ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

        ทางด้าน เฉินอิน นางไม่รอช้าพุ่งปี่เข้าหาอี้เฉินในทันควัน ฝ่ามือทั้งสองกำหมัดไว้จนแน่น ด้วยความแค้นเคือง หมู่คนที่อยู่โดยรอบทางเข้า สถาบันยอดเขาสวรรค์ ครั้นสัมผัสได้ถึงอายสังหารของอิสตรี เล็ดลอดออกมาไม่ขาดสาย พร้อมกับแรงกดดันที่แผ่ซ่านออกมาจากกายาของนาง ทำให้กายาเหล่าอนุชนโดยรอบ ถูกกดดัน บีบคั้น โดยพลัน
 

        ทว่าใบหน้าของพวกเขา อดที่จะยกยิ้มยินดี เมื่อเห็นหญิงสาว ยื่นฝ่ามือดึงคอเสื้อชายหนุ่มผมขาว ใบหน้าเปื้อนยิ้มใสซื่อ พร้อมจะลงมือสังหารชายหนุ่มที่อยู่ในกำมือ ลง

         อี้เฉิน ส่ายหัว เมื่อคอเสื้อของเขาถูกสตรีกระชากอย่างรุนแรง พร้อมกับฝ่ามืออีกข้างของนาง กำหมัดไว้จนแน่น มาพร้อมเสียงกระดูกดังลั่น คิดจะปล่อยหมัดเข้าใส่ใบหน้าเขา

"เฉินอิน เจ้าอย่าลืมเจ้าแพ้ข้าในยามนี้ หรือเจ้าคิดจะลบล้างข้อตกลงที่เราตกลงกันไว้ นี่เป็นการแข่งขันที่ยุติธรรมเจ้าว่าไหมเล่า"

        สิ้นคำพูดของอี้เฉิน เฉินอินนางยิ่งกำหมัดไว้จนแน่น จนฝ่ามือมีเลือดไหลซึมออกมา อยากจะต่อยใบหน้าที่ใสซื่อ ไม่รู้ร้อนรู้หนาวของอี้เฉินเสียจริงๆ แล้วยิ่งได้ยินคำย้ำเตือน การแข่งขันที่ยุติธรรม มันก็ดังก้องกังวาน ภายในโสตประสาทของนาง ไม่น้อย ก่อนนางจะเม้มริมฝีปากน้อย ปล่อยฝ่ามือจากอี้เฉินไป

"ได้ๆ ข้าจะถือว่าเจ้า ชนะข้าในคราวนี้" น้ำเสียงของนางยังเจือด้วยความไม่ยินยอม ก่อนนางจะส่งน้ำยาผสานล้ำค่า ออกไปให้อี้เฉินตามที่ตกลง

อี้เฉิน ยกยิ้มกว้าง รับของเดิมพันมาอย่างไม่เกรงใจ ทว่าเมื่อได้ยินคำพูดของนาง เต็มเปี่ยมไปด้วยความไม่จำยอม กล่าวคำพูดออกมา อีกครามันก็ทำให้อี้เฉินขมวดคิ้วมุ่นเล็กน้อย

        "อี้เฉิน พรุ่งนี้ข้าจะมาเยือนหน้าสถาบันยอดเขาสวรรค์ อีกครา ข้าจะเดินเข้าประตูหน้า เข้าไปภายในสถาบันยอดเขาสวรรค์อย่างไม่มีแอบซ่อน แล้วข้าจะท้าประลองกับเจ้า   ข้าที่ได้บัตรเทียบเชิญมา จะทำให้เจ้า อับอายต่อหน้าหมู่ชนให้ได้" ครั้นเมื่อสิ้นคำพูดของนาง นางก็ยิ้มกว้างส่งอายสังหาร กดดันร่างอี้เฉินในทันที ก่อนที่จะรามือจากไป

       อี้เฉินได้แต่ส่ายหัวไม่เข้าใจความแค้นของ อิสตรีแม้แต่น้อย ทว่าเขาเองก็ตกใจอยู่ไม่น้อย 'เหตุใดข้าไม่เคยได้ยิน ว่ามีบัตรเทียบเชิญ แต่ช่างมันเถอะ อย่างไรข้าก็ไม่มีบัตรเทียบเชิญนั้น ไม่จำเป็นต้องเข้าร่วมงาน' ครั้นเมื่อเขาส่ายหัวออกมาได้ ก็บอกกล่าวตัวนางที่กำลังจะจากไป "เจ้าไม่ดูสารรูปของเจ้าหน่อยหรือเฉินอิน ข้าว่ายามนี้ เจ้ากำลังเป็นที่อับอายของเหล่าบุรุษอยู่นะ"

       เฉินอิน ที่กำลังจะเดินสืบเท้าจากไป ครั้นเมื่อสำรวจเสื้อผ้าอาภรณ์ของนางได้ ส่งอายสังหารไปให้เหล่า ศิษย์สถาบันยอดเขาสวรรค์ ที่จับจ้องขาอ่อนของนางในทันที กลุ่มคนที่จ้องมองความงดงาม ถึงกับเบนสายตาไม่ทัน รีบทำใบหน้ากลบเกลื่อนเป็นพัลวัน

      จนเสียงหญิงสาวกัดกรามกรอดทำเสียง"ชิ"เล็ดลอด ออกมาตามไรฟัน ก่อนที่ร่างเพรียวบางอ้อนแอ้น จะหายออกไปจากสายตาหมู่ชน เหล่าบุรุษตาลอยกันไม่น้อย ก่อนที่จะได้สติกลับมาอีกครา ส่งสายตาเย็นเหยียบ มาให้อี้เฉินอย่างไม่มีปิดบัง

       ก่อนเสียงถอนหายใจ อี้เฉินจะดังออกมาเฮือกใหญ่ ประหนึ่งว่า ปัญหาต่างๆ ได้ถูกคลี่คลายหมดแล้วในยามนี้ ..อี้เฉิน  จึงจากด้านหน้าสถาบันยอดเขาสวรรค์ ไปโดยพลัน ไม่ได้สนใจหมู่ชนที่จับจ้องสายตามาที่เขาอีกต่อไป

****

       ด้านอี้เฉิน เขาที่เข้าไปภายในยอดเขาที่5 นั่งอยู่ใต้ต้นหลิวใหญ่ หยิบเศษกระดาษ จำแนกไฟเทพขึ้นมาอ่านดูในทันที แม้ว่ามันจะเป็นส่วนหนึ่งของตำรา หากศึกษาดูก็คงไม่เสียหายอะไร ทว่าเมื่อเห็นคำนิยามของไฟเทพ ไฟแห่งโชคชะตา เหนือการคาดเดาแห่งการหยั่งรู้ ใช้เพียงจิตวิญญาณเพื่อสืบเสาะค้นหา แสวงหาไฟวิเศษแห่งโชคชะตา มันก็ทำให้อี้เฉินขมวดคิ้วมุ่น ไม่เข้าใจความหมายของมันเท่าใดนัก

         ทว่าเมื่อเห็นบทความด้านล่างที่ขาดหาย ไปบางส่วนปะติประต่อได้ว่า ไฟเทพก่อเกิดจากฟ้าดิน แปรเปลี่ยนจากคนกลายเป็นเทพ มีความนึกคิดเป็นของตน มันก็ทำให้ อี้เฉินยิ่งขมวดคิ้วมุ่น "หรือว่าข้าจะเสีย แผ่นยันต์ค่ายกล ฆ่าสังหาร ไปฟรีๆ เสียแล้ว ทำอย่างไรข้าก็ไม่เข้าใจความหมาย" ก่อนอี้เฉินจะจมดิ่งอยู่กับเศษกระดาษแผ่นนั้นอยู่หลายชั่วยาม

        จนเขาได้ข้อสรุปว่า ไฟเทพระดับสูง อาจจะมีจิตวิญญาณ เป็นของตน ก็เป็นได้ ทว่าความคิดของเขาก็ยังไม่ชัดแจ้ง เนื่องด้วยข้อมูลมันน้อยเกินไป ครั้นเมื่อความอยากรู้อยากเห็น ผุดพรายขึ้นบนใบหน้า มันก็ทำให้จิตใจของเขา เตลิดไม่น้อย คิดเรื่องฟุ้งซ่านไม่เป็นอันปิดขั้นพลัง

      ก่อนน้ำเสียงหนึ่ง จะกล่าวขึ้นมา พร้อมเสียงฝีเท้าของ2คน 2สัตว์วิเศษ พูดคุยกันออกรสออกชาติไม่น้อย ในยามค่ำคืนเดือนดับที่เงียบสงัดเฉกเช่นนี้ "อี้เฉินเจ้าว่าง สนทนากับพวกข้าหรือไม่?"

       อี้เฉินที่ได้ยินน้ำเสียงกังวานใสของ ซีเยว่ เขาเปิดเปลือกตาขึ้นมาในทันที "ท่านมาพอดีเลย ข้ามีเศษกระดาษจำแนกไฟเทพอยู่ส่วนหนึ่ง ลองพวกท่านเอาไปศึกษามันดู"

        ซีเผิง ซีเยว่ที่ได้ยินตกใจไม่น้อย "อี้เฉินเจ้าอย่าบอกนะ ตำราจำแนกไฟเทพ บางส่วนอยู่ที่เจ้า เจ้าไม่รู้หรือว่ามันมีมูลค่ามากมายถึงเพียงใด ราคาของมันมีคนประมูลไปถึง300,000 หินเซียนเลยนะ"

        อี้เฉินเพียงขำแห้งๆ ออกมา "ท่านทั้งสองมันแค่เศษกระดาษแผ่นเดียว แล้วข้าก็ได้มันมาโดยบังเอิญ ทว่าข้าอ่านอย่างไรก็ไม่เข้าใจความหมายของมัน ข้ามอบมันให้พวกท่านแล้วกัน เผื่อพวกท่านอาจจะมีโชควาสนา เข้าใจความหมายของมันได้"

ซีเผิงยกยิ้มกว้าง ยื่นมือไปรับ "ดี ..ดี งั้นพวกข้าไม่เกรงใจแล้วนะ ..อี้เฉินแล้วเจ้าได้ บัตรเทียบเชิญ ในวันพรุ่งหรือไม่?"

อี้เฉินส่ายหัวในทันที ก่อนไต่ถามออกไปด้วยความสงสัย "บัตรเทียบเชิญมันคืออะไรอย่างนั้นหรือ? หรือพวกท่านทั้งสองก็ได้มันมา"

        ทั้งสองได้ยินก็ถอนหายใจออกมา ราวกับเป็นเรื่องที่น่ายินดี "อี้เฉินดีแล้วที่เจ้าไม่ได้รับ บัตรเทียบเชิญของจอมยุทธ์ผู้สูงส่ง หากเจ้าไปเข้าร่วมการชุมนุมเกรงว่าคงได้เกิดเรื่องเป็นแน่ ..เห็นองค์ชายชิงไป๋ยี่ กับองค์ชายซือจงเทียน จัดงานรวมตัวของเหล่าอนุชนรุ่นใหม่ขึ้นมา
แม้แต่อนุชน ที่จำศีลยังถูกเชื้อเชิญมาร่วมงาน ด้วยข้อมูลล้ำค่าที่พวกเขาได้มา เกรงว่าพวกเขาคงคิดจะจับมือกันกระมัง"

        อี้เฉิน ยกฝ่ามือถูคางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะส่ายหัวออกมา "พวกเขาโอหังกันจะตาย ไม่มีทางร่วมมือกันได้ ต่างฝ่ายก็ต่างอยาก อยู่เหนือผู้อื่น ข้าว่าเหล่าองค์ชายอยากรู้ พลานุภาพของ เหล่าจอมยุทธ์จำศีลมากกว่า"

"ก็อาจจะเป็นอย่างที่เจ้าพูดก็ได้อี้เฉิน อย่างไรเจ้าก็ระวังตัวด้วยล่ะ สงคราม เทพพันปีใกล้จะเริ่มขึ้นในอีกไม่ถึงครึ่งเดือน"

        "อืมๆ ข้าเข้าใจแล้ว พวกท่านเองก็ระวังตัวด้วยล่ะ สมิงน้อย เยว่ เยว่ ดูแลท่านพี่ซีเยว่ ให้ดี หวังว่าพวกเจ้าจะคุ้มกันนางแทนข้า ต่อจากนี้ไป ภายในสงคราม เทพพันปี" ก่อนอี้เฉินจะถอนหายใจออกมายาว พวกเขาก็ต่างรับรู้ ผู้คนที่เข้าร่วมสงคราม เทพพันปี 8ใน10ล้วนตายตก ซึ่งเป็นสัดส่วนการตายที่สูงมาก เป็นไปได้ที่พวกเขาจะเสียมิตรสหายไป

         สมิงน้อย มันทำปากมุ่ยเล็กน้อย "ข้าคุ้มครองนางได้แค่ช่วงเวลานี้เท่านั้น ทว่าเมื่อถึงเวลาเข้าไปภายในสงคราม เทพพันปี ข้าก็ไม่อาจติดตามนางไปได้ เนื่องด้วยขั้นพลังของข้าสูงมากเกินไป ไม่สามารถเข้าไปภายในมิติพิเศษได้"

         อี้เฉินที่รับรู้เขา ขมวดคิ้วมุ่นเล็กน้อยลืมไปเสียสนิท ว่าเจ้าสมิงน้อยในยามนี้ มันไปอยู่ในขั้นเทพสวรรค์อย่างเต็มตัว ก่อนเยว่ เยว่ เด็กสาวจะกล่าวสมทบ ครั้นเห็นอี้เฉินขำแห้งๆ ออกมา "อี้เฉิน ยังเหลือข้าอีกคนที่ดูแล ซีเยว่ได้ เจ้าไม่ต้องทำหน้าเช่นนั้นเลย หรือเจ้าไม่มั่นใจในตัวข้ากัน"

         อี้เฉินเอื้อมฝ่ามือลูบหัวเยว่ เยว่ ในทันที "อย่างไรข้าก็ฝากเจ้าด้วย เยว่ เยว่ ยามนี้เหลือแต่เจ้าแล้วที่จะช่วยเหลือ ซีเยว่ได้ เจ้าเองก็ต้องรีบเร่งฝึกฝนเช่นกัน"

เยว่ เยว่ ตอบรับคำอี้เฉินด้วยแววตามุ่งมั่น "อืมๆ ข้าเข้าใจแล้ว"

         ซีเผิงได้แต่ยิ้มเมื่อเห็นความกังวลของอี้เฉิน "เจ้าอย่าได้กังวลนักเลยอี้เฉิน พวกข้าไม่เป็นอะไรหรอก หากต้องมาคอยพึ่งคนอื่น สักวันพวกเราก็จะถึงทางตัน"

         "ข้าเข้าใจแล้ว"ก่อนพวกเขาจะแยกย้ายออกไป ศึกษาเศษกระดาษที่อี้เฉินมอบให้ สงคราม เทพพันปี ยามนี้เป็นทางเดียวที่พวกเขากลุ่มคนดินแดนเบื้องล่าง จะแข็งแกร่งขึ้นอย่างก้าวกระโดด มีที่ยืนภายในดินแดนเทพ ทว่าอนุชนที่เข้าร่วมสงคราม เทพพันปี เองก็มีมากมาย เกินกว่าจะคาดเดา แม้แต่ผู้สูงส่ง ก็อาจพลาดท่าภายในสงคราม เทพพันปี ยิ่งอี้เฉินครุ่นคิดยิ่งทำให้เลือดภายในกายของเขาเดือดพล่าน สงคราม เทพพันปี จะกลายเป็นลานนองเลือดอย่างไม่ต้องสงสัย