กบของผมกลัวว่าผมจะตายจึงเดินทางทะลุมิติ

จ้าวหลิงหลิงรีบไปที่ห้องอาหารของตัวเอง แต่เมื่อมาถึงจึงพบว่าเนี่ยฝานได้กลับไปแล้ว ออร่าความโกรธของหล่อนทะยานขึ้นอย่างช้าๆ หลายคนเริ่มเป็นกังวล คนสนิทซึ่งเป็นหญิงสาวผิวขาวซีดได้รีบเข้ามาแก้ไขสถานการณ์

หล่อนมีชื่อว่าเสี่ยวลู่ เป็นเด็กกำพร้าที่ถูกจ้าวหลิงหลิงรับเลี้ยงตั้งแต่เด็ก

“คุณจ้าวคะ ชายหนุ่มคนนั้นมาจากสกุลเนี่ย นี่คือกล้องวงจรปิดที่บันทึกภาพของเขาไว้ รบกวนคุณจ้าวโปรดตรวจสอบ”

“อ้อ...จากสกุลเนี่ยเหรอ ไม่ใช่ว่าพวกเขามีลูกแค่สองคนไม่ใช่เหรอ”

จ้าวหลิงหลิงหลังจากตั้งหลักปักฐานบนโลกนี้ก็ไม่ขาดแคลนข้อมูล นอกจากร้านอาหารแห่งนี้แล้ว หล่อนยังได้ก่อตั้งสำนักงานข่าวกรองต่างๆ ฉากหน้าเหมือนว่าจะเป็นข่าวสารดารา แต่ลับหลังกลับค้นหาชายผู้หนึ่ง

หรือก็คืออาจารย์ของเธอนั่นเอง!

เสี่ยวลู่ส่ายหน้าตอบ “ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ เรื่องนี้ต้องมีการสืบสวนภายหลัง”

“โอเค ปล่อยให้หน้าที่นี้เป็นของเธอ จำไว้ว่าข้อมูลเร็วเท่าไหร่ยิ่งดี!”

“ค่ะคุณจ้าว”

จ้าวหลิงหลิงมองกล้องที่จับใบหน้าของเนี่ยฝานได้ กล่าวด้วยความสัตย์เขาไม่เหมือนอาจารย์ของเธอเลยสักนิด เหมือนกับคนแปลกหน้ามากกว่า แต่บทกวีนั้นที่กล่าวในห้องอาหารไม่ใช่ของปลอม ดังนั้นเธอจึงไม่กล้ายืนยันความถูกต้องของเขา

“ท่านอาจารย์...นั่นใช่ท่านอาจารย์หรือเปล่า” จ้าวหลิงหลิงพึมพำกับตัวเอง เรื่องหน้าตามันไม่สำคัญกับหล่อน ขอเป็นเขาเท่านั้นก็พอ ดังนั้นเธอจึงตั้งหน้าตั้งตารอข้อมูลเกี่ยวกับสกุลเนี่ย

.......

เนี่ยฝานกลับมาถึงบ้าน ไม่คิดเลยว่าจะได้พบกับชิงฟ่านที่นี่ หล่อนมาแค่คนเดียว เหมือนว่าหลินตงจะเข้าโรงพยาบาลอยู่ พิษของคิมัวออกมาจากร่างกายไม่ได้ถูกสกัดในห้องเคมี ดังนั้นคุณภาพของพิษจึงสูง ต้องใช้เวลาพอสมควรในการรักษา

เขาสั่งให้เหวินจิงจัดห้องรับรองแขก ส่วนอัลบาและยูบินแยกตัวออกไปอีกห้องหนึ่ง

ชิงฟ่านค่อนข้างสนใจผู้หญิงเหล่านั้น ในขณะเดียวกันชายตรงหน้าสำหรับเธอก็ยิ่งลึกลับขึ้นเรื่อยๆ

“นี่พี่สาววันนี้มาหาผม มีอะไรหรือเปล่า” หลังจากอีกฝ่ายนั่งลงเนี่ยฝานจึงถามด้วยรอยยิ้ม

“หรือว่าจะชวนผมไปประมูลหยก...?”

“ไม่ใช่เรื่องประมูลหยกหรอกค่ะ แต่จะว่าไปแล้วตั้งแต่วันนั้นหุ้นของบ้านประมูลก็ดิ่งลงมาก สาเหตุหลักๆ เพราะการจู่โจมของกองโจรร้อยอสูร พวกเขาทำให้คนรวยพวกนั้นรู้สึกไม่ปลอดภัย ในฐานะผู้จัดงานฉันมีหน้าที่รับผิดชอบหลักๆ ดังนั้น...”

แม้ว่าหล่อนจะไม่ได้พูดต่อ แต่เขากลับเข้าใจสิ่งนั้นได้ไม่ยาก

“มันเป็นแบบนี้ แล้วพี่สาวชิงอยากให้ผมช่วยอะไร หรือต้องการกำลังของผม”

หากเป็นต้นฉบับชิงฟ่านคงสืบสวนเรื่องราวเหล่านี้เพียงลำพัง แต่สุดท้ายยังพลาดท่าให้กับกองโจรร้อยอสูรซึ่งมีจำนวนคนมากกว่า

ไม่ใช่ว่าชิงฟ่านไม่แข็งแกร่ง ตราบใดที่เธอไม่หมดเวลาใช้พลัง 5 นาทีก็เรียกได้ว่าแทบไร้พ่าย แต่นั่นต้องเข้าไปเอาสมบัติในสุสานเก่าก่อน

“เอ่อ...เรื่องกองโจรร้อยอสูรแน่นอนว่าต้องแก้ไข พวกมันไม่ยอมแพ้ต่อหยกเลือดจักรพรรดิ ฉันพยายามป้องกันแล้วแต่ไม่สามารถรักษาหยกได้ สุดท้ายก็ถูกชิงไปอีกครั้ง” ชิงฟ่านก้มหน้าต่ำ ไม่กล้าสบตาชายหนุ่มตรงหน้า

เนี่ยฝานอมยิ้มกริ่ม ขยับมือแล้วสัมผัสฝ่ามือนุ่มๆ ของเธอเบาๆ หญิงสาวผงะ ไม่คิดว่าเขาจะตอบสนองแบบนี้ แต่หล่อนกลับไม่ปฏิเสธ เนื่องจากกำลังขอร้อง

“ไม่มีปัญหา แต่ที่พี่สาวชิงมาหาผมแบบนี้ แสดงว่ารู้ข้อมูลของหยกที่ถูกขโมยไปแล้วใช่ไหม”

“ใช่ค่ะ จากเส้นทางที่พวกมันหลบหนีเพิ่งจะออกไปทางทิศตะวันออกของเมือง ผ่านกล้องวงจรที่แฮ็กผ่านสัญญาณไฟจราจร เหมือนว่าจะเข้าไปในหุบเขาจิ่วจง” ชิงฟ่านเริ่มให้ข้อมูล

หุบเขาจิ่วจงมีบ้านเรือนแบบโบราณที่อนุรักษ์ไว้เป็นอย่างดี ถือเป็นสถานที่ท่องเที่ยวแห่งหนึ่งที่หลายคนชื่นชอบ ไม่ว่าจะเป็นน้ำตก ภูเขา และบรรยากาศ ล้วนต้องไปเที่ยวชมดูสักครั้ง

“จิ่วจงเหรอ...” เนี่ยฝานนึกย้อนไปต้นฉบับของนิยาย ถ้าหากจำไม่ผิดที่นั่นจะมีหนึ่งในตัวร้ายผู้หญิง โดยเธอเป็นหญิงม่ายแต่ได้รับความช่วยเหลือจากชายคนหนึ่ง จึงตกลงปลงใจที่จะกระทำชั่วด้วยกัน

เนี่ยฝานหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูวันที่ มุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อย เห็นอย่างนั้นชิงฟ่านจึงลังเลสงสัย

“นายน้อยเนี่ย...ไม่ว่างเหรอคะ”

“ว่างสิ เดินทางไปกับพี่สาวคนสวยทั้งทีทำไมจะไม่ว่าง ฮี่ฮี่” เขาเงยหน้าขึ้นตอบด้วยรอยยิ้ม แต่ที่ชะงักไปเมื่อครู่เพราะเห็นว่ายังหลายเดือนกว่าจะถึงพล็อตต้นฉบับ ดังนั้นนางร้ายน่าจะอยู่ที่บ้านไม่ไปไหน กล่าวโดยย่อเนี่ยฝานสามารถใช้กลอุบายเดียวกันเพื่อชนะใจหล่อน

“ถ้านายน้อยเนี่ยว่าอย่างนั้น พรุ่งนี้เช้าฉันจะมารับนายน้อยด้วยตัวเอง”

หลังจากตกลงกันได้ชิงฟ่านจึงขอตัวกลับก่อน

............

เนี่ยฝานเข้าไปในห้องของอัลบา แต่พบกับสายตาที่ไม่เป็นมิตรของภรรยาสองคน

“นั่นใคร...” เป็นยูบินที่ถาม เนี่ยฝานหัวเราะเล็กน้อยแล้วเล่าเกี่ยวกับชิงฟ่าน

“ปราฎว่าหล่อนทำธุรกิจหยกสินะ แต่จะว่าไปการเปิดหยกพวกนั้นก็น่าสนุก เคยเห็นแต่ในซีรีส์จีน ไม่รู้ของจริงจะเป็นยังไง” ยูบินดูจะสนใจเล็กน้อย เห็นอย่างนั้นเนี่ยฝานจึงรีบตีเหล็กตอนที่มันยังร้อน

“ได้สิ เดี๋ยวไว้ว่างๆ เราไปเปิดหยกกันนะ เรื่องเงินไม่ต้องห่วง สามีคนนี้จะรับผิดชอบเอง”

ยูบินไม่สามารถหักล้างคำพูดของเขา ตอนแรกหล่อนดูยังเกรงใจอยู่ แต่หลังจากรู้ว่าเขารวยมากแค่ไหนจึงทำได้เพียงปล่อยผ่าน

เนี่ยฝานปลอบโยนภรรยาไม่นานจึงกลับเข้ามาในห้องของตัวเอง เห็นเสี่ยวชิงกำลังโบกมือให้

“ติ้ง...เสี่ยวชิงกลับมาจากการเดินทาง คราวนี้ได้รับคอลเลคชั่นพิเศษ นั่นคือชุดเครื่องประดับอินฟินิตี้สตาร์ของคุณผู้หญิง ไม่ว่าจะเป็นต่างหู จิวเจาะปาก จิวเจาะลิ้น จิวเจาะสะดือ จิวเจาะอวัยวะเพศหญิง ฯลฯ”

เนี่ยฝานตกตะลึง เขาไม่ได้มีความชื่นชอบในการเจาะอะไรพวกนี้บนร่างกาย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงอวัยวะส่วนล่าง แต่คำอธิบายต่อมายิ่งทำให้เขานั่งนิ่งไม่ได้

“ติ้ง...จิวเจาะหน้าอกจะช่วยผลิตน้ำนมแม้จะไม่ได้ตั้งครรภ์ โดยนมที่ผลิตจะมีคุณภาพสูงกว่านมทั่วไป”

“ติ้ง...จิวเจาะปาก จิวเจาะลิ้น จะช่วยรับคุณค่าทางสารอาหารทุกชนิดที่กินเข้าไป 100% โดยไม่ขาดตกบกพร่อง กล่าวโดยย่อจะไม่มีกากอาหารในกระเพาะหลังจากนี้ กินยังไงก็ไม่อ้วน รวมถึงไม่ต้องขับถ่าย”

“ติ้ง...จิวเจาะอวัยวะเพศหญิง ช่วยให้ตกไข่ตลอดเวลา ไม่มีประจำเดือน นอกจากนั้นยังทำให้อารมณ์ดี รวมถึงเด็กที่เกิดจะมีคุณภาพสูงกว่าทารกทั่วไป อีกอย่างยังช่วยเพิ่มความสุขขณะมีเพศสัมพันธุ์”

“ติ้ง...ต่างหู ช่วยให้การรับฟังดีขึ้น นอกจากนั้นยังทำให้สมองปลอดโปร่ง”

“ติ้ง...จิวเจาะสะดือ ช่วยย่นระยะเวลาตั้งครรภ์เหลือเพียง 5 เดือน”

“ติ้ง....คำเตือน เครื่องประดับนี้หากใส่แล้วจะไม่สามารถถอดออกได้ยกเว้นเจ้าของจะเสียชีวิต”

เนี่ยฝานไม่สามารถพูดอย่างอื่นได้นอกจากคำว่า ‘บ้า’

ใช่เครื่องประดับพวกนี้มันบ้ามากๆ แต่น่าเสียดายที่เขาไม่สามารถใช้ได้ เพราะข้อความแสดงให้เห็นถึงเพศ‘หญิง’เท่านั้น

เนี่ยฝานนับเครื่องประดับในกล่องสีดำ มันมีด้วยกันทั้งหมด 100 เซ็ทด้วยกัน นั่นหมายความว่าต่อให้เขามีภรรยา 100 คน พวกเธอจะได้ใส่เครื่องประดับเหล่านี้ แน่นอนมันคงเป็นไปไม่ได้ ใครจะมีภรรยามากขนาดนั้น อีกอย่างหนึ่งเครื่องประดับพวกนี้ไม่ได้ซ้ำกันเลย ทุกๆ เซ็ทจะเป็นรูปแบบสตาร์ที่แตกต่างกัน เหมือนกับชื่อของผลิตภัณฑ์นี้

“คราวนี้นายทำได้ดีมาก เจ้าลูกรัก” เนี่ยฝานกล่าวชื่นชมเสี่ยวชิง กบน้อยยกมือขึ้นถูจมูกอย่างย่ามใจ จากนั้นเขาซื้อข้าวกล่องให้มันไป 1 ล้านหยวน เสี่ยวชิงกลับไปนอนบนที่ห้อง เหมือนว่ามันจะเหนื่อยกับการเดินทางครั้งนี้

เนี่ยฝานกลับไปหาสองสาวที่กำลังช่วยกันดูแลลูก ก่อนจะวางกล่องดำบนโต๊ะ แน่นอนว่ามันได้รับความสนใจทันทีที่เห็นว่าเป็นเครื่องประดับ มีผู้หญิงคนไหนบ้างไม่ชอบเครื่องประดับ กล่าวได้เลยว่าไม่

“สวยมาก นายซื้อมาให้เราหรอ” อัลบาถาม หล่อนกำลังให้นมลูกแต่ยังไม่ลืมที่จะหันไปสนใจเครื่องประดับ

“มันเยอะมาก ทั้งหมดนี้ไม่รู้ว่าเป็นเงินเท่าไหร่” ยูบินเสริม

“เอาล่ะอย่าสนใจเรื่องนั้น ขอให้ผมได้อธิบายข้อดีของเครื่องประดับอินฟินิตี้สตาร์ก่อน”

“ฉันชอบชื่อนี้ ว่าแต่มันมีความสามารถด้วยเหรอ นึกว่าเป็นเครื่องประดับเฉยๆ ซะอีก” อัลบาถาม

“ไม่ใช่ของธรรมดาอยู่แล้ว จะบอกให้ว่าโลกของผมมีเรื่องเหลือเชื่อมากมาย ไม่ว่าจะเป็นผู้มีพลังพิเศษหรือมนุษย์หน้าสัตว์”

“ไม่มีซอมบี้แน่นะ” ยูบินเสริมด้วยความกังวล เนี่ยฝานจับไหล่เธอแล้วตอบให้คลายใจ

“ไม่มีหรอกน่า เอาล่ะผมจะพูดถึงประโยชน์ของอินฟินิตี้สตาร์เลยแล้วกัน”

.......

บ้านของจ้าวหลิงหลิง

เสี่ยวลู่คนสนิทได้นำข้อมูลที่สืบสวนช่วงบ่ายมาให้ หล่อนกดเข้าไปดูไฟล์เหล่านั้นก่อนจะพยักหน้า

“มิน่าละถึงไม่เคยได้ยินชื่อนายน้อยเนี่ย ปรากฎว่าเขามีร่างกายที่อ่อนแอนั่นเอง นอกจากนั้นตอนอายุ 6 ขวบได้เกิดสายฟ้าฟาดเข้าร่างจึงทำให้สมองทำงานผิดปกติ รวมถึงร่างกายที่ไม่เติบโต...เดี๋ยวสิ สายฟ้าฟาดตอน 6 ขวบเหรอ...! ข้อมูลนี้เมื่อรวมกับบทกวีชุดนั้น หมายความว่าเนี่ยฝานเป็นอาจารย์ของเราจริงๆ”

การค้นพบนี้ทำให้จ้าวหลิงหลิงนั่งไม่ติด หัวใจของหล่อนสั่นไหว คล้ายกับค้นพบสิ่งที่ตามหามานานแสนนาน