“ถ้ามีเงินก้อน แก้วอยากเปิดร้านขายข้าวตรงริมถนนใหญ่นั่นนะ” กมลาพูดขึ้นตอนเด็ดใบตำลึงไว้ทำแกงเลียงมื้อค่ำ
ถึงตอนนี้มีเงินบ้างแล้วแต่มันก็ต้องเกริ่นปูทางสักหน่อย ให้เวลากับการเตรียมความพร้อมสักนิด
“ขายข้าว...”
“จ้ะป้าเข็ม รถวิ่งเข้าเมืองกับผ่านไปจังหวัดอื่นก็เยอะไม่เกินสิบปีแก้วว่าบ้านเราน่าจะทำเลทองเลยนะ แถวนี้มีร้านข้าวร้านก๋วยเตี๋ยวอยู่สองสามเ้าเองที่ตลาดตรงข้ามปั๊มก็มีแค่พวกปิ้งย่างกับต้มเส้นขายตอนเช้า เราทำตามสั่งถ้าไหว หรือขายก๋วยเตี๋ยวทำข้าวราดกับสักสองสามอย่างให้คนที่อยากกินเร็วๆ ผักกล้วยของในสวนเอาไปวางขายด้วยแค่ส่งขนมนางเล็ดกับออกไปขายเองที่ตลาดวันอาทิตย์แก้วว่าสักหน่อยมันอาจจะไม่พอใช้”
“หมายถึงจะเช่าที่บ้านยายฉัตรเหรอ”
“ถ้าอยากซื้อที่ดินตรงข้ามบ้านยายฉัตรล่ะป้าเข็ม”กมลาถามติดตลก
“โห...นั่นครึ่งแสนเลยนะคุณแก้ว”คนตอบคือป้าเลื่อน
“ก็ทำเลดีติดถนนอะเนอะ”ถ้าทะลุมิติไปขนเงินโลกโน้นมาได้ก็คงดี เงินห้าหมื่นซื้อที่ดินแถวนี้ได้ตั้งห้าหกไร่เชียว
“ถ้าจะเช่าที่ทำเพิงป้าว่ายายฉัตรแกคงไม่คิดแพงหรอกเป็เพื่อนบ้านกันมาสิบกว่าปีแล้ว ยัยหนูวาดก็เพื่อนห้องเดียวกับกุล”
“ชวนน้าจันทร์ทำของวางขายกับเราด้วยก็น่าจะดี”
น้าจันทร์เป็เด็กกำพร้าที่ยายฉัตรกับผัวแกขอมาเลี้ยงเพราะมีลูกสาวคนเดียว ลูกเขยที่เป็ลูกจ้างร้านทำเฟอร์นิเจอร์ก็เลยย้ายเข้ามาอยู่บ้านพ่อตาแม่ยายยายฉัตรมีหลานสองคนคือวาดกับวัน
“แก้วอยากหาเงินไว้เผื่อกุลอยากจะเรียนมหาลัยมหาลัยดีๆ ก็อยู่ไกลถึงกรุงไชยโน่นเลย เผื่อวันหน้ามีใครเจ็บป่วยจะได้ไม่ลำบากเื่เงินทองด้วย”
“ถ้านังบัวกับผัวมันมาอยู่ป้าจะให้มันช่วยตามิ่งทำร้านสองแรงไม่ไหวเราอาจต้องจ้างผัวนังจันทร์ด้วยอีกคน”
“จ้างช่างที่เขาเก่งเื่ก่อสร้างก็ดีจ้ะป้าเลื่อนแก้วก็ไม่ได้รีบหรอก แต่ยังไงก็ต้องไปคุยเื่เช่าที่ทำสัญญากันก่อน ระหว่างทำเพิงเราก็ลงผักเพิ่มจะได้มีหมุนเวียนทำขายที่ดินตรงร่องน้ำโน่นเดี๋ยวแก้วหาอะไรมาปลูก ดินดี น้ำถึงรอไม่กี่ปีคงจะได้ลูกมาทำแผงผลไม้ขายด้วยถนนรถลาไปมาสะดวกสักหน่อยจะเป็จุดแวะพักหาซื้อของฝากกัน”
“ต้องทำสัญญาด้วยเหรอ”
“ทำไว้ดีกว่าค่ะป้าเข็มมันไม่ใช่เื่ไว้ใจหรือไม่ไว้ใจกัน ลงทุนสร้างเพิงสร้างร้านบนที่ดินคนอื่นยังไงมันก็ต้องมีข้อตกลงเพื่อความสบายใจทั้งสองฝั่ง เว้นแต่ว่าแก้วจะมีเงินซื้อที่ตรงข้ามบ้านยายฉัตร”กมลายิ้ม อยากให้ฝันของตัวเองเป็จริงได้ง่ายๆ จัง
“สาธุเถอะแม่คุณป้าก็อยากให้คุณแก้วคุณกุลสมหวังทุกเื่” คนรับใช้เก่าแก่พนมมือท่วมหัว
“แก้วรับพรแล้วนะให้สัญญาเลยว่าทุกคนที่อยู่กับแก้วจะต้องมีชีวิตดีกว่าวันนี้เราจะมีกินมีใช้ไม่ขัดสนและมีเหลือไว้ช่วยคนอื่นด้วย”
“บุญของน้ำนวลที่แก้วกับกุลเป็เด็กดี”
“บุญของแก้วกับกุลด้วยแหละที่มีทุกคนดูแลลำพังเด็กกำพร้าสองคนอยู่เองยังไงก็ไม่รอดหรอกจ้ะ”
ผู้หญิงสองคนไม่มีลูกแต่ก็รักหญิงสาวตรงหน้ายิ่งกว่าลูกน้ำตาคลอ
“ป้าเลื่อนแสบตาเพราะหอมแดงเหรอ”
“คุณแก้วอะ”
คนอายุน้อยกว่ายิ้มแป้น“ป้าเลื่อนไม่ต้องห่วงเื่พี่บัวนะ ่แรกอาจจะได้ช่วยกันเื่ลงแรงก่อนแต่ถ้าอะไรๆ อยู่ตัวแล้ว แก้วจะจ่ายเงินเป็รายเดือนให้”
“ไม่ต้องเลยค่ะแค่ให้นังบัวผัวมันลูกมันมีที่ซุกหัวนอนก็ดีถมแล้ว”
“ไม่ดีหรอก”
ตามความคิดของคนแก่ที่ถือว่าตัวเองเป็ข้าเก่าเต่าเลี้ยงการอยู่ร่วมบ้านทำงานให้ถือเป็บุญคุณที่ต้องตอบแทนกัน ขายของได้ก็จ่ายค่าไฟค่าอาหารนานปีจะซื้อเสื้อผ้าข้าวของฟุ่มเฟือยจากเงินที่ป้าเข็มแบ่งให้ คล้ายกับทุกคนถูกตั้งระบบให้ไร้ความคิดอยากได้ใคร่มีชีวิตที่เกินไปกว่าการผูกติดกับความ้าของกมลา
เงินทุกบาทที่คนทั้งบ้านหาได้รวมที่กอบศักดิ์ส่งมาให้นั้นเก็บไว้กับป้าเข็มแต่วันก่อนป้าเข็มเอาเงินเก็บจำนวนเกือบหมื่นมาให้เธอ บอกว่าเธอใกล้อายุสิบเก้าแล้วและเป็เ้าของบ้านตัวจริงต่อไปนี้ต้องดูแลเงินของครอบครัวด้วยตัวเอง
“ป้าเข็มให้แก้วดูแลเงินของบ้านเราแก้วสัญญาจะทำให้ดีและอยากให้เงินเดือนทุกคนไว้ใช้จ่ายส่วนตัวด้วยพี่บัวพี่พลจะได้มีเงินเลี้ยงลูก เราจะไม่อยู่แบบระบบทาสในบ้านทำงานแลกข้าวไปวันๆ”
เลื่อนกับมิ่งในฐานะคนใช้อยู่กินกับเ้านายรู้สึกว่าชีวิตมันจะต้องลำบากแน่ถ้ามีภาระเื่ลูกถึงได้กินยาคุมกำเนิด โชคดีที่ผัวนางเป็หมันแต่ก็ดันมีเื่ให้คิดห่วงเพราะหลานสาวส่งจดหมายขอมาอยู่ด้วย
“ทุกคนตอบแทนคุณตามากพอแล้วจ้ะแก้วจะทำบัญชีให้ละเอียด เงินลงทุน เงินหมุน ค่าแรง รายรับรายจ่าย กำไรรู้ที่มาที่ไปของเงินรับรองชีวิตเราไม่สะดุดแน่”
ขอเอาหัวเ้าของร้านรินนี่เฮาส์เป็ประกันถ้าไม่เพราะโควิดระบาด ร้านก็ยังเปิดต่อได้ และกะเทยผู้แข็งแกร่งอย่างเธอก็อาจจะไม่ตายเหมือนหมาข้างถนนแบบนั้น
“แก้วอยากให้ป้าเข็ม ป้าเลื่อนลุงมิ่งสบายซะที แรกๆ อาจจะต้องลงแรงกันมากหน่อยรอให้อยู่ตัวมีกำไรเป็กอบเป็กำเราก็ค่อยหาคนงานเพิ่มหรือปิดร้านกลางวันเปลี่ยนมาทำร้านกลางคืนเปิดเป็ร้านชาบูหมูกระทะอืม...เนื้อย่างเกาหลี”
ความทรงจำสมัยเด็กเนื้อย่างเกาหลีเป็อะไรที่สุดยอดที่สุดแล้วก่อนยุคสมัยจะเปลี่ยนไปถูกเรียกด้วยชื่อใหม่ว่าหมูกระทะ
“ชา บูอะไรนะ กระทะเกาหลี” เข็มถาม คนเป็ป้ามองหน้ากันไปมา
“เอาเป็ว่านี่คือเมนูเด็ดอร่อยเลิศเดี๋ยวพวกเรามาลองทำกินก่อนทำขายเนอะ”
“แก้วว่ายังไงป้าก็เอาตามนั้น”หลานสาวเรียนจบชั้นมอหก มากกว่าเธอที่จบแค่ปอสี่ความคิดอ่านต้องมีมากกว่าอยู่แล้ว
“เสียดายที่บ้านเราไม่มีเงินมากพอให้แก้วเรียนต่อเรียนสูงๆ ก็จะได้รับราชการเป็เ้าคนนายคน”
“แก้วเบื่อเรียนในตำราแล้วแหละไม่ชอบเป็เ้าคนนายคนด้วย”
ดีสุดๆ ที่โผล่มานี่ก็เรียนจบมอหกแล้วแถมมีความรู้เก่าติดหัวประสบการณ์ชีวิตติดตัวมาเต็มสูบ สู้เอาเวลามาหาเงินให้รวยเร็วๆดีกว่า
ก่อนจะปลูกผักปลูกต้นไม้เพิ่มดินต้องดีก่อน แปลงผักใกล้บ้านลุงมิ่งใช้ขี้เป็ดขี้ไก่ผสม แต่เป็ดไก่ที่เลี้ยงก็ไม่ได้มีมากขนาดจะหมักดินได้ทั่วแถวนี้มีคนเลี้ยงวัวควายเพราะยังมีชาวบ้านทำนาอยู่ เธอวางแผนจะให้ลุงมิ่งไปซื้อขี้วัวหลายคันรถมาหมักดิน
“รอให้พี่บัวพาผัวมาอยู่ด้วยก่อนลุงมิ่งค่อยไปซื้อขี้วัวนะพลิกหน้าดินแล้วหมักขี้วัวขี้ควายไว้เดือนสองเดือนให้จุลินทรีย์มันย่อยดินย่อยขี้ก่อนดินเย็นแล้วปลูกอะไรก็งามแหละทีนี้ส่วนขี้วัวควายบางส่วนแก้วว่าแค่ตุ่มคงหมักน้ำปุ๋ยไม่พอ เราต้องก่อปูนทำบ่อหมัก”
“แล้วคุณหนูไปรู้เื่หมักปุ๋ยแบบนี้มาจากไหนล่ะ”
พวกเขาแต่ก่อนก็เป็คนเมืองกันหมดย้ายมาอยู่ต่างจังหวัดก็ปลูกผักหญ้างูๆ ปลาๆ พอได้กินได้ขายลดแลกแจกแถมกันไปขี้เป็ดขี้ไก่เขาก็หว่านคลุกกับดินเลย ไม่เห็นต้องหมักต้องรอให้มันย่อยแบบคุณหนูว่า
“แก้วอ่านเจอในห้องสมุดจ้ะลุงมิ่ง”
ตอนอยู่โลกเก่าเธอเคยอยู่กลุ่มปลูกผักปลอดสารพัดสารสังเคราะห์เช่าบ้านอยู่กันเป็กลุ่มกับเพื่อนนางโชว์ชีวิตเด็กบ้านนอกต้องเคยปลูกผักทำสวนทำนากันมาก่อนทั้งนั้นการปลูกผักกระถางไว้กินเองจึงทำเป็เื่ปรกติ
ถึงบ้านไม่ใช่เซฟโซนแต่วิถีชีวิตเรียบง่ายของคนบ้านนอกก็คือสิ่งที่เธอรักและปรารถนาในบั้นปลายอยากใช้ชีวิตแบบนั้นผักที่ปลูก งานฝีมือที่ทำจึงถูกถ่ายรูปลงอวดในกลุ่มพอได้รับคำชมเป็สิ่งฮีลใจที่เริ่มจะแห้งแล้งลงทุกวัน
‘เจ้ทำเหมือนตัวเองยังยุ่งหัวหมุนไม่พอ เย็บชุด ปลูกผัก ทำกับข้าวกินเองมีสิบมือสิบแขนเหรอไง’
ความยืนหนึ่งเื่ลิปซิงค์นางโชว์เพลงจีนพวกเด็กที่อยู่ด้วยจึงมักเรียกเธอว่าเจ้ ทั้งที่สารร่างก็คือกะเทยผิวคล้ำถึกและบึกบึน
ก็ยุ่งจนหัวหมุนจริงนั่นแหละแต่มันเป็ความสุขที่ได้ทำทุกอย่างด้วยตัวเองทั้งประหยัดและทำให้มีสมาธิไม่ฟุ้งซ่าน ไม่อย่างนั้นก็คงกลับไปติดเหล้าเอาแต่เมาเลื้อยแล้วปล่อยให้ผู้ชายหลอกกินไปวันๆ
่เวลาที่เคยเสียไปเพราะอกหักติดเที่ยวดื่มกินหมดทั้งเงินทองและเสียสุขภาพกว่าจะรู้ตัวก็หน้าเหี่ยวแห้งแทบโบกแป้งรองพื้นไม่ติด
เพราะละเลิกชีวิตสำมะเลเทเมาได้เธอถึงมีเงินเก็บเริ่มทำร้านรินนี่เฮาส์นั่นแหละ
สามสาวช่วยกันทำกับข้าวจนเวลาล่วงเลยไปเกือบสี่โมงครึ่งแล้วณกุลก็ยังไม่กลับบ้าน
“ให้ตามิ่งไปตามหน่อยดีไหม”ป้าเลื่อนถามเพราะป้าเข็มชะเง้อชะแง้คอมองทางเข้าบ้านหลายรอบแล้ว
“หรือจะซ้อมกีฬาวันก่อนได้ยินจันทร์บอกว่าน้องวาดมีซ้อมเต้น”
“ไม่ต้องไปตามแล้วมาโน่นแล้วจ้ะ”
กมลาชี้นิ้วไปยังณกุลที่กำลังปั่นจักรยานเข้ามาจอดพร้อมเพื่อน สองเพื่อนซี้สภาพมอมแมมเหงื่อท่วมตัว และนอกจากเหงื่อบนเนื้อตัวของปกป้องมีรอยแผลและเืซึมจนเลอะเสื้อนักเรียน
1K
