เซียนสาวเขย่าขวัญ(ใจ)

​เช้าวันรุ่งขึ้น ท้องฟ้าเหนือกรุงเทพฯ ที่ควรจะสดใสกลับถูกปกคลุมด้วยหมอกสีเทาหม่นที่ดูหนาแน่นผิดปกติ กลิ่นธูปเก่าๆ ผสมกับกลิ่นความชื้นลอยอบอวลไปทั่ว ชิงเซียนยืนอยู่บนระเบียงคฤหาสน์ตระกูลหวัง สวมชุดวอร์มแบรนด์เนมสีชมพูแปร๋น แต่ในมือถือพัดหยกที่แผ่ไอเซียนออกมาไม่ขาดสาย

​[เสียงในใจของชิงเซียน: เหอะ! หมอกโลกันตร์รึ? ข้ามองไปมองมามันเหมือนฝุ่น PM 2.5 ผสมกับควันรถเมล์สาย 8 มากกว่านะนังลี่ถัง! คิดจะใช้แผนสกปรกปล่อยผีมาเดินห้างตอนกลางวันแสกๆ แบบนี้ แกคิดว่าข้าจะกลัวรึ? ข้านี่แหละจะเสกให้วิญญาณพวกนั้นกลายเป็นพนักงานทำความสะอาดบ้านพ่อข้าให้หมดเลยคอยดู!]

​"ชิงชิง... หมอกเริ่มเข้มขึ้นแล้ว" เฟยหลงเดินเข้ามาหยุดข้างกาย ในชุดเสื้อยืดพอดีตัวที่เผยให้เห็นกล้ามเนื้อแข็งแรงจากการฝึกปราณ "ข้าสัมผัสได้ว่าวิญญาณพวกนี้ไม่ได้มาเพื่อฆ่า... แต่พวกมันกำลังมองหา 'ร่างสถิต' "

​สองนักพรตกับภารกิจ "ลงอาคมเสาไฟ" 

​ในขณะที่คู่พระนางกำลังตึงเครียด สองนักพรตพี่น้องกลับหายตัวไปที่สวนหน้าบ้าน พร้อมกับถุงอุปกรณ์ที่เพิ่งไปกวาดซื้อมาจากร้านขายเครื่องก่อสร้างและร้านเครื่องเขียน

​"ศิษย์พี่! ข้าว่าสิ่งนี้แหละคือ 'เชือกอาคม' ที่ดีที่สุดในยุคนี้!" ไป๋จวิน (นักพรตยาจก) ชูม้วน "สายแลน (LAN Cable)" สีเหลืองอ๋อยขึ้นมา "มันมีแกนทองแดงนำส่งกระแสไฟฟ้า ถ้าเราลงอาคม 'ตาข่ายฟ้าดักวิญญาณ' เข้าไป รับรองว่าผีตัวไหนแตะเข้าไปมีหวังโดนช็อตจนวิญญาณกระจุย!"

​"เจ้าฉลาดขึ้นนะศิษย์น้อง!" อาจารย์ไป๋เสวี่ย (ชุดโปโล) เอ่ยชมพลางถือ "ปืนกาว" เตรียมพร้อม "ข้าจะใช้สิ่งที่เรียกว่า 'กาวร้อน' นี่แหละ ผนึกยันต์กระดาษเข้ากับโดรนบังคับ ข้าจะส่งโดรนอาคมขึ้นไปโปรยทรายเสกให้ทั่วเมือง!"

​[เสียงในใจของชิงเซียน: อาจารย์คะ... นั่นมันสายแลนนะคะ ไม่ใช่สายสิญจน์! แล้วนั่นโดรนของพี่อี้ราคาเป็นแสน ท่านเอามาติดยันต์ด้วยปืนกาวแบบนั้น พี่เขาได้ร้องไห้น้ำตาเป็นสายเลือดแน่! แต่ก็นะ... ถ้ามันใช้กันผีได้จริง ข้าก็จะไม่ห้ามท่านหรอก แต่อย่าทำไฟช็อตบ้านพ่อข้าก็พอ!]

​เมื่อ "แขก" มาถึงหน้าประตู 

​ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก...

​เสียงเคาะประตูรั้วเหล็กดัดขนาดใหญ่ดังขึ้นช้าๆ ท่ามกลางหมอกที่เริ่มหนาจนมองไม่เห็นถนน ชิงเซียนหลับตาใช้มหาจิตสัมผัสตรวจสอบทันที

​"มาแล้วสินะ... แขกที่นังลี่ถังว่า"

​เมื่อประตูรั้วเปิดออก แทนที่จะเป็นกองทัพปีศาจน่ากลัว กลับกลายเป็นกลุ่มคนในชุดพนักงานออฟฟิศและนักท่องเที่ยวที่เดินตัวแข็งทื่อ ดวงตาของพวกเขาเป็นสีเทาขุ่นมัว และมีไอหมอกสีดำลอยออกจากรูหู

​"ชิง... เซียน... ส่ง... มุก... มา..." เสียงแหบพร่าดังออกมาจากปากของคนเหล่านั้นพร้อมกันประดุจเสียงประสานจากนรก

​"หนอย! นังลี่ถัง! แกใช้คนบริสุทธิ์มาเป็นโล่มนุษย์งั้นรึ?!" ชิงเซียนตวาดลั่น "คิดว่าข้าจะไม่กล้าทำร้ายคนพวกนี้รึไง?!"

​[เสียงในใจของชิงเซียน: บัดซบที่สุด! ข้าด่าได้ ตบได้ แต่ข้าฆ่าคนไม่ลงโว้ย! นังนั่นมันรู้จุดอ่อนข้าดีจริงๆ พี่เฟยหลงคะ! อย่าเพิ่งใช้ดาบนะ! ถ้าคนพวกนี้ตาย วิญญาณพวกเขาจะถูกนังลี่ถังจับไปทำทาสตลอดกาลแน่ เราต้องใช้แผน 'ชำระล้าง' แบบนุ่มนวล!]

​ปฏิบัติการ "ฉีดน้ำมนต์ล้างเมือง" 

​"อาจารย์! เริ่มแผน 'ฝนเทียมเซียน' ได้เลย!" ชิงเซียนตะโกนสั่ง

​อาจารย์ไป๋เสวี่ยกดรีโมตบังคับโดรนอาคมนับสิบตัวขึ้นสู่ท้องฟ้า ส่วนนักพรตไป๋จวินก็รีบต่อสายยางเข้ากับก๊อกน้ำประปาหน้าบ้าน โดยที่มีการนำ "เครื่องกรองน้ำอัลคาไลน์" มาลงยันต์ไว้ที่ปากท่อ

​"รับไปซะ! น้ำมนต์ความดันสูงสูตรผสมเกลือสมุทร!" ไป๋จวินฉีดน้ำออกจากสายยางพุ่งเข้าใส่กลุ่มคนที่ถูกสิง

​ซ่าาาาา!

​ทันทีที่น้ำมนต์ (เวอร์ชันน้ำประปาลงอาคม) สัมผัสร่าง ไอหมอกสีดำก็พุ่งออกจากร่างคนเหล่านั้นพร้อมเสียงหวีดร้อง คนบริสุทธิ์ต่างล้มพับลงกับพื้นแต่ยังมีลมหายใจอยู่

​"หึ! คิดว่าแค่นี้จะหยุดข้าได้รึ?!" เสียงของลี่ถังดังแว่วมาตามสายลม "ดูที่ท้องฟ้าสิ... กุญแจดอกที่สามกำลังจะตื่นขึ้น!"


​ชิงเซียนแหงนหน้ามองขึ้นไปบนตึกมหานครที่สูงเสียดฟ้า เห็นร่างของลี่ถังยืนอยู่ที่จุดชมวิวสูงสุด ในมือของหล่อนถือ "คริสตัลสีดำ" ขนาดใหญ่ที่กำลังดูดซับหมอกรอบเมืองเข้าไป

​"กุญแจดอกที่สาม... ไม่ได้อยู่ในร่างคน แต่มันอยู่ใน 'สิ่งก่อสร้าง' ที่สูงที่สุด!" เฟยหลงอุทาน "มันกำลังจะเปลี่ยนตึกนั่นให้กลายเป็นเสาอาคมสื่อสารนรก!"

​[เสียงในใจของชิงเซียน: อะไรนะ?! กุญแจดอกที่สามคือตึกรึ?! นี่แกจะเล่นใหญ่ไปถึงไหนนังลี่ถัง! ข้าขี้เกียจเดินขึ้นบันไดนะโว้ย! พี่เฟยหลงคะ... เตรียมตัวให้พร้อม เราคงต้องไปเล่น 'Mission Impossible' ฉบับเซียนข้ามภพกันบนยอดตึกนั่นแล้ว!]

​สองนักพรตที่เห็นเหตุการณ์รีบวิ่งมา "ชิงชิง! เจ้าต้องรีบไป! ข้าจะใช้ 'มอเตอร์ไซค์วินอาคม' ส่งพวกเจ้าไปที่นั่นเอง!"