มาช่วยฉันใช้เงินที

บทที่ 52: รหัสลับระดับ SSS! แผนเผาโรงงาน และการตีความของมาเฟียสมองเพชร

เวลา 23:00 น. ณ ฐานที่มั่นลับของ ‘แก๊งมังกรทมิฬ’ ใต้ดินเมืองหลวง

ห้องโถงกว้างที่ถูกตกแต่งด้วยสไตล์โกธิค คละคลุ้งไปด้วยควันซิการ์และกลิ่นอายของอันตราย "บอสหลง" ชายวัยห้าสิบปีผู้มีรอยแผลเป็นทางยาวพาดผ่านตาซ้าย นั่งอยู่บนเก้าอี้หนังสีดำ เขากำลังจ้องมองข้อความจ้างวานบนหน้าจอแล็ปท็อปด้วยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม

"หนึ่งพันล้านหยวน... สำหรับการเผาโรงงานประกอบเซิร์ฟเวอร์ของสตาร์ไลท์เทคโนโลยี" บอสหลงพ่นควันซิการ์ "ไอ้คุณชายคิมแห่งซำซุนนี่มันใจป้ำจริงๆ ถึงกับกล้าจ้างแก๊งมังกรทมิฬของเรา... ไอ้หนูแฮกเกอร์ ประวัติของเป้าหมายที่ชื่อ 'ลู่ลี่' สืบไปถึงไหนแล้ว?"

"ซีโร่" แฮกเกอร์มือหนึ่งของแก๊งที่นั่งรัวคีย์บอร์ดอยู่หน้าจอมอนิเตอร์นับสิบเครื่อง หันมาตอบด้วยใบหน้าเคร่งเครียด "บอสครับ... ผมเจาะเข้าไปในฐานข้อมูลทะเบียนราษฎร์ระดับความมั่นคงสูงสุดของรัฐบาลแล้ว... แต่ประวัติของไอ้ลู่ลี่คนนี้มัน... มันแปลกมากครับ!"

"แปลกยังไง? มันเป็นลูกนายพลหรือประธานาธิบดีประเทศไหน?" บอสหลงขมวดคิ้ว

"เปล่าครับ..." ซีโร่กลืนน้ำลาย "ประวัติมันขาวสะอาดมาก... พ่อชื่อลู่ แม่ชื่อหยาง อาชีพปัจจุบัน... เกษตรกรปลูกกะหล่ำปลีและผักกาดขาว อยู่ที่หมู่บ้านชนบทห่างไกลความเจริญครับบอส ไม่มีประวัติอาชญากรรม ไม่มีเส้นทางการเงินสีเทา... เป็นแค่ลูกชาวนาธรรมดาๆ ครับ!"

สิ้นคำรายงาน ลูกน้องมาเฟียระดับแกนนำนับสิบคนในห้องต่างพากันระเบิดเสียงหัวเราะลั่น!

"ฮ่าๆๆ! ลูกคนปลูกผักกาดขาวเนี่ยนะ! ไอ้คุณชายคิมมันปัญญาอ่อนถึงขั้นต้องจ้างแก๊งอันดับหนึ่งอย่างพวกเราไปรังแกชาวนาเลยเหรอวะ!" มือขวาของบอสหลงหัวเราะจนน้ำตาเล็ด

ปัง!!

บอสหลงทุบโต๊ะอย่างแรงจนแก้วเหล้าแตกกระจาย! เสียงหัวเราะในห้องเงียบกริบลงทันที ทุกคนหันมามองบอสด้วยความหวาดกลัว

"พวกแกมันพวกมีตาหามีแววไม่! ใช้หัวแม่ตีนคิดหรือไงฮะ!!" บอสหลงตะคอกลั่น ดวงตาข้างที่เหลือเบิกกว้างด้วยความหวาดหวั่น "ไอ้เด็กที่เพิ่งควักเงินสองหมื่นล้านไปกว้านซื้อบริษัทเทคโนโลยี แถมยังทำกำไรสามหมื่นห้าพันล้านได้ในวันเดียว... มันจะเป็นแค่ลูกชาวนาได้ยังไง!! นี่พวกแกดูไม่ออกจริงๆ เหรอ ว่านี่คือ 'รหัสลับระดับ SSS' ที่พวกตระกูลมหาอำนาจในเงามืดใช้ปกปิดตัวตน!!"

"ร-รหัสลับระดับ SSS เหรอครับบอส?!" ซีโร่หน้าซีดเผือด

บอสหลงลุกขึ้นยืน เดินไปที่หน้าจอโปรเจกเตอร์ แล้วชี้ไปที่ประวัติของลู่ลี่ "ดูให้ดี! 'กะหล่ำปลี' ลักษณะของมันคือใบที่ซ้อนทับกันหลายชั้น ปอกเท่าไหร่ก็ไม่ถึงแก่น... ในวงการจารชนระดับโลก มันคือสัญลักษณ์ของ 'บริษัทเชลล์คัมปะนี (Shell Company)' หรือบริษัทอำพรางนับพันแห่งที่ถูกสร้างมาเพื่อฟอกเงินและควบคุมเศรษฐกิจโลก!"

บรรดามาเฟียเริ่มสูดลมหายใจเข้าลึก...

"ส่วน 'ผักกาดขาว'..." บอสหลงเสียงสั่น "รูปทรงยาวรีและมีรากฝังลึกซ่อนอยู่ใต้ดิน... พวกแกคิดว่ามันเหมือนอะไร? มันคือรูปทรงของ 'ขีปนาวุธข้ามทวีป (ICBM) และหัวรบนิวเคลียร์' ยังไงล่ะ!! และการที่บอกว่าครอบครัวนี้ทำฟาร์มอยู่ในหมู่บ้านชนบทห่างไกล... แปลว่าพวกเขามี 'ฐานทัพทหารใต้ดิน' ซ่อนอยู่ในภูเขาลูกนั้น!!"

เพล้ง! ซีโร่ทำแก้วกาแฟหลุดมือร่วงแตก หน้าซีดเป็นกระดาษ "บ... บอสกำลังจะบอกว่า..."

"ใช่!!" บอสหลงกุมขมับ เหงื่อกาฬแตกพลั่ก "ประวัติที่ดูไร้สาระแบบนี้ มีแค่ตระกูลเดียวในโลกที่กล้าใช้หยามหน้ารัฐบาลทุกประเทศ... นั่นคือ 'ตระกูลเฉิน' ผู้คุมกฎแห่งโลกมืดในตำนาน! และไอ้ลู่ลี่คนนี้... ก็คือ 'ทายาทสายตรง' ที่ถูกส่งมาแทรกแซงขั้วอำนาจเทคโนโลยีของโลก!!"

"พ-พระเจ้า! เราเกือบรับงานไปเผาโรงงานของทายาทตระกูลเฉินแล้ว!" มือขวาบอสหลงเข่าอ่อนทรุดลงไปนั่งกับพื้น "ถ้าเราทำลงไป อย่าว่าแต่แก๊งเราเลย... ทั้งประเทศนี้อาจจะถูกลบหายไปจากแผนที่โลกด้วยหัวรบนิวเคลียร์(ผักกาดขาว) แน่ๆ!"

"ไอ้คุณชายคิมแห่งซำซุน... ไอ้สารเลว! มันตั้งใจจะยืมมือเราไปตายแทนมันชัดๆ!" บอสหลงกัดฟันกรอด "เตรียมตัวให้พร้อม! ระดมกำลังพลทั้งหมดของแก๊งมังกรทมิฬ รวบรวมเงินสดและโฉนดที่ดินคาสิโนทั้งหมดที่เรามี... คืนนี้ เราจะไปบุกเพ้นท์เฮ้าส์ของท่านประธานลู่ลี่!"

"บ-บอสจะไปเปิดศึกกับเขาเหรอครับ?!"

"เปิดศึกพ่อง!! เราจะไป 'สวามิภักดิ์' และขอก้มกราบเป็นลูกน้องเขาโว้ย!! ใครชักช้าฉันยิงทิ้ง!!"

ปาร์ตี้ปิ้งย่าง... และแขกที่ไม่ได้รับเชิญ!

เวลา 01:00 น. ณ เพ้นท์เฮ้าส์สุดหรูของลู่ลี่

ที่ระเบียงกระจกชั้นบนสุดของเพ้นท์เฮ้าส์ เตาปิ้งย่างเกาหลีแบบพรีเมียมกำลังส่งกลิ่นหอมฉุยของเนื้อวากิว A5 ลู่ลี่ในชุดเสื้อยืดกางเกงขาสั้น กำลังนั่งหน้ามุ่ย คีบเนื้อเข้าปากด้วยความเศร้าสร้อย

"ฮึก... เซิร์ฟเวอร์หูแมวบ้าบออะไร... ทำไมมันถึงทำกำไรตั้งสามหมื่นห้าพันล้านวะ..." ลู่ลี่บ่นพึมพำ น้ำตาซึม "เงินในระบบมันเยอะจนกูใช้ไม่ทันแล้วเนี่ย ระบบมันกะจะให้กูรวยจนเป็นบ้าไปเลยใช่ไหม"

"สามีขาาา~ อ้าปากเร็วค่ะ จูจูป้อนหมูสามชั้นย่างให้น้า~" จูจูในชุดนอนสายเดี่ยวลูกไม้สุดเซ็กซี่ คีบเนื้อมาจ่อที่ปากลู่ลี่"อย่ามาแย่งสิยัยจูจู! ลู่ลี่ต้องกินกุ้งมังกรย่างของฉันต่างหาก!" หลินเย่ว์เอาตะเกียบมาขวาง"ลูกพี่กินสตอรว์เบอร์รีล้างปากดีกว่าค่ะ!" เนโกจิพยายามมุดเข้ามา

ในขณะที่ฮาเร็มกำลังวุ่นวายกับการแย่งกันป้อนอาหารมหาเศรษฐีผู้กำลังซึมเศร้า...

พั่บ! พั่บ! พั่บ! พั่บ!เอี๊ยดดด!! เอี๊ยดดด!!

จู่ๆ เสียงเฮลิคอปเตอร์แบล็กฮอว์ค 2 ลำ ก็บินมาลอยลำอยู่เหนือระเบียงเพ้นท์เฮ้าส์! พร้อมกับรถตู้สีดำฟิล์มมืดทึบนับสิบห้าคัน แล่นเข้ามาจอดปิดล้อมลานจอดรถด้านล่างตึกอย่างรวดเร็ว!

ไฟสปอตไลท์จากเฮลิคอปเตอร์สาดส่องลงมาที่ระเบียง บอดี้การ์ดของลู่ลี่ที่เฝ้าอยู่หน้าประตูรีบชักปืนออกมาระวังภัยทันที! สาวๆ ฮาเร็มตกใจกรี๊ด รีบเข้ามาหลบหลังลู่ลี่

"ก-เกิดอะไรขึ้นเนี่ย! มีคนมาลอบสังหารเราเหรอ!" หยางซือซือหน้าถอดสี

ลู่ลี่ขมวดคิ้ว ลุกขึ้นยืนมองขบวนรถตู้และชายชุดดำนับร้อยคนที่กรูกันลงมาจากรถ อาวุธครบมือ... แต่แทนที่ลู่ลี่จะกลัว แววตาของเขากลับเป็นประกาย!

"โอ้โห! แก๊งมาเฟียบุกเหรอเนี่ย?! โคตรดี! แบบนี้ก็มีข้ออ้างเบิกเงินระบบสักหมื่นล้านไปจ้างทหารรับจ้างมาถล่มพวกมันเล่นแล้วสิ! งานนี้แหละผลาญเงินได้เป็นกอบเป็นกำแน่ๆ!" ลู่ลี่แอบยิ้มสะใจ

การสวามิภักดิ์ที่ทำเอาสมองช็อต!

ติ๊ง!ประตูลิฟต์ส่วนตัวของเพ้นท์เฮ้าส์เปิดออก บอดี้การ์ดลู่ลี่เตรียมเหนี่ยวไก

แต่ภาพที่ปรากฏกลับทำเอาทุกคนอ้าปากค้าง!

บอสหลง แห่งแก๊งมังกรทมิฬ ชายฉกรรจ์ผู้มีรอยแผลเป็นน่าเกรงขาม ไม่ได้ถือปืนบุกเข้ามา... แต่เขากลับ คุกเข่าลงกับพื้นลิฟต์ แล้วใช้หัวเข่าไถลครูดกับพื้นพรมตรงดิ่งเข้ามาหาลู่ลี่ราวกับเล่นสไลเดอร์!!

พรืดดดดดด!บอสหลงไถลมาหยุดอยู่แทบเท้าลู่ลี่ ก่อนจะโขกหัวลงกับพื้นดังโป๊ก!! ลูกน้องมาเฟียนับร้อยคนที่ตามมาด้านหลัง ก็พร้อมใจกันทิ้งปืน คุกเข่าโขกหัวลงกับพื้นอย่างพร้อมเพรียงจนตึกแทบสั่น!

"พ... พวกแกรักษาความสะอาดพื้นหรือไงวะ?" ลู่ลี่มองภาพมาเฟียนับร้อยก้มหัวให้เขาด้วยความงุนงงขั้นสุด

"แก๊งมังกรทมิฬ... ขอคารวะนายน้อยแห่งตระกูลเฉินผู้ยิ่งใหญ่ครับ!!" บอสหลงตะโกนก้อง เสียงสั่นเครือไปด้วยความเคารพยำเกรง "พวกเรามีตาหามีแววไม่! เกือบหลงกลไอ้ลูกหมาคุณชายคิมแห่งซำซุน มารับงานล่วงเกินฐานทัพลับของนายน้อยเข้าให้แล้ว! ขออภัยในความโง่เขลาของพวกเราด้วยครับ!!"

ลู่ลี่ขมวดคิ้วยุ่ง "ตระกูลเฉินอีกแล้วเหรอวะ?! แล้วฐานทัพลับอะไรของมึง! กูแค่ซื้อโรงงานผลิตเซิร์ฟเวอร์หูแมวโว้ย!"

"เพื่อเป็นการไถ่โทษและแสดงความจงรักภักดี..." บอสหลงรีบหยิบแฟ้มเอกสารปกดำหนาเตอะชูขึ้นเหนือหัว "นี่คือโฉนดที่ดินคาสิโน ธุรกิจสีเทาในเครือข่ายของเรา และเงินสดในบัญชีสวิสเซอร์แลนด์ทั้งหมด มูลค่ารวม 5,000 ล้านหยวน! แก๊งมังกรทมิฬขอสวามิภักดิ์ ขอมอบทรัพย์สินทั้งหมดนี้เป็นเครื่องบรรณาการแก่นายน้อยตระกูลเฉินครับ! ได้โปรดรับพวกเราไว้เป็นหมาเป้ากระเป๋าของท่านด้วยเถอะครับ!!"

"นายน้อยตระกูลเฉินจงเจริญ!!" มาเฟียนับร้อยประสานเสียงตะโกนลั่น

บรรดาสาวๆ ฮาเร็มที่หลบอยู่ข้างหลังลู่ลี่ ต่างเบิกตากว้าง เอามือปิดปากด้วยความช็อกฟีล

[สถานะความคิดของฮาเร็ม]: พี่ลู่ลี่/สามี... เป็นทายาทตระกูลเฉินผู้ลึกลับจริงๆ ด้วย! แค่เขานั่งกินปิ้งย่างอยู่เฉยๆ แก๊งมาเฟียระดับโลกก็กลัวจนฉี่ราด เอาเงินห้าพันล้านมาประเคนให้ถึงที่! ผู้ชายคนนี้... ยิ่งใหญ่เกินกว่าที่พวกฉันจะจินตนาการได้อีก!

ส่วนทางด้านลู่ลี่... ทันทีที่ได้ยินคำว่า "มูลค่ารวม 5,000 ล้านหยวน" และเห็นโฉนดคาสิโนตรงหน้า...

ดวงตาของท่านประธานลู่ลี่ก็เบิกกว้าง ริมฝีปากสั่นระริก มือที่ถือตะเกียบคีบหมูสามชั้นอยู่ถึงกับร่วงหล่นลงพื้น

`อ๊ากกกกกก!! ไอ้พวกบ้า!! กูไม่ใช่คนตระกูลเฉิน!! แล้วมึงจะเอาเงินห้าพันล้านมาให้กูทำมายยยย!! กูรวยจนปวดหัวจะบ้าตายอยู่แล้วโว้ยยยย!! เอาเงินมึงคืนปายยย!!`   ลู่ลี่กรีดร้องโหยหวนในใจจนแทบกระอักเลือด ท่ามกลางเสียงสรรเสริญเยินยอของแก๊งมาเฟีย และสายตาคลั่งรักทะลุหลอดของบรรดาฮาเร็ม การพยายามผลาญเงินให้ขาดทุนของลู่ลี่ จบลงด้วยการได้เป็นหัวหน้าแก๊งมาเฟียและรวยขึ้นไปอีกห้าพันล้านอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้!

ความมโนของมาเฟียนี่มันกาวได้ใจจริงๆ ครับ! ตัดจบตอนนี้พร้อมกับความปวดหัวของลู่ลี่ที่รวยขึ้นอีกแล้ว!