ยอดคุณพ่อขั้นเทพ

    บทที่ 60 : ตัวตนที่ไม่อาจตอแย

    ตัวตนที่ไม่อาจตอแย
    “อ้ากกก!” ลุงสองที่ถูกถีบใบหน้าจนกระเด็นปลิวมาตกลงพื้น ร้องโหยหวนออกมาอย่างเจ็บปวด ปากของเขาตอนนี้มีแต่เลือด ฟันในปากยังแตกหักไปหลายซี่
    หลิงลั่วลั่วที่รอดตายอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก จากนั้นเธอก็มองไปที่ลุงสองด้วยสายตาโกรธแค้น
    “หลิงคุน ทำไมเจ้าต้องการฆ่าข้า?”
    หลิงหลงตอนนี้ที่ได้เห็นทุกอย่างแล้ว สองมือของเธอกำแน่น ดวงตาสั่นไหว “ลุงสองท่าน...”
    ลุงสองหรือหลิงคุนตอนนี้ความเจ็บปวดของเขาลดน้อยลงแล้ว เขาจ้องมองมาที่หลิงลั่วลั่วกับหลิงหลง ก่อนที่จะหัวเราะออกมา
    “ฮ่าฮ่าฮ่า พวกเจ้าไม่รอดหรอก ข้าได้บอกที่อยู่ของพวกเจ้ากับหม่าจี้กงแล้ว เขาจะมาที่นี่เร็วๆ นี้!”
    “เหตุใดเจ้าถึงทรยศพวกเรา!” หลิงลั่วลั่วตวาดออกมาด้วยเสียงแหลมเล็ก
    “หุบปากซะนังสาวใช้!” หลิงคุนค่อยๆ ลุกยืนขึ้น เขาจ้องมองอย่างดุเดือดไปที่หลิงลั่วลั่ว “เหตุใดข้าถึงทรยศรึ? อยู่กับพวกเจ้าก็มีแต่ต้องหนีตายไปวันๆ สู้ข้าไปอยู่กับหม่าจี้กงดีกว่า จะได้ใช้ชีวิตสุขสบายมีกินมีใช้ไม่สิ้นสุด!”
    “เจ้า!” หลิงลั่วลั่วโกรธมาก เธอโกรธจนร่างกายสั่นไปหมด
    และไม่เพียงเธอที่โกรธ แม้แต่หลิงหลงก็โกรธ แต่ที่มากกว่าความโกรธก็คือความผิดหวัง
    หลิงคุนเป็นลุงแท้ๆ ของเธอ รวมถึงเป็นพี่ชายของพ่อเธอด้วย พ่อของเธอฝากให้เขาดูแลเธอ แต่คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะทรยศตัวเธอเองแบบนี้!
    “ข้าอะไร?” หลิงคุนระเบิดหัวเราะออกมา ด้วยใบหน้าของเขาที่เต็มไปด้วยเลือด ทำให้เขาดูน่ากลัวเป็นอย่างมาก
    แต่ในทันทีใด เสียงหัวเราะของเขาก็ขาดหาย พร้อมกับศีรษะที่ระเบิดออกกลายเป็นเลือด!
    ร่างกายที่ไร้ศีรษะของหลิงคุนล้มลงพื้นในทันใด สั่นกระตุกอยู่ไม่กี่ครั้งก็แน่นิ่งไปตลอดกาล
    “โง่จริงๆ ถูกหลอกใช้แล้วยังไม่รู้ตัวอีก!” มีเสียงหนึ่งดังขึ้น เจ้าของเสียงเป็นชายหนุ่มใบหน้าเหี้ยม
    ผู้ที่ลงมือฆ่าหลิงคุน ชัดเจนว่าเป็นเขา เขาก้าวเดินเข้ามาพร้อมกับคนอีกสองคนด้านหลังของเขา ซึ่งทั้งสองคนเป็นชายชราที่มีรัศมีรอบกายไม่ธรรมดา
    “หม่าจี้กง!” หลิงหลงตกใจจนดวงตาคู่สวยเบิกกว้าง เมื่อได้เห็นศีรษะของหลิงคุนระเบิดออก แต่เมื่อได้ยินเสียงและได้เห็นชายหนุ่มที่ก้าวเดินเข้ามาพร้อมกับชายชราสองคน เธอก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัว
    ไม่เพียงแค่เธอเท่านั้นที่เป็นแบบนี้ หลิงลั่วลั่วก็เป็นเช่นเดียวกัน
    ในสถานการณ์นี้ มีเพียงคนเดียวที่สงบอยู่ เขาไม่ใช่ใครที่ไหน นอกจากไป๋ฮ่าว
    ทันทีที่เห็นพวกหม่าจี้กงสามคน ไป๋ฮ่าวก็หรี่ตาลง เขาพบว่าทั้งสามคนเป็นผู้ฝึกตน แต่มีรูปแบบพื้นฐานการฝึกตนที่แตกต่างจากโลกอมตะของเขาอย่างสิ้นเชิง
    แต่ถึงแม้ว่าจะมีรูปแบบพื้นฐานการฝึกตนที่แตกต่างจากของโลกอมตะ ไป๋ฮ่าวก็สามารถประเมินความแข็งแกร่งของทั้งสามคนได้อย่างง่ายดาย
    เขาพบว่าชายหนุ่มที่ดูเหมือนจะชื่อหม่าจี้กงนั้นมีความแข็งแกร่งอยู่ในระดับจุติสวรรค์ขั้นปลาย ส่วนชายชราทั้งสองคนนั้นมีความแข็งแกร่งอยู่ในระดับหลุดพ้นดาราขั้นต้น
    ‘แข็งแกร่งไม่เลว’ ไป๋ฮ่าวคิดในใจ
    “หลิงหลง ข้าเคยบอกเจ้าแล้วนะว่าเจ้าไม่อาจหนีข้าพ้น!” หม่าจี้จงหยุดเดิน เมื่อเข้ามาใกล้หลิงหลงมากขึ้น
    ในตอนนี้เขาอยู่ห่างจากเธอราวสิบก้าว บนใบหน้าของเขามีแต่รอยยิ้ม แววตาที่มองไปยังหลิงหลงนั้น ล้วนเต็มไปด้วยความหื่นกระหาย
    หลิงหลงเป็นสาวงามอันดับหนึ่งของทวีปฉีหนาน ไม่มีทางที่เขาจะไม่โลภในความงามของเธอ
    ใบหน้าของหลิงหลงและหลิงลั่วลั่วเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง พวกเธอรู้ดีว่าวันนี้พวกเธอไม่อาจรอดพ้นเงื้อมมือของหม่าจี้กงไปได้
    พวกเธอเป็นเพียงแค่คนธรรมดา ส่วนหม่าจี้กงนั้นเป็นผู้ฝึกตน ความแตกต่างระหว่างผู้ฝึกตนกับคนธรรมดานั้นต่างกันราวสวรรค์กับโลก
    เมื่อเป็นแบบนี้ พวกเธอจะรอดพ้นได้อย่างไร?
    หลิงหลงพลันถอนหายใจออกมา เธอพลันหันมองไปที่ไป๋ฮ่าว “คุณชายไป๋ฮ่าว ข้าขอโทษที่ทำให้ท่านต้องมาตกอยู่ในอันตรายไปด้วย”
    บอกตามตรงว่าเธอรู้สึกเสียใจกับไป๋ฮ่าวมาก ถึงเธอจะเป็นคนช่วยชีวิตเขาเอาไว้ แต่ก็เป็นคนลากให้ชีวิตมาตกอยู่ในอันตรายไปด้วย
    ด้วยนิสัยของหม่าจี้กง เธอเชื่อว่าอีกฝ่ายจะไม่ปล่อยไป๋ฮ่าวไปอย่างแน่นอน
    “แม่นางหลิง อย่าคิดมาก” ไป๋ฮ่าวส่ายหน้าไปมา เขาแน่นอนว่าจะไม่ตกอยู่ในอันตรายอะไร แม้ว่าเขาจะยังคงบาดเจ็บอยู่ แต่ก็ไม่อาจปฏิเสธความจริงไปได้ว่าเขาเป็นผู้ฝึกตนระดับสัมผัสอมตะขั้นปลาย!
    ลำพังแค่ผู้ฝึกตนที่แข็งแกร่งเทียบเท่าระดับจุติสวรรค์ขั้นปลายและหลุดพ้นดาราขั้นต้นสองคนทำไมจะจัดการไม่ได้?
    ได้ยินคำพูดของเขา หลิงหลงก็มีสีหน้าสลดลงและขมขื่น
    “เหลียงปา เจ้าไปจับผู้หญิงสองคนนี้มา ส่วนเหลียงโป เจ้าไปฆ่าไอ้สวะนั่น!” หม่าจี้กงพลันออกคำสั่ง
    อย่าได้เห็นว่าชายชราสองคนแข็งแกร่งกว่าเขา ทั้งสองคนไม่ได้มีฐานะเทียบเท่ากับเขาแต่อย่างใด ทั้งสองคนล้วนเป็นลูกน้องที่ซื่อสัตย์ของพ่อเขา
    จากการออกคำสั่งของหม่าจี้กง เขาแน่นอนว่าไม่เห็นไป๋ฮ่าวอยู่ในสายตา อีกฝ่ายไม่ได้เป็นอะไรนอกจากมด ไม่มีค่าพอให้เขาลงมือเองเลยด้วยซ้ำ
    “ขอรับนายน้อย” เหลียงปากับเหลียงโปรับคำอย่างเชื่อฟัง
    ด้วยพลังความแข็งแกร่งของพ่อหม่าจี้กง พวกเขามีแต่ต้องปฏิบัติตามคำสั่งของหม่าจี้กง ไม่อย่างนั้นพวกเขาคงมีแต่จะถูกฆ่าตายเท่านั้น!
    ฟึบ!
    ด้วยความรวดเร็ว ร่างของเหลียงโปมาปรากฏอยู่ต่อหน้าของไป๋ฮ่าวในพริบตา ความแข็งแกร่งระดับหลุดพ้นดาราไม่อาจดูถูกได้ แม้แต่ในโลกอมตะคนเหล่านี้ก็ทรงอิทธิพลในระดับทวีป
    “ไอ้หนู อย่าโทษใครนอกจากโทษตัวเองที่อ่อนแอราวกับมด!” ดวงตาของเหลียงโปมีแววอำมหิต เขาลงมืออย่างโหดเหี้ยมในทันที
    เขาเกร็งมือราวกับเป็นกระบี่อันแหลมคม จ้วงแทงเข้าใส่ที่หัวใจของไป๋ฮ่าว
    ไป๋ฮ่าวหน้ากระตุกอยู่บ้าง นี่เป็นครั้งแรกที่เขาถูกเรียกว่า ‘มด’
    ต้องรู้ก่อนนะว่าในโลกอมตะ ความแข็งแกร่งของเขาอยู่ใต้ห้านิรันดร์กาลเท่านั้น ใครที่เห็นเขา ไม่เก็บหัวก็ม้วนหางอย่างนอบน้อม คิดไม่ถึงเลยว่าวันนี้จะมีคนเรียกเขาว่ามด
    ‘ช่างเปิดโลกกระทัศน์ของข้าอย่างแท้จริง’ ไป๋ฮ่าวคิดในใจ ก่อนที่จะรวมมือเป็นหมัด วางมันลงที่หน้าท้องของเหลียงโป จากนั้นก็คลายมือออก
    ปั้ง!
    เพียงวินาทีเดียว ท้องของเหลียงโปก็กลายเป็นมีรูเลือดขนาดใหญ่ในทันทีทันใด!
    มือของเหลียงโปที่พุ่งเข้าหาหัวใจของไป๋ฮ่าวหยุดชะงักลงในบัดดล สีหน้าของเขาแข็งทื่อ เขาค่อยๆ ก้มลงมองที่หน้าท้องของตัวเอง ทันใดนั้นดวงตาของเขาก็เบิกกว้างแทบถลน ริมฝีปากสั่น
    “นะ...นี่....นี่!”
    ความเจ็บปวดอันรุนแรงเจียนตายพลันประดังเข้าใส่เขา เลือดพุ่งออกมาจากปาก ร่างกระเด็นปลิวลอยลิ่วขึ้นสูง
    ในขณะที่ร่างกายของเขากระเด็นปลิว สายตาที่เขาพลันมองไปที่ไป๋ฮ่าว ภายในแววตาล้วนเต็มไปด้วยความหวาดกลัว เขารู้ดีว่าตัวเองต้องตายแน่แล้ว ไม่อาจรอดอย่างแน่นอน
    ‘ตัวตนที่ไม่อาจตอแย!’
    นี่คือความคิดสุดท้ายของเขา ก่อนที่ประกายแสงแห่งชีวิตในแววตาจะขุ่นมัวไร้ประกายไปในที่สุด!
    จบบทที่ 60

    คล้ายกับเรื่องยอดคุณพ่อขั้นเทพ ที่คุณอ่าน