คืนนั้นอากาศร้อน เงียบสงัดไร้สรรพเสียงใด ๆ ภายนอก อวี้ชิงหนานที่นอนอยู่บนเตียง ในห้องของมัน เกิดความไม่สบายเนื้อไม่สบายตัวจนต้องลืมตาตื่นขึ้นมา
"ร้อนยิ่งนักคืนนี้ข้านอนไม่หลับเลย คงต้องไปหาน้ำล้างหน้าล้างตาเสียหน่อย จะว่าไปก็ปวดฉี่นิด ๆ ด้วย คงเพราะก่อนนอนกระหายจึงดื่มน้ำมากไปหน่อย.." อวี้ชิงหนานลุกขึ้นมานั่งก่อนจะ บ่นพึมพำในความมืด ใบหน้า กับร่างกายของมันเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อจากอากาศที่ร้อนอบอ้าว
อวี้ชิงหนาน พลันะโลงจากเตียง และก้าวออกนอกห้องเพื่อที่จะไปหาน้ำมาล้างทันที
ทว่า…พอก้าวออกมาด้านนอกเพียงสามก้าวหูของมันก็แว่วเสียงบางอย่างคล้ายคนกำลัง สนทนากัน ดังออกมาจากห้องนอนของ อวี้ชิงลั่ว และ หลิวเสวียอี้ ทีแรกมันก็มิได้คิดที่จะสนใจแต่ ถ้อยคำบางอย่างที่เข้าหู กลับดึงดูดความสนใจให้อวี้ชิงหนานต้องหยุดชะงัก
"อย่ารังแกข้าสิ เสวียอี้…"
"ข้าขอชื่นใจเ้าหน่อยเถอะ ชิงลั่ว เราสองคนไม่ได้ทำอะไรแบบนี้กันมานานแล้ว ข้าเงี่ยนเหลือเกิน"
"อุ๊ย! ดูเ้าพูดเข้าสิ คนบ้า เงี่ยนเงิ่นอันใด เดี๋ยวหนานหนานได้ยินเข้ามันจะไม่ดีรู้ไหม"
"ได้ยงได้ยินอันใด ปานนี้หนานหนานนอนหลับไปตั้งนานแล้ว จะมีก็แต่ข้ากับเ้านี่แหละที่ยังไม่นอน…เอ๋? ต้องกล่าวว่าคืนนี้ เ้ากับข้าจะได้นอนหรือไม่มากกว่า"
"ดูเ้าพูดเข้าสิ หยุดนะ เสวียอี้ ว้าย…!"
สองคู่รักจอมยุทธ์หนุ่มกับ หมอหญิงคนงามกำลังหัวร่อต่อกระซิก กระเซ้าเย้าแหย่ กันอย่างหวานซึ้ง แต่ที่น่าดูยิ่งกว่านั้นคือคนทั้งสอง แทบจะไม่ได้ใส่อาภรณ์ใด ๆ ปกปิดร่างกายอยู่เลย..!
อวี้ชิงหนานที่แอบย่องมาดูถึงกับดวงตาเบิกกว้าง หัวใจของมันเต้นระส่ำจนแทบจะะเิออกมานอกอก มันไม่คาดคิดเลยว่า การตื่นมากลางดึกเพราะความร้อน และกำลังจะไปล้างหน้า แต่กลับได้มาพบ เหตุการณ์สุดเสียวสยิวเช่นนี้
อวี้ชิงหนานไม่รอช้ารีบถอดกางเกงของมันออก และใช้มือกำรอบแก่นกายที่กำลังพองแข็งของมันแน่น สายตาก็พยายามจะเพ่งมองสองผัวเมียในห้องที่กำลังจะเสพสังวาสกัน
"ถอยออกไปสิท่านพ่อ ข้ามิได้อยากเห็นของท่าน ข้าอยากเห็นเรือนร่างของท่านแม่ ถอยไป.."
อวี้ชิงหนานกำหมัดแน่น และครุ่นคิดในใจอย่างหัวเสีย เพราะยามนี้สายตาของมันเห็นเพียงแต่แค่ร่างกายด้านหลังของ หลิวเสวียอี้ที่บดบังอวี้ชิงหนานอยู่ แถมยังมีบาง่ที่ อวี้ชิงหนานได้เห็นเข้ากับเ้าัั์ตาเดียวยาวตรงหว่างขาของหลิวเสวียอี้ มันช่าง มีขนาดใหญ่โต ดูน่าเกรงขามยิ่งนัก ผิดกับัน้อยในมือของอวี้ชิงหนานเป็อย่างยิ่ง
"ยาวใหญ่อะไรเช่นนั้น เทียบกับของข้าแล้วมันช่าง….เชอะ แต่ช่างเถอะหากข้าเติบโตขึ้นกว่านี้เมื่อใด จะต้องมีขนาดใหญ่กว่าของเ้าแน่ ๆ หลิวเสวียอี้… ว่าแต่เนิน์ของท่านแม่ จะรับเ้าัั์ตาเดียวตัวนั้นเข้าไปไหวหรือไม่นะ"
อวี้ชิงหนานได้แต่คิดเงียบ ๆ ในหัว ก่อนที่มันจะจ้องมองพ่อเลี้ยงกับแม่เลี้ยงในห้องต่อไป
ในห้องนอนยามนี้ ทั้งหลิวเสวียอี้และอวี้ชิงลั่วไม่ปล่อยให้บรรยากาศเช่นนี้ผ่านไปอย่างไร้ค่า บนเตียงนอน อวี้ชิงลั่ว ไร้อาภรณ์ใด ๆ ปกปิดร่างกาย กลับดูยิ่งงามสะพรั่ง ภายใต้แสงจันทร์ที่สาดส่องเข้ามาอาบต้องร่างเปลือยเปล่า ขาวราวกับจะเย้ยหิมะให้ได้อาย ทรวงอกอูมแม้หย่อนคล้อยไปเล็กน้อย แต่ยังอวบอูมสะพรั่งราวกับดอกบัว ที่กำลังดีดสะท้อนขึ้นลงตามแรงหายใจ ยั่วยวนตาแม้หลิวเสวียอี้จะเคยดูดดื่มฟ้อนเฟ้นมาตั้งไม่รู้เท่าไร แต่ก็ยังอดใจไม่ไหว ต้องก้มลงดูดดุน งับเอาปลายยอดชูชันราวกับเม็ดทับทิมเข้าเต็มปาก
" อ๊ายยย..ยยย ท่านพี่ ดีจริงๆ "
อวี้ชิงลั่วครางกระเส่า เอามือกดศีรษะผู้เป็สามีเข้ากับยอดอกแน่น หลิวเสวียอี้ดูดดุนเต้าขาวอวบสักพัก ก็เอากระบี่ดุ้นใหญ่มาจ่อเข้ากับเนินอูมกลางหว่างขา ที่แอ่นร่ายั่วยวนชวนให้เ้ากระบี่ดุ้นยาวเข้ามาสัประยุทธ์ อย่างไม่เกรงกริ่ง หลิวเสวียอี้เห็นดังนั้นไม่รอช้า รีบดันลำควยกระดอที่ลุกโชนอวดหัวบานร่า เข้ากลางรูทันที
แม้จะเป็การดันอย่างไร้กระบวนท่า แต่ว่าแฝงพลังหนักหน่วง อวี้ชิงลั่ว กลับไม่เกรงกลัว แอ่นโคกร่า ให้ขึ้นรับ ปล่อยให้หัวถอกบานแดงเข้ามาในถ้ำสวาทอย่างเต็มที่ พลางปล่อยพลังดูดกระชับ ตอดกลับลำควยหนึบๆ จนจอมยุทธหลิวเสวียอี้ต้องตีหน้าเหยเกขึ้นแทน แต่เพียงชั่วขณะหลิวเสวียอี้ก็จับขาอวบขาวของอวี้ชิงลั่วภรรยาคนสวยยกขึ้นแยกจนสุด ก่อนอัดลำกระดอเข้าไปในถ้ำหยกจนสุดลำ
แล้วพาลำควยวิ่งเข้าออกถ้ำหยกอย่างคล่องแคล่ว เพราะถ้ำหยกแห่งนี้หลิวเสวียอี้เคยพาลำควยเข้าออกตั้งหลายครั้งจนสนุกทุกครั้งไป แต่ละครั้งที่หลิวเสวียอี้กระเด้าควยเข้าออก เป็ต้องครูดกับติ่งแตดบนผนังแคมของอวี้ชิงลั่วทุกครั้งไป
คราวนี้อวี้ชิงลั่วกลับเป็ฝ่ายร้องครวญครางอย่างเ็ปปนสุขสันต์
" โอวววว..เสวียอี้... อูยยย..ยยย... ซี๊ดดดดด "
" เป็ไงบ้าง ชิงลั่ว ถ้ำหยกของเ้าดูดเ้าัตาเดียวของข้าดีเหลือเกิน ของข้า จวน จวน จะ อะ...ออก แล้ว "
" รอๆ ก่อน เสวียอี้...กระแทก เย็ด ๆ ๆ หนักๆ เลย อย่างนั้นแหละ "
" ข้า ๆ ทนไม่ไหวแล้ว โอ๊ย ๆ ชิงลั่ว อา... "
เสียงหลิวเสวียอี้ส่งเสียงร้องดังลั่น พร้อมกับกระฉูดน้ำรัก เข้าสู่โพรงสวาทของอวี้ชิงลั่วจนเนืองนอง อวี้ชิงลั่วพลิกร่างสามีลงนอนบนที่นอนแทน ส่วนนางกลับขึ้นไปอยู่ข้างบนร่างหลิวเสวียอี้ เป็ฝ่ายโยกขย่ม หลิวเสวียอี้แม้เพิ่งกระฉูดน้ำสวาทไป แต่ปรับกำลังภายในได้อย่างรวดเร็ว สามารถคงตัวของอาวุธคู่กายให้ยังแข็งได้แม้จะอ่อนลงกว่าเดิมเล็กน้อย
แต่ก็สามารถคงทนให้อวี้ชิงลั่วภรรยาคนสวยประกอบกามกิจต่อไปได้ ในเวลาต่อมาก็ได้ยินเสียงอวี้ชิงลั่วครางกระเส่า ปลดปล่อยธารเหลวออกมา พร้อมกับขมิบดูดลำควยสามีเพื่อรีดน้ำรักที่ยังค้างในลำกระดอออกมาให้หมด ทั้งคู่ต่างตระกองกอดนอนเคียงข้างกันอย่างสุขสันต์ แม้ว่าหลายปีนี้หลิวเสวียอี้จะมีวรยุทธ์สูงขึ้นเพียงใดก็ตาม แต่การสับยุทธ์บนเตียงกลับยังพ่ายแพ้แก่ อวี้ชิงลั่วภรรยาคนงามทุกครั้งไป
บนรอยแง้มระหว่างประตูที่ดวงตาเคยปรากฏกลิ้งกลอกไปมาอยู่ ยามนี้พอทั้งหลิวเสวียอี้ และอวี้ชิงลั่วประกอบกามกิจเสร็จ ดวงตาดำสุกใส นั้นก็กลับหดหายไป ประตูกลับถูกปิดเข้าที่ตามเดิมอีกครั้ง
อวี้ชิงหนาน เงี่ยนง่านสุดขีดแต่ มันมิอาจกระฉูดน้ำสวาทตรงหน้าห้องนั้นได้ ไม่งั้นรุ่งเช้าอาจเหลือหลักฐาน ให้ พ่อแม่บุญธรรมของมันนึกสงสัย อวี้ชิงหนาน จึงคิดว่ากลับมาที่ห้องของมัน แล้วปลดปล่อยน้ำกามในนี้แทนจะดีกว่า
"อูยยยย..ยยย ซี้ดด..ดดด อ๊าาาา..าาาา ช่างเสียว์อะไรเยี่ยงนี้ สักวัน คอยดูเถอะ ข้าจะต้องไปอยู่ตรงนั้นแทนที่เ้า หลิวเสวียอี้ ดุ้นกระบี่ของข้าจะต้องสร้างความสำราญให้กับท่านแม่เหนือกว่าของเ้า อ๊าาาา…าาาาาา"
อวี้ชิงหนาน ครางลั่น พร้อมหลับตาแหงนหน้า ส่วนมือก็รูดถอกเ้าัตาเดียว ตัวน้อยอีกสองสามครั้งก่อนจะกระฉูดน้ำกามสีขาวขุ่นให้พุ่งทะลักออกมา…
จบบทที่ 2