New Hope : นักสู้ฟันน้ำนม (มี e-book แล้วครับ)

เช้าวันรุ่งขึ้นผู้คนในสังคมต่างเฝ้ารอข่าวประกาศครั้งสำคัญ จนกระทั่งสมาคมกีฬาศิลปะการต่อสู้สมัยใหม่ประกาศรายชื่อนักกีฬาตัวแทนทีมชาติไทยเข้าร่วมการแข่งขันชิงแชมป์เอเชียในปีนี้สร้างความฮือฮาจนติดเทรนในแอดมีผ่านทางแฮชแท็ก #ทีมชาติไทย ในช่วงเวลาเพียง 3 นาที กว่า 10ล้านคนล้วนแล้วแต่ให้ความสนใจเรื่องนี้กันอย่างแพร่หลาย

1.น้ำ (เทควันโด)

2.ซารินะ อุเมโกะ (คิกบ็อกซิ่ง/คาราเต้/MMA)

3.มนต์ชัย (มวยไทย/มวยสากล)

4.โรจน์ (เทควันโด/MMA)

5.หลิว ฮุ่ย หนิง (หย่งชุน)

“โอ้โห!...จัดมะปรางเป็นคนสุดท้ายโค้ชบีกะชนลู่เฟยเต็มๆๆๆ”

“เอาแล้วๆๆๆงานนี้หย่งชุน VS หย่งชุน...ศิษย์สำนักเดียวกันปะทะกันเอง!!!”

“ใครมีคลิปมะปรางซ้อมล่าสุดมั่ง...ตอนนี้เก็บตัวเงียบกันหมดเลย!!!!!!!”

“แผนนี้โค้ชบีจัดพี่โรจน์ไว้ตัดกำลังแน่ๆ”

“โอ๊ยๆๆอยากให้ถึงวันแข่งเร็วๆๆๆ...จัดตัวแบบนี้ โครตลุ้นอ่ะ!!”

“ตอนนี้มะปรางซ้อมไปถึงไหนแล้วเนียใครรู้ข่าวอัพเดตบ้างงงง เก็บตัวเงียบกันหมดเลยอ่ะ”

การแข่งขันชิงแชมป์เอเชียในปีนี้ยังคงมี4 ทีมเข้าร่วมเช่นเดิมนั่นคือ ทีมไทยเจ้าภาพการแข่งขัน, ทีมจีนแชมป์เอเชียเก่าและอีก 2 ทีมที่มีคะแนนสะสมตลอดปีสูงสุดคือ ทีมเกาหลีใต้และทีมญี่ปุ่นสื่อมวลชนคาดว่าทั้ง 3 ทีมจะประกาศรายชื่อนักกีฬาภายในวันนี้เช่นกัน

ในเวลาไล่เลี่ยกันลู่เฟยกับท่านอาจารย์จางรับรู้ข่าวสารของทีมชาติไทยเช่นกัน ทั้ง 2คนยังคงนั่งดูข่าวด้วยท่าทีสงบนิ่ง

“อุเมโกะ...ฮุ่ยหนิง....” อาจารย์จางเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาสร้างความแปลกใจให้กับลู่เฟยไม่น้อย

“ท่านอาจารย์...”

“ข้าคิดถึงท่านไคกิเหลือเกิน...”

ในขณะเดียวกันนักกีฬาฝาแฝดลึกลับที่เกาหลีใต้ยืนเคียงข้างกับชายสูงวัยมีผมสีดอกเลาคนหนึ่งกำลังจ้องมองข่าวการประกาศรายชื่อทีมชาติไทยด้วยสายตาไม่กระพริบ

“หลิว...ฮุ่ย...หนิง...ซารินะ...อุเมโกะ!!!!!”

โค้ชบีเรียกโรจน์,มนต์ชัย, น้ำ, มะปรางและมิวเข้าประชุมด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม “มาๆๆวันนี้ผมเรียกประชุมพวกเราทุกคน ก็มีเรื่องที่ต้องการแจ้งให้ทราบก่อนที่จะเข้าสู่การแข่งขัน”

“ครับ/ค่ะโค้ชบี”

“นับจากวันนี้ผมคิดว่าพวกเราไม่ต้องซ้อมกันแล้วเอาแค่วอร์พร่างกายรักษาสภาพร่างกายกับความฟิตเอาไว้ก็พอพวกเราจะไปเดินสายขอบคุณสปอนเซอร์ต่างๆท่านเลขาบอกว่าตอนนี้กระแสประชาชนสนใจติดตามแรงมาก”

“กำหนดการวันนี้...พวกเราไปทานอาหารเช้ากันช่วงสายๆ เดินทางเข้าสมาคมฯ พบกับสปอนเซอร์ต่างๆ ก่อน ส่วนรอบบ่ายเราจะเดินทางไปที่บริษัทซีคอร์ป(Ze-Corp) ไปพบกับคุณเจนจิราเห็นบอกว่าอยากเจอน้องมะปรางมาก รู้จักคุณเจนจิราใช่ไหม?”

“หนูรู้จักพี่เจนค่ะ”มะปรางมีท่าทีดีใจอย่างมาก “พี่เจนดังในแอดมีมากค่ะหนูตื่นเต้นมากค่ะโค้ชบี...หนูก็อยากขอบคุณพี่เจนด้วยนะคะที่ช่วยเหลือหนูครั้งก่อน”

“เห็นเลขานุ่นแจ้งเข้ามาว่าคุณเจนชื่นชอบน้องมะปรางมาก” โค้ชบีตอบด้วยรอยยิ้ม “พวกเราทั้ง5 คนไปทานอาหารเช้าให้เรียบร้อย มาเจอผมที่นี่สัก 9 โมงเช้าหลังจากนั้นก็จะเข้าไปที่สมาคมด้วยกัน”

“อีกเรื่องหนึ่ง...ท่านเลขาฯแจ้งว่าวันนี้ช่วงเย็นๆ นักกีฬาทีมชาติจีน, ญี่ปุ่นและเกาหลีใต้จะเดินทางมาถึงไทย”

“รับทราบครับโค้ชบี”

“ค่ะโค้ช”

น้ำ,บัว, มะปรางและมิวเดินออกมาจากกลุ่มตรงไปที่ห้องอาหารส่วนโรจน์กับมนต์ชัยขอแยกตัวไปทานอาหารนอกแคมป์เก็บตัว

“พี่บัววันนี้จะกินอะไรกันดี?”มะปรางถามด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

“น้องมะปรางของพี่อารมณ์ดีขนาดนี้ใครหนอทำให้น้องพี่ยิ้มแย้มได้ขนาดนี้กันนะ”บัวหยอกกลับทันที

มะปรางได้แต่บิดตัวไป-มาเขินอายตลอดเวลาจนทำให้มิวต้องเบ้ปากตอบ“พี่บัว...เมื่อคืนฮุ่ยหนิงโทรคุยกับโอ๋ทั้งคืนหัวเราะคิกคักคนเดียวตรงระเบียง”

คำตอบของมิวทำให้บัวต้องหลุดหัวเราะออกมา“แหม๋ๆๆๆ อยู่ไกลขนาดนี้ยังหวานกันได้อีกนะแบบนี้พี่ไม่ต้องดูแลแล้วแหละ มีคนดูแลดีขนาดนี้”

“โหๆๆมิวอ่ะ งอนมิวแล้ว...ง้อด้วยๆๆ” มะปรางทำหน้าบึ้งตึง

มิวยิ้มตอบรับพร้อมกับโผเข้ากอดมะปรางทั้งตัว“โอ๋ๆๆๆๆ โอ๋ๆๆ นะ...โอ๋เป็นแฟนใครเอ่ยๆๆๆ”

“โหๆๆมิวอ่ะ อีกละๆๆๆ...งอนๆๆๆ คราวนี้งอนมิวคูณสองเลยอ่ะ”

“มิวยอมแล้วจ้า”มิวพูดไปพลางเข้าไปหอมแก้มฟอดใหญ่ “หายงอนยังๆๆ”

“ไม่รู้แหละ...ยังเหลืออีกข้างหนึ่ง”

บัวรีบเดินอ้อมไปอีกข้างพร้อมกับหอมแก้มอีกข้างฟอดใหญ่ๆ“นี่แนะๆๆ แม่สาวน้อยขี้งอนของพี่บัว”

โค้ชบีนำนักกีฬาทั้ง5 คนเป็นตัวแทนทีมชาติไทยพบกับตัวแทนบริษัทต่างๆในฐานะสปอนเซอร์สนับสนุนการเก็บตัวและแข่งขันอย่างเป็นทางการ ล้วนแล้วแต่ให้การต้อนรับอย่างอบอุ่นมีแต่เสียงหัวเราะรอยยิ้มกันอย่างมีความสุข

“มาๆๆมาถ่ายรูปกันเป็นที่ระลึกหน่อยๆๆ” น้ำพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

เวลาล่วงเลยมาถึงช่วงบ่ายโรจน์, มนต์ชัย, น้ำ, มะปรางและมิวนั่งหลับในรถตู้ด้วยความอ่อนล้าส่วนโค้ชบีนั่งสัปหงกหครึ่งหลับครึ่งตื่นบริเวณเก้าอี้หลังคนขับ

“โค้ชบีครับเดินทางถึงอาคารแฝดซีคอร์ปทาวเวอร์แล้วครับ”พนักงานขับรถเอี้ยวตัวหันมาปลุกด้วยน้ำเสียงดังมากพอที่ทำให้ทุกคนสะดุ้งตื่นแต่ละคนเริ่มได้สติกันบ้างแล้ว

“ที่นี่เป็นงานสุดท้ายของวันนี้เดี๋ยวพวกเราจะขึ้นไปพบกับคุณเจนจิราที่ชั้น 80”

“หนูเคยเห็นแต่ในทีวีพอมาเห็นอาคารจริงๆ ใหญ่มาก อลังการสุดๆ”น้ำเอ่ยปาก

มะปรางกับมิวแหงนหน้ามองขึ้นไปชั้นบนสุดของอาคารแฝด“โห ตึกสูงจัง...สูงมากๆๆๆ”

“สวัสดีค่ะโค้ชบี, คุณโรจน์, คุณมนต์ชัย, คุณน้ำ, คุณมะปราง, คุณมิว เชิญค่ะๆๆตอนนี้คุณเจนจิรารอให้อยู่ในห้องรับแขกที่ชั้น 80 แล้วค่ะ”เลขานุ่นพูดทักทาย “ขอเชิญทางนี้เลยค่ะ”

หลังจากที่ลิฟต์ชั้น80 เปิดออกมาเลขานุ่นนำทีมของโค้ชบีเดินตรงไปที่ห้องรับแขกส่วนตัวพบกับคุณเจนจิรานั่งรออยู่ด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

“สวัสดีค่ะทุกคน...สวัสดีค่ะโค้ชบี”เจนจิราเอ่ยปากทักทายก่อนด้วยรอยยิ้ม

“สวัสดีครับ/สวัสดีค่ะ...คุณเจนจิรา”

“ผมขอเป็นตัวแทนของสมาคมศิลปะป้องกันตัวสมัยใหม่ต้องขอขอบคุณคุณเจนจิราเป็นอย่างสูงที่ช่วยสนับสนุนทีมและยังรวมไปถึงสนับสนุนการแข่งขันครั้งนี้ด้วยครับ”

“ไม่เป็นไรค่ะๆๆด้วยความยินดีค่ะ หนูเองก็ติดตามข่าวมาโดยตลอดยินดีสนับสนุนเต็มที่ค่ะ...ขาดเหลืออะไรก็แจ้งได้นะคะ”

“หนูขอขอบคุณพี่เจนเป็นอย่างสูงด้วยนะคะที่ช่วยเหลือหนูครั้งก่อน”มะปรางพูดไปพลางก็ยกมือไหว้ด้วยความนอบน้อม “ขอบคุณจริงๆนะคะ”

เจนจิรายิ้มตอบรับ“มาๆๆมาให้พี่กอดหน่อย...ตัวเล็กนิดเดียวจับโจรได้ด้วย!”

การแสดงออกของเจนจิราที่มีต่อมะปรางสร้างความสุขกับรอยหน้ายิ้มแย้มกันทุกคน“พี่ขอหอมแก้มน้องมะปรางคนเก่งหน่อยนะคะ...”

มะปรางรู้สึกเขินทำตัวไม่ถูก“หนูจะติดตามเชียร์ทุกคนเอาใจช่วยเต็มที่คว้าแชมป์ให้ได้นะคะ”

“ขอบคุณมากครับคุณเจนจิรา”โค้ชบียิ้มตอบรับ

“มาๆๆมาถ่ายรูปร่วมกัน”

“วันนี้หนูขออนุญาตเลี้ยงอาหารทุกๆคนก่อนสู้ศึกครั้งใหญ่นะคะ” เจนจิราพูดด้วยรอยยิ้ม “คืนนี้เพิ่มพลังให้เต็มที่เลยนะคะ”

“ขอบคุณคุณเจนจิราเป็นอย่างสูงครับสำหรับอาหารมื้อนี้”

เจนจิราเดินนำทางโค้ชบีพร้อมกับนักกีฬาทั้ง5 คนออกจากห้องรับรองใหญ่ตามทางเดินเล็กน้อยถึงห้องอาหารที่มีขนาดใหญ่หรูหราและโอ่งโถงบนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยอาหารและเครื่องดื่มนานาชนิด บริเวณด้านหลังห้องมีเคาน์เตอร์ครัวแบบเปิดขนาดย่อมๆพร้อมพ่อครัวแม่ครัว 6 คนยืนให้บริการ

“ขอเชิญทุกคนตามสบายนะคะ” เจนจิราเชื้อเชิญ “สามารถเดินไปสั่งอาหารกับพ่อครัวแม่ครัวบริเวณด้านหลังได้ค่ะ”

ในช่วงหัวค่ำโค้ชทีมชาติเกาหลีใต้โดฮาบิน นำนักกีฬา 5คนและทีมงานเดินทางถึงประเทศไทยโดยมีท่านนายกกับเลขาสมาคมฯ ให้การต้อนรับคณะทีมชาติเกาหลีใต้อย่างดี

1.แทอุน (เทควันโด/มวยสากล)

2.ยุนแจ (เทควันโด)

3.จังฮยอน (เทควันโด/MMA)

4.ยูบิน (เทควันโด/MMA)

5.ซูอา (เทควันโด/มวยสากล/MMA)

“โค้ชบีคะทีมเกาหลีใต้เดินทางถึงไทยแล้วนะคะ” น้ำก้มหน้าเช็คข่าวในมือถือ “มาครบตามคาดค่ะหนูคิดว่าตอนนี้ใครๆ ก็อยากเอาชนะทีมจีนให้ได้ค่ะ ไม่รู้ว่าทีมเราจะเจอใคร?”

“ตอนนี้เจอทีมไหนก่อนก็เหมือนกันแล้วล่ะ”โรจน์ให้ความเห็นเสริม

“ปีนี้บอกเลยว่ากูเต็มที่แน่นอน!!!”มนต์ชัยพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“มะปรางกับมิวเงียบเลยไม่พูดอะไรหน่อยเหรอ?” โค้ชบีหันไปถามด้วยรอยยิ้ม

“หนูพร้อมเหมือนกับพี่โรจน์,พี่มนต์ชัยและพี่น้ำค่ะ” มะปรางพูดพร้อมกับชูสองนิ้ว

“หนูด้วยคนค่ะ!!” มิวตอบพร้อมกับกำมือด้วยความมุ่งมั่น

“ได้ยินเสียงที่เข้มแข็งขนาดนี้พี่ชักอยากแข่งเร็วๆ ซะแล้วสิ” น้ำพูดเสริม “พี่เต็มที่เหมือนกันกะสู้สุดใจเลยแหละไม่ว่าจะเจอทีมไหนก็ตาม!”

ในช่วงเวลาไล่เลี่ยกันนักกีฬาทีมชาติญี่ปุ่นนำโดยโค้ชทาเครุพร้อมกับนักกีฬา5 คนเดินทางถึงประเทศไทยเช่นกัน

1.ฮารุกะ(เทควันโด/คาราเต้)

2.ทาเครุ(MMA/มวยสากล)

3.เอมิโกะ(คาราเต้/MMA/มวยสากล)

4.คาซึกิ(เทควันโด/ยูโด/MMA)

5.โซตะ (คาราเต้/ยูโด/MMA)