ซีซาและมีอา พยายามอยู่กับที่ไม่เคลื่อนไหว บางทีต้องรอให้มันออกไปหาอาหารถึงจะมีโอกาสหนี
4 ชั่วโมงต่อมา ซีซาเห็นงูหลับไป เพื่อเป็นการทดสอบซีซาเดินไปข้างหน้ามีอาและขอให้มีอาดูด้านหลังว่ายังมีเงาดำหรือไม่
"เงาดำหายไปแล้ว" เสียงกระซิบของมีอา
'เป็นอย่างที่คิด เงาดำคงเป็นทักษะของงูตัวนี้เมื่อมันหลับเงาดำเลยหายไป คงเอาป้องกันไม่ให้เหยื่อหนี'
ซีซาหันหลังและค่อย ๆ ย่องออกมาให้อยู่ห่างจากงู
แต่ถึงซีซาและมีอา จะเดินออกมาอย่างช้า ๆ แต่งูก็สัมผัสถึงการสั่นสะเทือนของพื้นดินได้
มันลืมตาขึ้นและเห็นซีซากับมีอา
ซีซาเห็นงูลืมตาขึ้นก็รู้ทันทีว่าหนีไม่ทันจึงรีบเอาปืนออกมา ใช้ทักษะพิษรวมเข้ากับปืน
มีอามีอาการตกใจ เห็นภาพที่คนอื่น ๆ ถูกกินไปต่อหน้า ตัวเองก็น่าจะมีชะตากรรมเช่นด้วยกัน
ด้วยความกลัวและอยากมีชีวิตรอดมีอาได้ปลุกทักษะการหยุดเวลาขึ้นมาได้
มีอาใช้ทักษะหยุดเวลาแบบไม่รู้ตัวและหนีออกห่างออกไป แต่ด้วยระดับพลังที่ยังต่ำทำให้มีอาหยุดเวลาได้แค่ 3 วินาที
ซีซาเห็นมีอาอยู่ดี ๆ ก็ออกห่างจากตัวเองไปไกลก็พอเดาได้ว่ามีอาคงใช้ทักษะอะไรบางอย่าง
งูตัวใหญ่ค่อย ๆ เลื้อยเข้ามาหาซีซาแบบช้า ๆ เหมือนมันยังไม่อยากกินเหยื่อ
ซีซายิงปืนใส่งูยักษ์แต่ยิงไม่เข้า
"เกล็ดมันแข็งเกินไป" งูเข้ามาในระยะ 5 เมตร ซีซาใช้คัดลอกทักษะ
"ได้รับทักษะออร่าแห่งความตาย ในรัศมี 20 เมตรจะปล่อยเงาดำไปที่หลังเป้าหมาย ถ้าเป้าหมายหันหลังจะกลายเป็นหิน"
"อยู่เฉย ๆ ห้ามหนีไปไหน ไม่งั้นข้าจะกินเจ้าทันที" งูตัวใหญ่พูดกับซีซา
ทำไมฟังที่มันพูดรู้เรื่อง ซีซาเริ่มสงสัย หรือว่าเพราะของที่ ทีฟาเคยให้กินแล้วคุยกับสิ่งมีชีวิตทุกอย่างได้แต่มาเกิดใหม่แล้วมันยังมีผลอีกเหรอ หรือว่ามันก็ฝั่งลงไปในจิตวิญญาณเหมือนกัน
"ทำไมถึงไม่กินข้า" ซีซาถาม แต่งูยักษ์ไม่ได้ตอบกลับ
ซีซาเดินไปหามีอา
"เป็นยังไงบ้าง" ซีซาถามมีอาที่ดูหวาดกลัว สีหน้าซีดเหมือนเริ่มจะคุมสติไม่อยู่
ซีซาเข้าใจ คนที่ไม่เคยผ่านความตายมา และคิดว่าเข้ามาเก็บเลเวลเหมือนเล่นเกม ไม่ได้เตรียมใจมาว่าจะตายจริง
"ไม่เป็นไรนะ แล้วทุกอย่างจะดีขึ้น" ซีซาได้แต่จับมือมีอาและปลอบใจ
มีอาเริ่มมีสีหน้าดีขึ้น จากนั้นซีซาจึงลองใช้คัดลอกทักษะกับมีอา
"ได้รับทักษะหยุดเวลา ระยะเวลาขึ้นอยู่กับระดับพลังจิต"
ที่ภายนอกดันเจียน
มีคนแต่งชุดเหมือนเจ้าหน้าที่เข้ามาที่รอยแยกมิติ
"สวัสดีครับผู้ดูแลดันเจียน" หุ่นยนต์ที่เฝ้าหน้าดันเจียนทำความเคารพคนที่เดินมา
"ปิดข่าว อย่าให้ใครรู้ว่ามีใครเข้าไปในดันเจียน" เสียงผู้ดูแลสั่งหุ่นยนต์ ถ้ามีคนรู้ว่าคนตายในดันเจียนจะทำให้หวาดกลัวไม่มีใครกล้าเข้าไปเก็บเลเวล ผู้ดูและใช้ทักษะลบความจำคนที่มามุงดูรอยแยกมิติและเดินเข้าไป
ซีซาและมีอายืนออกห่างจากงู
ซีซาเห็นการสั่นไหวของไข่ และเริ่มมีรอยแตก
"รู้แล้วว่าทำไมมันยังไม่กินพวกเรา มันจะเก็บพวกเราไว้ให้ลูกมันกิน" ซีซาเริ่มเครียด คิดหาวิธีหนี คราวนี้มันให้ลูกของมันกินพวกเราจริง ๆ แน่
"หาที่แอบ อยู่ให้ไกลจากงูที่สุดนะ" ซีซาบอกกับมีอาพร้อมกับเอาปืนออกมา
"ร่างกายนี้อ่อนแอเกินไป ใช้ทักษะหลายอย่างไม่ได้ คงต้องเลือกใช้"
ซีซาเดินข้าไปและใช้ปืนยิงไปที่ไข่ทั้งหมด
งูยักษ์ไม่คิดว่าซีซาจะกล้าถึงขนาดนี้ เมื่อเห็นไข่ของตัวเองแตกหมดจึงโกรธแค้นอย่างที่สุด
ดวงตามันเปลี่ยนเป็นสีแดง เลื้อยเข้ามาอย่างรวดเร็วเพื่อจะกินซีซา