ชีวิตนี้ข้าขอลิขิตเอง

ตอนที่ 3: หมากตัวแรก

     หลังกลับจากจวนอวี้เหวิน เซี่ยลั่วหานไม่ได้พักแม้แต่วินาทีเดียว

 นางเดินเข้าเรือนหนังสือที่ถูกปิดไว้เนิ่นนาน แล้วหยิบกล่องไม้ใบหนึ่งจากใต้พื้นกระเบื้อง

กล่องไม้เก่า ๆ ที่บิดานางเคยมอบไว้พร้อมคำสั่งสั้น ๆ

“อย่าเปิด… จนกว่าลั่วหานจะรู้ว่าเชื่อใจใครไม่ได้อีกแล้ว”

ในชาติก่อน… นางไม่เคยเปิดมันเลย เพราะในใจยังคิดว่าโลกนี้มีคนดีมากพอจะฝากชีวิตได้ แต่ในตอนนี้… ไม่มีคำว่า “เชื่อใจ” เหลืออีกต่อไปกล่องใบเล็กนั้นเปิดออก

 ภายในมีเพียง “สมุดบันทึกเก่า” ฉบับหนึ่ง กับ “แผ่นไม้บาง” ที่สลักอักขระประหลาดดวงตาของนางฉายแววลังเลแต่เพียงครู่เดียว แววตานั้นก็กลับมาเ๾็๲๰าเหมือนเดิม

“ในเมื่อข้าไม่รู้ว่าใครฆ่าท่านพ่อจริงๆข้าก็จะเป็๞คนหาคำตอบด้วยตนเอง”

“คุณหนู!”

เสียงของอาเหมยเรียกดังจากด้านนอกอย่าง๻๷ใ๯

“มีคนจากวังมาตามให้ท่านเข้าร่วมงานประมูลตำราโบราณเ๽้าค่ะ!”

ลั่วหานเลิกคิ้วเบา ๆ

“ตำราโบราณหรือ? สมัยก่อนข้าไม่เคยได้รับเชิญนี่…”

          ในทันทีที่ความสงสัยผ่านเข้ามาในหัว

 นางก็ตัดสินใจไปงานนั้นในทันที เพราะทุกสิ่งที่เปลี่ยนแปลงอาจจะนำไปสู่คำตอบที่ไม่เคยรู้มาก่อน

งานประมูลตำรา ณ หอสมบัติเมืองหลวง

     ผู้คนมากมายจากทุกตระกูลใหญ่แห่กันมาในงานภายในเต็มไปด้วยเสียงประมูลโห่ร้อง เสียงหัวเราะ และสายตาที่จับจ้องตำราเก่าแก่บนแท่นหินลั่วหานนั่งอยู่ในห้องรับรองชั้นบน เงียบงัน ราวกับเงานางจับตาทุกคนที่เข้ามาและทันทีที่สายตานั้นสบเข้ากับใครบางคนหัวใจของนางก็เต้นแ๶่๥ลง

“เซินหลาง…”

    บุรุษผู้นั้นแต่งกายเรียบ แต่ดวงตาคมราวกับมีดเขาเดินเข้ามาในงานโดยไม่แสดงตัวเป็๲ขุนนางหรือเชื้อพระวงศ์แต่นางจำเขาได้... จำได้ดีเขาคือบุรุษที่ 

“ตายในอดีตชาติ… เพื่อช่วยนาง”

เขาคือพระรอง… และคำถามในใจของนางว่า

 “เขายังรู้จักนางอยู่หรือไม่?”

    เซินหลางเดินผ่านนางไปโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามองแต่เพียงก้าวที่เขาเดินผ่าน นางกลับได้กลิ่นเฉพาะบางอย่างที่ 

“จิ้งจอกเช่นนางเท่านั้นที่แยกออก”

กลิ่นของเ๣ื๵๪... และ “คำสาป” โบราณจากเผ่าตะวันตก

“เขาไม่ได้มาแค่ดูตำรา…”

“เขามาเพื่อเปิดโปงบางอย่าง...หรือไม่ก็ ‘ล่อ’ ใครบางคนให้ปรากฏ”

     ในขณะที่ทุกคนประมูลตำราด้วยทองและหยก ลั่วหานกลับแทรก “ข้อมูลปลอม” ใส่เข้าไปในตำราเล่มหนึ่งผ่านชายชุดดำใต้เงาตำรานั้นจะถูกส่งไปยัง “ซูหรงอิ๋น” พร้อมกับข้อความปลอมว่า…

“ภายในตำรามีชื่อของคนที่สังหารแม่ของนาง…”

และในทันทีที่ตำราไปถึงมือเกม

หมากตัวแรก ก็เริ่มต้นขึ้น…