สวี่มั่วเรียกหน้าแสดงคุณสมบัติรวมของตัวเองขึ้นมาดู
【ผู้ใช้:สวี่มั่ว】
【ระดับสิทธิ์:LV1 (สามารถอัพเกรดได้)】
【สกิล:พลังข่มขวัญแห่งราชาสุนัข, คำเรียกแห่งราชาสุนัข, ทัศนอนธการ】
【ค่าพลังต่อสู้รวม:70】
【ไอเทม:อาหารสุนัขเกรดพรีเมียม x22 ถุง, ยันต์ติดตาม x1 แผ่น, ยารักษา x1 ขวด, แคปซูลค้นหาความทรงจำ x1 เม็ด, ลูกกลอนเลี่ยงอัคคี x1 เม็ด, การ์ดรางวัลภารกิจทวีคูณx1 ใบ, การ์ดภารกิจ x1 ใบ, การ์ดโชคร้าย x1 ใบ】
【แต้ม:960】
นอกจากนี้ บนตัวเขายังมีเอฟเฟกต์ ‘ปลอกคอคุ้มกัน’
นี่คือทั้งหมดที่เขามีตอนนี้เขาต้องพึ่งสิ่งเหล่านี้ไปทำลายขบวนการค้ายาเสพติด…
แม่ม! ทำไมฉันถึงรู้สึกว่างานนี้ไม่ค่อยมีความแน่นอนเลยฟะ!
สวี่มั่วยังคงรู้สึกกระสับกระส่ายในใจไม่รู้ชะตากรรมที่รออยู่ข้างหน้าจะเป็นอย่างไร…
เฮ้อ! ช่างมันแล้วกัน เปิดใจสบายๆ ถ้าไม่เวิร์กก็ถอยภารกิจล้มเหลวก็เริ่มใหม่ได้ ขอแค่อย่าเอาชีวิตไปเสี่ยงก็พอ
สวี่มั่วปลอบใจตัวเอง แล้วครุ่นคิด
เนื่องจากระบบให้เวลาภารกิจยี่สิบสี่ชั่วโมงก็แสดงว่าเป้าหมายไม่น่าจะอยู่ไกลเกินไป คงไม่ถึงขั้นที่ฉันไปไม่ถึงสถานที่หรือให้ฉันต้องใช้เวลาทั้งหมดไปกับการเดินทาง
จะออกเดินทางตอนนี้เลยไหมดีไหมนะ
สวี่มั่วคิดอยู่ครู่หนึ่ง เงยหน้ามองไปที่จ้าวลี่อิ่งในครัวแล้วคิดในใจต่อ
รอจนถึงตอนกลางคืนดีกว่า…จะได้ไม่ทำให้ยัยนี่เป็นห่วง อีกอย่างกลางคืนเหมาะกับฉันมากกว่า และตำรวจอาจยังพอให้ความช่วยเหลือได้บ้าง…
วันนี้ในตรอกนั้น สองนักค้ายาถูกตำรวจจับไปอาจทำให้ตำรวจได้เบาะแสจากปากของพวกเขา แล้วอาจจะออกหมายจับต่อไปถึงเครือข่ายค้ายาถ้าเป็นเช่นนั้นจริงๆ ฉันก็คงได้รับแรงสนับสนุนบ้าง
คิดถึงตรงนี้ สวี่มั่วก็ถามในใจว่า “ระบบถ้าฉันอยากดักฟังการสื่อสารของหน่วยปราบปรามยาเสพติดในเมืองนี้จะต้องใช้แต้มเท่าไหร่”
【ยืนยันคำสั่ง……ดักฟังการสื่อสารของหน่วยปราบปรามยาเสพติดประจำเมืองนี้……เกี่ยวกับภารกิจราคาพิเศษ 100 แต้ม ติดตามต่อเนื่อง 24 ชั่วโมง】
“ลดราคาด้วยงั้นเรอะ...”สวี่มั่วไม่อยากจะเสียดสีให้มากความ จึงสั่งเสียงเรียบว่า “ยืนยันดักฟัง!”
...แต้มที่ใช้ไปจากการจับสลากก็เกือบสองหมื่นกว่าแล้วร้อยแต้มนี่สิวๆ ขอให้เป็นประโยชน์ต่อภารกิจก็พอ
【ยืนยันคำสั่ง……หัก100 แต้ม…เริ่มดักฟัง…】
พร้อมกับเสียงเตือนของระบบ ข้อความต่างๆก็ผุดขึ้นที่หน้าจอระบบในหัวของสวี่มั่ว เขาไล่อ่านและกรองข้อมูลได้อย่างรวดเร็วแล้วก็เจอข่าวสารที่มีประโยชน์จริงๆ
พวกเขากำลังวางแผนจับกุมขบวนการค้ายานั่นจริงๆ ด้วยและกำลังสอบปากคำคนสองคนที่เพิ่งจับมาได้ถ้าตรวจสอบข้อมูลเรียบร้อยจะลงมือในคืนนี้…
สวี่มั่วพอใจหน่อยๆ...
เวลากำลังเหมาะ ยิ่งถ้าเป็นเช่นนี้การทำภารกิจของฉันก็น่าจะง่ายขึ้นมาก!
แต่พอมองแบบนี้แล้ว หรือทั้งหมดอยู่ในการคำนวนของระบบ? หรือเพราะมันรู้ว่าตำรวจกำลังจะออกปฏิบัติการเลยให้ภารกิจที่ดูเหมือนจะเป็นไปไม่ได้แบบนี้มา?
สวี่มั่วนึกถึงข้อมูลที่ระบบเคยเตือนไว้ก่อนหน้า...
รางวัลหลังทำภารกิจไม่ตายตัว แต่ขึ้นกับผลงานระหว่างทำ อย่างภารกิจนี้ในสถานการณ์ปกติควรเป็นการที่เขา ‘ร่วมมือ’ กับตำรวจเพื่อทลายขบวนการแต่หากเขามีความสามารถทำเองโดยไม่ต้องพึ่งตำรวจ ผลตอบแทนก็จะยิ่งสูงขึ้น
เสียดายที่การจับรางวัลเมื่อกี้เขาไม่ได้ไอเท็มหรือสกิลที่เพียงพอให้ทำคนเดียวได้จึงยังคงต้องร่วมกับตำรวจไปก่อนจะดีสุด
มีข่าวการลงมือของตำรวจเข้ามา สวี่มั่วก็วางใจลงบ้างตัดสินใจรอจนถึงตอนกลางคืนค่อยออกปฏิบัติการ…
เวลาล่วงเลยไปเรื่อยๆสวี่มั่วยังคงเฝ้าติดตามข้อมูลจากตำรวจ
พอถึงตอนพลบค่ำเขาก็รู้ว่าตำรวจได้เบาะแสจากปากนักค้ายาที่จับได้เมื่อเช้าว่าที่หลบซ่อนของแก๊งค้ายาอยู่บริเวณชานเมืองฝั่งตะวันตก และตัดสินใจจะลงมือในคืนนี้
ทางตำรวจเริ่มเร่งเตรียมการอย่างแข็งขัน
ส่วนสวี่มั่วก็เบื่อๆ รอให้จ้าวลี่อิ่งปิดไลฟ์
หลังเหตุการณ์ช่วยคนเมื่อก่อนหน้านี้ชื่อเสียงของจ้าวลี่อิ่งพุ่งขึ้นพอสมควร ยอดคนดูพีคขึ้นเรื่อยๆ ในทุกวันตำแหน่งบนชาร์ตสตรีมเมอร์ของแพลตฟอร์ม Douyu ก็ไต่ขึ้นอย่างต่อเนื่อง
นอกจากนี้ ฮัสกี้ก็มีคนชื่นชอบไม่ใช่น้อยในผู้ชมที่เข้ามาในห้องไลฟ์ทุกวัน มีบางส่วนที่มาตามดูมันโดยเฉพาะ
ดังนั้น ทุกครั้งจ้าวลี่อิ่งมักจะพามันมาด้วยแต่มันมักไม่ค่อยร่วมสนุก ส่วนใหญ่ก็แค่แผ่ตัวนอนนิ่งๆ บนเตียงหลังจ้าวลี่อิ่งทำท่าเป็นตาย
จริงๆ แล้วผู้ชมหลายคนอยากให้ฮัสกี้ทำ 'วีรกรรม'แบบก่อนหน้านี้อีกครั้ง คือคาบเอาชุดชั้นในของจ้าวลี่อิ่งออกมาเล่นแต่น่าเสียดาย ช่วงนี้สวี่มั่วไม่ได้รับภารกิจตลกๆ แบบนั้นเขาเองก็ไม่ได้มีกะจิตกะใจจะทำอะไรแบบนั้น ผู้ชมก็เลยต้องผิดหวังอยู่ร่ำไป
พอจ้าวลี่อิ่งปิดไลฟ์ เก็บของเข้าห้องแล้วนอนก็ถึงเวลาที่สวี่มั่วจะลงมือเสียที
"เวลาเหมาะพอดี..."
สวี่มั่วเฝ้าติดตามการเคลื่อนไหวของตำรวจมาตลอดตอนนี้ในใจเขากำลังเบิกบาน
เขาเดินออกมาจากห้องนอนเล็ก (ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้นอนที่นี่สวี่มั่วก็ยึดเตียงนี้เป็นของตัวเอง จ้าวลี่อิ่งเคยคัดค้านแต่ไม่เป็นผล)แอบมองไปที่ห้องนอนของจ้าวลี่อิ่ง ได้ยินเสียงหายใจเป็นจังหวะดูเหมือนจะหลับไปแล้ว
ยัยคนนี้นี่ หลับได้หลับดีจริงๆ
สวี่มั่วมาถึงประตูทางเข้า ยกขาหน้าขึ้นดันตัวให้ยืนเหมือนคนพอดีจะเอื้อมถึงลูกบูด ใช้กรงเล็บงัดเปิดประตู ก่อนค่อยๆ คลานออกไป แล้วปิดประตูกลับ
เพื่อความปลอดภัยของจ้าวลี่อิ่ง แน่นอนว่าต้องปิดประตูไว้ส่วนจะกลับมาอย่างไร…ค่อยว่ากันตอนนั้น
เขามองไปที่โถงและลิฟต์ เหมือนไม่มีใครลง สวี่มั่วจึงต้องใช้บันได
พอลงมาถึงชั้นล่างก็พอดีกับมีคนเดินเข้ามาเขาออกจากอาคารได้อย่างราบรื่น แล้ววิ่งออกไปนอกหมู่บ้าน
ข้างนอกถนนแทบไม่มีใคร รถยนต์ก็มีน้อยสวี่มั่วยืดตัวแล้วพุ่งวิ่งอย่างรวดเร็วไปตามข้างทาง
ไม่นานนัก สวี่มั่วก็มาถึงสถานที่ค่อนข้างเปลี่ยวแห่งหนึ่งที่นั่นเป็นอาคารก่อสร้างค้างซึ่งถูกปล่อยร้างมาหลายปี คนไม่ค่อยมาแต่กลับเป็นสวรรค์ของสัตว์จรจัด
สวี่มั่วหาสถานที่โล่งกลางจุดหนึ่ง เห็นว่าตรงนั้นมีซากรถเก่าๆจอดอยู่ก็ปีนขึ้นไปยืนบนหลังคารถ หมุนมองไปรอบๆ ก่อนสูดลมหายใจลึกแล้วเงยหน้าขึ้น…
“บรู๋ววว...”
เสียงหอนยาวและกังวานนั้นดังก้องใต้ท้องฟ้ายามค่ำ กระจายลอยไปไกล
...สกิล: คำเรียกแห่งราชาสุนัข!!