จงเรียกข้าว่าจอมราชัน

           หลังจากที่ทำการปลดพันธนาการเจ้าทาสตนนี้ในที่สุดมันก็มีความรู้สึกรับรู้เป็นของตนเอง เสียงกรีดร้องความมันนั้นช่างน่ากลัวนักมันเต็มเปรี่ยมไปด้วยความอาฆาตพยาบาทที่หมายจะสังหารและสับมันเป็นหมื่นๆชิ้นที่ทำให้มันมาตกอยู่ในสภาพที่น่าสมเพชเช่นนี้ตัวตนเยี่ยงมันกับต้องมาโดนคำสาปที่สุดแสนจะน่ารังเกียจ แถมยังถูกจับมาเป็นทาสโดยเจ้าคนต่ำช้าพวกนี้อีกยิ่งคิดมากเท่าไหร่มันก็ยิ่งแค้นมากเท่านั้น ถ้าหากมันกลับไปยังสถานที่ที่มันจากมาได้ละก็จะจับเชือดเรียงตัวซ่ะให้หมด

“อ๊าก…ข้าจะทนไม่ไหวอยู่แล้วนายท่านนี่พวกเราคิดถูกหรือไม่ที่ปลดปล่อยเจ้าหมอนี่ออกจากพันธนาการแห่งทาสและดูเหมือนพลังของมันนั้นจะเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวอีกด้วยตายแน่ พวกเราต้องตายแน่ๆข้าไม่อยากต้องมาจบชีวิตลงเพราะเจ้าโรคจิตตนนี้”กัสเริ่มที่จะแหกปากโวยวายไปทั่วราวกับหนูน้อยที่กำลังจะสติแตก

“ใจเย็นๆก่อนข้าคิดว่ามันคงจะไม่คิดที่จะทำอะไรพวกเราหรอก เพราะพวกเราไม่ใช่ศัตรูของมัน เฮ้ย..ส่วนเจ้าโรคจิตนั่นนะเลิกแหกปากได้แล้ว และก็ช่วยกรุณาลดจิตสังหารลงหน่อย เจ้าคนไร้มารยาทเจ้าทำให้หนูน้อยกัสของข้าหวาดกลัวเจ้าแล้วนะ เดียวพ่อก็จะฆ่าทิ้งเสียหรอก”เซย์รินมีความมั่นใจอยู่เต็มร้อยจริงๆที่จะสามารถสังหารมันได้เพราะที่ภายในตัวของเขานั้นมีพิษสังหารราชันติดตัวเอาไว้อยู่หากมันโดนเข้าไปแม้แต่เทพก็ช่วยเหลือมันไม่ได้ แต่พิษสังหารราชันนั้นมีจำกัดถ้าเป็นไปได้ตัวเด็กหนุ่มเองก็ไม่อยากที่จะนำมันออกมาใช้แต่มันก็คงจะดีไม่น้อยถ้าหากจะได้คนตรงหน้าไว้ผูกมิตรด้วย

“ชู๊…ชู๊….นายท่าน เงียบๆหน่อยเดียวมันก็ฆ่าพวกเราหรอกเจ้าโรคจิตนั่นน่ากลัวชะมัด”ในยามนี้โรคขี้ขลาดของกัสได้กัดลึกเข้าไปอยู่ภายในสมองของมันแล้ว

                   และเมื่อเจ้าทาสตนนั้นได้ยินเสียงว่ามีคนกำลังว่ามันอย่างเสียหายว่าเจ้าโรคจิตตัวมันนั้นถึงกับหางคิ้วกระตุกด้วย ศักดิ์ฐานะของมันนั้นไม่มีผู้ใดที่จะกล้าใช้คำพูดกับมันเช่นนี้มาก่อนในยามนี้ตัวมันมีอายุมากถึง 1200 ปี แต่กับถูกเด็กน้อยปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมพูดจาว่าร้ายมันอย่างเสียหายสร้างความไม่พอใจให้มันเป็นอย่างยิ่งแต่มันก็ทำได้แต่เก็บไว้เพียงในใจเพราะคนตรงหน้าของมันนั้นคือผู้มีพระคุณที่ยิ่งใหญ่ของมัน

แน่นอนว่าด้วยความสามารถของมันนั้นสามารถปลดผนึกตราประทับทาสได้ไม่ช้าก็เร็วหลังจากนี้แต่เจ้าคำสาปมายานี้นั้นแม้แต่ตัวมันก็จนปัญญา ตัวมันอาจจะมีสภาพอัปลักษณ์เช่นนี้ไปตลอดกาลรวมถึงพลังของมันด้วยที่จะไม่สามารถใช้ออกมาได้อย่างเต็มที่แต่เจ้าเด็กปากเสียผู้นี้นั้นคือผู้ที่ช่วยเหลือมันไม่เพียงแค่นั้นตัวมันนั้นพยายามที่จะตรวจสอบสภาพร่างของเซย์รินเด็กหนุ่มตรงหน้าเขานั้นแปลกประหลาดเป็นอย่างมากเพราะมันสามารถสัมผัสกลิ่นอายของมนุษย์ มังกร มาร และก็ที่เหลือเชื่อไปกว่านั้นเขาสามารถสัมผัสกลิ่นอายความเป็นเทพได้ที่ภายในตัวของเซย์ริน

“ข้าขอโทษด้วยที่เสียมารยาทและก็ขอบคุณมากจริงๆที่ช่วยเหลือข้าผู้นี้ บุญคุณในครั้งนี้ข้าจะจดจำพวกเจ้าไปตลอดกาลถึงจะเป็นอย่างนั้นข้าก็ไม่คิดที่จะเป็นคนรับใช้ของเจ้านะ เพราะเจ้าในยามนี้นั้นอ่อนแอจนเกินไป”

“หืม พูดจากันรู้เรื่องง่ายดายกว่าที่คิดแหะ”เซย์รินเองก็ยิ้มแย้มพร้อมตอบรับมันกับไปเพราะเขาเองก็คิดไว้อยู่แล้วด้วยพลังความแข็งแกร่งของมันตัวมันนั้นคงไม่คิดที่จะยอมติดตามตนเองอย่างเด็ดขาด

“ฮ่า ฮ่าคิดว่าจะถูกฆ่าแล้วเสียอีกถึงแม้น่าตาของเจ้าจะดูชั่วร้ายไปบ้างแต่ก็เป็นคนดีกว่าที่คิดละนะอย่างว่าแหละนะคนเราอย่ามองกันที่รูปลักษณ์ภายนอก”กัสหัวเราะดังลั่นพร้อมกับความโล่งอกโล่งใจแต่ในทางกับกันเจ้าทาสตนนั้นมันถึงกับดวงตาเบิกกว้างเมื่อสามารถจับกลิ่นอายของกัสได้

“เจ้าเจ้าเป็นพวกของมันแน่ๆข้าจำกลิ่นอายพวกนี้ได้เป็นพวกมันที่สาปข้าให้ตกอยู่ภายในสภาพเช่นนี้”เจ้าทาสตนนั้นพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เจ็บแค้นเพราะกลิ่นไอของเจ้ากัสนั้นเหมือนกับบุคคลที่มอบคำสาปมายาขั้นสูงให้แกมันด้วยความสุดยอดของคำสาปนี้ไม่ว่าจะดิ้นร้นแค่ไหนพยายามแค่ไหนก็อย่าหวังเลยว่าจะหลุดพ้นและเตรียมพร้อมรับกับสภาพน่าสังเวชนี้ไปตลอดกาล

“ท่านรู้ที่มาที่ไปของกัสอย่างงั้นเหรอช่วยเล่าประวัติความเป็นมาของกัสให้ข้าฟังจะได้ไหม”เซย์รินกล่าวถามชายตรงหน้าด้วยความใคร่รู้แม้แต่ตัวของกัสเองมันก็อยากจะรู้ประวัติความเป็นมาของตนเองเช่นกัน

“ข้าเองก็ไม่รู้ตัวตนของมันมากนักก่อนที่ข้าจะเล่าถึงเกี่ยวกับพวกมันเพื่อไม่ให้เป็นการเสียมารยาทข้าจะขอแนะนำตัวเองเสียก่อนข้ามีนามว่า สการ์คือหนึ่งในบุคคลผู้มีสิทธิได้รับการสืบทอดตำแหน่งว่าที่ผู้นำแห่งดินแดน นรกอเวจี และที่ตัวข้าตกอยู่ในสภาพเช่นนี้เพราะข้านั้นถูกหนึ่งในผู้สืบทอดเช่นเดียวกันกับข้าเล่นงานเข้าจนตกมาอยู่ในสภาพเช่นนี้หากสู้กันตัวต่อตัวพวกเรานั้นล้วนแล้วแต่มีความสูสีกันเป็นอย่างมากแต่เจ้าหมอนั่นมันขี้โกงมันได้พาคนนอกเข้ามาด้วยข้าจะไม่มีวันลืมชายคนนั้นเป็นอันขาดที่ทำให้ตัวข้าต้องตกอยู่ในสภาพเช่นนี้เขามีกลิ่นอายเดียวกันกับเจ้ากัส เขามาจากดินแดนเทพสวรรค์แต่ข้าก็ไม่รู้ว่าเขาผู้นั้นเป็นใครมีฐานะอะไรกันแน่แต่ที่รู้ๆนั้นความแข็งแกร่งของมันนั้นเป็นของจริง”

เซย์รินและกัสถึงกับนิ่งเงียบไปบุคคลตรงหน้าของพวกเขานั้นมาจากดินแดนที่ขึ้นชื่อว่าชั่วร้ายมากที่สุดเลวร้ายที่สุดมันคือดินแดนของพวกอาชญากร และผู้คนภายในดินแดนแห่งนี้นั้นล้วนแล้วแต่ที่จะนับถือความแข็งแกร่งและคนที่ยืนอยู่ที่ตรงหน้าของพวกมันนั้นดันมาเป็นคนใหญ่คนโตของดินแดนแห่งนี้เสียด้วยมันคือหนึ่งในบุคคลที่จะถูกเลือกเป็นว่าที่ผู้นำภายในอนาคตและอีกเรื่องนึงที่สร้างความตกใจให้กับพวกมันเช่นกันนั่นก็คือความเป็นมาของกัสอย่างน้อยแล้วพวกเขาก็รู้ว่ากัสนั้นเป็นคนจากดินแดนเทพสวรรค์ ที่ขึ้นชื่อว่าแข็งแกร่งที่สุดของทุกเผ่าพันธ์ และก็ไม่ทราบเช่นกันว่าทำไมกัสนั้นถึงได้ถูกทิ้งไว้ที่ภายในดินแดนของพวกมนุษย์และเคยถูกเลี้ยงดูโดยมนุษย์มีความลับอะไรหลายอย่างที่ถูกซ้อนไว้อยู่เกี่ยวกับตัวของกัสแม้แต่เจ้าตัวก็ไม่มีความทรงจำอะไรเหลืออยู่เลยมันจำได้เพียงว่ามันเป็นสัตว์เลี้ยงเท่านั้นจะว่าสัตว์ลี้ยงก็ไม่ถูกเพราะนายเก่าของมันนั้นเลี้ยงด้วยความรักความเอ็นดูเป็นอย่างดีจนกระทั่งเขาคนนั้นได้หายตัวไป

“ข้าไม่คิดเลยนะว่าสุนัขขี้เกียจเช่นเจ้าจะเป็นคนของดินแดนเทพสวรรค์”เซย์รินเองก็ไม่ได้แปลกใจอะไรมากกับความเป็นมาของชายตรงหน้าเพราะด้วยพลังความแข็งแกร่งของมันก็พอจะขาดเดาอะไรได้หลายๆอย่างอย่างน้อยฐานะของมันก็จะต้องไม่ธรรมดาและมันก็เป็นไปตามอย่างที่เขาคิดเด็กหนุ่มจึงหันไปให้ความสนใจกับกัสแทนพร้อมทั้งมองไปที่มันอย่างเหลือเชื่อ

“ฮ่า ฮ่าด้วยความหล่อเหลาของข้าแล้ว แน่นอนว่าที่มาที่ไปของตัวข้านั้นย่อมไม่ธรรมดา”ถึงแม้ว่าตัวของกัสนั้นจะเริ่มที่จะรู้ถึงชาติกำเนิดของตนขึ้นมาแล้วตัวมันกับไม่ให้ความสนใจเลยสักนิดเพราะในยามนี้นั้นมันก็มีเซย์รินเป็นครอบครัวของมันอยู่แล้ว ไม่ว่าเด็กหนุ่มไปไหนมันก็อยากจะเดินทางตามไปด้วย

“เอ่อ..จะว่าอะไรไหมถ้าข้าอยากจะขอร่วมทางไปด้วยคน เพราะในยามนี้ตัวข้าเองก็ไม่มีที่ไปหากกลับไปที่ดินแดนของข้าเวลานี้ก็คงจะถูกพวกมันเล่นงานอีกสู้เดินทางกับเจ้าดีกว่า”สการ์ กล่าวขอร้องเซย์รินอย่างน่าสงสารถึงแม้จะขัดจากรูปลักษณ์ภายนอกของมันก็ตาม

“ไม่มีทางข้าไม่ยอมให้มันร่วมเดินทางอย่างเด็ดขาดเจ้าพวกคนของนรกอเวจี มันไว้ใจไม่ได้ เจ้าพวกนี้มีแต่อาชญากรเต็มไปหมดแต่เจ้าบ้านี่มันยังเป็นตัวเป้งของที่นั่นด้วย”กัสถึงกับรีบปฎิเสธเสียงแข็งเพราะตัวมันนั้นไม่ไว้ใจชายคนนี้อย่างถึงที่สุด

“แน่นอนว่าสถานที่ที่ข้าจากมานั้นมันเต็มไปด้วยความดำมืดและชั่วร้ายไปบ้างพวกเราล้วนแล้วแต่นับถือผู้แข็งแกร่ง แต่พวกเราเองก็ไม่เคยที่จะหักหลังใครโดยเฉพาะกับคนที่มีพระคุณเช่นนี้”ไม่ว่าจะมองชายตรงหน้าอย่างไรมุมซ้ายมุมขวา น่าตาของมันนั้นก็ดูดิบเถื่อนจนน่ากลัวอยู่ดีแต่เซย์รินเองก็สามารถที่จะจับสัมผัสความจริงใจของมันได้และเขาก็ไม่สามารถที่จะจับสัมผัสจิตคิดร้ายได้เลยแม้แต่น้อยในสถานที่เช่นนี้มันก็คงดีไม่น้อยที่จะได้ตัวตนระดับนี้เดินทางมาด้วย

“ข้าก็ไม่ได้ว่าอะไรเจ้าจะมาก็มาเถอะ”

เซย์รินตอบรับคำขอของมัน ที่สการ์อยากติดตามเด็กหนุ่มมานั้นเพราะเขานั้นสามารถสัมผัสได้ว่าเด็กคนนี้นั้นคงไม่ธรรมดาอย่างที่ตาเห็นและยังเจ้ากัสอีกที่มาที่ไปของมันก็ไม่ธรรมดาเสียด้วยในยามนี้นั้นคนพวกนี้ยังอ่อนแอร์กว่าตนมากนักแต่ตัวมันก็เชื่ออย่างเต็มหัวใจเลยว่าไม่ช้าก็เร็วเซย์รินจะต้องแข็งแกร่งกว่ามันจนเทียบไม่ติด