[จบ]โพรเจกต์ X กาลวิบัติเชื้อไวรัสกลืนโลก

“ เสียงอะไร ”

วินชะโงกหน้าออกไปนอกหน้าต่าง เขากำลังนั่งเฝ้าวิทยุสื่อสารกับทหาร หลังจากปล่อยสัญญาณออกไปได้หลายชั่วโมงเพื่อตามหาผู้รอดชีวิตภายในเมือง Z  ทว่าเขากลับได้ยินเสียงร้องของบางอย่างจึงหันมองหาต้นเสียง ก่อนจะพบว่าทิศทางของเสียงมาจากทางฝั่งฐานทัพ ทันใดนั้นดวงตาของเขาก็เบิกกว้าง เมื่อเห็นว่าบนฟ้ามีร่างซอมบี้มากมายกำลังไล่ตามบางอย่าง จากการบินวนของมันทำให้รู้ว่าด้านล่างจุดที่ซอมบี้กำลังบินจะต้องมีมนุษย์อยู่อย่างแน่นอน

 “ ทุกคน เตรียมตัวให้พร้อมเราอาจจะต้องสู้กับซอมบี้พวกนั้น ”

วินเป็นคนออกคำสั่ง ต่อให้เขาจะไม่ใช่หัวหน้าที่นี่ก็ตาม เขากลับพยายามออกคำสั่งเช่นเดิมเพราะมันอยู่ในสภาวะฉุกเฉิน เมื่อนักสู้ทุกคนหันมองไปยังทิศทางที่เกิดเสียง หลายคนกลับแสดงท่าทางแตกตื่นเพราะบนฟ้ามีค้างคาวอยู่มากมาย แม้ระยะทางจะยังคงอยู่อีกไกล แต่หากพวกมันบินเข้ามาใกล้พวกเขาจะต้องถูกโจมตีอย่างแน่นอน

---------------------------------------------------------------

“ คุณหนู มันพยายามตามพวกเรามา ”

หนึ่งในทหารตวัดดาบตัดร่างซอมบี้ค้างคาวจนร่างของมันแยกออกเป็นสองส่วน ในระหว่างนี้เขาไม่ลืมพูดคุยกับไอริสเพื่อให้หาทางออกเกี่ยวกับเรื่องนี้ พวกเขากำลังหลบหนีกลับไปยังขบวนรถไฟ ทว่าซอมบี้กลับพยายามตามพวกเขาไป หากเป็นเช่นนี้ทุกคนจะต้องตกที่นั่งอันตรายอย่างแน่นอน

ในระหว่างที่กำลังวิ่งหนีห่างออกจากฐานทัพไปเรื่อยๆ ไอริสก็พบว่าหมาในที่พยายามจะโจมตีพวกเธอวิ่งหนีไปแล้ว เธอจึงสั่งให้ทหารวิ่งตามมันไป หากอีกฝ่ายหาที่หลบได้พวกเธอก็ต้องมีที่หลบเช่นเดียวกัน

“ ตามมันไปเร็วเข้า! ”

ทหารจัดรูปแบบแล้ววิ่งเกาะกลุ่มกันไล่ตามฝูงหมาใน ภายในป่าแห่งนี้คือบ้านของพวกมัน ทุกคนจึงคิดว่าจะวิ่งตามเผื่อจะเจอถ้ำให้หลบซ่อน  แม้อีกฝ่ายจะเป็นซอมบี้ก็ตาม พวกเขาเคยเจอสถานการณ์ที่หลบซ่อนอันตรายร่วมกับซอมบี้มาแล้ว ดังนั้นจึงเชื่อว่าซอมบี้หมาในจะต้องแบ่งที่ซ่อนให้พวกเขาแน่นอน ไม่อย่างนั้นถ้าพวกมันลงมือต่อสู้กับพวกเขาจะต้องเรียกซอมบี้ค้างคาวให้เข้ามาโจมตี 

หลังจากที่วิ่งไปเรื่อยๆนี้เอง หนึ่งในทหารที่สวมแว่นตาอินฟาเรดก็ตรวจพบรอยเท้าซอมบี้หมาใน มันได้วิ่งเข้าไปในถ้ำ แห่งหนึ่งที่มีทางเข้ากว้างกว่า 3 เมตร พวกเขาจึงตัดสินใจวิ่งตามเข้าไป หากอยู่ใกล้กับทางออกอาจจะเป็นการปลอดภัยสำหรับทหาร นอกจากจะหลบซอมบี้ค้างคาวได้แล้ว ยังสามารถหนีจากซอมบี้หมาในได้ด้วยหากค้างคาวบินกลับไป

“ เห็นเขาไหม ”

ไอริสพยายามชะโงกหน้าออกมาจากถ้ำ ฝูงค้างคาวทำเพียงบินวนเท่านั้น ไม่มีตัวใดกล้าโฉบเข้าไปในถ้ำ ในระหว่างนี้พวกเธอจึงระวังด้านหลังที่มีฝูงหมาในไปพร้อมๆกับสำรวจด้านนอกว่าโยฮันกำลังทำอะไร  ภายใต้ความมืดที่แทบมองไม่เห็นสิ่งใด ทหารที่สวมแว่นอินฟาเรดก็ได้ชี้นิ้วขึ้นไปบนท้องฟ้า หลังจากเขาเห็นการบินของซอมบี้ที่ผิดแปลกไปราวกับว่ามีบางอย่างขัดขวางเส้นทางการบินของพวกมันจนทำให้เกิดการพุ่งชนกันด้านบน

เมื่อทุกคนมองตามขึ้นไป บนใบหน้าของพวกเขาก็เกิดความรู้สึกตื่นตระหนก นอกจากซอมบี้ค้างคาวจะบินชนกันแล้ว ยังมีร่างของพวกมันร่วงตกลงมาจากฟ้าสูง โดยสิ่งที่ทำให้พวกมันร่วงหล่นคือร่างเล็กๆมีแสงสีแดงปลดปล่อยออกมาจากร่างกาย สิ่งที่โดดเด่นมากที่สุดคือส่วนที่เป็นหางและกรงเล็บภายในมือทั้งสองข้าง ทุกคนที่เห็นการต่อสู้บนฟ้าล้วนแล้วตะลึงงัน ไม่คิดว่าจะมีคนกล้าขึ้นไปสู้กับซอมบี้ด้านบนนั้น

จี๊!

คลื่นความถี่สูงพุ่งออกมารอบๆจนต้องยกมือปิดหูเป็นระยะๆ ในระหว่างนี้ไอริสก็ได้มองจ้องไปยังฝูงหมาในที่อยู่ลึกเข้าไปในถ้ำ พวกมันกำลังสั่นกลัวเสียงที่ปลดปล่อยออกมา เธอที่เห็นว่าตอนนี้น่าจะปลอดภัยจึงสั่งให้ทุกคนจัดรูปแบบเน้นไปในการป้องกัน หากซอมบี้ด้านบนหายไปเธอจะรีบพาทุกคนหนีจากที่นี่ในทันที

ฉั๊วะ!

ร่างสูง 3 เมตรถูกผ่าออกจากกัน ต่อให้การตัดจะไม่สามารถตัดร่างของซอมบี้ออกเป็นสองท่อนก็ตาม รอยตัดเมื่อครู่กลับทำให้ร่างของมันเกือบจะฉีกขาด เหลืออีกเพียง 1 ช่วงแขนเท่านั้นมันก็จะขาดออกจากกัน ถึงอย่างนั้นโยฮันกลับไม่ได้สนใจว่ามันจะอยู่หรือตาย จากบาดแผลที่เกิดขึ้นรวมไปถึงความสูงที่มันร่วงลงไป หากรอดไปได้มันคงจะถูกซอมบี้ด้านล่างฆ่าตายในภายหลัง

ท่ามกลางซอมบี้มากมายที่พยายามบินเข้ามาฉีกร่างด้วยปีกค้างคาวที่คมราวกับใบมีด โยฮันกลับยืนรับการโจมตีของพวกมันโดยตรงเพราะสิ่งที่ตัดกระดองปูของเขาได้ในตอนนี้มีแค่ปีกของระดับ 6 ทว่ามันกลับยังไม่เข้ามาโจมตีเขาทำเพียงสั่งการให้ระดับ 5 และต่ำกว่าเข้ามาสู้เท่านั้น

“ ถ้าแกไม่มางั้นฉันจะไปหาแกเองก็แล้วกัน ”

การยิงใยครั้งแรกแปะติดไปกับร่างซอมบี้ระดับ 6 ใยของเขาถูกตัดจากปีกของมันก่อนจะถูกซอมบี้รอบๆพุ่งเข้ามาฉีกกระชากเขากลางอากาศ โยฮันจึงใช้โอกาสที่ซอมบี้รุมโจมตี เหยียบร่างของพวกมันจนทำให้เขายังลอยอยู่บนอากาศไม่ร่วงตกลงไป การจะเข้าถึงซอมบี้ระดับ 6 นับว่าไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะมันพยายามบินหลบหนีเขาตลอดเวลา ราวกับรอจังหวะที่เหมาะสมถึงจะเข้ามาฆ่าเขาหลังจากให้ลูกสมุนของมันสร้างความรำคาญ

หลังจากที่ยิงใยออกไปอีกนั้น ซอมบี้ระดับ 6 กลับบินหลบจนใยของเขาแปะติดซอมบี้ระดับต่ำ โยฮันจึงตัดใยทิ้งแล้วเปลี่ยนไปใช้วิธีกระโจนเหยียบร่างของพวกมันบนอากาศ การจะโหนใยเข้าหาซอมบี้ระดับ 6 คงเป็นไปไม่ได้ หลังจากเหยียบลงมาบนหลังค้างคาวตัวหนึ่งที่มีขนาดสูง 3 เมตรเขาก็ได้จิกเล็บเท้าลงไปบนแผ่นหลังแล้วย่อตัวเล็กน้อยเพื่อสร้างแรงดีด พริบตาที่เขาส่งแรงไปยังขาร่างก็พุ่งเข้าชนซอมบี้จำนวนมากที่ขวางทางก่อนจะไปโผล่ด้านหน้าซอมบี้ระดับ 6 ที่พยายามบินวน  มันที่เห็นโยฮันพุ่งเข้ามาดักหน้าจึงกระพือปีกพาร่างบินขึ้นไปด้านบนจนเขาเข้าไม่ถึงตัวของมันอีก 

โยฮันกลับไม่ได้คิดมากเขาเพียงแค่ยิงใยใส่ลงไปยังซอมบี้ที่มีขนาดตัวใหญ่เพื่อใช้เป็นฐาน จากนั้นก็ใช้ร่างของมันเป็นที่เหยียบบนท้องฟ้าพุ่งเข้าหาซอมบี้ระดับ 6 

การพุ่งชนของโยฮันส่งผลให้ซอมบี้มากมายที่ร่างของเขาพุ่งกระแทกกระดูกหักไปหลายท่อนร่วงตกลงไปบนพื้นดิน บางตัวถูกส่วนที่มีคมบนแขนตัดร่างทำให้ชิ้นส่วนนั้นขาดไปในทันที ทันใดนั้นปีกด้านหน้าของเขาก็กระพือเสียงดังส่งผลให้ซอมบี้ที่อยู่ใกล้ร่วงตกราวกับใบไม้ร่วงหลังจากตกอยู่ในอาการงุนงงชั่วขณะ ซึ่งการกระพือปีกของโยฮันทำให้ท้องฟ้าเปิดอ้าจนเขายิงใยแปะติดเท้าของค้างคาวระดับ 6 ก่อนจะดึงร่างของตนขึ้นไปบนหลังของมันได้ เพียงแค่เขาเปลี่ยนเท้าให้เป็นอินทรีย์แล้วจิกลงไปบนแผ่นหลัง ซอมบี้ระดับ 6 จึงทำได้แค่กรีดร้องลั่นพยายามสลัดเขาให้หลุด

จี๊!

คลื่นความถี่สูงปลดปล่อยออกจากร่างซอมบี้ระดับ 6 ครั้งแล้วครั้งเล่าหลังจากพยายามบินฉวัดเฉวียนสลัดอีกฝ่ายให้ร่วงลงจากแผ่นหลัง ทว่ามนุษย์ที่เกาะอยู่นั้นกลับยึดร่างของมันแน่นขึ้นไปอีกจนสลัดออกไปไม่ได้ มันจึงพยายามเรียกให้ซอมบี้รอบๆบินเข้ามากระแทกหวังจะให้ร่างของโยฮันหลุดออกไป ทว่าเขากลับใช้หางแทงร่างของมันลึกไปจนถึงอวัยวะภายใน ก่อนที่หางยาวสามเมตรจะกวาดภายในร่างของซอมบี้จนทำให้มันร้องเสียงดัง

จี๊!

คลื่นความถี่สูงส่องออกมาอีกครั้ง ทว่าครั้งนี้มันกลับเป็นเสียงที่สูงเป็นอย่างมาก แม้แต่ค้างคาวด้วยกันยังร่วงตกลงไปนอนนิ่งบนพื้นหลังจากถูกคลื่นเสียงของระดับ 6 โจมตีเข้าอย่างจัง ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยค้างคาวเปิดกว้าง หลังจากค้างคาวหลายพันร่วงตกจากคลื่นเสียง

โยฮันที่คิดมากเกินไปนึกว่าค้างคาวระดับ 6 จะมีสิ่งใดพิเศษ เขาจึงดึงหางออกมาจากร่างของมันแล้วตัดไปยังปีกด้านขวาจนร่างของมันร่วงตกลงจากฟ้า ในระหว่างนี้เขาก็ได้ใช้หางตวัดผ่านคอของมันจนเชื้อไวรัสวิวัฒนาการพุ่งเข้าสู่ร่างเป็นสัญญาณบอกว่ามันตาย ครั้งนี้นับว่าเป็นครั้งแรกที่เขาฆ่าซอมบี้ระดับ 6 ตาย แล้วยังเป็นการฆ่าที่ง่ายดายเพราะมันไม่ได้มีความพิเศษอะไรเลย นอกจากความสามารถในการสั่งการตัวอื่นๆด้วยคลื่นเสียงจนทำให้ซอมบี้ค้างคาวเคลื่อนไหวเป็นกลุ่มได้น่ากลัว

หลังจากกางปีกทรงตัวบนอากาศ ปล่อยให้ร่างค้างคาวร่วงตกไปบนพื้นดิน โยฮันก็ได้ตามลงไปควักตับของมันออกมาเก็บเอาไว้กิน พลังของค้างคาวคือสิ่งที่เขายังไม่มี มันจึงน่าจะมีประโยชน์

เมื่อเก็บของที่จำเป็นครบ โยฮันก็ได้หันมองดูฝูงค้างคาวด้านบน ส่วนหนึ่งบินกลับไปยังกองทัพแล้ว เพียงแต่ว่ายังมีส่วนที่เหลือพยายามบินวนรอบๆเพื่อโจมตีเขาเช่นเดิม 

“ ต้องฆ่าให้หมดก่อนสินะ ”

พลังงานสีส้มเก็บเอาไว้ใช้ในภายหลัง เนื่องจากว่าพลังงานนี้ใช้งานได้จำกัด ต่อให้เขาจะใช้งานได้นานกว่า 1 ชั่วโมงแล้วก็ตาม โยฮันกลับไม่คิดใช้งานมันพร่ำเพรื่อ นอกจากนั้นแล้วซอมบี้พวกนี้ยังไม่แข็งแกร่งพอจะบีบบังคับให้เขาใช้พลังงาน ดังนั้นเขาจึงยิงใยใส่ร่างซอมบี้บนฟ้าอีกครั้งก่อนจะไล่สังหารมัน ตัวใดที่บินหนีเขาจะปล่อยพวกมันไป แต่ตัวใดยังคงอยู่เขาจะต้องฆ่ามันเพื่อไม่ให้สร้างปัญหาให้กับขบวนรถไฟ

“ คุณหนู ท้องฟ้าเปิดแล้ว ”

“ วิ่ง ”  ไอริสสั่งให้ทหารวิ่งออกจากที่หลบซ่อน เป้าหมายในการวิ่งครั้งนี้คือการกลับไปยังขบวนรถไฟ เพียงแต่ว่าหมาในกลับเห่าหอน ก่อนจะวิ่งตามออกมาจากถ้ำเพื่อไล่ล่าพวกเธอ

“ คุณหนู ดูเหมือนว่ามันจะไม่ยอมให้เรากลับ ”

“ งั้นเราคงต้องฆ่ามัน ”

การปะทะกันกับระดับ 5 จะต้องมีคนเจ็บบ้าง แต่หากไม่ฆ่ามันเลยคนเจ็บอาจจะมากกว่านี้ หลังจากหยุดวิ่งไอริสก็เริ่มสั่งการให้ทหารจัดกลุ่มให้ดี โดยวางกำลังผู้ที่วิวัฒนาการครั้งที่ 4 เอาไว้ด้านนอก ทันใดนั้นหมาในหลายตัวก็เริ่มวิ่งเข้ามาวนรอบๆจนทำให้เกิดภาพชวนให้ตาลาย

โบร๋ว!

เสียงหอนดังมาจากหมาในตัวใหญ่ ตัวเล็กๆที่กำลังวิ่งวนหลังจากได้ยินเสียงต่างพุ่งเข้าใส่โดยไม่กลัวตาย ทหารกลับไม่กลัวอันตราย หลังจากที่ซอมบี้พุ่งเข้ามาใกล้ ในมือของพวกเขาก็ปรากฎดาบยาวคนละเล่มที่ตวัดฟาดฟันอีกฝ่าย

ไอริสที่อยู่กึ่งกลางรูปแบบหลังจากเห็นช่องว่างของเหล่าทหารก็ได้โจมตีเสริมเข้าไป โดยสิ่งที่เธอใช้เป็นแส้สีขาวติดเต็มไปด้วยใบมีด สิ่งๆนี้แอลลี่ให้เธอยืมใช้งาน แม้จะดูวิตกอยู่บ้างเพราะกลัวว่ามันจะสร้างแรงโจมตีได้น้อยกว่าดาบ แต่เมื่อเธอได้ลองเหวี่ยงมัน ร่างของซอมบี้ระดับ 4 กลับขาดออกจากกันเป็นสองส่วนราวกับว่ามันเป็นเต้าหู้

“ หากเอาชนะไม่ได้ พยายามเปิดช่องว่างเอาไว้ ฉันจะโจมตีเอง ”

ทหารพยักหน้ารับทราบ ชายคนหนึ่งจึงยกดาบขึ้นมาในแนวขวางป้องกันเล็บของหมาในที่พุ่งเข้ามาโจมตี จังหวะที่เขาและหมาในวัดพลังกันนี้เอง ไอริสก็ได้ตวัดแส้ตัดร่างของหมาในจนมันตายในการโจมตีเพียงแค่ครั้งเดียว.