจากไปวัดพระธาตุดอยสุเทพกันก่อนนะคะ”
บุญพูดแล้วหันไปบอกสถานที่ปลายทางกับคนขับ เมื่อรถตู้เคลื่อนออกจากโรงแรมแล้ว บุญก็ได้บรรยายข้อมูลทั่วไปและเล่าประวัติความเป็มาของจังหวัดเชียงใหม่ให้ทั้งสามฟัง เธอชวนพวกเขาพูดคุยเพื่อทำความรู้จักตลอดทาง เธอยังให้ความสนใจเื่ของอาณาจักรซานเตียเรสและเ้าหญิงเทย่าเป็อย่างมาก
2K
![ของชำรุด...ขอรุกบ้าง! [ NC / จบแล้ว ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1764182923_33717483.webp)
