จันทราลับกลับอีกครา ตะวันมาโผล่ขอบฟ้า เช้าวันใหม่อีกวันของจิวซือในชีวิตนี้ เขาตื่นเร็วขึ้นมานิดหน่อย เนื่องจากวันมีสิ่งที่ต้องทำอยู่
" เราว่าเราตื่นไวแล้วนะ ท่านพ่อกับท่านแม่นี่ตื่นเช้ากันจริงๆเลย " เมื่อจิวซือลุกนั่งบิดี้เีจากการตื่นนอน ก็ได้ยินเสียงออกมาจากทางด้านครัว หลังจากจัดการกับตัวเองเสร็จจึงตรงไปยังทิศทางของเสียงนั้น ภาพที่เห็นที่ท่านพ่อกับท่านแม่กำลังช่วยกันทำอาหารกันอยู่
" จิวซือลูก ทำไมตื่นเร็วเยี่ยงนี้ล่ะ เ้าควรพักผ่อนให้มากเข้าไว้ "
" ข้านั่นนอกมากแล้วท่านแม่ ถ้ามากกว่านี้คืนนี้ข้าคงหลับไม่ลงเป็แน่ " เมื่อพูดจบเขาก็เห็นท่านแม่หลุดขำออกมาเบาๆ แต่เขาก็เลือกจะมองข้ามไป เพื่อเข้าเื่ที่สำคัญกว่านั้น
" ท่านแม่ข้ามีเื่จะขออนุญาตขอรับ "
" เ้ามีเื่อันใดเล่า เอ่ยมาเถอะ "
" เอออ..ข้า..จะขออนุญาตเข้าไปในป่าาขอรับ " ยังไม่ทันที่เขาจะอธิบายอะไรต่อ ท่านแม่ก็เร่งรีบพูดออกมาด้วยความใ
" เ้าว่าอันใดนะ! เ้าคิดอันใดอยู่ ยังจะกล้ากลับเข้าไปอีกรึ การที่เ้าาเ็เยี่ยงนี้ไม่ใช่เพราะการที่เ้าเข้าไปในป่าาเขตชั้นนอกหรอกรึ เ้าเจอกับสัตว์อสูรระดับต่ำที่สุดเ้าก็เกือบตายเยี่ยงนี้ เ้าไม่จำเป็ต้องเข้าไปสังหารสัตว์อสูรเพื่อหาเงินมาจุนเจือครอบครัวเราหรอก เงินใดจะสำคัญเท่ากับเ้ากัน " ท่านแม่ของเขาร่ายยาวออกมา จนเขานิ่งอึ้งไปชั่วขณะกันเลยทีเดียว
" ท่านแม่...ข้าไม่ได้จะเข้าไปในเขตชั้นนอกเพื่อล่าสัตว์อสูร ข้าจะเข้าไปเพียงเขตชายป่าเพียงเท่านั้น " เมื่อท่านแม่ได้ยินดังนั้นก็ลดอาการใและตึงเครียดลง
" แล้วเ้าจะเข้าไปในเขตชายป่าทำไมกันรึ ถึงชายป่าจะมีแค่สัตว์ธรรมดาแต่ด้วยร่างกายเ้าตอนนี้ ก็ยากจะเอาตัวรอดได้แล้ว "
" ท่านแม่มิต้องกังวลข้าไม่ได้ไปล่าสัตว์ธรรมดาเช่นกัน แค่ไปหาที่สงบๆผ่อนคลายร่างกาย จิตใจจากอาการาเ็เพียงเท่านั้น อยู่แต่ในเรือนชวนให้รู้สึกอุดอู้ยิ่งนัก "
ท่านแม่เมื่อได้ยินดังนั้นจึงผินหน้าไปหาท่านพ่อเหมือนขอความคิดเห็นกับเื่นี้ เมื่อท่านพ่อพยักหน้าน้อยๆท่านแม่จึงเอ่ยออกมาอีกครั้ง
" แม่อนุญาต แต่เ้าต้องระมัดระวังตัวให้มาก อย่าประมาทเข้าใจรึไม่ "
" ข้าเข้าใจแล้วขอรับ "
" งั้นเ้ามารอกินข้าวก่อนที่จะไปเถอะ "
" ขอรับ "
.
.
.
ราวๆ 7- 8 โมง จิวซือจึงได้หอบถุงผ้าที่ใส่ของจากระบบออกไปด้วย พร้อมทั้งมุ่งหน้าเข้าสู่เขตชายป่า ภายในถุงผ้านั้นประกอบไปด้วยเหรียญเงิน 5 เหรียญ , โอสถเกิดปราณเพียงเท่านั้น ส่วนอื่นๆจะอยู่ระบบ
ป่าานั้นจะแบ่งออกเป็ 5 เขต ได้แก่
เขตชายป่า : ซึ่งเป็ที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่าธรรมดา แม้จะเรียกว่าชายป่า แต่ความกว้างใหญ่มิอาจดูแคลนได้ ซึ่งเพียงชายป่าก็มีความกว้างใหญ่ราวๆ 20-30 กิโลเมตร แสดงให้เห็นว่าถ้านับรวมป่าาทั้งหมดก็ไม่อาจคาดเดาระยะทางได้จริงๆ
เขตชั้นนอก : ถือเป็โลกเริ่มต้นของสัตว์อสูรก็ว่าได้ ในเขตนี้จะมีขอบเขตของสัตว์อสูรระดับขุนพลจนถึงอัศวินอาศัยอยู่
เขตชั้นกลาง : จะพบเจอสัตว์อสูรระดับนภาจนถึงระดับจักรพรรดิได้ไม่ยาก
เขตชั้นใน : เป็เขตของสัตว์อสูรในระดับตำนานจนถึงระดับอนันตกาล
เขตทมิฬ : เป็เขตสุดท้ายอยู่บึกและเป็ใจกลางของป่าา ไม่ต้องกล่าวถึงความน่าสะพรึงกลัวของเขตนี้ด้วยซ้ำ มีเพียงผู้ฝึกตนระดับจุติและนิรันดร์ที่มีโอกาสรอดและเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรระดับจุติและนิรันดร์
จิวซือคนเก่านั้นนับว่ายังมีโชคที่เป็คนธรรมดาแต่ก็ยังรอดมาจากเขตชั้นนอก อีกทั้งจิวซือคนเก่าก็ถือว่ารู้จักประมาณตนเข้าไปในเขตชั้นนอกเพียง 5-10 เมตรเพียงเท่านั้น
6K
