เราตั้งเงื่อนไขว่าจะไม่ก้าวก่ายเื่ส่วนตัวของกันและกัน วางตัวเหมือนเพื่อน เป็เหมือนครอบครัว พึ่งพอกันอย่างพี่น้อง หรืออะไรก็ตามโดยปราศจากความสัมพันธ์ทางกายแบบหนุ่มสาวทั่วไป ไนล์รับปากว่าจะไม่ล่อลวงฉันขึ้นเตียง ในขณะที่ฉันต้องมีสติสัมปชัญญะเสมอเมื่อเขาหรือตัวเองเริ่มเผลอก้าวข้ามเส้นที่ขีดคั่นระหว่างกลางเอาไว้
“ถ้าเธอจะผิดสัญญาของเราบ้างก็ไม่เป็ไร”
“ไม่ดีกว่าค่ะขอบคุณ”
ยกเว้นก็แต่ เมื่อยามที่เขาอยากพูดคุยหรือทักทาย ‘ลูกของเรา’
“เวลาที่คุณอยากคุยกับลูก ฉันอนุญาตนะคะ แต่ห้ามลามปามเลื่อนต่ำ หรือสูงกว่านั้น”
“ฉันจับหรอกเพราะจับไปก็ไม่เจออะไรอยู่ดี”
ฉันหรี่ตาเล็กทันทีเมื่อฟังเขาสบประมาทหน้าอกไข่ดาวอย่างไม่ไว้หน้ากันเลยสักนิด ทั้งที่ในตอนนี้มันออกจะอวบอิ่มขยายขึ้นมากว่าแต่ก่อนตั้ง 1 ไซซ์
“แต่ตอนที่เราด้วยกันสองต่อสองคุณแทบไม่ละมือออกจากมันเลยนะ อย่าลืมสิ”
ก็ได้! เขายอมแพ้ อันที่จริงเขาก็แกล้งพูดหยอกเย้าไปอย่างนั้น ถึงหน้าอกหน้าใจเธอจะไม่ได้ใหญ่โตจนทำเอาตาค้างแต่เขาก็ยอมรับว่ามันสวยดึงดูดสายตามากจนไม่อาจปฏิเสธที่จะได้ลองััด้วยมือหรือชิมลิ้มรสด้วยริมฝีปาก
…
ฉันตื่นแต่ไก่โห่เพื่อแต่งหน้า ทำผม เตรียมพร้อมไปเจอพี่เคตามเวลานัด
เขากำลังง่วนกับการทำเครื่องดื่มสุขภาพให้ตัวเองกับฉันในครัว เขาเหลือบมอง สะดุดตาลุคเสื้อผ้าหน้าผมที่ดูสดใสกว่าทุกวัน
“ไปทำงานจริงๆ เหรอ” เขาเลิกคิ้วแกล้งหยอกเย้า
“ค่ะใช่” ฉันตอบพลางยกแก้วน้ำผักปั่นขึ้นดื่ม
“แค่กๆ” ฉันเบ้หน้า ส่งแก้วคืน “คุณใส่ผักชีเหรอ”
“มันมีประโยชน์เยอะมากเลยนะ ดื่มไปเถอะ” เขายกแก้วขึ้นจรดปากดื่มให้ดูทำราวกับว่ามันทานง่ายออกจะตายไปแค่นี้ทำเป็บ่นอะไรทำนองนั้น แต่คอฉันฝืนกลืนมันไม่ลงจริงๆ ไม่ใช่ว่าอยากปฏิเสธความหวังดีแต่เป็เพราะพักหลังมานี้ทานยากขึ้นกว่าเดิมมาก พร้อมจะอาเจียนได้ตลอดเวลาหากมีสิ่งกระตุ้น
“วันนี้ฉันอาจกลับค่ำนะคะ”
“ถ้ามีอะไรไม่ชอบมาพากลก็โทรตามฉันได้นะ”
“ฉันรู้จักพี่เคดีพอค่ะ เขาไว้ใจได้”
“แต่เธอไม่รู้จักผู้ชายดีพอน่ะสิ”
“อย่าคิดว่าผู้ชายทุกคนในโลกต้องแย่แบบคุณสิคะ”
“เธอมองฉันเป็คนยังไงเนี่ย”
“ยังไม่รู้ตัวอีก”
เขาทำปากยื่นแต่ไม่ได้ยี่หระเลยสักนิด เมื่อเปิดประเด็นเื่เพศตรงข้ามทีไรเราก็อดแดกดันกระทบกระเทียบกันไม่ได้เสียทุกที
…
พี่เคจอดรถเทียบฟุตบาทที่เดิมที่เคยมาส่งเมื่อวันก่อน เรามีเื่คุยกันไปตลอดทางตามประสาคนทำงานค่อนข้างใกล้ชิดกันมานาน ทั้งเื่ทั่วไปและเื่งาน นับเป็วันที่ฉันรู้สึกปลอดโปร่งสบายใจแทบทั้งวัน เราทานข้าวแวะเข้าร้านเพื่อทานขนมหวาน เดินดูข้าวของเรื่อยเปื่อย ไปดูนิทรรศการจัดแสดงของนักศึกษา พลางเป็แบบให้พี่เคถ่ายภาพด้วยกล้องฟิล์มตัวใหม่ที่เขาเพิ่งถอดออกมาหมาดๆ
“หัวเราะอะไรคะ รูปหลินตลกเหรอ” ฉันเริ่มประหม่า
“เปล่า ดูดีมากเลยต่างหาก” พี่เคตอบด้วยเสียงกลั้วหัวเราะ
“ถ้ารูปที่ถ่ายหลินออกมาดูแล แล้วพี่เคเอาไปแปะโชว์ที่บอร์ดแชร์ภาพจิปาถะของบริษัทหลินจะฟ้อง พรบ. คอมพิวเตอร์จริงๆ นะคะ”
“หลินไม่มีโอกาสได้ฟ้องพี่แน่ๆ เพราะทุกรูปหลินดูดีมาก” สายตากับน้ำเสียงของเขาไปในทิศทางเดียวกัน ‘ชื่นชมอย่างจริงใจ’
กี่ครั้งแล้วนะในรอบ 1 วันที่การกระทำและคำพูดเขาทำหัวใจฉันพองโตอย่างง่ายดาย ง่ายดายเกินไปจนกลัวใจจะเจ็บซ้ำอีกหน
ตึ้ง
ฉันหลุดจากภวังค์เมื่อเสียงแจ้งเตือนข้อความบนแอปพลิเคชันไลน์ดังขึ้นขัดจังหวะ
‘ให้ฉันทำข้าวเย็นเผื่อไหม’
‘ฉันจะทานก่อนกลับค่ะ ขอบคุณนะ’ ฉันพิมพ์ตอบกลับไปพร้อมกับส่งสติ๊กเกอร์หมีโค้งต่ำขอบคุณ
‘อย่ากลับดึกนักล่ะ’
‘ค่า คุณผู้ปกครอง’ ฉันประชด ไนล์จึงส่งสติ๊กเกอร์หมีชู้นิ้วโป้งกลับมา ฉันยิ้มนิดแล้วสอดมือถือใส่กระเป๋าเช่นเดิม
รอยยิ้มขณะพิมพ์ข้อความยุกยิกตอบคู่สนทนาอยู่ในการสังเกตของพี่เคโดยที่ฉันไม่รู้
“ขอบใจหลินนะ อุตส่าห์ออกมาเที่ยวเล่นเป็เพื่อนพี่”
ฉันมองหน้าเขาพลางพยักหน้ารับ
“หลินยินดีค่ะ คราวหน้าถ้าพี่เคอยากหาเพื่อนมาเดินเล่นเรียกหลินได้นะคะ” ใบหน้าของเขาเจื่อนลงเล็กน้อย
“โทษทีนะ พี่สบายใจมากเวลาอยู่กับหลินก็จริง แต่เราคงจะออกมาเที่ยวกันตามลำพังแบบนี้อีกไม่ได้ถ้าไม่ใช่เื่งาน”
“คะ” ฉันกลอกตา ไม่เข้าใจท่าทีที่แปลกไปของคนตัวสูงกว่า
“พี่กำลังตัดสินใจเื่ดา”
…ดา อดีตคนรักของเขา ผู้หญิงคนเดียวที่เขาเปิดตัวในฐานะคนรักในระยะเวลา 2 ปีเต็ม นับั้แ่ฉันรู้จักกับเขา
“ก่อนหน้านี้เราแยกกันไปเพราะมีเื่ไม่เข้าใจกันหลายอย่าง แต่เราเพิ่งกลับมาคุยกันเมื่อวาน” พี่เคหยุดพูดแค่นั้นแล้วเหลือบตามองฉันนิดแสดงความลำบากใจชัดเจนระคนรู้สึกผิด
“พูดมาเถอะค่ะ หลินโอเค” ฉันพยายามปั้นหน้าให้เหมือนไม่รู้สึกอะไรอย่างเต็มที่ แม้หัวใจจะสั่นไหวรักษายากต่อการซ่อนความผิดหวังปนสับสนก็ตาม
เขาแสดงสีหน้ายุ่งยากใจ ฉันจึงสรุปให้
“พี่เคอยากกลับไปคบเธอได้ใช่ไหมคะ”
“...”
“ง้อเธอให้สำเร็จนะคะ หลินเอาใช่ช่วย” ฉันทำท่าสู้ๆ เมื่อเห็นว่าเขาไม่ได้พูดอะไรออกมาเลยหลังจากนั้น แม้จุกในอกแต่แสร้งทำเป็ร่าเริงเอาใจช่วยอย่างเต็มที่ “กลับกันดีกว่าค่ะ ค่ำแล้วเดี๋ยวรถติด” ฉันหมุนตัวเพื่อจะเดินไปยังรถ ไม่อยากให้พี่เคเห็นว่าใบหน้าเศร้าสร้อยลงเพียงไร
...
.
พี่เคจะไม่รู้สึกได้ตอนที่สายไปกว่านี้ใช่หรือเปล่านะ
3K
