เกิดใหม่กับระบบ คนขับราคะ

ผมเดินไปทรุดตัวนั่งบนเตียงข้าง ๆ เธอ ก่อนจะหันไปสบตาตรง ๆ

“ปันปัน ที่พี่ชวนมาดึกขนาดนี้ แถมยังบอกให้มาตอนที่เพื่อนหลับหมดแล้ว น้องก็คงน่าจะรู้แล้วนะ”

“ก็...” เธอหน้าแดงขึ้น ท่าทีออกเขิน ๆ “ค่ะ ที่จริงก็รู้อยู่แล้ว”

“อยากทำไหมล่ะ บอกพี่ได้นะ” ผมเอ่ย

เมื่อได้ยินเสียงผม ปันปันก็หายใจเข้าลึก แล้วพูดออกมาอย่างมั่นคงว่า “อยากทำค่ะ”

เมื่อได้ยินคำตอบนั้น ความเขินอายของผมก็ถูกแทนที่ด้วยความตื่นเต้นในทันที ผมเลื่อนตัวเข้าไปประชิดเธอมากขึ้น จนเข่าของเราสัมผัสกัน

แต่ทันใดนั้นเอง เธอก็จับแขนของผม แล้วพูดว่า “พี่คะ พี่มีเบียร์หรืออะไรที่เป็นเหล้าไหมคะ หนูอยากกินก่อน...”

ผมหยุดชะงักเล็กน้อยแล้วเอ่ยถาม “น้องไม่ชอบกินของพวกนี้ไม่ใช่เหรอ” 

ปันปันดูเหมือนจะตื่นเต้น ก่อนจะตอบกลับว่า "ค่ะ แต่หนูรู้มาว่ามันจะช่วยให้อารมณ์ดีขึ้น" เธอยิ้มให้ผม

ผมคิดหาวิธีอยู่สักพักก่อนจะเดินออกจากห้องไป จากนั้นก็เปิดหน้าจอโปร่งแสง ขึ้นมา แล้วเลือกไปที่เมนูร้านค้าออนไลน์ ก่อนจะเลือกซื้อเบียร์มาสองกระป๋อง และของอย่างอื่นอีกเล็กน้อย หลังจากซื้อเสร็จ ผมยังไม่เข้าห้องทันที แต่ยืนรออยู่หน้าห้องสักพัก

เวลาผ่านไปผมก็เปิดประตูห้องเบาๆ แล้วเดินเข้าไป ปันปันยิ้มให้ผมแล้วเอ่ยถามว่า “พี่ไปซื้อมาเหรอคะ” เธอหัวเราะออกมาเบาๆ

“ก็...ใช่” ผมตอบพลางหัวเราะขณะยื่นเบียร์ ให้ปันปันไปหนึ่งกระป๋อง จากนั้นเธอก็เปิดแล้วยกดื่มทันที

ผมทิ้งตัวนั่งลงข้างๆ เธอบนเตียง มองแก้มที่เริ่มแดงระเรื่อของเธอหลังจากดื่มไปแล้วอึกใหญ่

“จะกินหมดเลยเหรอ” ผมถามด้วยรอยยิ้ม

เธอส่ายหน้าเล็กน้อย “ก็กินไปเรื่อย ๆ ค่ะ พี่ไม่กินเหรอ” เธอเงยหน้าขึ้นมองผม สายตาฉายแวว 

ผมหัวเราะเบาๆ แล้วหยิบกระป๋องของตัวเองขึ้นมาเปิด ก่อนจะชนกระป๋องกับเธอเบาๆ แล้วกระดกดื่มตามไปติดๆ

บรรยากาศในห้องเริ่มอบอ้าวขึ้นมาทันตาเห็น

เมื่อปันปันดื่มไปได้สักพัก เธออุทานออกมาว่า “อี๋... ไม่อร่อยเหมือนเดิม” เธอเลียริมฝีปากเล็กน้อยแล้วเสริมว่า “พี่เริ่มเลยดีกว่า กลัวเพื่อนสงสัยว่าหายไปไหน”

หลังจากพูดจบเธอก็นอนลงทันที มืออีกข้างหนึ่งของเธอตบลงบนเตียงนอนเบาๆ ที่ข้างลำตัว ตอนนี้ดูเธอไม่ค่อยตื่นเต้นเหมือนตอนแรกแล้ว ผมรับรู้ได้ถึงความเร่งรีบและความตึงเครียดบางอย่างจากเธอ

ผมยิ้มเบาๆ วางกระป๋องเบียร์ลง แล้วเอนตัวลงไปนอนข้างๆ เธออย่างช้าๆ ผมหันหน้าเข้าหาเธอ เอื้อมมือไปลูบผมที่ปรกหน้าผากออกอย่างอ่อนโยน ก่อนจะกระซิบเสียงแผ่วว่า “นี่เป็นครั้งแรกของน้องใช่ไหม”

เธอเม้มริมฝีปากสูดหายใจเข้าลึกอย่างประหม่า “ค่ะ...” เธอหลุบตาลงต่ำพร้อมกับยกยิ้มเล็กน้อย

ผมหยุดมองปันปันอยู่อยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยในใจว่า ระบบใช้สกิล วอทก้า&โซดา กับปันปันทีสิ หากว่าการใช้สกิลนี้อาจจะช่วยลดความประหม่าของเธอลงได้

[รับทราบ วอทก้า&โซดา ทำงาน]

[เวลาในการใช้งาน 30 นาที]

ทันใดนั้น ปันปัน ก็เกิดอาการเห่อร้อนไปทั้งตัว ใบหน้าแดงระเรื่อ ดวงตาทั้งสองเยิ้มเล็กน้อย ผมเอื้อมมือไปสัมผัสใบหน้าของเธอเบาๆ จากนั้นก็ประทับริมฝีปากเข้าหา ผมแทรกลิ้นเข้าไปไล่เลียในโพรงปากของเธอ

เมื่อถอนจูบออกมา ผมมองสบตากับเธออย่างลึกซึ้ง ก่อนจะกระซิบเสียงแหบพร่า "ทำตามพี่... แลบลิ้นออกมา" ไม่ทันขาดคำ เธอก็แลบลิ้นออกมาคาอยู่ที่ฟันหน้า ผมประกบจูบเข้าไปอีกครั้ง 

เธอโอบกอดผมแน่นและดึงตัวผมเข้าไปหา เนื่องจากได้สัมผัสกับความรู้สึกใหม่ เธอหายใจถี่ขึ้น ด้วยความเร่าร้อนและอารมณ์ที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ

ผมเลื่อนมือลงไปสัมผัสกับเนินอกอันนุ่มนวล ที่เต้นระรัวอย่างรวดเร็วภายใต้เสื้อยืดตัวใหญ่ ก่อนจะกระซิบต่อด้วยเสียงที่หนักแน่นขึ้นว่า "พี่ขออนุญาตนะ" 

ปันปันไม่ได้แสดงท่าทีตกใจหรือขัดขืนใด ๆ เธอขยับเข้าจูบผมต่อโดยไม่พูดอะไรต่อ จูบนั้นเต็มไปด้วยความอ่อนโยน แต่เมื่อความกล้าหาญและความร้อนรุ่มเริ่มก่อตัวขึ้น จูบของเธอก็เริ่มเร่าร้อนขึ้น

มืออีกข้างหนึ่งของปันปัน เลื่อนลงมาที่กางเกงของผม ก่อนจะล้วงเข้าไปอย่างง่ายดายเนื่องจากเป็นกางเกงขอบยางยืดหลวมๆ อีกทั้งผมก็ไม่ได้สวมกางเกงชั้นใน

ทันทีที่มือเธอล้วงเข้าไปได้ ก็เจอกับแก่นกายของผมทันที เธอลูบคลำอยู่นานราวกับว่าเป็นสิ่งที่ไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน จากนั้นเธอก็เริ่มรูดเข้ารูดออกตามสัญชาตญาณ ดวงตาของเธอจ้องมองมาที่ผมด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความต้องการ

ผมเอนตัวลงจูบเธออีกครั้งอย่างดูดดื่ม ปล่อยให้ความเร่าร้อนจากสัมผัสของเธอ ผมบดเบียดริมฝีปากลงไปอย่างหนักหน่วง พยายามกลืนกินเสียงครางแผ่วๆ ที่เล็ดลอดออกมาจากลำคอของเธอ

“แรงกว่านี้ก็ได้นะ” ผมกระซิบชิดริมฝีปากของเธอ พลางจับมือเธอที่กำลังรูดแก่นกายผมอยู่ให้เร็วขึ้นและหนักแน่นขึ้น

เมื่อเห็นว่าเธอเริ่มมีอารมณ์รวมมากขึ้น ผมจึงตัดสินใจทำขั้นต่อไป 

ผมถอยริมฝีปากออกช้าๆ ก่อนจะลุกขึ้นนั่งแล้วถอดเสื้อกับกางเกงตัวหลวมออกของผมออก เผยให้เห็นร่างกายที่เปล่งปลั่งหลังจากการฟืนฟูของผม

ปันปัน ยิ้มให้ผมแล้วก็จะลุกขึ้นนั่ง จากนั้นเธอก็ถอดเสื้อยืดตัวใหญ่และตามด้วยกางเกง ทว่ายังเหลือชุดชั้นใน ที่เธอยังไม่ถอดออก

ผมมองชุดชั้นในสีอ่อนที่โอบรัดทรวงอกสวยงามและกางเกงตัวจิ๋วที่คลุมเนินเนื้ออิ่มไว้ แล้วยกยิ้มอย่างพึงพอใจ

“จะถอดเอง หรืออยากให้พี่ถอดให้” ผมกระซิบถามด้วยน้ำเสียงเชื้เชิญ พลางโน้มตัวเข้าไปใกล้ เธอหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะสบตาผมอย่างไม่หลบเลี่ยง ในดวงตาเต็มไปด้วยไฟปรารถนาที่ไม่อาจซ่อน

เธอก็ยิ้มออกมา ก่อนจะเอ่ยเสียงแผ่ว “พี่ถอดให้หน่อยค่ะ...”

ผมเอื้อมมือไปปลดตะขอบราของเธอออกอย่างช้าๆ ตามด้วยกางเกงชั้นในตัวจิ๋ว เมื่อถอดทุกอย่างจนเรียบร้อย เธอก็เอนตัวลงนอน ผมคลานลงมาที่หว่างขาของเธอก่อนจะอ้าเรียวขาขาว ๆ ออกกว้าง แสงสลัวที่ลอดผ่านผ้าม่านซึ่งผมเปิดไว้เข้ากระทบกับกลีบเนื้ออวบอิ่มสีชมพู วาววับด้วยของเหลวใสๆ ที่ไหลเยิ้มออกมา

ผมโน้มตัวลงไปใกล้ๆ สูดดมกลิ่นหอมเฉพาะตัวของเธอ ก่อนจะเริ่มบรรจงใช้ปลายลิ้นแตะลงไปที่กลีบเนื้ออย่างแผ่วเบา ปันปัน สั่นสะท้านไปทั้งตัว เธอจิกเล็บลงบนผ้าปูที่นอนด้วยความเสียวซ่าน ผมเลียชิมน้ำหวานของเธออย่างดูดดื่ม พลางใช้ลิ้นตวัดวนไปรอบๆ ปุ่มกระสันของเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า

“อ๊ะ... อ่า... พี่...” เธอครางเสียงกระเส่าออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ แต่ก็พยายามอดกลั้นไม่ให้เสียงดัง “พี่คะ... ไม่ทำแบบนี้ก็ได้นะ”

ผมเงยหน้าขึ้นตอบ พลางยิ้มเล็กน้อย “แบบนี้แหละดีแล้ว ปันปันจะได้หายเครียด”

พูดจบผมก็ซบหน้าลงไปอีกครั้ง ลิ้นของผมตวัดและดูดดึงอย่างเร่งเร้าและหนักหน่วงยิ่งกว่าเดิม เสียงครางของเธอ เปลี่ยนจากความพยายามอดกลั้นเป็นเสียงกรีดร้องแผ่วเบาที่เต็มไปด้วยความเสียวซ่าน มือของเธอขยำผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่

ผมรู้ว่าเธอไปต่อไม่ไหวแล้ว ผมเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นอีก ก่อนที่ร่างของปันปัน จะกระตุกเกร็ง น้ำใสๆ พุ่งทะลักออกมา พร้อมกับเสียงหายใจเฮือกใหญ่หลุดออกมาจากริมฝีปากอย่างไม่อาจยับยั้งได้

ผมเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าของเธอที่แดงก่ำและชุ่มเหงื่อ เธอหอบหายใจอย่างแรง ดวงตาปิดสนิทเหมือนกำลังล่องลอยอยู่ในห้วงอวกาศแห่งความสุข

“พี่จะเอาเข้าแล้วนะ พร้อมไหม” ผมเอ่ยถาม หากเธอพร้อมผมก็จะทำ แต่ถ้าหากอยากพอแค่นี้ผมก็เต็มใจ

“อือ... พี่มีถุงยางไหมคะ” เธอถาม

ผมยิ้มออกมาอย่างโล่งใจ ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบกางเกงที่อยู่ใกล้ๆ แล้วล้วงเอากล่องถุงยางอนามัยออกมา “มีสิ โทษทีนะพี่ลืมไปเลย ดีแล้วที่น้องเตือน” ผมยกให้เธอดูก่อนจะแกะออกแล้วสวมใส่