หยุดเวลาไว้ที่เธอ

“ ว้าวววววววว ถึงสักทีน่ะ ”

         หญิงสาว ผมสีน้ำตาลอ่อน สูดลมหายใจเข้าสุดปอด หลับตาพริ้ม เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า เมืองA ที่รัก เราจากกันไปนานเหลือเกิน ~.~ สายไหม พูดกับตัวเอง หลังจากที่ พ่อของเธอ ต้องย้ายไปดูแลบริหารกิจการให้ลุงของเธอที่สาขาต่างประเทศ เธอก็ไม่ได้กลับมาเมืองAอีกเลย 

 = คุณหนูสายไหม พิสุทสาธร =

         ป้ายอักษรแผ่นสีขาว แผ่นใหญ่ถูกชูขึ้นหลังจากผู้โดยสารทยอยเดินออกมา 

สายไหม มองเห็นหญิงวัยกลางคน รูปร่างอวบ ยืนชูป้ายแต่ไกล เธอยิ้มกว้างเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้า หญิงกลางคน 

“ คุณ คุณ คุณ คุณหนูสายไหมใช่ไหมค่ะเนี้ยยยยยยยย “ หญิงวัยกลางคนขยี้ตาแล้วขยี้ตาอีก เหมือนไม่เชื่อสายตาตนเอง ในดวงตามีน้ำตาไหลออกมา

”55555 “ สายไหมยิ้มเก๋ๆออกไป

”แล้วทำไมจะไม่ใช่หละคะนมแย้ม” สายตาเฉียบตมมองไปที่นมแย้ม แม่นมของเธอ

” โอ้ยคุณหนูของนมแย้ม ทำไม ทำไม อย่างกับดาราเลยค่ะ นมจำไม่ได้เลย ตอนนั้นคุณหนูยังตัวเล็กๆ อยู่เลย ดูตอนนี้สิคะ" นมแย้มจับแขน หญิงสาว หันซ้ายขวาดูอย่างพินิจ

" ดูสิค่ะ ขายาว แขนยาว สวยเหมือนนางฟ้าแบบนี้ นมจำไม่ได้เลยค่ะ” นมแย้มเอ่ยชมหญิงสาวไม่มีทีท่าจะหยุด

” ok ค่ะ ok เราไปที่รถกันเถอะค่ะ ไหมเหนื่อยแล้ว คนเยอะด้วย ไหมไม่ชอบที่คนจอแจ “  สายไหมรีบเอ่ยปราม ผู้เป็๲แม่นม เหตุผลเพราะเธอสังเกตเห็นผู้คนเริ่มมองมาที่เธออย่างสนอกสนใจมากแล้ว_*_

“ ไปค่ะ ไปค่ะคุณหนู “ นมแย้มพาสายไหมเดินมาขึ้นรถที่ทางบ้านจอดรออยู่ พอรถออกก็เอ่ยถามผู้เป็๲นาย

” คุณหนูค่ะ แล้วคุณท่านทั้งสองจะเดินทางกลับเมื่อไหร่ค่ะ “ 

“ น่าจะอาทิตย์หน้าค่ะ คุณพ่อ คุณแม่ มีธุระต้องเคลียร์ก่อน ไหมต้องมาเตรียมเ๱ื่๵๹เข้าเรียนเลยต้องกลับมาก่อน “หญิงสาวกล่าว...

         รถขับเข้ามาจอดหน้าคฤหาสน์หลังงาม สีขาว ทางเข้ามีรูปปั้นของราชสีห์สองตัวหน้าประตู สายตาของสายไหมมีน้ำตาซึมขึ้นมา นานแล้วสิน่ะ แต่บ้านของเธอก็ยังคงสภาพเดิม คงเพราะคุณพ่อสั่งให้ บริวารที่บ้านดูแลเป็๲อย่างดี ปกติพ่อ แม่ ของเธอจะบินกลับมาบ่อย มีเพียงแต่เธอที่ไม่เคยกลับมาเลย เพราะเธอนั้นอยู่ประจำ และเรียนหนักมากที่ผ่านมา ด้วยเวลาและอะไรหลายอย่างจนเลยมาหลายไป  

“ คิดถึงจังเลย “ สายไหมบ่นขึ้นมา 

“ฉันกลับมาแล้ว เมือง A “

รอยยิ้มปรากฎขึ้นบนใบหน้าของสายไหม

         แม่นมแย้มพาเธอขึ้นมาบนห้องนอนที่เธอเคยอยู่ตอนเด็กๆ ของทุกชิ้นยังคงสภาพเดิม ทำให้สายไหมอดยิ้มอย่างอ่อนโยนให้ผู้เป็๞แม่นมไม่ได้^_^ 

“ ขอบคุณน่ะคะ นมแย้ม ที่ดูแลทุกอย่าง “ เธอเดินเข้าไปกอดนมของเธออย่างหลวมๆ

“ คุณหนูทำไมพูดแบบนี้หละคะ นมดีใจมากที่คุณหนูของนมกลับมา ดูซิผอมบางเชียว มาค่ะ นมจะพาลงไปทานข้าว ตอนนี้แม่ครัวคงจัดสำรับเรียบร้อยแล้ว“

           นมแย้มพาสายไหมเดินลงมาที่ชั้นล่าง ตรงไปยังโต๊ะทานข้าวที่ยาว มีจำนวนที่นั่ง20 กว่าตัว ตั้งอยู่มุมหนึ่งของคฤหาสน์ บรรยากาศโดยรอบสดชื้น มองลอดออกไปมีสวนดอกไม้เป็๞ทุ่งยาวออกไปสุดลูกตา บ้านของเธออยู่ทำเลที่ดี สงบ ติดทะเลสาบ เป็๞โซนที่ดีอันดับต้นๆของเมือง A อีกที่นึง รองจากโครงการที่ติดเขาถัดออกไปอีกโครงการ ที่มีแต่นักการเมือง นักธุรกิจ อยู่อาศัย ถึงโครงการบ้านของเธอจะไม่ใช่ที่ติด๥ูเ๠าแบบนั้น แต่การดูแลรักษาความปลอดภัยก็ไม่เป็๞รองโครงการอื่นๆที่ดังดัง สาเหตุที่ครอบครัวของเธอเลือกอยู่โครงการนี้คงเพราะทุกคนไม่ชอบความวุ่นวาย..

 - เช้า วันถัดมา-

สายไหมแต่งตัว เตรียมออกไป มหาวิทยาลัย HH ชื่อดัง ที่มีชื่อเสียงที่สุดในเมืองA เธอได้ทุนด้วยความที่เธอเรียนเก่ง ทุนสำหรับที่1จึงไม่ใช่เ๱ื่๵๹ยากสำหรับตัวสายไหม 

        " คุณหนูค่ะ จะไปไหนค่ะ " นมแย้มเห็นสายไหมเดินก้าวลงมาจากชั้นบนเอ่ยถาม 

         " ไปติดต่อเ๱ื่๵๹เรียนค่ะ นม " 

         " โหหหหห คุณสายไหมค่ะ สวยจังเลยยยยยค่ะ " สาวใช้นามว่าแก้ว เอ่ยชมนายสาว 

        ใช่สิจะไม่สวยได้อย่างไหร สายไหมสวยเด่น อยู่แล้ว และยิ่งมาในชุดเสื้อแขนตุ๊กตาสีขาวมุก สวมกระโปรงทรงเอเอวสูง โฉบเฉี่ยวสีโอรส พร้อมกับรองเท้าสีครีมส้นสูง ยิ่งดูสวยเฉียบเก๋ เหมือนดาราเข้าไปใหญ่

        " หึ จ้า ชมกันไม่ขาดแบบนี้ ติดมาจากนมแย้มกันใช่ไหม " สายไหมเอ่ยแล้วหันไปทางแม่นม 

        “ ตั้งสำรับเลยไหมค่ะคุณหนู “นมถาม

        " ไม่ดีกว่าค่ะนม ไหมยังไม่หิว ไม่ต้องตั้งสำรับหลอกค่ะ "

        " ไหมต้องไปแล้ว เดี๋ยวไม่ทัน ให้ลุงแช่มเตรียมรถเลยค่ะ " สายไหมมองดูนาฬิกาข้อมือและเอ่ยสั่งเด็กในบ้านเตรียมรถ