บทที่ 68: ก้าวแรกสู่ขุมนรก
ทันทีที่ก้าวแรกของหลินฟานเหยียบย่างเข้าไปในหุบเขาอสูรคำราม... โลกทั้งใบก็พลันเปลี่ยนแปลงไป!
อากาศที่เคยหนาวเหน็บธรรมดากลายเป็นหนักอึ้งและกดดันจนหายใจลำบาก! พลังปราณอสูรที่หนาทึบลอยอยู่รอบตัวราวกับหมอกพิษสีดำ ทำให้ทัศนวิสัยลดลงเหลือเพียงไม่กี่สิบเมตร เสียงทั้งหมดจากโลกภายนอกถูกตัดขาดไปโดยสิ้นเชิง เหลือเพียงความเงียบที่น่าขนลุกซึ่งถูกขัดจังหวะเป็นครั้งคราวด้วยเสียงกรีดร้องโหยหวนของอสูรที่ดังมาจากแดนไกล
เกราะหนังอสูรที่ทุกคนสวมใส่เริ่มส่องแสงจางๆ ทำงานเพื่อต่อต้านการกัดกร่อนของพลังปราณอสูรโดยอัตโนมัติ
เหล่าทหารหน่วยพิเศษทั้งสิบนายต่างก็ชักอาวุธออกมาทันที สีหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความเคร่งขรึมและเตรียมพร้อมถึงขีดสุด พวกเขาคุ้นเคยกับความน่าสะพรึงกลัวของสถานที่แห่งนี้ดี
แต่หลินฟานกลับยังคงสงบนิ่ง เขาปลดปล่อยจิตสัมผัสที่ทรงพลังของขอบเขตแก่นแท้ทองคำออกไปทันที ผสานเข้ากับ "เคล็ดวิชาจิตทลายสวรรค์" ทำให้การรับรู้ของเขากว้างไกลและเฉียบคมยิ่งกว่าเรดาร์ที่ล้ำสมัยที่สุด
[ติ๊ง! เคล็ดวิชาจิตทลายสวรรค์ทำงาน! ตรวจพบ 'อสูรเงา' 3 ตัวกำลังซุ่มโจมตีอยู่บนหน้าผาด้านซ้าย ระยะ 200 เมตร!]
หลังจากที่เดินลึกเข้ามาในหุบเขาได้ไม่นาน... ขณะที่พวกเขากำลังจะเดินผ่านช่องเขาแคบๆ แห่งหนึ่ง หลินฟานก็ยกมือขึ้นเป็นสัญญาณให้ทุกคนหยุด
ทหารทุกคนหยุดชะงักลงทันที พวกเขามองไปรอบๆ ด้วยความสงสัย แต่กลับไม่พบสิ่งผิดปกติใดๆ
"หน้าผาด้านซ้าย มีอสูรเงาสามตัว" หลินฟานกล่าวเสียงเรียบ
ขุ่ยหลางและคนอื่นๆ ตกใจ! พวกเขาคือสุดยอดทหารพรานและหน่วยสอดแนม แต่กลับไม่มีใครสัมผัสได้ถึงการซุ่มโจมตีเลยแม้แต่น้อย!
แต่พวกเขาก็เชื่อมั่นในตัวรองแม่ทัพอย่างสมบูรณ์แบบ ทุกคนเตรียมพร้อมตั้งท่าต่อสู้ทันที
แต่หลินฟานกลับไม่ได้สั่งให้พวกเขาลงมือ...
เขาเพียงแค่หลับตาลง... แล้วรวบรวมจิตสัมผัสของเขา
"เข็มจิตวิญญาณ"
จิตสัมผัสที่มองไม่เห็นสามสาย ถูกบีบอัดจนกลายเป็นเข็มที่แหลมคมแล้วพุ่งออกไปอย่างไร้ร่องรอย!
...
ไม่มีเสียงใดๆ เกิดขึ้น...
แต่บนหน้าผาที่มืดมิดนั้น... ร่างของอสูรที่รูปร่างคล้ายเสือดำสามตัวซึ่งกำลังหลอมรวมตัวเองเข้ากับเงาของก้อนหินพลันชะงักไป... ก่อนจะร่วงหล่นลงมากระแทกพื้นอย่างไร้ชีวิต!
พวกมันตาย... โดยที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าถูกอะไรโจมตี!
เหล่าทหารหน่วยพิเศษเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง! นี่คือวิธีการต่อสู้แบบไหนกัน! มันเงียบเชียบและน่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว!
ความเคารพที่พวกเขามีต่อหลินฟานได้เพิ่มสูงขึ้นไปอีกระดับ... มันกลายเป็นความเลื่อมใสอย่างสมบูรณ์แบบ พวกเขาปฏิบัติตามคำสั่งของหลินฟานทุกอย่างโดยไม่มีข้อกังขาอีกต่อไป
การเดินทางดำเนินต่อไป...
ภายใต้การนำทางที่แม่นยำราวจับวางของหลินฟาน หน่วยพิเศษอสนีบาตทมิฬสามารถเคลื่อนที่ผ่านหุบเขาที่เต็มไปด้วยอันตรายไปได้อย่างราบรื่นอย่างไม่น่าเชื่อ
"ข้างหน้ามีรังของ 'แร้งกินซาก' ขนาดใหญ่ เปลี่ยนเส้นทางไปทางขวา"
"หยุด! เบื้องล่างหุบเหวนั่นคือ 'แอ่งปราณอสูร' อย่าเข้าใกล้มันเด็ดขาด"
"ทางซ้ายมีหน่วยลาดตระเวนของ 'อสูรหมาป่า' ห้านาย จัดการพวกมันอย่างเงียบเชียบ"
เหล่าทหารรู้สึกราวกับกำลังเดินอยู่ในสวนหลังบ้านของตัวเอง พวกเขาตระหนักดีว่าหากไม่มีหลินฟาน ป่านนี้พวกเขาคงต้องบาดเจ็บล้มตายไปแล้วหลายคนอย่างแน่นอน
หลังจากเดินทางอย่างต่อเนื่องมานานหลายชั่วยาม ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงอุปสรรคสำคัญชิ้นแรก...
มันคือหุบเหวลึกขนาดมหึมาที่ตัดผ่านใจกลางหุบเขาจนขาดจากกัน มีเพียง "สะพานกระดูก" ที่ดูเก่าแก่และใกล้จะพังทลายเส้นหนึ่งทอดข้ามไปยังอีกฟากหนึ่งเท่านั้น แผนที่ระบุว่านี่คือเส้นทางเดียวที่จะไปต่อได้
แต่ในขณะที่พวกเขากำลังจะก้าวขึ้นไปบนสะพาน...
ร่างมหึมาที่น่าสยดสยองร่างหนึ่งก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นจากม่านหมอกสีดำที่อยู่อีกฟากหนึ่งของสะพาน...
มันคือแมงมุมยักษ์! ที่มีดวงตาสีแดงฉานนับร้อยดวงเบิกโพลงอยู่บนหัวของมัน! แต่ละดวงตาส่องประกายชั่วร้ายที่สามารถทำให้คนเสียสติได้! "อสูรแมงมุมร้อยเนตร"! สัตว์อสูรที่ขึ้นชื่อเรื่องพิษร้ายแรงและพลังจิตมายาที่น่าสะพรึงกลัว!
มันมีขนาดใหญ่โตเกินกว่าจะลอบผ่านไปได้ และกลิ่นอายพลังที่แผ่ออกมาจากร่างของมันนั้น... ทำให้แม้แต่หลินฟานยังต้องขมวดคิ้ว!
[คำเตือน! ตรวจพบอสูรระดับสูง! 'ราชินีแมงมุมร้อยเนตร'!]
[ระดับพลังเทียบเท่า: ขอบเขตแก่นแท้ทองคำ ขั้นที่ 5!]
หน่วยของพวกเขาได้เผชิญหน้ากับอุปสรรคที่แท้จริงชิ้นแรกแล้ว! มันคืออสูรร้ายที่แข็งแกร่งกว่ารองแม่ทัพของพวกเขาเสียอีก! และการต่อสู้ที่อึกทึกครึกโครม ณ ที่แห่งนี้ ย่อมต้องดึงดูดอสูรตนอื่นๆ มาอย่างแน่นอน!
ภารกิจลอบเร้นของพวกเขา... กำลังจะพบกับทางตัน!