จวนสี่ประสานขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากพระราชวัง ตัวเรือนด้านหน้ามีลานกลางขนาดใหญ่ซ้ายมือมีศาลาแปดเหลี่ยมตั้งอยู่กลางสระน้ำ
ตัวเรือนมีการจัดแต่งอย่างพิถีพิถันเครื่องเรือนทำจากไม้หายากโดยฝีมือจากช่างไม้ที่ยอดเยี่ยมในเมืองหลวง
ห้องโถงใหญ่ถูกตกแต่งด้วยภาพวาดและบทกลอนของปรมาจารย์ที่เลื่องชื่อผ่านประตูห้องโถงไปจะพบกับสวนที่อยู่ด้านหลัง ซึ่งมีบ่อน้ำเล็กที่ตกแต่งด้วยดอกบัวทางเดินที่ปูด้วยสีอ่อน หากเดินไปตามเส้นทางก็จะได้ดื่มด่ำกับความร่มรื่นของป่าไผ่
จวนแห่งนี้แม้แต่เชื้อพระวงศ์บางคนยังไม่สามารถจะได้ หากแต่จวนหลังนี้กลับกลายเป็ของพระราชทานจากโอรส์ที่มอบให้แก่ท่านหญิงจ้าว
สายเืเพียงหนึ่งเดียวของแม่ทัพผู้มีคุณูปการแห่งแคว้น
สองเท้าของหญิงสาวในชุดสีฟ้าก้าวผ่านประตูวงพระจันทร์อย่างเร่งรีบ
“พี่สาวท่านไม่ดื่มชาหลงจิ่งแล้วหรือเ้าคะ” จ้าวอิ้งเยว่ดั้นด้นมาไกลถึงเรือนของผู้เป็ลูกพี่ลูกน้องเพื่อถามเื่นี้ด้วยสีหน้าเอาเื่
น้ำเสียงฟังดูแล้วเหมือนว่าเ้าตัวจะรู้สึกขัดใจพอสมควร
จ้าวลู่เสวียนยิ้มเล็กน้อย แล้วบอก“ชาหลงจิ่งเป็ชาชั้นสูง ราคาก็ไม่ใช่ถูก ๆ ตอนนี้ชายแดนยังระส่ำระส่ายฮ่องเต้ประกาศให้เชื้อพระวงศ์และขุนนางร่วมกันบริจาคเงินไปช่วยกองทัพพวกเราจะใช้จ่ายมือเติบเช่นเดิมไม่ได้แล้ว”
ฝันอยู่หรือชาหลงจิ่งเป็ชาชั้นสูงที่จะขายให้แก่ราชวงศ์ชนชั้นสูงเท่านั้น ที่ผ่านมาตระกูลจ้าวมีวาสนาได้ดื่มก็เพราะอาศัยฐานะท่านหญิงของนางแต่ต่อไปนี้ แม้แต่ตำลึงเดียวก็อย่าได้คิดฝันว่านางจะหยิบยื่นให้
ไม่เพียงเท่านั้น
นางยังจะให้พวกเขาคายสิ่งที่พวกเขาฉกฉวยไปจากนางกลับคืนมาอีกด้วย
จ้าวอิ้งเยว่มีสีหน้าไม่พอใจ “แต่พี่สาวท่านก็รู้ว่าข้าชอบ”
ฮึ! ชอบแล้วอย่างไร เ้าก็ใช้ตำลึงบิดาเ้าซื้อสิ
“ข้ารู้ว่าเ้าชอบแต่ข้าก็จนใจนัก ตอนนี้ราชสำนักลดการสั่งซื้อของฟุ่มเฟือย ข้าที่เป็ถึงท่านหญิงย่อมต้องเป็แบบอย่างให้กับทุกคนจวนจ้าวก็เช่นกัน ” จ้าวลู่เสวียนกล่าวพลางลอบมองใบหน้าของอีกฝ่ายอย่างขบขัน
ตระกูลจ้าวอยู่กินอย่างสุขสบายก็ผลาญสมบัติของนางมาหลายปีต่อจากนี้นางจะทำให้ชีวิตของพวกเขาลำบาก และขายหน้าจนไม่กล้าเงยหน้าสู้ผู้ใดได้อีก