ข้าคือพระชายาในรัชทายาทแห่งราชวงศ์หลี่ผู้มีใบหน้างดงามดุจนาง์ มิมีผู้ใดในใต้หล้านี้มิหลงใหลในความงามของข้า
ถึงกระทั่งที่หากข้าเดินไปทางใดแล้ว ทางนั้นจะเต็มไปด้วยผู้คนที่มาเรียงรายนับร้อยคนเพื่อเยินโฉมความงามอันไร้ที่ติของข้า
แต่เพราะความงามที่ไม่เป็สองรองใครนั้นเอง เปรียบเสมือนดาบสองคม เมื่อข้าคิดว่าข้าเป็หญิงที่โชคดีที่สุดแล้วนั้น ข้ากลับต้องมาตาย
ข้าตายด้วยน้ำมือของสามีข้าเอง!
ฟังไม่ผิดหรอก คนที่สังหารข้าคือ ‘หลี่เสี่ยวหาน’ รัชทายาทผู้เป็สามีของข้า ส่วนเื่สาเหตุนั้นแท้จริงแล้วข้าไม่อยากเอ่ยถึงเท่าใดนัก หากกล่าวให้ใครฟังแล้ว คงมีแต่ผู้ที่รอสมน้ำหน้าข้าเป็แน่
เื่ที่เกี่ยวข้องกับสาวงามจะมีเื่อื่นใดอีกเล่าหากมิใช่เื่ความรัก หากคนที่ข้ารักคือสามีของข้าชีวิตของข้าคงสงบสุขและมีความสุขอย่างยิ่ง แต่เพราะมิใช่อย่างไรเล่า คนที่ข้ารักกลับกลายเป็พี่ชายของหลี่เสี่ยวหาน ชายผู้ที่ข้าเคยรักปักดวงใจเพราะความแสนดีของเขา ชายผู้มองข้าเป็ดังสิ่งล้ำค่าที่ควรแก่การทะนุถนอม
ข้าคิดเช่นนั้น
หากไม่ใช่เพราะในวันที่ข้าตายข้าเห็นธาตุแท้ของ ‘หลี่ลู่เหอ’ ข้าคงเสียใจไม่น้อยที่กระทั่งตายกลายเป็ผี ข้าก็ยังคงโง่งมเชื่อคำหลอกลวงจากชายผู้นั้น
ข้านึกเสียใจที่ข้าเลือกเดินทางผิด หากข้าเลือกที่จะไม่เชื่อใจ
หลี่ลู่เหอ ข้าคงไม่ต้องกลายมาเป็หมากตัวสำคัญที่เขาหลอกใช้เพื่อกำจัดสามีของข้าให้พ้นทางเป็แน่!
เหตุที่ข้าได้มารักใคร่กับหลี่ลู่เหอนั้น ข้าจำได้ดีว่าข้าเป็เพียงพระชายาที่สามีไม่ได้ให้ความสนใจ มิหนำซ้ำยังคอยแต่กลั่นแกล้งข้า
เช่นนั้น ยามที่ข้าหนีหลี่เสี่ยวหานออกไปเที่ยวเล่นนอกวัง ข้าได้เจอหลี่ลู่เหอ เขาจำข้าได้ว่าข้าคือพระชายาที่ปลอมตนในชุดบุรุษ แต่เขาไม่ได้ฟ้องหลี่เสี่ยวหาน ข้าคิดเอาเองว่าเขาคงเห็นใจที่ข้าต้องทนทุกข์กับความเหงาในตำหนักบูรพา หลังจากนั้นทุกครั้งที่ข้าออกมาข้าก็จะพบเขาเสมอ
เขาคอยช่วยเหลือยามข้ามีเื่กับอันธพาลในตลาด คอยดูแลความปลอดภัยให้ข้าจนกระทั่งข้ากลับวัง นานวันเข้า ข้าก็ไม่ได้ออกมาเที่ยวเล่นเช่นแต่ก่อน แต่มาก็เพื่อเจอกับเขา
ข้าไม่เคยสงสัยว่านั่นคือการเสแสร้ง
วันนี้มาย้อนคิดดูแล้ว ที่ผ่านหลี่ลู่เหอไม่ได้บังเอิญเจอข้า แต่ตั้งใจไปพบข้า ทำดีกับข้าเพื่อให้ข้าไว้ใจเขามากกว่าหลี่เสี่ยวหาน กระทั่งทำให้ข้ากับสามีของข้าต้องผิดใจกัน ข้าเชื่อทุกวาจาจากปากของหลี่ลู่เหอ เล่าทุกอย่างที่เกี่ยวกับสามีให้เขาฟัง
หลี่ลู่เหอนั้นเป็ถึงองค์ชายใหญ่ แต่กลับไม่ได้รับตำแหน่ง
รัชทายาท เหตุเพราะเขาเป็เพียงองค์ชายที่กำเนิดจากสนม สำหรับ
ตัวเขานั้นคิดว่ามันไม่ยุติธรรมเอาเสียเลย แต่สำหรับฮ่องเต้แล้วเขาย่อมถือว่าหลี่เสี่ยวหาน ผู้ที่ถึงแม้จะเป็เพียงแค่องค์ชายรอง แต่ก็มีฐานะ
สูงศักดิ์ เป็ถึงโอรสแท้ ๆ ของฮองเฮา
หลี่เสี่ยวหานมิได้มีดีเพียงชาติกำเนิด แต่กลับมีความ
เฉลียวฉลาด เป็นักวางแผน
ข้านึกแปลกใจเมื่อครั้งยังมีชีวิตว่าเหตุใดหลี่เสี่ยวหานมักทำตนไม่เอาไหนอยู่เสมอ เขามักทำตนสำมะเลเทเมา ใช้เวลาในแต่ละวันโดยการกลั่นแกล้งข้า กระทั่งวันที่ข้าตายนั่นแหละ ข้าจึงได้รู้ว่าตนเองนั้นมองคนผิดไปถึงสองคน
ข้ามองว่าหลี่เสี่ยวหานไม่ได้เื่
ข้ามองว่าหลี่ลู่เหอดี
แท้จริงแล้วข้าต่างหากที่โง่กว่าใครทั้งหมด คิดถึงตรงนี้ข้าอยากจะกลายเป็ผีแค้นที่ตามไปหักคอหลี่ลู่เหอให้ตายตามข้ายิ่งนัก แต่หากข้าทำเช่นนี้หญิงสาวผู้แสนดีใสซื่อเช่นข้าก็เท่ากับโดนตราหน้าว่าเป็หญิงแพศยาที่สวมหมวกเขียวให้สามีชั่วชีวิต
ข้าไม่ยอม!
วันที่ข้าตาย เป็วันที่หลี่ลู่เหอเผยธาตุแท้ของตนออกมาให้ข้าเห็น เขากลับยั่วโทสะของหลี่เสี่ยวหานด้วยการจัดฉากให้เขามาเจอข้าอยู่กับเขา เขาเพียง้าทำให้หลี่เสี่ยวหานเ็ปจากการสูญเสียข้า เขา้าให้หลี่เสี่ยวหานลงโทษข้าและจะใช้ข้ออ้างนี้ว่าเขาเป็คนที่ไม่เอาไหน หึงหวงคิดไปเองถึงขั้นฆ่าข้าด้วยน้ำมือตนเอง เขาคิดใช้ข้าเป็จุดอ่อนในการกำจัดสามีข้าให้พ้นทาง
เ้าบ้านั่นทิ้งข้าให้เผชิญกับแววตาที่เต็มไปด้วยโทสะของหลี่เสี่ยวหานตามลำพังโดยไม่ใยดีกันแม้แต่น้อย
ก่อนที่กระบี่ของหลี่เสี่ยวหานจะปะทะเข้ากายอันสั่นเทาของข้า
ข้าแค้นหลี่ลู่เหอ และเป็ครั้งแรกที่ข้านึกห่วงหลี่เสี่ยวหาน
หากข้าตายไปแล้วหลี่เสี่ยวหานก็เท่ากับตกหลุมพรางของพี่ชายตนเอง ข้าจึงอธิษฐานขอความเมตตาจาก์ ข้าไม่ยอมตายเช่นนี้ ข้าไม่ใช่คนผิด ข้าเป็เพียงหญิงที่หลี่ลู่เหอหลอกใช้ความรักจากข้าเพียงเท่านั้น
1K
