ตอนที่ 9 ขอหย่าไปหาหญิงอื่น
เธอทรุดนั้งลงร่ำไห้เหมือนใจจะขาด จบ มันจบแล้วสินะ ชีวิตคู่ของเธอมันมาถึงทางตันแล้วจริงๆ สินะนิราพยุงร่างกายและหัวใจที่ตอนนี้ที่มันแทบจะไม่มีเรี่ยวแรงหลงเหลืออยู่แม้แต่นิดเดียวให้ลุกขึ้น
ธีรวัฒน์ยืนมองภรรยาที่ร้องไห้ทรุดลงไปกองอยู่กับพื้นอย่างน่าเวทนาแต่จะให้เขาทำยังไงได้ในเมื่อเขาไม่ได้หลงเหลือความรักในตัวของภรรยาสาวของตนอีกต่อไปอีกแล้ว ทนอยู่กันไปก็รั้งแต่จะมีแต่ความทุกข์ ไร้ซึ่งความสุข
"หนูนิ!..พี่ว่าเราหย่ากันเถอะนะ นิหย่าให้พี่เถอะนะ พี่ต้องไปรับผิดชอบคุณฟ้า โดยการแต่งงานกับเธอหนูนิ!พี่ขอโทษที่พี่ต้องพูดกับนิตรงๆ แบบนี้ พี่รู้ว่านิเสียใจ แต่..พี่ก็จำเป็ต้องพูดกับนิแบบนี้ ในเมื่อพี่ไม่ได้รักหนูนิแล้ว พี่ก็ไม่อยากจะเอาเปรียบนิ" ธีรวัฒน์คิดว่าเขาทำถูกที่สุดแล้ว คนหมดรักกันก็ต้องเลิกกันมันเป็เื่ธรรมดา
นิรานั่งก้มหน้านิ่งฟังคำพูดของสามี ที่มันทิ่มแทงใจของเธอจนเป็แผลเหวอะหวะ จนเธอแทบจะหายใจไม่ออก เจ็บจนเจียนจะขาดใจ เขาทำร้ายจิตใจของเธอจนแหลกสลายอย่างไม่มีชิ้นดี เขาช่างเป็ผู้ชายที่ใจดำและเืเย็นที่สุด
"ขอบคุณค่ะที่หวังดีกับนิ ถึงมันจะทำร้ายนิให้เหมือนตายทั้งเป็ก็ตาม" เธอพูดประชดสามีเพื่อให้เขาได้รู้สึกอะไรบ้าง แต่เปล่าเลยเธอเห็นแค่สายตาที่ว่างเปล่า ถึงสีหน้าของเขาจะแสดงออกมาว่าเขารู้สึกผิดอยู่บ้าง แต่สายตากลับตรงกันข้ามกับสีหน้าของเขา
"นิต้องเข้าใจพี่นะเพราะนิให้ในสิ่งที่พี่้าไม่ได้"
"ค่ะนิเข้าใจแล้ว' เธอตอบรับเบาๆ ก่อนที่เธอจะค่อยๆ พาร่างกายที่ไร้เรี่ยวแรงของตัวเองขึ้นแล้วเดินขึ้นชั้นบนไปอย่างร่างที่ไร้ชีวิต โดยไม่มีคำทักท้วงอะไรจากสามีอีกเลย เธอหอบเอาร่างกายและจิตใจที่ไร้เรี่ยวแรงเข้ามาในห้องนอน ห้องนอนที่เคยเป็ห้องของเธอกับสามี เธอมองไปรอบๆ มันช่างอ้างว้างและเดียวดาย นิรานั่งอยู่อย่างนั้นอย่างคนที่ใช้ความคิด เพื่อที่จะหาทางออกให้กับตัวเอง คงถึงเวลาที่เธอจะต้องไปอยู่ในที่ของเธอซะที ที่ที่เธออยู่มันตรงข้ามกับที่เธอเป็ อยู่ในตอนนี้ ถึงเวลาที่เธอต้องไป ในเมื่อเขา้าจะเลิกกับเธอ ก็แสดงว่าเขาจะไม่สนใจใยดีในตัวของเธอ และชีวิตของเธออีกต่อไปแล้วต่อจากนี้ไป ชีวิตของเธอจะเป็ของเธอเพียงคนเดียว
ณ บริษัท โนเวลออโตโมบิลยานยนต์
ผู้ผลิตยานยนตร์ที่ใหญ่และหรูที่สุดในโลก ไทเกอร์ โรเวลผู้ทรงอิทธิพลแห่งด้านยานน์แลอสังหาริมทรัพย์
นั่งดูแบบรถหรูสามมิติที่เขาจะต้องตัดสินใจเซ็นสัญญาในวันนี้ เขาก็กำลังรอคนที่จะมาคุยข้อตกลงของเ้าของแบบรถ...ที่เขานั่งดูอยู่อย่างถูกใจ
"นายโอเคกับแบบรถในครั้งนี้ไหมครับ "เจสันถามผู้เป็นาย ที่นั่งดูแบบรถหรูสามมิติ อยู่อย่างตั้งอกตั้งใจ
"อืม "ฉันชอบนะสวยหรู รายละเอียดดีมากๆ เขามากันหรือยังฉันอยากฟังข้อตกลงในสัญญาแล้ว"ไทเกอร์ถามคนสนิท
"กำลังมาครับ" เจสันตอบ
ทางด้านแอรี่ที่ตอนนี้ได้พารถหรูคู่ใจที่มีคันเดียวในไทย และแค่ 15 คันในเอเชีย สงวนราคาที่ฟังแล้วต้องตาค้างล้มตึงเลยที่เดียว ราคา 16 ล้านเหรียญหรือร่าวๆ 500 บาทไทย นี้คือเหตุผลที่เธอต้องใช้บอดี้การ์ด ตั้ง 3-4 คนช่วยมาดูแลความปลอดภัย ไม่สิเฝ้ารถต่างหาก
แอรี่ที่วันนี้มาคุยงานกับเ้าของค่ายรถหรู ได้ขับเข้ามาจอดตรงโซน VIP ซึ่งเธอได้แจ้งมาก่อนหน้านี้แล้วว่าขอจอดในที่ ที่เป็ส่วนตัว สาวเ้าลงมาจากรถพร้อมยืนมองดูตัวเอง และรถอย่างภาคภูมิใจ
คนอื่นเขาอายุน้อย100 แต่ฉันอายุน้อย พันล้านหมื่นล้านยะเธอให้กำลังใจตัวเอง ยกมือท่วมหัว"สาธุๆ ขอให้เขาตกลงเซ็นสัญญาทีเถอะสาธุ" แอรี่หัวเราะคิกคัก เธอต้องขอเล่นของซะหน่อยเพื่อความชัว อิ! อิ!เธอหัวเราะให้กับตัวเอง โดยมีทนายและบอดี้การ์ดยืนยิ้มให้กับนายสาว เธอหันมาหาคนของเธอแล้วยิ้มให้
"ป่ะลุยกัน"เธอเดินนำบอดี้การ์ด และทนายเขาไปข้างในตึก
ครั้งแรกของเธอเหมือนกันที่ปรากฏตัวต่อหน้าคู่ค้ารายใหญ่ และรายเดียวของเธอกับเพื่อน
"ว้าว!!ตึกใหญ่และหรูมากสมกับเป็เ้าพ่อยานยนต์จริงๆ" แอรี่พูดกับทนายที่เดินตามหลังมา
"ครับคุณแอล" ทนายประจำตัวของเธอกับเพื่อนรักดีกรีด็อกเตอร์ ที่อายุไม่ห่างจากเธอมากนักด้วยรอยยิ้ม
เธอมาหยุดอยู่ตรงเค้าเตอร์ประชาสัมพันธ์แล้วกล่าวความ้าของตัวเองออกมาทันที
"ฉันมาพบท่านประธานค่ะ "แอรี่แจ้งจุดประสงค์ทันที
"นัดเอาไว้หรือเปล่าคะ"
"ค่ะ"นัดเอาไว้ในนาม ( black dragon )ค่ะ"
"อ้อค่ะ เชิญค่ะ"พนักงานสาวสวยกล่าวเชื้อเชิญให้เธอเดินตามอย่างสุภาพ เธอคนนั้นเดินนำไปกดลิฟต์ที่เขียนว่าลิฟต์ท่านประธาน ให้เธอและผู้ติดตามไปยังชั้นบนสุด
ทางด้านไทเกอร์"พวกเขามากันแล้วครับ"
"ให้เข้ามาเลย"
"ครับ" เจสัน รับคำสั่ง
ไม่นานเสียงเคาะประตูเบาๆ ตามด้วย ร่างสาวสวยที่คุ้นตา ไทเกอร์กับเจสัน ทำหน้างง?ให้กับคนที่เข้ามาใหม่
"เอ่อไม่ทราบว่าคุณคือ" ไทเกอร์ถามค้างเอาไว้..เพื่อรอคำตอบ
"ค่ะดิฉัน แอรี่ black dragon (ัดำ) ค่ะ"
"ว้าว !เซอไพรส์มากเลยนะเนี่ยผมก็ว่าอยู่ชื่อคุ้นๆ ไทเกอร์ ทำหน้าแปลกใจอย่างที่พูดจริง ๆ แล้วอย่าบอกนะครับว่าเ้าของแบบรถหรูนี้คือคนคนเดียวกันกับเ้าของแบบโรงแรมโรเวล ของผม"เขาถาม
"ค่ะ!คนนั้นแหละค่ะ"
"ว้าว !เซอร์ไพรส์ รอบสองผมชักอยากจะเจอซะแล้วสิครับผมจะมีโอกาสได้เจอหรือเปล่าครับ"
"เดี๋ยวคุณไทเกอร์ก็จะได้เจอแล้วค่ะเพราะต่อจากนี้ไปคุณจะได้คุยกับเ้าของแบรนด์โดยตรง"
ไทเกอร์ทำหน้างง ? "ผมนึกว่าคุณเป็เ้าของแบรนด์ซะอีก"
"เปล่าค่ะแค่หุ้นส่วน เพื่อนฉันต่างหากค่ะที่เป็คนทำงานให้คุณ เราทำงานเป็ทีมค่ะ ทีมของเรามี 3 คน สองในสามคุณก็เห็นแล้วนี่ไงคะ"เธอชี้ไปที่ทนายกับตัวเองแล้วหัวเราะคิกคัก
ไทเกอร์ยิ้มตาม
ส่วนเจสันมองแอรี่ตาปลอยกับความน่ารัก และอารมณ์ดีของเธอ นี่ขนาดมาคุยโปรเจ็กต์พันล้าน ยังไม่ประหม่าเลยสักนิด คู่ค้าของเ้านายของเขาเวลามาคุยงาน ประหม่าจนเหงื่อไหลท่วมตัวเลยก็มี เขาชักสนใจเธอแล้วซิ เขาคิดในใจแต่ไม่คิดจะจีบหรอกนะ เพราะรักอิสระอยู่
"งั้นเรามาคุยขอตกลงกันดีกว่าค่ะ"
"โอเคครับ"ไทเกอร์ทำมือเชื้อเชิญให้นั่งลงตรงโซฟาตัวใหญ่ในห้องทำงานที่โอ่อ่าหรูหราสมกับฐานะเ้าพ่อยานยนต์รายใหญ่ของโลก
"บอกข้อเสนอเสนอของคุณมาได้เลยครับ"
"ขอรถของล็อตนี้หนึ่งคัน พร้อมส่วนแบ่ง10% ของราคาขายทั้งหมด สงวนราคาห้ามต่ำกว่า 600 ล้านต่อคัน ถ้าคุณตกลงก็ทำสัญญาได้เลยค่ะ"เธอให้รายละเอียด
"ผมตกลง"ไทเกอร์ตอบตกลงโดยไม่ต้องคิดเยอะ เขาเชื่อว่าหลุดจากเขาไปยังมีอีกหลายค่ายที่ต้องแย่งกันตะครุบ มีเหรอที่เขาจะปล่อยให้หลุดมือไป
ทั้งสองทำสัญญาร่วมกันเรียบร้อย แอรี่จึงขอตัวกลับ วันนี้เธอแอบเปิดตัวเพื่อนรัก โดยไม่ได้บอกเ้าตัวหวังว่าจะไม่งอลนะจ๊ะเพื่อนรัก อิ อิเดี๋ยวค่อยบอกที่หลัง
เช้าของอีกวัน
นิรา ลืมตาขึ้นมาในห้องที่กว้างขวาง เธอมองไปรอบๆ เจอแต่ห้องที่ว่างเปล่าแต่มันก็เป็แบบนี้มาจะสามปีแล้วนี้นะเธอยังไม่ชินอีกเหรอนิรา "เธอถามกับตัวเอง พลางสะบัดศีรษะสลัดความเครียดออกจากสมองเมื่อวานเธอได้คิดทบทวนถึงเื่ ระหว่างที่ใช้ชีวิตคู่ของเธอกับสามีตลอดที่แต่งงานมา ว่ามันสุขหรือทุกข์กันแน่ แน่นอนว่ามันทุกข์มากกว่าสุข วันนี้แล้วสินะที่ผู้หญิงของเขาจะเข้ามาอยู่ในบ้าน บ้านที่เป็เรือนหอของเธอกับสามี ความรักมันไม่ยั่งยืนจริงๆ หรือว่ามันไม่มีอยู่จริง เธอเลิกคิดแล้วหันไป จัดการกับตัวเองแทน เพราะวันนี้ เธอจะต้องออกไปตรวจดูการก่อสร้างโรงแรมของกลุ่ม โนเวลกรุ๊ป วันนี้เธอจึงหยิบ กางเกงยีนสีซีดกับเสื้อเชิ้ตเขารูปแบรนด์ดัง ที่เธอไม่เคยหยิบออกมาใส่ แต่วันนี้เธอจำเป็ต้องทำให้ตัวเองไม่โซม ให้ดูน่าสมเพชมากไปกว่านี้อีกแล้ว การร้องไห้ฟูมฟายจนดูไร้ค่า เมื่อวานจะเป็ครั้งสุดท้าย ที่พวกเขาจะได้เห็นน้ำตาเธอ ไม่ใช่ว่าเธอจะทำใจได้แต่มันไม่มีประโยชน์ในเมื่อเขาพูดใส่หน้าเธอปาวๆ ว่าเขารักคนอื่นจะไปรับผิดชอบคนอื่น เพราะฉะนั้นมันไม่มีประโยชน์ที่ต้องมานั่งร้องไห้ฟูมฟาย
เธอมองดูตัวเองในกระจกวันนี้เธอแต่งตัว อย่างทะมัดทะแมน ปราศจากแว่นตาหนาเตอะ ใบหน้าหวานแต่งแต้มนิดๆ พอให้ดูสวยหวานปนเซ็กซี่หน่อยๆ นี้แหละตัวตนของเธอนิรา เธอพูดบอกตัวเองในกระจกที่มีเงาของร่างอรชรที่มีส่วนเว้าส่วนโค้งที่น่าดึงดูดใจไม่แพ้ใคร เธอใช้เวลาอยู่ไม่นานในการแต่งตัว ก็เดินลงมาจากชั้นบน ก็เจอเข้ากับน้อยคนรับใช้ที่ยืนรออยู่ก่อนแล้ว
"โฮ่...วันนี้คุณผู้หญิงสวยจังเลยค่ะ"น้อยคนรับใช้ทักเ้านายสาวเสียงใส
นิรายิ้มให้"ขอบใจจ้"เธอกล่าวขอบใจเบาๆ
"คุณผู้หญิงค่ะ" น้อยเรียกนายสาวแล้วทำหน้าเศร้าเพราะเธอสงสารนายสาว
"คุณผู้ชายพาผู้หญิงที่ไหนไม่รู้เขามาในบ้านมีกระเป๋าเสื้อผ้าด้วยนะคะ"
นิราฟังคนรับใช้รายงานด้วยหัวใจที่เ็ป "นิรู้แล้วจ้ะเขาบอกนิแล้ว"เธอบอกกับคนรับใช้ ด้วยใบหน้าที่ไร้ความรู้สึก ต่างจากข้างในที่ตอนนี้แทบจะแตกละเอียดไม่มีชิ้นดีแล้วความรู้สึกของเธอ
น้อยทำหน้าแปลกใจ เธอไม่เข้าใจผู้เป็นายเลยสักนิดว่าคิดอะไรกันอยู่
????มาแย้วววเมียน้อยมาแย้ว
970
