เจาะเวลาหาขงเบ้ง 寻孔明

[ไอ้ตัน] ตันหลัน เมื่อมาถึงเมืองแห้ฝือก็ทำทีเข้าช่วยรบ แต่เมื่อพักรบเข้าค่ายทหารกับก่อการร้าย !!! อันตัวเรารบชนะได้เมืองเกียดเซกมา จะบำเหน็จราวัลก็หามีไม่ ! จึงมาเตือนน้องชาย หากท่านได้ชัยก็เสมอตัว ..หากพ่ายแพ้ศีรษะก็มิอาจรักษาไว้ได้ กล่าวจบก็ย้ายไปเมืองจุนสัว เพื่อปั่นหัวเอียวฮองต่อ.. ................................. ฝ่ายตันเต๋งเองเมื่อรับคำลิโป้เสร็จก็เข้าไปหาหันเซียมในค่ายทหาร ..ฝ่ายหันเซียมเห็นก็ตกใจจึงสอบถามทันทีท่านเป็นพวกของลิโป้ เหตุไฉนจึงมาหาเรา ? ตันเต๋งหัวเราะแล้วเริ่มเจรจา เราเป็นข้าพระเจ้าเหี้ยนเต้ ทำไมท่านจึงเรียกเราว่าเป็นพวกลิโป้ ตัวเรากับท่านก็เหมือนกัน ตัวท่านก็เป็นข้าทำราชการอยู่ในพระเจ้าเหี้ยนเต้ เมื่อครั้งพระเจ้าเหี้ยนเต้ทรงพระทุกข์ที่ด่านกวนต๋ง ท่านก็ได้ช่วยให้พ้นจากทุกข์ ท่านก็ยังมีความชอบอยู่ เหมือนนกมีรังแล้ว ..บัดนี้ท่านทิ้งรังเสียมาอยู่ด้วยอ้วนสุดซึ่งเป็นคนขบถ เราเห็นอ้วนสุดนั้นก็มิไว้ใจท่าน นานไปท่านจะได้ความเดือดร้อน ถ้าท่านคิดทำการเสียก่อน จึงจะพ้นเงื้อมมืออ้วนสุด หันเซียมถูกยุยงจากตันหลัน เมื่อได้ฟังตันเต๋งเจรจายิ่งเอาใจออกห่างอ้วนสุดตันเต๋งเห็นอาการของหันเซียมแล้วจึงเอาหนังสือของลิโป้นั้นส่งให้หันเซียมดู เมื่อหันเซียมอ่านจบก็คิดได้ ..จึงรับคำ! อย่าวิตกเลย เราจะไปคิดอ่านกับเอียวฮอง ท่านจงเอาเนื้อความไปบอกแก่ลิโป้เถิดว่าเรารับธุระแล้ว เมื่อลิโป้จะยกออกรบกับอ้วนสุดนั้น ถ้าเห็นเพลิงลุกขึ้นด้านใด ก็ให้ลิโป้เข้าตีด้านนั้น เราจะช่วยทำการให้สำเร็จ เงื่อนไขบรรลุแล้วลิโป้จึงจัดทหารหมื่นเศษยกออกตั้งค่ายอยู่นอกเมืองห่างไปร้อยเส้น(4 km.) เตียวหุนยกกำลังมาถึงค่ายลิโป้ ก็ตั้งค่ายประชิดเพื่อเตรียมรบ … และในระหว่างนั้นเองกองทัพอีก 6 สายก็มาประชุมกัน ณ สถานที่แห่งนี้ ซึ่งเป็นสมรภูมิชี้ชะตาของแผ่นดิน !!! แต่กลางดึกนั่นเองเกิดเพลิงไหม้ขึ้นที่ค่ายทหารของเตียวหุน !!!ลิโป้เห็นไฟสัญญาณก็ใช้กำลังน้อยเข้าปะทะกำลังมาก ตามไฟสัญญาณในทันที แต่นอกจากจะมีทหารชีจิ๋วกลับมีผู้ก่อการอยู่ก่อนแล้ว ..พวกมันสวมใส่เพียงผ้าคลุมสีดำสนิทในยามค่ำคืนย่อมไม่มีผู้ใดแยกออก ..แต่ยอดฝีมือเช่นเขาย่อมจำแนกได้อย่างชัดเจน -มหาอุปราชโจโฉคงส่งชายชุดดำผู้นั้น และกองกำลังเหล่านี้มาช่วยเหลือเราเป็นแน่แท้- ดำรงค์มักปรากฏตัวอยู่ข้างกายโจโฉ จนลิโป้คิดไปเองว่าเขาคือองครักษ์ของโจโฉอย่างแน่นอน !!! ลิโป้วางใจขึ้นไปอีก ..ควบเซกเธาร์เข้าเข่นฆ่าเข้าไปอย่างไม่เกรงขุนพลธาตุไฟ เจอไฟยิ่งมีกำลัง เมื่อพลังที่มีอยู่ล้นเหลือมันก็ต้องระบายออกไปบ้าง #สบัดไฟคลั่ง ฟุ๊บๆๆๆ ..บรึมมมม อ้ากกกก …ถอยๆ พวกเราถอย เพลิงที่ร้อนแรงเช่นนี้ ลิโป้ไม่จำเป็นต้องกินโสมเพื่อฟื้นพลังด้วยซ้ำ …เส้นทางที่ลิโป้ควบเซกเธาร์ผ่านพ้น ย่อมปรากฏซากศพมากมายเกินกว่าจะนับได้ !!! เตียวหุยเมื่อเห็นสถานการณ์ตกเป็นรองอย่างชัดเจน ..นอกจากทหารชีจิ๋วแล้ว ดูเหมือนจะมีทหารจากหลายๆกองที่กระทำการแทงข้างหลังในยามนี้ ..กองทัพเกือบ 3 แสน เป็นคนของเขาซักเท่าใด ? หนีตาย !!!เตียวหุยควบม้าฝ่าทหารหนีออกจากค่าย จนไปเจอกับทัพหนุนของ ‘กิเหลง’เมื่อยอดฝีมือเจอกันย่อมเกิดการปะทะที่สุดมันส์แน่นอน ฟ้าบบ!!…แคร้งๆๆๆเฟี้ยวว…ขวับๆๆ แต่ผ่านไปเพียง 5 เพลง ..หันเซียม-เอียวฮอง ก็ยกทัพตีกระหนาบเข้าไปอีก !!! ..กิเหลงเห็นดังนัั้นก็ควบม้าหนีไปถึงเชิงเขาซึ่งกองทัพ 3 หมื่นของอ้วนสุดตั้งอยู่ เป็นกองทัพกษัตริย์ ปักธงหงส์-มังกร อ้วนสุดใส่เสื้อพื้นทองถือกระบี่สองมือ ยืนขี่ม้ากั้นฉัตรทองอยู่ในค่าย ..อ้วนสุดเอากระบี่ชี้ออกมาแล้วร้องหยาม ตัวมึงเป็นคนชาติต่ำ ..มาบังอาจคิดขบถจะสู้กันกับกู ผู้เป็นเจ้าดังนี้..เห็นมิควร ป้าด!!!ลิโป้ได้ยินก็ขัดใจนัก จึงขับม้ารำทวนเข้าไปจะรบกับอ้วนสุด มันคนละชั้นกัน !!!ฝ่ายอ้วนไม่ลดตัวลงไป จึงสั่งให้โลหองออกสู้กับลิโป้ เฟี้ยวว ..ฟ้าบ!!!แค่ 3 เพลง ลิโป้ก็เอาทวนแทงถูกโลหอง โชคดีไม่โดนจุดสำคัญโลหองจึงควบม้าหนีเข้าค่าย ลิโป้เห็นได้ที ก็ยกกำลังไล่ฆ่าฟันตามเข้าไปในค่าย อ้วนสุดเห็นดังนั้นก็แตกหนีออกจากค่ายไป ควบม้ามาได้ระยะหนึ่งกำลังจะพักกลับเห็นกองทัพตามมาตีอีก !!..เป็นกองทัพท่านกวนอูซึ่งเล่าปี่ใช้ให้ยกมาช่วย อ้ายขบถมึงตั้งตัวเป็นเจ้า บัดนี้มึงจะหนีไปไหนอีก ? ทั้งทัพกวนอู ทัพลิโป้ อ้วนสุดเห็นจะสู้ไม่ได้ก็ควบม้ากลับไปเมืองลำหยง… เสียทั้งคนทั้งสิ่งของและเสบียงอาหารจำนวนมาก!!!พระเจ้าต๋องซือ(อ้วนสุด) ก็คิดแค้นอยู่มิได้ขาด จึงใช้ให้ทหารถือหนังสือไปหาซุนเซ็ก ณ เมืองกังตั๋งเพื่อขอทหารยกมาช่วยแก้แค้นลิโป้ ..ซุนเซ็กได้ยินดังนั้นก็โมโหจึงตอบไปแก่ทหารอ้วนสุด ซึ่งนายมึงให้มาขอกองทัพนั้นกูมิได้ให้ กูจะยกทหารไปตีเมืองลำหยงแก้แค้นของกูอีกต่างหาก !!! และเมื่อเมื่อพระเจ้าต๋องซือ(อ้วนสุด) ได้รับคำตอบก็ทรงกริ้วหนักๆอ้ายเด็กน้ำนมยังมิทันพ้นปาก มันจองหองเจรจาว่าจะรบกับกู กูจะไปตีเมืองกังตั๋งจับตัวอ้ายซุนเซ็กให้จงได้ !! ว่าแล้วอ้วนสุดก็สั่งให้เตรียมทหาร …ทั้งที่เพิ่งจะแพ้สงครามมาเมื่อตะกี้นี้เอง !! กุนซือเอียวไต้เจียงจึงทักท้วงในทันทีเรายกไปตีเมืองชีจิ๋วพึ่งกลับมาถึง ทหารทั้งปวงยังอิดโรยอยู่ แลท่านจะยกไปตีเมืองกังตั๋งนั้น ..ซุนเซ็กก็มีฝีมือ ทหารก็เข้มแขง เห็นจะเสียทีแก่เขา อ้วนสุดมาคิดได้ จึงงดทัพไว้ก่อน …เฮ้อ ฝ่าย [ไอ้ตัน] หรือตันหลันเอง ก็ยกทัพกลับลำหยงแบบเนียนๆเช่นเดียวกัน ..ซึ่ง [ไอ้ตัน] นั้นไม่เท่าไหร่ ..แต่นักรบเกียดเซก 3,000 นาย ย่อมสร้างความลำบากแก่พระเจ้าต๋องซือ(อ้วนสุด) มากๆแล้ว..

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 135 หนอนน้อยสามพัน

คล้ายกับเรื่องเจาะเวลาหาขงเบ้ง 寻孔明 ที่คุณอ่าน

เจาะเวลาหาขงเบ้ง 寻孔明

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 135 หนอนน้อยสามพัน

คล้ายกับเรื่องเจาะเวลาหาขงเบ้ง 寻孔明 ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้