พ่ายรักบอสสาวร้ายมารยา
ตอน โดนผู้หญิงฟัด
ณ คอนโดแห่งหนึ่ง
หมวยทึ้งตัวนอนหงายลงบนเตียงอันอ่อนหนุ่มและกางแขนสองข้างออกอย่างสบายใจ เธอยังสวมเสื้อผ้าของบอสสาวคนใหม่อยู่ กระนั้นก็ไม่วายรีบกดมือถือโทรหาแฟนหนุ่มที่ทำงานอยู่อีกบริษัท
"เป็ยังไงบ้างหมวย สำภาษณ์ผ่านไหม" เสียงแฟนหนุ่มรับสายด้วยความตื่นเต้น
"ผ่านสิแจ็ค ฮิ ๆ ระดับนี้แล้ว" หมวยตอบสาย
"ดีๆ เดี๋ยวเย็นนี้เลี้ยงชาบู แค่นี้ก่อนนะ พอดีที่ฝ่ายไอทีมีงานยุ่ง" แจ็คตอบ
หมวยวางสายแฟนแล้วโทรหาแม่ที่เป็ข้าราชการเกษียณ อาศัยอยู่ที่ต่างจังหวัด
"แม่ หนูได้งานใหม่แล้วนะ"
"ดีใจด้วยเลยลูก งานใหม่เงินเดือนเท่าไหร่ล่ะ เยอะกว่าที่เก่าไหม" แม่ถาม
"ได้สามหมึ่นค่ะ ฮิ ฮิ" หมวยตอบ
"หืม ทำไมได้เยอะจัง ที่ออฟฟิศเก่าได้หมึ่นห้าเองนี่นา" แม่ถาม
"ก็ที่ใหม่หนูได้เป็เลขาส่วนตัวของเ้าของบริษัทน่ะแม่ เงินก็ต้องเยอะสิคะ ฮิ ๆ" หมวยตอบอย่างภาคภูมิใจ
"เลขา!" แม่ใแล้วถามต่อด้วยความห่วงใย
"แล้วมันจะเป็เหมือนในหนังไหมลูก ที่เ้าของบริษัทจะล่วงเกินเลขาตัวเองน่ะ หรือเลขาก็หลงรักเ้าของบริษัทแบบเื่นั้นน่ะ อย่าให้เป็อย่างนั้นนะ เราจะแต่งงานแต่งการแล้วนะลูก" แม่เอ่ยด้วยน้ำเสียงห่วงใย
"ไม่ใช่แบบนั้นแน่ค่ะแม่ เ้าของบริษัทเป็ผู้หญิง ค่อนข้างเนี๊ยบด้วยค่ะ ไม่ต้องกลัวนะคะ หนูจะตั้งใจทำงานนี้ที่สุด จะได้ส่งเงินให้แม่ใช่้ด้วย" หมวยตอบ
"ไม่เป็ไรไม่ต้องส่งมา เงินเกษียณของแม่กับพ่อก็พอกินพอใช้ทุกเดือน เราจะได้ช่วยแฟนเก็บเงินได้เยอะๆ จะได้กลับมาแต่งกันไวไว" แม่ตอบ
"ทำไมจะรีบให้แต่งจังคะ แจ็คก็ยังไม่พร้อม เงินเดือนฝ่ายไอทีไม่เท่าไหร่เอง อีกอย่างหนูก็อยากดูกันนานๆเพราะทะเลาะกันบ่อยด้วย"
"ก็ออกไปอยู่ด้วยกันั้แ่เรียนจบแล้ว คนที่บ้านเขาจะนินทาเอา หรือจะให้ท้องก่อนแล้วค่อยมาแต่ง" เสียงดุของพ่อแทรกเข้ามาในสาย หมวยเพิ่งรู้ว่าแม่เปิดลำโพงคุย
"ค่ะพ่อ สวัสดีค่ะ งั้นหนูไปซักผ้าก่อนนะคะ ต้องเตรียมชุดไปทำงานพรุ่งนี้"
ตื๊ด! ๆ ๆ หมวยพูดจบแล้วกดตัดสายไปดื้อๆ เธอนอนหลับบนเตียงไปจนบ่ายกว่าจะลุกขึ้นมาซักผ้า
เช้าวันต่อมา
หมวยมาถึงที่ทำงานก่อนเวลาหนึ่งชั่วโมงเพื่อเรียนรู้วิธีปฏิบัติงานจากเลขาหน้าห้อง
"กาแฟต้องเป็แบบเอสเปรสโซ่หรือแรงกว่าเท่านั้นนะคะ แล้วน้ำตาลก็ต้องหนึ่งช้อนตลอดไม่ว่าจะรสไหน" เลขาหน้าห้องเอ่ยขณะสอนงานเลขาส่วนตัว
(บริษัทนี้เลขาหน้าห้องไม่ได้ดูแลเ้าของบริษัทโดยตรงเพราะว่าที่นี่มีผู้บริหารระดับสูงหลายคนที่รองลงมาจากเ้าของบริษัท เลขาหน้าห้องจึงต้องคอยรับใช้ผู้บริหารคนอื่นๆด้วย)
"ยากจังเลย แฮร่ ๆ แล้วคนเก่าลาออกไปทำไมคะ" หมวยถามขณะฝึกชงกาแฟร้อน
"ฆ่าตัวตายค่ะ" เลขาหน้าห้องตอบ
"ห๊ะ! ยังไงคะ"
"โดดตึกค่ะ" เลขาตอบขณะก้มหน้าก้มตาจัดเรียงเอกสารไว้ให้หมวย
"ตึกไหนคะ" หมวยตาโต
"ตึกแถวๆนี้แหละค่ะ อ้อ ขอแนะนำเื่ส่วนตัวนิดนึงนะคะ"
"คะ" หมวยยังคงอ้ำอึ้ง
"ห้ามฉีดน้ำหอมนะคะ ใช้ได้แค่โรลออน ถ้ามีกลิ่นตัวก็ไม่ต้องกังวลค่ะ พยายามอย่าให้เหงื่อออกก็พอ"
เลขาหน้าห้องตอบแล้วยกกองเอกสารยื่นใส่มือหมวย
"ขะ เข้าใจแล้วค่ะ" หมวยตอบแล้วหอบเอกสารเป็ปึกๆที่รอการเซ็นอนุมัตเดินเข้าห้องประธานบริษัท
ยี่สิบนาทีต่อมา
แก๊ก! ๆ ๆ รองเท้าส้นสูงสีทองกระทบพื้นที่หรูหราและแวววาวในห้องทำงานส่วนตัวของประธานบริษัทอสังหาั์ใหญ่
เรือนร่างเพรียวขาวสูงสง่าล่องลอยเข้ามาในห้องราวกับนางฟ้านาง์ หมวยถึงกับอึ้งเมื่อเห็นเอสเทอร์สวมชุดสูทสีขาวทั้งตัว กระโปรงเป็แบบสั้นเสมอเข่าแต่แหวกข้างสูงขึ้นมาจนถึงขาอ่อน
"สวัสดีค่ะคุณเอสเทอร์" หมวยลุกยืนมือประสานหน้าขาแล้วก้มโค้งคำนับให้บอสสาวอย่างสำรวมสุดขีด (เธอจำมาจากซีรี่ย์ที่คุณแม่ดูนั่นเอง)
อือ! เอสเทอร์พยักหน้าแล้วเดินผ่านหน้าหมวยมานั่งที่เก้าอี้ริมกระจก เธอหมุนเก้าอี้หันไปมองวิวแม่น้ำใหญ่ข้างนอกและกอดอกหลับตาทำสมาธิก่อนจะเริ่มงาน
หมวยแอบมองบอสสาวขณะหอบกองเอกสารขึ้นมากอดไว้แนบอก จากนั้นเดินย่างมายืนข้างๆโต๊ะทำงาน
คุณเอสเทอร์หมุนเก้าอี้กลับมาและเงยหน้าอันคมสวยอินเตอร์เบอร์แรงมองตาหมวย "ขอกาแฟร้อนๆซักแก้วนะคะ"
"คะ คือว่า" หมวยอ้ำอึ้งขณะมองแก้วกาแฟบนโต๊ะทำงานบอสสาวที่ชงรอไว้อยู่แล้ว
"มันเย็นแล้วค่ะ" บอสตอบแล้วก้มหน้าเปิดคอมพิวเตอร์โน๊ตบุ๊ค หมวยโค้งคำนับแล้วเดินออกมาหน้าห้อง
"อะไรกัน เมื่อกี๊ดูเฉยชา พอทักก็ อือ อา ตอนนี้พูดคะขาได้ด้วย" หมวยบ่นพึมพำขณะชงกาแฟแก้วใหม่
สู้ๆค่ะ! เลขาหน้าห้องชูสองนิ้วเมื่อเห็นหมวยถือแก้วกาแฟเดินกลับเข้าไปในห้อง เธอวางแก้วกาแฟร้อนแล้วเริ่มหยิบเอกสารอนุมัตการใช้จ่ายและจัดซื้อต่างๆให้บอสสาว
"ฮ้าว! เมื่อยจัง" เอสเทอร์ชูสองแขนเมื่อเซ็นเอกสารได้เพียงสองแผ่น
"ท่านี้ไม่ถนัดอ่ะ มานั่งตรงนี้สิ" เธอเลื่อนเก้าอี้ถอยแล้วเอามือตีหน้าขาของตัวเอง ก่อนจะเรียกหมวยที่ยืนก้มข้างๆโต๊ะให้ลงมานั่งบนตักตัวเอง
"เอ่อ ไม่เป็ไรค่ะคุณเอสเทอร์" หมวยส่ายหน้าและยิ้มแห้ง
"นี่เป็คำสั่งนะ" บอสสาวเอ่ยแล้วฟาดมือลงบนขาขาวๆที่เลยพ้นจากชายกระโปรงดังเพี๊ยะ
แก้มสองข้างของหมวยร้อนฉ่าเมื่อเห็นขาขาวเนียนของบอสสาวกลายเป็รอยมือสีชมพูระเรื่อ รู้สึกเหมือนอารมณ์มันติดขัดแปลกๆ ทั้งหวิวในอกอึดอัด รวมๆแล้วหายใจไม่ทั่วท้องเอาเสียเลย
"มานั่งสิ จะได้หยิบเอกสารให้ฉันเซ็น" บอสสาวสั่งอีกรอบ
ค่ะ! หมวยตอบแล้วค่อยๆหย่อนตัวลงมานั่งบนตักของบอสสาวอย่างจำใจ
ฮิ! เอสเทอร์อมยิ้มขณะโอบแขนกอดรอบตัวหมวย หล่อนใช้มือจับปากกาลงลายเซ็นบนเอกสารที่หมวยจับพลิกให้ทีละแผ่น
ซักพักใบหน้าคมสวยก็ลงมาวางบนบ่าข้างขวา ลมหายใจของหล่อนพวยพ่นรดแก้มของหมวยจนรุ่มร้อนไปหมด
เต้าใหญ่ที่บดอัดแผ่นหลังก็ทำให้ใจหวิวจนขนลุกซู่ ปฏิเสธไม่ได้จริงๆว่าหัวใจกำลังสั่นระทวยรวยแรง
หนึ่งวินาทีนานราวกับหนึ่งชั่วโมงก็ไม่ปาน กว่าที่บอสสาวจะลากปากกาตวัดลายเซ็นได้ครบชื่อก็เล่นเอาใจหายใจคว่ำ หมวยต้องพยายามนั่งห่อตัวให้เล็กที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อลดการััโดนเนื้อโดนตัวกันกับบอสสาว
"ขอกาแฟหน่อยสิ" เอสเทอร์เอ่ย
"ค่ะ" หมวยยกาแฟขึ้นมาเป่าจนควันหอมๆสีขาวลอยฟุ้งออกจากแก้วแล้วยกข้ามบ่าตัวเองป้อนให้บอสดื่ม
อึก! ๆ ๆ แหวะ! บอสอมกาแฟแล้วทำตาหยี จากนั้นเงยหน้าขึ้นฟ้าแล้วพูดเสียงไม่ชัดเพราะอ้าปากอมกาแฟอยู่
"ไม่อร่อย เอากลับไปเลย"
"คะ คายออกมาสิคะ" หมวยตอบและนั่งเหลียวหลังถือแก้วกาแฟรอรับ
"เอาปากของเธอมาสิ แล้วเธอจะได้รู้ว่ามันไม่อร่อยแค่ไหน" บอสสั่ง
หมวยอ้ำอึ้ง เธอถอยหน้าหนี ทว่าสายเสียแล้ว สองมือของเอสเทอร์ประกบแก้มป่องอันนุ่มนิ่มสองข้าง จากนั้นดึงหน้าหมวยจีนเข้ามาประกบปากจูบ
อึก! ๆ หมวยไม่ยอมอ้าปากจูบตอบจึงทำให้กาแฟอุ่นๆล้นเลอะปากเลอะคางของเธอและไหลลงลำคอเลอะเสื้อเชิ้ตทำงาน
"นั่นไง เลอะจนได้"
ฮิ! ๆ เอสเทอร์หัวเราะแล้วแลบลิ้นเลียกินกาแฟที่เลอะริมฝีปากสีชมพูของหมวยอย่างตะกละตะกลาม
แผล็บ! ๆ ลิ้นสากๆลากไถริมฝีปากบนและล่างจนเผยออ้า จากนั้นเลียลงมาตรงคางงอนและลำคอขาวอันยาวระหงส์
"หมะ โอยไม่เป็ไรค่ะ หนูไปล้างเองได้"
"ฮือ มันไม่อร่อยนี่คะ คุณเอสเทอร์อย่าเลียซิคะ"
"อย่าเลียคอหนูค่ะ"
หมวยดิ้นพล่านๆขณะร้องห้ามอยู่บนตักของบอสสาว