ในพระราชวังโปปุรอน เมืองอาดาร์ส......
เลาห์คอน ไวเวอร์ กำลังยิงธนูอยู่ด้วยความหงุดหงิด ถึงแม้ สถานที่นี้จะเป็นอุทยานหลวง ที่มีต้นไม้ร่มรื่น มีนกงามตา มีสาวงามร่ายรำ และมีเสียงบรรเลงดนตรี อย่างไพเราะเสนาะหู
" ฝ่าบาท พะย่ะค่ะ มีนักเวทย์สองคน อ้างตัวว่าเป็น จอมปราชญ์ กับ ผู้วิเศษ มาขอพบพะย่ะค่ะ "
" เป็นฑูตจากอาณาจักรใด " เลาห์คอน ไวเวอร์ถามด้วยความแปลกใจ
" หามิได้พะย่ะค่ะ เป็นจอมเวทย์ จรจัดพะย่ะค่ะ " ทหารองครักษ์คนเดิมกล่าวรายงาน
เลาห์คอน ไวเวอร์ ตอนแรกก็ไม่คิดจะพบหรอกแต่ทหารองครักษ์ กับบอกว่า จอมปราชญ์ คนนั้น มีวิธีจะแก้ไขสถานการณ์ ฉุกเฉินตอนนี้ของทั้งอาณาจักรได้ เลาห์คอน ไวเวอร์ จึงให้เข้าพบ
" เชิญ " ทหารองครักษ์ เชิญ ฮารุโตะเข้ามา พร้อมกับ ผู้วิเศษหญิง เมราเฟ่ ผู้ติดตามเขา
" เอาล่ะ พวกเจ้ามีอะไรก็ว่ามา ข้าจะรับฟัง " เลาห์คอนไวเวอร์ ถามด้วยความรำคาญ
" ก่อนอื่น ข้าขอถามก่อนว่า ทางอาณาจักร โปปุรอน มีแผนจะยอมจำนน เหรอ " ฮารุโตะถามคำถามจี้ใจดำ เลาห์คอน ไวเวอร์ อย่างตั้งใจ
" ใช่แล้ว " เลาห์คอน ไวเวอร์กัดฟันพูดด้วยความเจ็บใจ
ข้ามี 3 แผนที่จะช่วยท่านได้ ท่านเลาห์คอน ไวเวอร์
" ว่ามา ข้าจะรับฟัง " เลาห์คอน ไวเวอร์พูดแบบไม่ใส่ใจ
" วิธีการมี 3วิธี ท่านอยากฟังไหม พะย่ะค่ะ " ฮารุโตะถามย้ำ
" ฟังสิฟัง ข้าอยากฟัง พูดมาเร็วๆ ก่อนที่ข้าจะหมดความอดทน สั่งประหารพวกเจ้าสองคน " เลาห์คอน ไวเวอร์ กำลังโกรธขึ้นเรื่อยๆ
วิธีการทั้ง3 มีดังนี้
1. หนี : ต่อเรือ แล้วเอาสมบัติ นางสนม กำนัล กับประชาชนอีกจำนวนหนึ่งหนีออกทะเลไปเลย และไม่กลับมาอีกเลย
2. ป้องกัน : ก่อสร้างและซ่อมแซมกำแพง ปราสาท + ป้อมปราการ และสู้ด้วยการตั้งรับ ด้วย อาณาจักรโปปุรอน ก็มีแม่น้ำเป็นปราการธรรมชาติอยู่แล้ว รวมถึงส่งฑูตไปขอความช่วยเหลือ จากทางอาณาจักร รีไธน์
3. สู้รบ : เอาชัยด้วยกำลังทหาร โดยใช้จอมปราชญ์ อย่างข้าผู้นี้ช่วย
" หนี ข้าไม่เอาแน่ๆ งั้นข้าเลือกข้อ2 ป้องกันก็แล้วกัน " เลาห์คอน ไวเวอร์ ตรัสออกมา
" ข้านึกว่าท่านจะเลือกข้อ 3 เสียอีก เลาห์คอนไวเวอร์ เพราะข้าเป็นจอมปราชญ์ที่เหนือกว่าจอมปราชญ์โทรุ " ฮารุโตะกล่าว เขาไม่ได้พูดเกินจริงเลยแม้แต่น้อย
" ข้าจะรู้ได้ยังไงว่าท่านเป็นจอมปราชญ์จริง " เลาห์คอน ไวเวอร์กล่าวด้วยความโกรธ และสงสัย
" ให้จอมเวทย์ 10 คนรุมข้าก็พอ " ฮารุโตะกล่าว
" จงไปเรียก จอมเวทย์ 10 คนมาเดี๋ยวนี้ทหาร " เลาห์คอนไวเวอร์กล่าว เขาเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง ที่ฮารุโตะ จะสามารถรับมือ จอมเวทย์ 10 คนได้
และแล้วจอมเวทย์ 10คนก็ เข้ามา พวกเขาต่างก็เป็น จอมเวทย์ ขั้นสูง ประจำราชสำนักนี้
" มีอะไรรึ พะยะค่ะ " จอมเวทย์ทั้ง10 ต่างคารวะ เลาห์คอนไวเวอร์
" พวกเจ้าจงจัดการผู้ชายน่าโง่นั่น ให้สาสมกับความผิดของมัน ถ้ามันไม่ใช่จอมปราชญ์ ข้าจะสั่งประหารมันเสีย " เลาห์คอน ไวเวอร์ กล่าว
ทว่า......
จอมเวทย์ทั้ง 10 ต่างก็เห็น สาวน้อย เมราเฟ่ยืนอยู่เพียงคนเดียวเท่านั้น ไม่เห็น ฮารุโตะเลย
ในระหว่างที่พากันสับสน ก็ถูกเมราเฟ่ ร่ายเวทย์สลบเข้าใส่ในเวลาอันรวดเร็ว คนแล้วคนเล่าต่างล้มลง ทั้ง10 หาได้ป้องกันตัวเองได้เลยไม่ ด้วย เมราเฟ่เป็นผู้วิเศษ ที่เหนือกว่าพวกเขายิ่งนัก ทั้ง 10 ต่างพากันสลบไสล ยังมิทันที่ ฮารุโตะ จะลงมือ ทำความแปลกใจให้ เลาห์คอนไวเวอร์ยิ่งนัก
เลาห์คอนไวเวอร์ ดีใจยิ่ง ที่จะได้ จอมปราชญ์ ฮารุโตะมาช่วยเหลือ
" โอ้ ท่านอาจารย์ แค่ผู้ติดตามของท่านก็ทำได้ถึงเพียงนี้แล้วเหรอ" เลาห์คอนไวเวอร์กล่าว
" ใช่แล้วพะยะค่ะ นางชื่อ เมราเฟ่ มีระดับเป็นผู้วิเศษ " ฮารุโตะกล่าว
" พวกท่านทั้งสอง โปรดช่วยข้าที ข้าไม่อยากยอมจำนน แล้วยกราชสมบัติของราชวงศ์ ไปให้ เลาห์คอน โปซาปุ แห่งอาณาจักร ออโดนอส" เลาห์คอน ไวเวอร์ แทบจะขอร้องออกมา
" ข้าจะไปคุย กับ จอมปราชญ์ โทรุ หากเขาไม่ยอมเปลี่ยนใจ เขาก็ควรตาย " ฮารุโตะกล่าว ด้วยน้ำเสียงอันเยือกเย็น
1K
