ระบบกาชาอาชีพสุดแกร่ง กับ ทายาทมหาเศรษฐีสุดป่วน

ไม่มีใครเลยที่รับรู้ถึงเหตุผลที่ตัวของประธานบริษัทกระทำการตัดสินใจนี้เลยสักคน นอกเสียจากกิตติ และตัวของประธานบริษัทเอง แน่นอนว่าหลังจากกิตติได้รับชมเหตุการณ์จากมอนิเตอร์ที่โดรนส่งภาพมา เขาก็ถึงกับชอบใจในทันที และเพื่อป้องกันเหตุการณ์อื่นๆที่จะเกิดกับคุณชายของเขา กิตติจึงต่อสายตรงไปหาประธานบริษัทเพื่อกดดันในเรื่องนี้อีกต่อหนึ่ง ผลลัพธ์มันจึงออกมาเป็นรูปแบบนี้.. ส่วนเจ้าตัวก่อปัญหาวุ่นวายสองคนที่ไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลย ก็กำลังนั่งอยู่ในร้านสุกี้ชื่อดังดั่งความตั้งใจเดิมของโอ๊ต ไอนะที่กำลังจ้องมองลูกชั้นปลาตัวสีส้มที่มีแต่ร้านนี้เท่านั้นที่มีขาย และมันอาจจะเรียกว่าเป็นอีกสินค้าหนึ่งที่เป็นออริจินอลส์ของร้านนี้“เมื่อไหร่เจ้าปลาตัวน้อยจะสุกสักทีน้า..” ไอนะกล่าวพร้อมกับทำท่าสงสัย และกำลังจะหยิบลูกชิ้นขึ้นมาดู แต่ทว่าโอ๊ตก็ห้ามเอาไว้ก่อน และบอกว่ามันยังไม่สุข จึงทำให้ไอนะซึมๆ และเฝ้ารอมันอย่างใจจอใจจ่อ ‘หึหึ.. แกล้งสักหน่อยก็แล้วกัน’ โอ๊ตคิดในใจ ก่อนจะใช้ตะเกียบของเขาคีบเจ้าลูกชิ้นปลาที่ไอนะอุตส่าห์ตั้งตารอมาจิ้มน้ำจิ้มก่อนจะโยนเข้าปากอย่างหน้าตาเฉย แน่นอนว่าไอนะก็โวยวายขึ้นมาในทันที “นั่นมันน้องปลาตัวน้อยของไอนะนะ.. นาย! คายออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ” ไอนะกล่าวพร้อมกับทำหน้าตางอนตุ๊บป่องอย่างน่ารัก โอ๊ตที่เห็นอย่างนั้นก็หัวเราะพร้อมกับน้ำตาทันที เพราะเขาดันลืมไปว่าลูกชิ้นมันยังร้อนอยู่ แต่เขาก็ต้องทำเป็นแอคท่าเอาไว้ ไม่ให้อีกฝ่ายได้หัวเราะกลับ“ก็เธอช้าเองนี่นา.. อีกอย่างเจ้าปลาตัวน้อยมันบอกว่าอยากจะว่ายน้ำเล่นที่ท้องของฉัน ดังนั้นฉันไม่ผิดหรอกนะ ฮ่าๆ ฮู้วๆ..” โอ๊ตกล่าวพร้อมกับเป่าไล่ไอร้อนออกจากปากไปได้ และหลังจากนั้นการแย่งชิงพื้นที่ในหม้อสุกี้ หรือของกินเล่นจำพวกผักกวางตุ้งน้ำมันหอย หมูกรอก เป็ดย่างก็ถูกแย่งชิงกันอย่างสนุกสนาน“ชิ้นนั้นไม่ได้นะ.. เอาคืนมาเดี๋ยวนี้..” สงครามมันเกิดขึ้นแล้ว ผลัดกันรุกผลัดกันตั้งรับของทั้งสองคน แน่นอนว่าสำหรับโอ๊ตแล้วมันเป็นมื้อที่แสนอร่อย นานทีจะมีคนมาทานอาหารด้วยอย่างนี้ เมื่อก่อนก็เอาแต่ทานเพื่อให้มีชีวิตรอดไปวันๆ ไม่คิดว่าจะมีโอกาสที่จะได้ทานกับใคร มันทำให้เขาได้นึกถึงบรรยากาศครอบครัวที่ไม่ได้มีมานานได้เป็นอย่างดี ‘มีคนทานอาหารด้วยมันรู้สึกดีอย่างนี้นี่เอง.. เราจะมีโอกาสอย่างนี้อีกไหมนะ’ โอ๊ตกล่าวคิดในใจ ก่อนจะพยายามยื้อแย่งเจ้าลูกชิ้นกุ้งที่ไอนะกำลังคีบตักอยู่ เวลาผ่านไปจนพวกเขาเริ่มที่จะทานมันไม่ไหวกันแล้ว แน่นอนว่าพวกเขากินกันแบบล้างพลาญมาก “อิ่มจัดเลยนะ..” ไอนะลูบท้องน้อยๆของเธอก่อนจะกล่าวออกมาอย่างสุขใจ“ก็สมควรแล้ว.. ตัวเล็กขนาดนี้เอาส่วนไหนไปยัดอาหารตั้งมากตั้งมายขนาดนั้นกันนะ..” โอ๊ตกล่าวบ่นออกมา ก่อนที่จะหลับตาลูบท้องของตัวเองด้วยเช่นกัน เขายังนึกแปลกใจว่าทำไมไอนะถึงทานได้เยอะมากเกินกว่ารูปร่างของตัวเองอยู่ แต่เขาก็ต้องอึ้งไปมากกว่าเดิม เมื่อได้ยินสิ่งที่เธอกล่าว“ต่อไปก็เมนูของหวานกันต่อเลย..” ไอนะกล่าวพร้อมกับเด้งตัวขึ้นมาหยิบเมนูประเภทของหวานทันที โอ๊ตที่เห็นอย่างนั้นก็ได้แต่ ‘เอิ่ม’ ทันที เขาไม่คิดว่าเธอจะกินมันอีก และเมนูที่เธอจะสั่งก็คงไม่ต้องสืบ เพราะมันต้องเป็นไอศกรีมแน่นอน แล้วโอ๊ตก็เดาได้ไม่มีผิดเพี้ยน ถ้าตอนเดาหวย ทำไมมันไม่เคยเดาถูกอย่างนี้เลย (คือไรท์โดนหวยแดกมาอะนะ ขอแค้นมันนิดหน่อย ได้บ่ออออ : ไรท์) ในที่สุดมื้ออาหารที่แสนสุขนี้ก็จบลงพร้อมกับความอิ่มอกอิ่มใจของโอ๊ต เขาจ่ายเงินไปกว่า 3 พันบาทเลยทีเดียว สำหรับเขามันแพงมากสำหรับอาหารเพียงมื้อเดียว แต่ก็นับว่าคุ้มค่ามากเลยในอีกความหมายหนึ่ง ผู้จัดการมีนมารอรับตัวของไอนะด้วยตัวเอง แน่นอนว่าเธอพูดกับโอ๊ตอย่างสุภาพ และเกรงใจหลังจากที่โดนขู่มาแล้ว ซึ่งโอ๊ตก็ไม่ได้สังเกตความเปลี่ยนไปนี้แต่อย่างใด ตอนนี้เขาจะต้องรีบไปที่คอนโดตามนัดหมายของผู้จัดการกิ๊กแล้ว เพราะเวลานี้มันคือเวลาบ่ายโมงกับอีกนิดหน่อยแล้ว“เอาไว้มาเลี้ยงไอนะอีกนะพี่ชายไอติมที่แสนดี..” ไอนะกล่าวพร้อมกับโบกมือด้วยความอารมณ์ดี“ใครมันอยากจะมาเลี้ยงเด็กกินจุอย่างเธอกัน.. เฮ้ออ” โอ๊ตที่ได้ยินอย่างนั้นก็อดที่จะแอบบ่นออกมาเบาๆไม่ได้ ก่อนที่เขาจะยิ้มออกมาแล้วโบกมือให้กับเธอไป จากนั้นโอ๊ตก็รีบเร่งฝีเท้าไปที่ลานจอดรถทันที เขาหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะไม่พบเจ้าสองบอดี้การ์ดเอบีนั่นอีก แน่นอนว่าครั้งนี้หน่วยอินทรีย์ไม่พลาดเหมือนครั้งที่แล้ว ทำให้โอ๊ตไม่ได้พบเจอกับพวกเขาทั้งสองคน และในขณะเดียวกันนั้นเอง ในขณะที่โอ๊ตกำลังจะเปิดประตูรถสปอร์ตของเขา เสียงเสียงหนึ่งก็กล่าวออกมา..“เฮ้ยย! แกไอ้พี่ชายไอติม!... ถ้าแกไม่อยากเจ็บตัวก็ส่งกิ๊บติดผมของไอนะมาซะ!” ด้วยเสียงเรียกเช่นนั้น มันทำให้โอ๊ตต้องหันไปมอง และเขาก็ต้องขมวดคิ้ว เพราะอีกฝ่ายนั้นถ้าดูจากรูปร่างแล้วก็ยังดูเด็กอยู่เลย ถ้าให้ประเมินก็คงจะมีอายุไม่เกิน 18 ปีแน่นอน และคิดว่าน้องชายคนนี้คงจะเป็นไอ้ต้าวคลั่งรักไอนะแน่นอน“น้องชาย.. ของชิ้นนี้ไอนะเป็นคนให้กับพี่ชาย น้องชายจะมาขอกันง่ายๆอย่างนี้ มันก็ดูออกจะไม่ค่อยเหมาะสมสักเท่าไร” โอ๊ตกล่าวไปตรงๆกับน้องชายตรงหน้าอย่างสุภาพที่สุด และเมื่อน้องชายคนนั้นได้ยินก็เบะปากอย่างไม่พอใจเอามากๆ“ของชิ้นนั้นไม่เหมาะกับแกหรอก มันควรจะเหมาะกับฉันที่เป็น ‘No.1’ ของไอนะมากกว่า.. แกอยากได้เงินเท่าไรก็ว่ามา จะได้ไม่เสียเวลา” น้องชายคนนั้นกล่าวกับโอ๊ต และโอ๊ตก็จะต้องปวดหัวกับคนประเภทนี้อีกแล้ว เขาคิดในใจ และอ้อนวอนต่อสวรรค์ในใจทันที ‘สวรรค์! ช่วยหยุดส่งคนอย่างนี้มาพบกับข้าพเจ้าได้แล้ว..เฮ้อ’ โอ๊ตคิด “น้องชาย!. ก็อย่างที่เห็น พี่ชายคนนี้ไม่ต้องการที่จะขายมัน อีกอย่างน้องชายเห็นว่าพี่ชายคนนี้ขาดแคลนเงินทองอย่างนั้นเหรอ คำตอบคือไม่!.. ดังนั้นพี่ชายคิดว่าเราไม่มีความจำเป็นต้องพูดอะไรกันอีก..” โอ๊ตกล่าวพร้อมกับเปิดประตูขึ้นรถของตัวเองในทันที โดยไม่สนใจเจ้าเด็กดื้อคนนี้อีก“คิดจะหนีอย่างนั้นเหรอ.. อย่าได้ฝันไปเลย” น้องชายคนนั้นมีหรือที่จะยอม เพื่อของเอ็กซ์คลูซีฟของไอนะ เขาสามารถแลกได้แม้กระทั่งชีวิตของตัวเองได้ และเขาก็วิ่งเข้ามาขวางหน้ารถของโอ๊ตเอาไว้อย่างไม่กลัวตาย แน่นอนว่าโอ๊ตค่อนข้างที่จะเซ็งเอามากๆ เขาคิดว่ามันก็คงมีบ้างที่จะมีเหล่าแฟนคลับที่นิสัยไม่ดีอย่างนี้อยู่ แต่เขาก็ไม่คิดว่าจะต้องทำถึงขนาดนี้เลยจริงๆ“เฮ้ย! น้องชายจะเล่นอย่างนี้ใช่ไหม.. ได้ดี๊! ข้างหลังว่างอยู่เฟ้ย ไม่ได้แดกตรูหรอก”โอ๊ตกล่าวพร้อมกับใส่เกียร์ถอยออกไปอีกทาง หลังจากที่เขาเห็นว่าที่จอดข้างหลังว่างอยู่พอดี แน่นอนว่ามันไม่ใช่ความโชคดีของเขาแต่อย่างใด แต่พื้นที่จอดรถพิเศษนั้นมักจะมีคนใช้จอดน้อยมากเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ประกอบกับว่ามันเป็นวันธรรมดาที่เหล่าบรรดาคนรวยก็ไม่ได้ว่างมาใช้บริการ มันจึงดูโล่งมากเป็นพิเศษ“เฮ้ยยย แกคิดจะหนีอย่างนั้นเหรอวะ... ไอ้บ้าเอ้ย ฝากไว้ก่อนเถอะ เจอที่ไหนมึงเจ็บตัวแน่”น้องชายคนนี้ได้แต่กล่าวเจ็บใจเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายหนีไปได้ เขากล่าวออกมาอย่างแค้นใจ และสาบานได้เลยว่าเจอที่ไหนจะพุ่งเข้าไปต่อยสักหมัดเลยโดยที่ไม่จำเป็นต้องพูดหรือถามอะไรอีก จากนั้นเขาก็เดินกลับไปยังตัวห้างด้วยอารมณ์ที่บูดเบี้ยวทันที“เฮ้ออ คนอย่างนี้ก็มี.. ช่างเถอะ เราต้องรีบไปคอนโดแล้ว ว่าแต่มันคอนโดอะไรกันว้า..” โอ๊ตมองกระจกหลัง เห็นเจ้าเด็กน้อยนั้นโวยวายอย่างอารมณ์เสีย เขาก็ได้แต่ส่ายหัวเล็กน้อย ก่อนจะหันกลับมาสนใจกับสถานที่นัดที่เขาจะต้องไป แน่นอนว่าเขาลืมไปแล้ว มันอาจจะเป็นเพราะตอนนั้นเขาหิวมากก็เป็นไปได้ หิวจนอะไรที่เข้าหูมามันก็หลุดลอยหายไปในทันที เพื่อการนั้นเขาก็จำเป็นต้องโทรหาผู้จัดการกิ๊กอีกครั้ง แน่นอนว่าผู้จัดการกิ๊กก็บอกสถานที่เขาจะต้องเดินทางไปพร้อมกับส่งโลเคชั่นมาทางข้อความด้วยอีกทางเพื่อความชัวร์ในการเดินทาง แต่เหมือนกับว่าเธอจะลืมไปว่าโทรศัพท์ที่โอ๊ตนั้นใช้อยู่เป็นรุ่นเก่าที่มันไม่สามารถเปิดดูมันได้ โอ๊ตที่เห็นดังนั้นก็มึนงงเล็กน้อย เขาไม่เข้าใจว่าเธอจะส่งมาเพื่ออะไร แต่ก็เลือกที่จะช่างมันก่อนที่เขาจะเดินทางไปยังจุดนัดหมายในทันที.. เป็นเวลาไม่นานเท่าไรโอ๊ตก็เดินทางมาถึง และแม้ว่ามันจะช้ากว่ากำหนดไปนิดหน่อยก็ตาม แน่นอนว่าเขาจะต้องตกใจ เพราะว่านอกจากรปภ.ของคอนโดจะโบกรถให้เขาไปจอดยังหน้าคอนโดอย่างสุภาพแล้ว พนักงานอีกสองคนพร้อมกับผู้จัดการกิ๊กก็รอต้อนรับเขา และมีพรมแดงรออยู่ที่พื้นอีกด้วย ‘เออ.. มันจะเว่อร์เกินไปหรือเปล่าเนี่ย..’ โอ๊ตคิดในหัว ก่อนจะเกาแก้มอย่างเขินๆ “ยินดีต้อนรับท่านชายสู่ ‘River View Condo’ เจ้าค่ะ..” ผู้จัดการกิ๊กกล่าวพร้อมกับก้มหัวให้กับโอ๊ต แน่นอนว่าเหล่าพนักงานเองก็ก้มตามอย่างกับนัดหมายกันมาอย่างไรอย่างนั้น.. จากนั้นก็เป็นการแนะนำตัวคร่าวๆของพนักงานคอนโดที่มีส่วนเกี่ยวข้อง ผู้จัดการคอนโดที่มีชื่อว่า ‘ปลา’ เธอเป็นผู้หญิงวัย 29 ปี และนอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนกับผู้จัดการกิ๊กอีกด้วย ซึ่งโอ๊ตก็ได้แต่พยักหน้ารับรู้เท่านั้น ตอนนี้เขามีปัญหาที่เขาอยากจะถามกับพวกเขามากกว่า“เออ.. ผมขอถามอะไรสักหน่อยได้ไหมครับ” โอ๊ตกล่าวถาม แน่นอนว่าผู้จัดการปลาก็ต้องตื่นเต้น และคิดไปต่างๆนานาว่าคุณชายท่านนี้จะถามอะไรกับเธอ“เชิญท่านชายเอ่ยถามสิ่งที่ท่านสงสัยมาได้เลยเจ้าค่ะ..” ผู้จัดการปลากล่าวพร้อมกับลุ้นในใจ“คือว่า.. ห้องน้ำไปทางไหนเหรอครับ..”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 75

คล้ายกับเรื่องระบบกาชาอาชีพสุดแกร่ง กับ ทายาทมหาเศรษฐีสุดป่วน ที่คุณอ่าน

ระบบกาชาอาชีพสุดแกร่ง กับ ทายาทมหาเศรษฐีสุดป่วน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 75

คล้ายกับเรื่องระบบกาชาอาชีพสุดแกร่ง กับ ทายาทมหาเศรษฐีสุดป่วน ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้