อสูรสยบสวรรค์

นนท์เดินเร่งไปที่โรงประมูลแสงทอง ที่โรงประมูล

" คุณชายท่านต้องการซื้หรือขายขอรับ " ผู้ดูแลเอ่ยถามเทื่อเห็นนท์เดินเข้ามาในโรงประมูล

" ข้าต้องการนำโอสถเข้าประมูล " นนท์บอกความต้องการของตน

" คุณชายรอสักครู่ " นนท์พยักหน้า ระหว่างที่รอนนท์ได้ตรวจดูภายในของโรงประมูล

" โอสถมากจริงๆ สมุนไพรก็ด้วย " นนท์กำลังครุ่นคิด

" พี่นนท์ " เสียงหวานเอ่ยทัก นนท์หันไปมอง

" น้องหลิง " นนท์ยิ้มให้กันเอี้ยอวี้หลิง

" พี่นนท์ ท่านปลอดภัยดีรึ หรือท่านบาดเจ็บที่ตรงไหน ไปที่ตระกูลของข้า ข้าจะให้หมอโอสถที่ตระกูลรักษาท่าน " เอี้ยอวี้หลิงกล่าวด้วยเสียงที่สั่นเทา

" น้องหลิง ข้าได้รับบาดเจ็บแต่ก็รักษาหายแล้ว เจ้ามิต้องกังวล " นนท์ยิ้มให้

" อืม ก็ดีท่านได้รับบาดเจ็บเพราะต้องปกป้องข้ากับพี่ใหญ่ ข้า " 

" น้องหลิง อย่าได้กล่าวเช่นนั้น ที่ข้าช่วยเจ้าเพราะพี่ใหญ่ของเจ้าเป็นสหายของข้า แต่สำหรับเจ้าเพื่อปกป้องเจ้าแม้ข้าต้องตายข้าก็ตายตาหลับ " นนท์หยอดคำหวานใส่เอี้ยอวี้หลิง เอี้ยอวี้หลิงได้ยินใบหน้าพลันแดงระเรื่อลามไปถึงใบหู

" อา งดงามจริง" " นนท์พึมพำ

" พี่นนท์ท่านช่าง " เอี้ยอวี้หลิงก้มหน้าหลบสายตาของนนท์

" คุณชาย ข้าผู้ประเมินจาง มิทราบว่าท่านต้องการนำสิ่งใดเข้าประมูล " เสียงชราสอดเข้ามาขัดจังหวะ นนท์หันไปมอง

" ท่านลุงจาง " นนท์ยกยิ้มอย่างดีใจ

" ฮ่าๆๆ หลานนนท์ เจ้ามาที่นี่แล้วรึ แล้ววันนี้เจ้านำโอสถใดมาประมูล " นนท์ยื่นขวดหยกให้ลุงจาง ลุงจางเปิดขวดหยกถึงกับมือสั่น

" นี่มันโอสถปรานปฐพี โอสถระดับแปด ความบริสุทธิ์แปดส่วน " กลิ่มหอมของสมุนไพรโชยออกจากเม็ดโอสถ ผู้คนที่ได้กลิ่นพลัน เลือดลมเดือดพล่าน ลมปรานปั่นป่วนคล้ายทะลวงขั้นพลัง 

" ของดี หลานนนท์ข้าว่าเข้าไปคุยในห้องดีกว่า " ลุงจางเอ่ย นนท์พยักหน้ายื่นมือออกไปดันหลังของเอี้ยอวี้หลิงแล้วเดินตามลุงจางไปที่ห้อง หลังจากพูดคุยธุระเสร็จนนท์ขอตัวจากมา

" น้องหลิงเจ้าคือหนึ่งในหกสาวงามแห่งแคว้นเหลยรึ " นนท์ถามเอี้ยอวี้หลิง ในขณะที่เดินไปที่บ้านตระกูลเอี้ย 

" ฮ่าๆๆ สาระเลวน้อย วันนี้เจ้าไม่รอดแน่ " เสียงชราดังขึ้น 

" เจ้าอีกแล้วรึ คราวก่อนมิเข็ดรึ " ว่าแล้วนนท์สะบัดมือ คลื่นพลังพุ่งไปที่ชายชรา

" ตูม " ร่างชายชราปลิวออก

" พวกเจ้ายังอยู่อีกรึ ไม่รีบไปดูหัวหน้าเจ้ารึ " นนท์เดินจากมาโดยไม่สนใจพวกลิ่วล้อทั้งหลาย

" นี่คือบ้านของเจ้ารึ " เอี้ยอวี้หลิงพานนท์มาที่บ้านตระกูลเอี้ย นนท์มองสำรวจ 

" ใหญ่โตจริงๆ " นนท์พึมพำ เอี้ยอวั้หลิงพานนท์ไปที่ห้องประชุมของตระกูล 

"คารวะท่านพ่อและอาวุโสทุกท่าน เอี้ยอวี้หลิงย่อตัวคารวะ

" คารวะท่านผู้นำตระกูลและผู้อาวุโสทุกท่าน ข้าน้อยนามว่าโจวนนท์ เป็นสหายของ พี่ชิงและน้องหลิง ขอรับ ท่านผู้นำตระกูลข้าอยากเข้าพบท่านบรรพบุรุษขอรับ " นนท์เริ่มตามแผน

" เจ้าจะเข้าพบบรรพบุรุษของข้าด้วยเรื่องอันใด " ผูนำตระกูลเอี้ย เอี้ยตี้หลิว เอ่ยถามนนท์ นนท์เปิดขวดหยกโอสถปรานปฐพีลอยออกมาสามเม็ด ผู้คนที่อยู่ในห้องถึงกับตัวสั่น ลมปรานปั่นป่วน 

" นี่คือโอสถปรานปฐพีขอรับ ข้าได้ยินมาจากพี่ชิงว่าท่านบรรพบุรุษติดอยู่ที่ขั้นปฐพีมานานมาก จึงมาที่นี่เพื่อช่วยเหลือ " นนท์กล่าวยังไม่จบ

" พี่นนท์ " เสียงของเอี้ยชิงดังขึ้นพร้อมทะยานร่างเข้ามาที่นนท์

" พี่นนท์ ท่านปลอดภัย " เอี้ยชิงดีใจที่เห็นนนท์ยังมีชีวิต 

" มันเกิดเรื่องอันใดขึ้นรึ " นนท์และเอี้ยชิงจึงเล่าเรื่องราวตั้งแต่เมืองจางให้ทุกคนฟัง

" เป็นเช่นนี้ ข้าจะพาเจ้าไปพบท่านบรรพบุรุษ " ว่าแล้วเอี้ยตี้หลิวลุกเดินพานนท์ไปที่ห้องของบรรพบุรุษของตระกูล

" คารวะท่านบรรพบุรุษตระกูลเอี้ยขรับ " นนท์ค้อมหัวคารวะ 

" เจ้ามีธุระอันใด " บรรพบุรุษตระกูลเอี้ยกล่าวดวยน้ำเสียงขุ่นเคือง นนท์และเอี้ยชิงจึงเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ฟัง เมื่อได้ฟังบรรพบุรุษตระกูลเอี้ยถึงกับถอนหายใจยาว

" ท่านบรรพบุรุษเราควรจะทำเช่นไรขอรับ " เอี้ยตี้หลิวเอ่ยถามหลังจากเห็นท่าทีของบรรพบุรุษตน

" ให้ย้ายเด็กและผู้หญิงไปอยู่ที่อื่น ส่วนผู้ชายทั้งหมดให้เร่งฝึกตนให้เร็วที่สุดแจกจ่ายทรัพยากรที่มีให้กับทุกคน วิกฤตครั้งนี้เราจะต้องผ่านไปให้ได้  " นนท์พยักหน้า

" ท่านบรรพบุรุษ ข้ามีทางแก้ขอรับ " นนท์ยื่นขวดหยกให้กับบรรพบุรุษตระกูลเอี้ย 

" โอสถทะลวงนภา " บรรพบุรุษตระกูลเอี้ยถึงกับตาค้าง นนท์ได้พูดคุยถึงแผนการรับมือกับทุกคน แล้วออกจากห้องของบรรพบุรุษตระกูลเอี้ย

" พี่นนท์ท่านมีที่พักหรือยัง " เอี้ยชิงเอ่ยถาม 

" พี่ชิง ข้ายังมิมีที่พัก หากท่านมิรังเกียขข้าขอพักอยู่ที่นี่ได้รึไม่ " นนท์ถามเอี้ยชิงแต่ใบหน้าอันหล่อเหลากลับมองที่เอี้ยอวี้หลิง เอี้ยอวี้หลิงได้แต่ก้มหน้าด้วยความเขินอาย 

" อึ่ม พี่นนท์นั่นน้องสาวข้า ท่านมีภรรยาถึงห้าคนแล้ว และสามภรรยาของท่านเป็นถึงสามในหกสาวงามแห่งแคว้นเหลย ท่านคิดจะเก็บหกสาวงามไว้ข้างกายทั้งหมดรึ " เอี้ยชิงปกป้องน้องสาวในฐานะพี่ชาย

" พี่ชิง เรื่องนี้มิได้อยู่ที่ข้า แต่หากอยู่ที่ฝ่ายหญิงมากกว่า " นนท์หันมองเอี้ยอวี้หลิงแล้วยิ้มให้ เอี้ยอวี้หลิงพลันหน้าแดงก้มหน้าหลบรอยยิ้มของนนท์  

" ก็จริง แล้วอาซ้อทั้งห้าอยู่ที่ใด " เอี้ยชิงถาม

" พวกนางอยู่ในที่ปลอดภัยท่านมิต้องกังวล " เอี้ยชิงพยักหน้า

" หลิงเอ๋อร์เจ้าจะไปไหน " เอี้ยชิงเอ่ยถามเมื่อน้องสาวตนลุกขึ้น

" ท่านพี่ หลิงเอ๋อร์จะไปจัดเตรียมห้องให้พี่นนท์ " เอี้ยชิงและนนท์ถึงกับแข็งค้าง พลันได้สติจึงส่ายหน้า ส่วนนนท์นั้นยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

" เฮ้อ สงสัยข้าคงต้องเสียน้องสาวให้กับท่านแล้ว " เอี้ยชิงกล่าว

" พี่ชิง นั่นก็มิแน่นางอาจกระทำในฐานะเจ้าบ้านย่อมได้ " นนท์ปลอบใจเอี้ยชิง 

" ข้าว่าท่านเร่งฝึกตนเถิด " นนท์ยื่นแหวนมิติให้เอี้ยชิง  

" พี่นนท์นี่มันมากไปข้ารับมิได้ " เอี้ยชิงปฏิเสธ 

" พี่ชิง นี่คือน้ำใจจากข้าในฐานะของสหาย สำหรับข้าแล้วมิได้มากมายอันใด ท่านอย่าลืมว่าข้าคือผู้ใด " นนท์กล่าว

" หากเป็นเช่นนั้นข้าก็มิเกรงใจ " เอี้ยชิงรับแหวนมิติจากนนท์

" น้องหลิง นี่ของเจ้า " นนท์จับมือเอี้ยอวี้หลิงขึ้นมาแล้วหยิบแหวนมิติใส่มือของเอี้ยอวี้หลิง เอี้ยอวี้หลิงได้แต่ก้มหน้าด้วยความอาย

" เฮ้อ พี่ชิงข้าหวังว่าท่านจะมิทำให้น้องสาวของข้าต้องเสียใจ " เอี้ยชิงเอ่ยขึ้น 

" พี่ชิง ท่านอย่าได้กังวล ภรรยาทังห้าของข้านั้นทุกคนอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข พวกนางรู้ว่าตัวข้านั้นมิอาจถูกครอบครองด้วยสตรีหนึ่งเดียว " นนท์กล่าวอย่างภาคภูมิ 

" นายน้อยขอรับ นายท่านเรียกหาขอรับ " บ่าวรับใช้เข้ามาตาม เอี้ยชิงพยักหน้า แล้วเดินไปหาบิดาตน

" ท่านพ่อเรียกหาข้ารึ " เอี้ยชิงเอ่ยถาม

" ลูกชิงอีกหนึ่งเดือน จะมีการประลองใหญ่ของแคว้น เจ้าจะเข้าร่วมรึไม่ " เอี้ยชิงเอ่ยถามบุตรชายตน 

" ท่านพ่อข้าและหลิงเอ๋อร์เข้าร่วมขอรับ " เอี้ยชิงบอกแก่บิดา

" ท่านลุง การประลองอันใด " นนท์ใคร่รู้

" การประลองเพื่อหาสิบคนจากแคว้นเหลยและแคว้นอื่นๆ รวมเป็นหนึ่งร้อยคน เพื่อเข้าสำรวจหุบเขาลึกลับการประลองนี้จัดขึ้นทุกสิบปี แต่จำกัดขั้นฝึกตนไม่เกินกายนิรันดร์ขั้นต้นสามารถเข้าร่วมได้ " เอี้ยตี้หลิวกล่าว

" หากเป็นเช่นนี้ข้าเองก็มิมีสิทธิ์เข้าร่วมประลอง " นนท์เอ่ยเสียงเครียด

" หลานนนท์ หากเจ้าอยากเข้าร่วมสำรวจข้าจะให้เจ้าเข้าสำรวจได้ในนามของตระกูลเอี้ย " เอี้ยตี้ชิงเสนอ

" ท่านลุง ข้ายังมีทางเข้าร่วมได้อีกสองทาง หนึ่งทางหอโอสถ สองทางโรงประมูลแสงทอง เพียงข้าเอ่ยปาก " นนท์กล่าว

" รายงาน " บ่าวรับใช้เข้ามารายงาน

" คารวะนายท่าน เกิดหมอกดำปกคลุมทั่วตระกูลฮัวขอรับ " นนท์ได้ยินจึงเร่งทะยานออกไปดู นนท์เหาะขึ้นด้านบนใช้เนตรมังกรตรวจสอบ 

" ผู้อาวุโสมารร้ายตนนั้นอยู่ที่ตระกูลฮัว " นนท์เอ่ยเสียงเครียด

" เจ้าหนุ่มข้าสัมผัสได้ถึงพลังของมารตนนั้น อยู่ที่ระดับขั้นนภา " ความเครียดบังเกิดขึ้นทันที นนท์เร่งไปที่ห้องของบรรพบุรุษตระกูลเอี้ย

เมื่อมาถึงนนท์จึงเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฟัง แล้วจึงกางค่ายกลเร่งเวลาหนึงพันเท่า ถ่ายทอดฝ่ามือสยบมารและเพลงกระบี่พิชิตมาร โอสถต่างๆและมอบกระบี่ใบหลิวซึ่งเป็นอาวุธระดับนภาให้ 

" หลานนท์เจ้ามอบทัรพยากรให้กับข้ามากมายเยี่ยงนี้ เจ้าคิดการใด " บรรพบุรุษตระกูลเอี้ยเอ่ย

" ท่านบรรพบุรุษ ท่านคือความหวังเดียวของข้า หากท่านทะลวงพลังขั้นนภาได้เร็วและสำเร็จวิชาฝ่ามือสยบมารและเพลงกระบี่ปราบมาร เมื่อมารตนนั้นออกล่า ท่านก็จะต่อกรกับมารตนนั้นได้ ข้ามิหวังพึ่งตระกูลใดหรือสำนักใด เป็นตระกูลเอี้ยเท่านั้นที่ข้าต้องการ " นนท์กล่าวอย่างฮึกเหิม 

" ขอบใจเจ้าข้าจะเร่งทะลวงพลัง " ว่าแล้วจึงเข้าไปที่ค่ายกลเร่งเวลาเพื่อทะลวงขั้นพลัง

นนท์ออกมาที่ห้องประชุมของตระกูล บอกเล่าเรื่องราวให้กับทุกคนได้รับรู้ พร้อมทั้งให้โอสถทะลวงปฐพีแก่เหล่าผู้อาวุโส 

" รายงาน " บ่าวรับใช้ร่างเต็มไปด้วยเลือดเร่งรีบเข้ารายงาน

" นายท่าน ตระกูลฮัวออกเช่นฆ่าผู้คนแล้ว " นนท์ยื่นโอสถเหลวทิพย์ปฐพีให้

" เจ้าเร่งรักษาตัวเถิด " นนท์ถอนหายใจยืดยาว

" เวลานี้ตระกูลฮัวได้ประกาศให้ทุกตระกูลและทุกสำนัก ส่งมอบบรรนาการ หากขัดขืนล้างบางให้สิ้น " บ่าวรับใช้เสียงสั่น

นนท์ทะยานร่างขึ้นเบื้องบนพร้อมกางค่ายกลสังหารต่ำกว่าขั้นปฐพีสังหารสิ้น 

" ผู้อาวุโสทุกท่าน นี่คือเคล็ดวิชาฝ่ามือสยบมารและเพลงกระบี่ปราบมาร " นนท์ยื่นทั้งสองวิชาให้กับเหล่าผู้อาวุโส

" และนี่เป็นทรัพยากรสำหรับแจกจ่ายให้ทุกคนในตระกูลฝึกฝน " นนท์แจกจ่ายทรัพยากรอย่างมากเพื่อเร่งการฝึกฝนของทุกคน

" ศึกใหญ่กำลังจะเกิด หากเราไม่พร้อมเราก็ตาย ทุกท่านเร่งฝึกตนเถิด พี่ชิง น้องหลิงมากับข้า " นนท์พาเอี้ยชิงและเอี้ยอวี้หลิง มาที่ห้องแล้วพาเข้าไปในเจดีย์แปดเหลี่ยม