Secret Dungeon

ความรู้สึกของหมัดที่ต่อยออกมานั้นเขาไม่คิดว่ามันพลาด เขารู้สึกได้ว่ามันโดนเพียงแต่บอสที่ถอยออกไปด้านหลังก็ยังคงมีชีวิตอยู่และดูเหมือนจะไม่ได้รับความเสียหายอะไร มันทำให้เขาพูดไม่ออกเลยทีเดียว เขาเสียเวลาอึ้งไปกับเรื่องที่เกิดขึ้นและวิ่งเข้าใส่บอสอีกครั้ง

! วืดดด

เหมือนเดิม เขายังคงรู้สึกว่ามันของเขาโดนมันเพียงแต่ถ้าโดนจริงแล้วๆมันควรที่จะได้รับความเสียหายจากเขาบ้าง เขาเลิกที่จะวิ่งเข้าไปหาบอสตรงๆและเปลี่ยนเป็นวิ่งรอบตัวมัน บอสยืนอยู่กับที่และพยายามมองหาเขา พอได้จังหวะที่คิดว่าเหมาะเขาก็เข้าไปต่อยอีกครั้ง

! วืดดด

พอกันที เขาไม่รู้ว่ามันคือทักษะอะไรกันแน่แต่เขาจะไม่ทนอีกต่อไป

! ทักษะลวงตาของวิญญาณที่ดี

! ปั้ง

เขาใช้ทักษะลวงตาเพื่อหยุดการเคลื่อนไหวของบอสและพุ่งเข้าไปอย่างรวดเร็วและต่อยด้วยหมัดของเขาอีกครั้ง รอบนี้มันไม่สามารถหลบได้และสลายไป

! ทักษะระดับซิลเวอร์ ร่างเงาของผู้ถูกทอดทิ้ง

เยี่ยมสรุปแล้วมันคือร่างเงาที่เขาได้โจมตีไปถึง 2 ครั้ง ส่วนตัวจริงของมันนั้นได้หลบออกมาโดยทิ้งร่างเงาเอาไว้ แต่ถ้าเป็นแบบนั้นทำไมเขาถึงไม่เห็นร่างจริงของมัน ? เขาเปิดดันเจี้ยนขึ้นมาและเรียนทักษะร่างเงาของผู้ถูกทอดทิ้งทันที หลังจากที่เรียนทักษะเขาก็เข้าใจขึ้นมา มันเป็นเพราะว่าทักษะร่างเงาไม่ใช่ทักษะที่สามารถเรียกใช้ออกมาได้ มันจะทำงานของมันเองเมื่อเขาได้รับความเสียหายที่ร้ายแรง ร่างกายของผู้ใช้จะถูกทิ้งไว้ในจุดเดิมแต่ความจริงแล้วคือร่างเงา ส่วนตัวจริงนั้นจะถอยออกไปด้านหลังในรูปแบบคล้ายคลึงกับทักษะเคลื่อนย้ายของคนที่ชื่อทัสผู้ที่ประลองกับรีส

เขาได้รับทักษะระดับซิลเวอร์ 1 ทักษะและไอเทมระดับซิลเวอร์ 1 ชิ้นในค่ำคืนนี้ แต่มันก็ยังไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการ เขาต้องการให้มันเป็นอาวุธหรือทักษะโจมตีในระดับซิลเวอร์มากกว่า แต่อย่างน้อยก็ดีกว่าไม่ได้เลย เขาไม่ควรโลภมากไปนัก พรุ่งนี้เขาจะลุยต่อแต่เช้า วันนี้สมควรที่เขาจะพักได้แล้ว

_____________________________________________________________________

เขาตื่นมาเป็นช่วงสายอยู่ตลอด เมื่อคืนเขาอุส่ารีบนอนเพื่อที่จะได้ตื่นเช้า เขาซื้ออาหารสำเร็จรูปและอาหารสดมาเตรียมไว้เรียบร้อยแล้วแต่ว่า พอตื่นมาเขาก็รู้สึกอยากจะไปกินร้านอาหารประจำของเขามากกว่า เหมือนว่าเขาจะติดใจรสชาติของร้านไปแล้ว

เนื่องจากเขาต้องรีบกลับมาลุยต่อดังนั้นเขาจึงนั่งรถของสถาบันมาที่ร้าน พอมาถึงเขาก็เจอกับคนที่คุ้นเคย เนลกับนีล บางที่พวกเธออาจจะติดใจร้านอาหารแห่งนี้เหมือนกับเขา แน่นอนว่าทันทีที่เข้ามาพวกเธอก็เรียกเขาไปนั่งด้วย เขานั่งลงและสั่งอาหารกับพนักงานโดยไม่จำเป็นต้องดูเมนู เนลกับนีลกำลังทานอยู่ดูเหมือนว่าพวกเธอก็เพิ่งมาได้ไม่นาน

"เนลเร็วๆนี้จะมีการประลองอย่างเป็นทางการอีกหรือเปล่า" เขาถามออกมา เพราะอยากรู้ว่าเธอทราบหรือเปล่ามีการประลองอย่างเป็นทางการของเขา

"ก็มีอยู่ตลอดนะ แต่ไม่มีการประลองไหนน่าสนใจเป็นพิเศษ" เนลบอกออกมาและหันไปหานีล นีลส่ายหัวออกมาเป็นการบอกว่าก็ไม่มีนะ

"ไม่ใช่ว่ามีการประลองอย่างเป็นทางการของระดับชั้นหัวกะทิจะเกิดขึ้นอีก 2-3 วันนี้งั้นเหรอ" เขาถามอีกครั้ง

"ระดับชั้นหัวกะทิประลองอย่างเป็นทางการอีก 2-3 วัน ? ไม่มีนะ ถ้ามีจริงสถาบันต้องบอกข้อมูลล่วงหน้าเป็นสัปดาห์เพื่อให้คนในสถาบันซื้อตั๋วกันก่อน หลินไปได้ยินมาจากไหน" นีลตอบพร้อมกับขมวดคิ้วเล็กน้อยเหมือนว่าจะไม่เชื่อที่เขาบอก

เขาไม่พูดอะไรต่อและยื่นตั๋วให้เธอสองใบ ระบุวันที่ไว้ว่าอีก 2 วันจะมีการประลอง ในตั๋วไม่ได้มีรายละเอียดว่าใครประลองกับใครมันบอกเพียงแค่ที่นั่งและวันเวลาเท่านั้น ระหว่างที่เขากำลังจะออกจากบ้านมาก็เห็นกล่องใบหนึ่งอยู่หน้าประตูบ้านเขา ระบุชื่อที่อยู่ของเขาในสถาบันอย่างชัดเจนผู้ส่งก็คือสถาบันเอง เขาเปิดออกมาก็พบตั๋วการประลองอย่างเป็นทางการอยู่ 5 ใบ ในทีแรกเขาตั้งใจจะนำกล่องกับตั๋วเก็บไว้ในบ้าน แต่เขาเปลี่ยนใจจึงเก็บกล่องเอาไว้ในบ้านและพกตั๋วติดตัวมาด้วย เขามีลางสังหรณ์ว่าจะเจอเนลและนีลที่ร้านอาหารประจำของเขา และเป็นแบบนั้นจริงๆ

"ตั๋วประลองอย่างเป็นทางการใบนี้ หลินได้มายังไง " เนลถามด้วยใบหน้าที่ดูจะตกใจเล็กน้อย

"สถาบันให้มา" เขาตอบไปตรงๆโดยไม่ได้ปิดบัง

"สถาบันให้หลินเอง ?" เนลดูเหมือนจะตกใจเข้าไปอีก

เขาหยิบตั๋วที่มีขึ้นมาก็ไม่ได้รู้สึกว่ามันมีความแตกต่างจากตั๋วที่เขาได้รับจากเนลเมื่อวาน ทำไมเนลกับดูแปลกใจไปกับมัน

"ใช่"

"คนประลองคือหลิน ?"

"ใช่"

"หลินไม่รู้ใช่ไหมว่าตั๋วใบนี้หมายถึงอะไร"

เขาพยักหน้า อาหารที่เขาสั่งได้รับแล้วเนื่องจากวันนี้ร้านไม่ค่อยมีคนอาหารของเขาจึงได้เร็ว

"นี่คือตั๋วส่วนตัวของการประลองอย่างเป็นทางการที่สถาบันไม่ต้องการเปิดเผยการประลอง หมายความว่ามันไม่มันถูกวางขาย และจะมีแต่คนในระดับสูงร่วมถึงอาจารย์ในระดับสูงเท่านั้นจึงสามารถเข้าชมการประลองนี้ได้ เพื่อปกปิดข้อมูลการประลองของผู้ประลองคนใดคนหนึ่ง เรื่องนี้ไม่ได้เป็นความลับแต่อย่างใดเพียงแค่ไม่ได้ถูกประกาศออกมาโดยสถาบันเท่านั้นและมีจำนวนคนไม่มากนักที่รู้เรื่องตั๋วส่วนตัว"

"แล้วเนลรู้เรื่องตั๋วส่วนตัวนี้มาจากไหน" เขาถาม

"แน่นอนว่าเป็นเพราะนีล แต่นีลก็ยังไม่เคยเห็นตั๋วจริงๆมาก่อน" นีลเป็นคนตอบแทนเนล

"แล้วตั๋วส่วนตัวกับตั๋วปกติมันต่างกันยังไง ดูแล้วไม่เห็นจะแยกออก"

"ความแตกต่างของตั๋วส่วนตัวกับตั๋วปกติคือตั๋วส่วนตัวนั้นมีออร่าและไม่ใช่เหมือนตั๋วปกติที่สามารถใช้ได้ครั้งเดียว สามารถใช้ดูการประลองอย่างเป็นทางการในครั้งอื่นๆไม่ว่าจะเป็นแบบเปิดเผยหรือไม่เปิดเผยก็ตามโดยไม่จำเป็นต้องซื้อตั๋วใหม่ และตั๋วใบนี้ยังเป็นตั๋วที่นั่งในรูปแบบของ VIP อีกด้วย แน่นอนว่าตั๋วใบนี้ดูได้เฉพาะการประลองอย่างเป็นทางการของหลินเท่านั้น มันถูกออกแบบโดยสถาบันและจะมอบให้ผู้ประลองทั้งสองฝ่าย 5 ใบในครั้งแรกและครั้งเดียวเท่านั้น เฉพาะการประลองที่ไม่เปิดเผยเท่านั้นจึงจะมอบให้ หมายความว่าหลินจะมีมันแค่ 5 ใบและไม่สามารถขอเพิ่มได้อีก" เนลเป็นคนอธิบายออกมา พร้อมกับยื่นตั๋วคืนให้กับเขา

"ไม่อยากได้เหรอ" เขาถามออกมาหลังจากเห็นที่เนลวางตั๋วคืนให้กับเขา

"เก็บไว้เถอะ" เขาไม่รอให้เนลพูดออกมาและบอกเธอ ถ้าเขาเก็บไว้ก็ไม่รู้จะนำมันไปให้ใครในสถาบันแห่งนี้นอกจากพวกเธอแล้วก็มีอีกเพียงคนเดียวที่เขารู้จัก แม้ว่ามันจะมีเพียง 5 ใบเขาก็ไม่ได้เสียดายอะไรนัก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ไม่เปิดเผย

คล้ายกับเรื่องSecret Dungeon ที่คุณอ่าน

Secret Dungeon

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ไม่เปิดเผย

คล้ายกับเรื่องSecret Dungeon ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้