หลังจากดื่มน้ำเสร็จพวกฉันก็ขอนอนพักที่แคร่ไม้ไผ่ข้างบ้านของคุณตาหวง เพราะั้แ่เมื่อคืนที่แอบออกจากบ้านของลู่ฉีมาพวกฉันก็ยังไม่ได้นอน ทั้งยังเหนื่อยจากการลากเกวียนั้แ่เมืองผิงอันข้ามเขากว่าจะมาถึงอีก ตอนนี้ร่างกายประท้วงหนักมาก
"วันนี้พวกเ้าก็พักผ่อนกันให้เต็มที่เลยนะ" พอคุณตาพูดจบก็เดินหายออกไปจากบ้าน ทำไมฉันรู้สึกว่าคำพูดของแกมันดูทะแม่ง ๆ ยังไงชอบกลไม่รู้ หรืออาจเป็เพราะระแวงแกไปเอง ใช่แกคงไม่มีอะไรหรอฉันนี้ไม่ไหวเลย
บ้านของคุณตาหวงแกไม่มีรั่ว คงเพราะอยู่คนเดียวเลยทำไมไหวจึงเปิดโล่ง ตัวบ้านทำจากไม้ไผ่เป็ส่วนให้ยกสูง อารมย์กระท่อมน้อยปลายนาเลย ข้าง ๆ จะมีแคร่ไม้ไผ่ที่ฉันกำลังนั่งอยู่ ส่วนเสี่ยวฮวานั่นน่าจะได้เข้าเฝ้าพระอินทร์เป็ที่เรียบร้อย เด็กน้อย.... ด้านหลังแก่ทำเพิงยืดออกไปเป็ที่สำหรับทำครัว ไม่นานฉันก็หลับตามเสี่ยวฮวาไป
"แม่หนูตื่นได้แล้ว...ค่ำแล้ว" เสียงใครบางคนบอกให้ฉันตื่น "หนูขอห้านาทีได้ไหมคะ" ฉันตอบคนนั้นไปด้วยเสียงอู่อี้
"เ้าไปปลุกนางเถอะ เดี๋ยวข้าวนี้ข้าหุงเอง" ผู้เฒ่าหวงที่ปลุกลู่จิ่วไม่สำเร็จ จึงเดินไปหาเสี่ยวฮวาที่กำลังก่อไฟเพื่อหุงข้าวอยูหลังบ้าน
"เ้าค่ะผู้เฒ่า" เสี่ยวฮวาตอบรับก่อนจะเดินมาปลุกคุณหนูขี้เซานอนไม่ยอมตื่น
"คุณหนูเ้าคะตื่นเถอะเ้าค่ะ...คุณหนู! คุณชายรองหวังเฟยหลงมาเ้าค่ะ" เสี่ยวฮวาะโเสียงดัง พอฉันได้ยินชื่อที่ทำให้ชีวิตตัวเองต้องมาตกอยู่ในสภาพนี้ก็ดีดตัวตื่นขึ้นอัตโนมัติ ยอมรับว่าชื่อนี้มีอิทธิพลกับฉันมา
"เขาอยู่ไหน" พอลุกขึ้นได้ฉันก็รีบถามเธอทันที คำตอบที่ได้คือยิ้มและขำให้กับท่าท่างกระต่ายตื่นตูม
"พวกเ้ารู้จักคุณชายหวังด้วยเหรอ" อยู่ ๆ คุณตาหวงก็เดินเข้ามาถาม น่าจะได้ยินที่เสี่ยวฮวาะโใส่ฉันเมื่อครู่
"ไม่รู้จักเ้าค่ะ แค่เคยได้ยินคนอื่นเขาพูดถึงกันเ้าค่ะ ผู้เฒ่ารู้จักหรือเ้าคะ" ฉันตอบแกพร้อมกับถามกับ
"แน่นอนสิ! ข้าไปส่งผักที่จวนเขาออกบ่อย พรุ่งนี้ก็ต้องไปส่งด้วย สนใจไปกับข้าไหม" คุณตาหวงถามยิ้มกริ่ม ถามแบบนี้้าให้ฉันลากเกวียนแน่เลย แถมฉันอาจสุ่มเสียงไปเจอคนที่ไม่้าอีกขอบายล่ะกัน
"พรุ่งนี้ข้าขออยู่เฝ้าบ้านให้นะเ้าคะ" ฉันรีบพูดขึ้น
"เ้าแน่ใจนะ คุณชายรองเฟยหลงบ้านนั้นยังไม่มีภรรยาด้วยนะ แม่นางหลายคน้าที่จะเข้าใกล้เขาก็ไม่มีโอกาสเลย เ้าโชคดีแค่ไหนที่ได้มารู้จักกับข้าที่สามารถทำให้เ้าได้เห็นคุณชายรองของบ้านนั้นได้" ฉันอยากจะบอกแกว่า ไม่ต้องเอาเขามาโฆษณากับฉันเลย เพราะคุณชายรองคนนั้นล่ะ ที่เป็หนึ่งในเหตุผลที่ทำให้ฉันไม่้าไปด้วย
"เดี๋ยวข้าไปช่วยเ้าค่ะ" เสี่ยวฮวาเสนอขึ้น นี่ฉันต้องอยู่กระท่อมกลางบ้านคนเดียวหรอเนี่ย เฮอะ...
"ตกลงตามนี้ ตอนนี้พวกเ้าไปอาบน้ำกันเถอะ น้ำในลำธารอาบกันได้นะ"
"ได้อยู่แล้วเ้าค่ะ ว่าแต่ลำธารที่ว่านี้อยู่ตรงไหนหรือเ้าคะ" ฉันถามขึ้น
"พวกเ้าเดินไปที่ป่าตรงนั้นจะเจอเถาวัลย์ที่ข้านำมาทำนำทางไปที่ลำธารกันพวกเ้าหลงทางให้แล้ว เดินมาทางที่ข้าบอกก็จะเจอ" พูดจบคุณตาก็เดินกับไปที่ครัวหลังบ้าน ฉันกับเสี่ยวฮวาจึงพากันรีบไปเตรียมของและเดินไปอาบน้ำที่ลำธารแกบอก
เมื่อมาถึงป่าที่คุณตาบอกไว้ฉันก็เจอกับเถาวัลย์ไม้เส้นยาวที่ถูกนำมาผูกต่อกันติดกับต้นไม้หนึ่งเส้นเป็สัญลักษณ์นำทาง พอเดินมาเรื่อย ๆ ก็เจอกับลำธารน้ำตกกลางป่าแห่งนี้ ที่นี่สวยมากฉันแทบจะอดใจไม่ไหวที่จะได้เล่นน้ำในนั้น แถมมีต้นไม้ใหญ่แผ่กิ่งที่มีเถาวัลย์ห้อยลงมาในลำธารนี้ด้วยมันดีมาก
"ฮวาเออร์ ข้ามีอะไรจะแสดงให้เ้าดูเป็ขวัญตา" พูดจบฉันก็ถอดชุดนอกออกจะปีนขึ้นไปบนต้นไม้ที่อยู่ใกล้ ๆ ก่อนจะไต่ไปที่กิ่งที่ยื่นออกไปทางลำธาร และะโท่ากระรอกบินลงน้ำ
"คุณหนู! เจ็บมากไหมเ้าคะ? " เสี่ยวฮวาที่เห็นฉันะโลงมา และโผล่ขึ้นจากน้ำมาได้
"ตอนนี้ไม้รู้สึกเจ็บแต่มึน ๆ มากกว่า" ฉันบอกเธอก่อนจะยกมือจับหน้าผากตรงที่รู้สึกปวดหน่อย ๆ อ๊ากกกกก เืไหล เืไหลแปลว่าหัวฉันแตก ไม่สิหัวลู่จิ่ว หัวลู่จิ่วแต่คนรู้สึกเจ็บมันฉัน หาเื่ให้ตัวเองอีกแล้ว ฉันก็ลืมไปว่าน้ำในลำธารมันไม่ลึกเท่าคลอง แถมมีโขดหิดเยอะด้วย โดดลงมาซะเต็มที่เลย เจ็บเต็ม ๆ เลยครับผมมม
"มานั่งโขดหินตรงนี้ก่อนเ้าค่ะ" เสี่ยวฮวาพูดพร้อมกับพาฉันไปนั่งพักบนโขดหินกลางลำธาร ใกล้ ๆ ที่ฉันโดดลงมา ก่อนจะเดินไปที่ฝั่งเพื่อเอาผ่าสะอาดมาซับเืให้
"ขอบคุณเ้ามากนะ และขอโทษด้วยที่ทำให้เป็ห่วงตลอดเลย"
"จะไม่ให้ห่วงได้ไงเ้าคะ ก็คุณหนูั้แ่พื้นขึ้นมาก็ทำแต่เื่ให้ตัวเองเจ็บตลอดเลย" เธอพูดออกมาอย่างเหลืออด ตอนนี้ฉันรู้สึกเหมือนกำลังโดนคนเด็กกว่าด่าเลย
"เดี๋ยวข้าดูแลเองตังเองได้ เ้ารีบไปอาบน้ำเถอะเราจะได้รีบกลับ" ฉันบอกเธอ ตอนนี้ไม่มีอารมณ์ทำอะไรต่อแล้วเพราะตอนนี้เจ็บแผลมาก โชคดีนะที่สมองไม่กระทบกระเทือนถึงขั้นความจำเสือม ถ้าเกิดเสื่อมขึ้นมาฉันจะเป็ยังไง ไม่กล้าจะนึกสภาพตัวเองความจำเสือมจริง ๆ คงแปลกพิลึกแน่นอน
*อยู่ ๆ ก็รู้สึกสงสารสาวน้อยเสี่ยวฮวาขึ้นมา มีใครรู้สึกสงสารเสี่ยวฮวาเหมือนเราไหม ที่มีคุณหนูชอบก่อเื่ให้ไม่เว้นวันแบบนี้ 55555*