อาจารย์เรียวเคนได้แจ้งมาว่าตอนนี้ท่านชายมาซาโมโต้ ให้เชิญหมอเทียนไปที่ปราสาทมาซามุเนะ สถานที่จัดเลี้ยงได้แล้ว เพราะว่าเพื่อนๆ ของเทียน ได้มาพร้อมกันหมดแล้ว เทียนขอตัวท่านเจ้าสำนักทั้งหลายที่มาในครั้งนี้ ริเอะ กับ ซาโยอิ ก็ตามมางานเลี้ยงด้วย
พอถึงงานเลี้ยงเทียนเห็นทุกคน ต่างก็ตื่นตื่นใจ กับอาหารที่ท่านชายจัดไว้ให้ยิ่งนัก เพราะว่า มีทั้งปลาทูน่าตัวใหญ่ มาหั่นให้กินกันสดใหม่ โดยเฉพาะ ส่วนที่เรียกว่าโอโทโร่ ที่เขาว่าเป็นราชาซูชิ และยังมี เนื้อวากิวแล่แล้วย่างให้กินใหม่ๆ
พร้อมกับปลาไหลย่างกันใหม่ ๆ เช่นกันและมีอีกมากมายบนโต๊ะอาหารที่ยาวนั่งกันได้เกือบ 20 คน และยังมีของขวัญไว้เตรียมให้ทุกคนอีกคนละ 1 กล่องใหญ่ขณะทุกคนกำลัง รู้สึกยินดี กับงานเลี้ยงวันนี้ ก็มีเสียงดังจากมือถือของเทียน
“ อาเทียนเกิดเรื่องใหญ่แล้ว เวลานี้สนามบินซันชายของเราถูกยึดไปแล้ว พวกผู้ก่อการร้ายห้ามเครื่องบินขึ้นลง ตอนนี้มันคุมสนามบินไว้หมด ห้ามผู้ใดเข้าออก แลวเธอจะกลับมาเมื่อไร” ปู่อินทรีย์หัวหน้าหน่วยสืบถามอย่างรวดเร็ว
“ กลับพรุ่งนี้ครับ แล้วพวกมันต้องการอะไร ” เทียนถามด้วยความร้อนใจ
“ พวกมันรู้ข่าวทองที่ประเทศญี่ปุ่นค้นพบ แล้วกำลังจะนำกลับประเทศ แต่บังเอิญถอยชนรถขนของ ทองคำเลยร่วงลงมา ทำให้เจ้าหน้าที่สนามบินแจ้งมาที่เรา ทางรัฐบาลซันซายเลยส่งคนไปอายัดไว้ทั้งหมดยพว่า มีประมาณ 100 ตัน อยู่ในโกดังของสถานฑูตญี่ปุ่น ตอนนี้ทางเรากับญี่ปุ่นกำลังโต้เถียงกันเรื่องทอง 100 ตันนี้
แต่ไม่รู้ว่าผู้ก่อการร้ายรู้ได้อย่างไร จึงส่งตัวประหลาด มาหลายตัว และยัง โดรนติดอาวุธ เข้าถล่มสนามบิน มีเจ้าหน้าที่ทั้งสองประเทศ ล้มตายนับร้อย แล้วพวกมันก็ยึดสนามบินไว้สำเร็จ” ปู่อินทรีย์เล่าด้วยความหนักใจ
“ แล้วพวกมันเรียกร้องอะไรหรือเปล่า” เทียนถาม
“ ไม่เลย ทางเราคาดว่ามันคงใช้เวลาขนทองขึ้นเครื่องบินบรรทุก ไม่เกิน 2-3ชั่วโมง หลังจากนั้นพวกมันก็คงจะไป” ปู่อินทรีย์เอ่ยอย่างกังวล
“ ผมจะให้เพื่อนผมไปจัดการเรื่องนี้ให้” เทียนบอก เพื่อไม่ให้ปู่อินทรีย์กังวลไป
เทียนเดินมาหา ซาโยอิ แล้วมองหน้า
“ คุณซาโยอิ คุณไปซันซายเพราะทองใช่ไหม” เทียนถาม
“ หมอเทียนรู้แล้ว ก็ไม่มีอะไรต้องอธิบาย” ซาโยอิ
“ คุณทำงานให้รัฐบาลญี่ปุ่น” เทียนถามอีก
“ ถูกต้อง ฉันไม่มีปู่ทวด ฉันแค่ไปจัดการขนทองของเรากลับประเทศ นั่นคือหน้าที่ของครอบครัวฉัน” ซาโยอิกล่าว
“ น่าเสียดาย มันไม่ใช่ของประเทศคุณ มันเป็นของซันชายแล้ว” เทียนเอ่ยเสียงเย็นแล้วหันมองไปทางริเอะ
“ ริเอะไม่รู้เรื่องอะไรด้วยนะ พี่หมอเทียน” ริเอะปฏิเสธทันที
“ สายลับนินจา ยังทำงานรับใช้รัฐบาลอีกหรือนี่” เทียนยังถามต่อ
“ พวกเราทำงานอย่างลับๆ ไม่เปิดเผยตอนนี้หน้าที่ของเราเสร็จแล้ว ทองคำเหล่านั้น จะเป็นของผู้ใดทางสายลับนินจา อย่างเราไม่ยุ่งเกี่ยว” ซาโยอิกล่าว
“ ตอนนี้มีผู้ก่อการร้ายยึดสนามบิน เตรียมขนทองหนัก 100 ตัน หลบหนีไป เวลานี้
เครื่องบินทุกเครื่องไม่มีลำไหนที่ ลงที่ซันชายได้เลย หากไม่รีบจัดการกับผู้ก่อการร้าย อาจจะมีเครื่องบินบางลำ ที่น้ำมันไม่เพียงพอที่จะต้องไปลงที่สนามบินใกล้เคียง อาจจะต้องเสี่ยงลงแบบฉุกเฉินที่สนามบินซันชาย” เทียนเล่าทุกอย่างให้ทุกคนที่นี่ฟัง
“ ทองร้อยตันนี่เป็นเงินเท่าไรนะ” เจ้าอ้วนเอ่ยถามเพื่อนๆ
“ ทอง 1 กิโลเท่ากับ 65.6บาทตอนนี้บาทละ 22,000บาทรวมแล้วประมาณหนึ่งแสนสี่หมื่นล้านบาท” คุณชายกรอธิบายอย่างมั่นใจ เพราะแม่ซื้อขายทองเป็นประจำ
“ นี่เขาไปขุดถ้ำทองลิเจียได้หรือ” อันอัน สงสัย เทียนหันไปมองที่ ซาโยอิ
“ นี่ความลับทางรัฐบาลนะ “ ซาโยอิกล่าวเสียงขุ่น
“ ตอนนี้ทองคำเปิดเผยขนาดนี้แล้ว บอกมาเถอะ” เทียนพูดกึ่งขู่
“ ได้ได้ ทองนี้เก็บไว้ที่ จ.แม่ฮ่องสอน สุสานญี่ปุ่น พวกทหารเก็บไว้ที่นั่น
แล้วปล่อยข่าวลวงว่ามีที่ทองคำที่ จ.กาญจนบุรี พวกเราขนมา 1 รอบแล้วนี่เป็นรอบที่ 2 พอใจคำตอบแล้วหรือยัง “ ซาโยอิ ตอบเพราะเห็นว่าเทียนเคยช่วยชีวิตไว้ แล้วคิดว่า ไม่มีประโยชน์ที่จะปิดบัง ในขณะที่ ริเอะ ท่านชายมาซาโมโต้ และท่านอาจารย์เรียวเคน ก็หน้าเสียไปเหมือนกันที่ได้ยินข่าวนี้
ฝ่ายเพื่อนของเทียนต่างตะลึงกับข่าวนี้
" ครั้งที่แล้วบ้านของฉัน ก็ไปช่วยเขาขุดทองอยู่หลายวัน โอ้ นี่มันหลอกกันชัดๆ" เจ้าอ้วนบ่นดังๆ
" แล้วทำไม่ไม่ไปขึ้นที่สนามบินเชียงใหม่ ต้องขอนมาที่ซันชายเราทำไมอีก" เจ้าผอมสงสัย
" สนามบินเชียงใหม่ไม่มีเส้นทางบินไปญี่ปุ่น" คุณชายกรตอบแทนให้
" จริงดิ " แต่ละคนยังคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้ไม่จบ เทียนเห็นแม่ทำสีหน้าอยากกลับ ไม่อยากยุ่งกับเรื่องเหล่านี้ มีเพียงสีหน้าห่วงกังวลกลัวว่าพรุ่งนี้ต้องเลื่อนเที่ยวบินกลับหรือเปล่าเท่านั้น
เทียนถอนหายใจ แล้วบอกท่านชายมาซาโมโต้ และ อาจารย์เรียวเคน ว่าต้องขอตัวกลับแล้ว พรุ่งนี้ยังไม่รู้ว่าจะกลับได้หรือเปล่าจะรีบกลับไปฟังข่าวต่อที่โรงแรม อาจารย์เรียวเคนและ ท่านชายมาซาโมโต้ เข้าใจและให้ลูกน้องขนของกลับไปส่งที่โรงแรมให้อีก
“ หมอเทียนริเอะขอโทษที่เกิดเรื่องแบบนี้”ริเอะ ได้แต่ขอโทษกับเทียน
“ ไม่เกี่ยวกันจะมาขอโทษทำไม ผมเองก็ไม่โกรธอะไร ซาโยอิ ด้วยเช่นกัน ไม่ต้องคิดมาก” เทียนได้แต่ลูบหัวริเอะ และกลับมายังโรงแรม
เทียนให้ร่างแปลงในมิติมาแทนที่เขา ส่วนตัวเขาใสหน้ากากฮูตี๋ แล้ว หายตัวไปโผล่ที่ด้านบนสุดของหอบังการบินเมืองซันชาย ส่งจิตสัมผัสไปรอบๆ สนามบิน
เจอสัตว์ประหลาด ทั้งหมด 6 ตัวอยู่ด้านใน โซนขาเข้า 1 ตัว และโซนขาออก 1 ตัว ด้านนอกอยู่ตรงโกดังที่กำลังถ่ายทองเข้าเครื่องบินบรรทุกลำยักษ์ อยู่อีก 3 ตัว
อีกตัว เฝ้าทางเข้าสนามบินที่อยู่ใกล้โกดังเก็บทอง ส่วนกองกำลังติดอาวุธ อยู่ภายในประมาณ 60 คนทั้งสองชั้น ส่วนที่เหลือ ช่วยกันย้ายทองคำ โดยมีโดรนติดอาวุธ บินตรวจรอบ ๆ นับร้อยลำ ส่วนเจ้าหน้าที่ควบคุมโดรน หลบอยู่ห่างที่สนามบิน เกือบ สิบกิโล ขณะที่รอบๆ สนามบินมีกองกำลังจากเมืองซันชาย เฝ้าตรึงกำลัง อยู่นับพันนาย
พร้อมอาวุธครบมือ โดยมีซากรถพังยับเยิน อยู่หลายสิบคัน คาดว่าน่าจะเป็นฝีมือของสัตว์ประหลาด กับโดรนติดอาวุธ ทั้งหมด
เทียนโทรหาปู่อินทรีย์ก่อน
“ ปู่อินทรีย์ ผมฮูตี๋ เป็นเพื่อนกับ อาเทียนนะครับ ผมจะบุกเข้าช่วยตัวประกันที่อยู่ด้านในอาคาร ทั้ง ขาเข้า และ ขาออก คงใช้เวลาไม่เกิน 10 นาที จากนั้นผมจะออกมาทำลายโดรนทั้งหมด และปู่อินทรีย์ ก็ส่งหน่วยพยาบาลเข้าไป ดูตัวประกันทั้งหมด ส่วนตัวผมจะเข้าไปจัดการกับกองกำลังที่กำลังขนทองขึ้นเครื่องบินลำยักษ์นั่น ปู่คอยส่งคนเป็นกำลังเสริมก็พอ ไม่ต้องเข้าใกล้นะครับ” เทียนอธิบาย
ให้ฟังอย่างละเอียด
“ ฮูตี๋ หรือ แล้วเธอจะไหวไหม นี่มันอันตรายมากเลยนะ” ปู่อินทรีย์กล่าวด้วยความเป็นห่วง
“ อย่างห่วงครับ ผมไปละ” เทียนพูดเสร็จก็หายไปอาคารผู้โดยสารขาออกก่อนทันที พรึบ! เทียน ขว้างเข็มบินสังหารไป 30 กว่าเล่ม ออกไปเพื่อหยุดผู้ก่อการร้ายที่ยืนเฝ้าอยู่ ต่างจุดต่างๆ ปุ ๆ ๆ ๆ ค่อยๆ ล้มไปทีละคน เจ้าเสือดำตัวใหญ่ขยับตัว แต่ไม่ทันแล้ว เทียนหายตัวมาโผล่บนหลังของมัน แล้วใช้ดาบดามัสกัส แทงไปจากด้านหลังทะลุหัวใจ ฉึก มันนอนดิ้นอยู่แปบเดียว เทียนก็เผามันด้วยเปลวไฟสีน้ำเงิน จนกลายเป็นฝุ่นหายไป เทียนหายไปชั้นล่าง เป็นฝั่งผู้โดยสารขาเข้า ขว้างเข็มไปแบบเดียวกัน แต่ตัวประหลาดนั้นไม่ใช่เสือดำ แต่เป็น
หมูป่าเขี้ยวใหญ่ พุ่งเข้าชนเทียน ตูม! ฝุ่นตลบ เทียนใช้เท้ายันไว้ที่หัวปีศาจหมูป่า มันก็พยายามดันเข้ามา เทียน หลบไปด้านซ้าย แล้วฟันไปที่หัวปีศาจหมูป่า ฉับ! จนขาดกระเด็น แล้ว ใช้ไฟเผา จนหายไปจนหมด เทียนหายวับไปออกไปบนหลังคาสนามบิน แล้วปล่อยเข็มนับร้อย ให้พุ่งไปที่โดรนที่กำลังลอยอยู่ ทั่วท้องฟ้า
ตูม ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ โดรนที่ถูกเทียนจับเป้าหมายเอาไว้ ระเบิดกระจายไปรอบบริเวณเวลานี้ ฝ่ายตรงข้ามรู้ตัว แล้ว ปีศาจทั้งหลาย เริ่มขยับตัวมองซ้าย ขวา มองหาศัตรู
“เร่งหน่อย เรามีเวลาอีกไม่เกินถึงครึ๋งชั่วโมงเราต้องไปแล้ว” เสียงหัวหน้าผู้คุมตะโกนสั่งลูกน้องให้เร่งให้เร็ว
ตูม! ตูม ! ตูม ! คนที่กำลังขนย้ายทองถูกพลังหมัดของเทียน อัดพลังเข้าไปจนกระเด็น ไปคนละทิศละทาง จนการย้ายทองคำหยุดชงัก ปีศาจตัวแรกที่กระโดดเข้ามาหาเทียนกลายเป็นลิงกอริลลายักษ์ ใช้มือทุบไปที่เทียนตั้งใจว่าคงจะทุบเทียนให้แบนติดดิน ตูม ! ตูม ! เสียงกำปั้น กอริลลาทุบไปที่พื้น 2 ทีฝุ่นกระจายไปทั่ว มันทุบอกตัวเอง ตุบ ตุบ ตุบ เหมือนบอกตัวเองว่าข้าเก่งไม่มีใครสู้ได้ ฉึก! ดาบดามัสกัสพุ่งทะลุจากด้านหลังตรงหัวใจเจ้าลิงกอริลลายักษ์พอดี เทียนถีบตัวมันให้ออกจากดาบ มันส่งเสียงร้องแค่ อั๊ก คำเดียวก็สิ้นใจ เทียนเผามันจนไม่เหลือซาก
ปีศาจอีก 2 ที่อยู่ใกล้ เริ่มกลายร่างเป็นหมียักษ์ขาว และหมียักษ์ดำ ทั้งสองร้องคำรามดังก้องเพื่อขู่ขวัญ เทียน แต่จู่ๆ ก็มีดาบสองเล่มพุ่งทะลุหัวใจ ปีศาจหมียักษ์ทั้งสอง ยืนตายแข็งทื่อขณะ ยืนมองหัวใจตัวเองถูกดาบปักทะลุ ออกมาต่อหน้า
เทียนสั่งให้ดาบสัตตะโลหะ พุ่งเข้าใส่ปีศาจทั้งสองนั่นเอง
เทียนเผาทั้งคู่จนเหลือกลายเป็นเถ้าถ่าน ยังเหลือปีศาจอีกตัวที่คอยเฝ้าด้านหน้าคอยป้องกันไม่ให้กองกำลังเมืองซันชายเข้ามา เวลานี้ยังไม่มีใครผ่านเข้ามาได้
มันเป็นปีศาจผสมระหว่างพิทบูลกับตัวเม่น ตัวใหญ่กว่าหมาทั่วไป 4 เท่าและยังมีผิวเป็นเข็มเม่น มันสลัดใส่คนที่จะเข้าบาดเจ็ดไปหลายสิบคน กระสุนปืนทำอะไรมันไม่ได้ เทียนใช้ดาบดามัสกัส ฟันไปที่ลำตัว แสงสีเขียวพุ่งไปตัดลำตัวเป็นสองท่อน แล้วปล่อยไฟเผาจนละลายหายไป ทหารฝ่ายเมืองซันชายจึงเข้ามาจนได้
ทันใดนั้นเครื่องบินที่บรรทุก ทองคำได้เคลื่อนที่เพื่อที่เข้ารันเวย์เพื่อจะออกบินขึ้น เทียนหายตัวเข้าไปใกล้เครื่องบิน
แล้วเทียนปล่อยหมัดพลังพายุเข้าไปที่เครื่องบินลำใหญ่ ตูม! เครื่องบินไถลลงไปด้านข้างรันเวย์ ล้อหน้าหลุด หัวทิ่มไปสามารถเคลื่อนตัวได้ ฝ่ายทหารซันชายบุกเข้าไปคุมตัวนักฆ่าทั้งหมด เอาไว้ได้ หลังจากทุกอย่างเรียบร้อย เทียนก็แจ้งที่อยู่ของคนที่บังคับโดรนให้ปู่อินทรีย์ แล้วรีบกลับไปที่ญี่ปุ่นต่อทันที