เจ้าหญิงฮิเมรากิ กับไข่มุกแห่งภูผา (Himeragi Princess and The Pearl of Mountain)

“แต่ยังโชคดีที่โยชิสึเนะกับเบงเคย์ได้ยื่นมือเข้ามาช่วย จนทำให้พวกข้าสามารถหลบหนีมายังภูเขาแห่งนี้ได้ ถ้าไม่ได้ทั้งสองคนนั้นช่วยไว้ พวกเราจะต้องแย่แน่ๆ แต่ในระหว่างทางที่พวกข้ากำลังหลบหนีมายังหมู่บ้านภายในภูเขาแห่งนี้นั้น โยชินากะก็ได้จากข้าไปเพราะทนพิษบาดแผลไม่ไหว ข้าก็เลยหลบหนีมายังหมู่บ้านแห่งนี้อยู่เพียงลำพัง”โทโมเอะเริ่มมีน้ำตาคลอเบ้านิดๆ“ตอนนี้ ข้าก็สูญเสียเขาไปแล้ว ความฝันของข้า...ก็พังทลายลงแล้ว ข้า...ไม่เหลืออะไรแล้ว”โทโมเอะเริ่มร้องไห้สะอื้นออกมา มือเรียวงามทั้งสองข้างนั้นพลางปิดใบหน้างามของเธอ ทางด้านสุซุกะก็เริ่มรู้สึกสงสาร จึงรีบคลานเข่าเข้ามาปลอบประโลมโทโมเอะด้วยความอ่อนโยน“ถ้าหากเจ้าไม่มีที่ไปแล้ว เจ้าก็มาอยู่ที่นี่เถอะนะ ถือว่าเราเป็นครอบครัวเดียวกัน”คิทสึเนะเอ่ยชักชวนให้มาอาศัยอยู่ด้วยกันที่บ้านพักในศาลเจ้าสุซุกะ ทางด้านโทโมเอะก็เริ่มยิ้มออกมาด้วยสีหน้าที่ร่าเริงขึ้นมาเล็กน้อย“หากเป็นไปได้ ข้าก็อยากจะขอให้ท่านช่วยรับข้าไปเป็นศิษย์ด้วย แต่ว่าข้าหน่ะ...”“เคยมีชายคนรักมาก่อน ก็เลยไม่สามารถที่จะเป็นมิโกะปราบอสูรได้อย่างงั้นหล่ะสินะ”สุซุกะรู้ได้ทันทีเลยว่าอีกฝ่ายกำลังคิดอะไรอยู่ สร้างความประหลาดใจให้กับโทโมเอะเป็นอย่างมาก“แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหา”เมื่อได้ยินเช่นนั้น โทโมเอะก็รู้สึกงงกันเป็นพักใหญ่ สักพัก ทั้งสามก็ได้พาโทโมเอะมายังถ้ำลึกแห่งหนึ่งในภูเขาสุซุกะ ซึ่งเป็นที่ๆ โอทาเคมารุเคยผนึกตนเองเพื่อหยุดยั้งภัยพิบัติโยไคที่เคยเกิดขึ้นกับหมู่บ้านชนบทในภูเขาแห่งนี้เมื่อสมัยโจม่อน พวกเขาทั้งสามรีบนำทางโทโมเอะเข้าไปข้างในถ้ำที่เต็มไปด้วยความมืดมิด โดยมีคิทสึเนะที่ได้กลายสู่ร่างภูติพิทักษ์จิ้งจอกคมดาบคอยทำหน้าที่ส่องแสงนำทางด้วยเปลวไฟอันร้อนระอุที่ลุกโชนไปทั่วคมดาบที่คาบไว้ที่ปากเมื่อได้มาถึงส่วนที่ลึกที่สุดภายในถ้ำ ก็จะพบเจอกับแท่นขนาดกลางที่โอทาเคมารุเคยใช้ในการผนึกตนเองเมื่อหลายพันปีก่อนคริสตกาล แต่หากรู้ไม่ว่าตรงกำแพงถ้ำที่อยู่หลังแท่นนั้นได้ซ่อนอำพรางประตูหินไว้ด้วยพลังมนต์แห่งเทพอสูรของโอทาเคมารุ“ที่นี่แหละ” โอทาเคมารุชักดาบเคนเมียวเร็นออกมาและตวัดไปที่กำแพงถ้ำที่อยู่ทางด้านหลังแท่นเป็นการคลายมนต์สะกด จากนั้น ทั้งหมดก็พากันเดินเข้าไปด้านในสุดจนได้มาเจอแอ่งน้ำขนาดกว้างที่ทั้งใสสะอาดจนแทบจะสามารถมองเห็นพื้นถ้ำใต้น้ำได้อย่างชัดเจน และมีความลึกถึงประมาณอก มีน้ำตกไหลลงสู่แอ่งน้ำอย่างไม่ขาดสาย เสียงน้ำตกนั้นดังสนั่นก้องกังวาลไปทั่วบริเวณภายในพื้นที่แองน้ำ เพียงแค่มายืนในบริเวณพื้นที่รอบแอ่งน้ำก็สัมผัสได้ถึงความเย็นฉ่ำจากหมอกน้ำที่มาจากตรงบริเวณน้ำตกที่อยู่กลางแอ่งน้ำ “นี่คือน้ำพุแห่งชีวิต”น้ำพุแห่งชีวิต“เป็นน้ำพุที่ไว้ใช้อาบเพื่อชำระล้างมลทินให้กลับมาบริสุทธิ์อีกครั้ง ดังนั้น หญิงสาวทุกคนที่ไม่ได้เกิดมาเป็นลูกนักบวชแต่มีความต้องการที่จะเป็นมิโกะปราบอสูร จึงต้องมาอาบน้ำพุแห่งชีวิตเพื่อชำระล้างร่างกายและจิตใจให้กลับมาใสสะอาดบริสุทธิ์อีกครั้ง...”สุซุกะกล่าวอธิบายให้โทโมเอฟัง“เจ้าเห็นน้ำตกตรงนั้นไหม”โอทาเคมารุเอ่ยถามโทโมเอะ เธอพยักหน้าเพียงเล็กน้อยเป็นการยืนยันในคำตอบ“นั่นหล่ะคือตำแหน่งที่เจ้าจะต้องเดินเข้าไปยืนอาบ”โทโมเอะนั้นไม่รอช้า จึงรีบถอดชุดออกมาจนเหลือแต่อาภรณ์ชั้นในที่คอยปกปิดร่างงามบางส่วนไว้ ก่อนที่เธอจะลงไปอาบน้ำพุเพื่อทำการชำระล้างร่างกายของเธอให้กลับมาใสสะอาดบริสุทธิ์อีกครั้งตรงบริเวณที่มีน้ำตกไหลลงมา เธอยืนแช่น้ำพลางหลับตาพริ้มที่กลางแอ่งน้ำตรงบริเวณที่มีน้ำตกไหลลงมา“โทโมเอะ โทโมเอะ...”มีเสียงแหบที่เข้มนิดๆ ของผู้เป็นชายคนรักดังก้องกังวานอยู่ในหัวของโทโมเอะ เธอค่อยๆ ลืมตาคู่งามทีละน้อย จนได้มาเห็นภาพนิมิตของชายคนรักที่มีนามว่าโยชินากะ“อย่าเสียใจไปเลยนะ โทโมเอะ แม้ว่ากายข้าจะดับสลายลง แต่ดวงจิตของข้าก็ยังคงจะอยู่เคียงข้างเจ้าตราบลมหายใจสุดท้ายของเจ้า”โยชินากะค่อยๆ ยื่นมือหนาออกมาลูบไล้ที่พวงแก้มที่ขาวนวลและเต่งตึง พลางเช็ดน้ำตาที่เริ่มคลอเบ้าทั้งสองข้าง โทโมเอะรีบเข้ามาสวมกอดร่างหนาของโยชินากะอย่างแนบชิดพลางร้องไห้สะอื่นออกมา ทางด้านโยชินากะก็กอดตอบโทโมเอะอย่างแนบชิดด้วยเช่นกัน“ตั้งแต่ที่เราหมั้นหมายกัน พวกเราทั้งสองยังไม่เคยกอดกันเลย ขอให้ข้าได้กอดเจ้าแบบนี้สักระยะจะได้ไหม”“เชิญเจ้ากอดร่างของข้าตามที่เจ้าต้องการได้เลย ข้าเองก็อยากจะกอดร่างของเจ้าอยู่แบบนี้ด้วยเช่นกัน”หลังจากที่กอดกันมาได้สักพัก ด้วยความรู้สึกรุ่มร้อนอยู่ภายในหัวใจที่ราวกับมีไฟสุมในอก โทโมเอะจึงยื่นปากคู่งามเข้าประกบจูบกับปากหนาของโยชินากะพลางมีน้ำตาที่ไหลรินออกมาจากดวงตาคู่งามที่ปิดพริ้ม ทั้งสองต่างก็หลับตาพริ้มพลางกอดจูบกันอย่างดูดดื่ม ทั้งสองต่างก็ยื่นมือเข้ามาลูบไล้และนัวเนียกันไปมาทั่วเรือนร่างของอีกฝ่าย จนท้ายที่สุด ทั้งสองก็ลงไปนอนบนทุ่งดอกไม้ในท่ามกลางท้องฟ้าอันสดใสร่างงามของโทโมเอะอยู่ในท่านอนหงายอยู่บนทุ่งดอกไม้ โดยมีร่างหนาของโยชินากะกำลังนอนคร่อมร่างของเธอ หัวใจที่เปี่ยมไปด้วยความรู้สึกรุ่มร้อนราวกับมีไฟสุมในอกของทั้งสองนั้นต่างก็เต้นรัวๆ อย่างต่อเนื่อง จนทำให้ทั้งคู่ต่างก็หายใจหอบถี่อย่างไม่เป็นจังหวะ“ข้าคิดถึงเจ้าเหลือเกิน แม้ว่าข้าจะพยายามสักแค่ไหนที่จะลืมความเจ็บปวดจากการสูญเสีย แต่ข้าก็ยังอดคิดถึงเจ้าไม่ได้เลย”“เจ้าหน่ะยังคงเยาว์วัยนัก ยังสามารถไปได้อีกไกล ส่วนข้าหน่ะอยู่บนโลกมานานมากแล้ว โทโมเอะ ไม่ว่าหนทางข้างหน้าจะเป็นเช่นใด ขอให้เจ้าจงละทิ้งความทุกข์ทั้งหมดและเดินหน้าต่อไป”จากนั้นทั้งสองก็หลับตาพริ้ม และนอนกอดจูบกันอย่างดูดดื่มพลางลูบไล้นัวเนียกันไปมาทั่วเรือนร่าง สักพัก โยชินากะก็ยื่นหน้าเข้ามาซุกไซร้ที่ซอกคอและทั่วร่างงามของโทโมเอะ จนท้ายที่สุด ความรู้สึกของทั้งสองฝ่ายต่างก็ถูกปลดปล่อยออกมา ทั้งสองต่างก็รีบลุกขึ้นนั่งบนทุ่งดอกไม้ก่อนที่จะเข้ามาสวมกอดกันอย่างแนบชิด“ขอบใจเจ้ามากนะ โยชินากะ ที่เจ้าอยู่เคียงข้างข้าเสมอมา ในยามที่พวกเราทั้งสองเคยร่วมทุกข์ร่วมสุขมาด้วยกัน ทั้งในศึกสมรภูมิรบและในสมรภูมิชีวิต แต่ก็ช่างน่าเสียดายยิ่งนักที่บุญวาสนาของเราทั้งสองคนมีอยู่เพียงแค่นี้”“โชคชะตามักจะเล่นตลกกับเรา โทโมเอะ แต่ไม่ว่ากายข้าแตกสลายกลายเป็นธุลี แต่ดวงจิตของข้าจะยังคงอยู่เคียงข้างเจ้า และติดตามเจ้าไปในทุกหนแห่งเสมอ”“ไม่ว่าชาติหน้าหรือชาติไหน หากพวกเราสองคนได้กลับมาเกิดเป็นมนุษย์อีกครั้ง ก็ขอสวดภาวนาให้พวกเราทั้งสองได้กลับมาคู่กันอีกครั้ง”จากนั้น ร่างหนาของโยชินากะก็ได้เรือนแสงวาบออกมา โทโมเอะค่อยๆ ลืมตาขึ้น และก็พบว่าตัวเธอนั้นได้มายืนแช่ที่กลางแอ่งน้ำตรงบริเวณที่มีน้ำตกไหลลงมาอย่างไม่ขาดสาย“โทโมเอะ เจ้าจงดื่มน้ำพุแห่งชีวิตนั่นเสีย น้ำพุนั้นมีพลังในการรักษา และการเยียวยาทุกความเจ็บปวดทั้งในร่างกายและจิตใจ อีกทั้งยังมีพลังแห่งการเสริมอายุวัฒนะที่จะทำให้กายสังขารของเจ้ายังคงความเยาว์วัย และไร้ซึ่งความแก่ชรา ที่สำคัญ มันยังช่วยชำระล้างมลทินในโลหิตให้สะอาดบริสุทธิ์อีกด้วย การจะเป็นมิโกะปราบอสูรได้นั้น เจ้าจะต้องมีกายสังขารและจิตใจที่สะอาดบริสุทธิ์ทั้งภายนอกและภายใน”เมื่อได้ยินเช่นนั้นจากปากของสุซุกะ โทโมเอะก็ใช้มือเรียวงามทั้งสองข้างตักน้ำในน้ำพุขึ้นมาดื่มทันทีเนี่ยหน่ะหรือน้ำพุแห่งชีวิต หวานจังทันทีที่ดื่มน้ำพุนั้นเข้าไป ร่างงามที่ขาวผ่องใสอมชมพูนิดๆ ของโทโมเอะนั้นก็ได้เปล่งปลั่งขึ้นมาราวกับไข่มุกประกายแสง หลังจากนั้น โทโมเอะก็ได้รับการชำระล้างมลทินจากน้ำพุแห่งชีวิตไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ร่างกายและจิตใจของเธอในตอนนี้ก็ได้กลับมาใสสะอาดบริสุทธิ์อีกครั้ง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 61: น้ำพุแห่งชีวิต (The Fountain of Life)

คล้ายกับเรื่องเจ้าหญิงฮิเมรากิ กับไข่มุกแห่งภูผา (Himeragi Princess and The Pearl of Mountain) ที่คุณอ่าน

เจ้าหญิงฮิเมรากิ กับไข่มุกแห่งภูผา (Himeragi Princess and The Pearl of Mountain)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 61: น้ำพุแห่งชีวิต (The Fountain of Life)

คล้ายกับเรื่องเจ้าหญิงฮิเมรากิ กับไข่มุกแห่งภูผา (Himeragi Princess and The Pearl of Mountain) ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้