ความปรารถนาที่คุกรุ่นในอกของพ่อเลี้ยงเกื้อถาโถมอย่างรุนแรงเมื่อได้เห็นยอดถันสีชมพูชูชันของเนื้อนวลเขาไม่อาจทนเก็บกดมันไว้ได้อีกต่อไป
สายตาของเขาเหลือบมองไปยังร่างของคุณนายประยงค์ที่นั่งอยู่ห่างออกไปคุณนายหลับตาพริ้ม ก้มหน้า เธอกำลัง งีบหลับอยู่บนเก้าอี้ยาวในห้องโถงใหญ่กลางบ้าน
‘โอกาส! นี่แหละโอกาส!’
พ่อเลี้ยงเกื้อคิดในใจอย่างรวดเร็วเขาย่องออกไปมองดูจนมั่นใจแล้วว่า คุณนายประยงค์กำลังหลับใหลอย่างแท้จริงและบ่าวไพร่คนอื่นๆ ก็ไม่มีใครอยู่แถวนั้น
“นวล! นวลจ๊ะ!”พ่อเลี้ยงเกื้อเรียกเสียงกระซิบ แต่แฝงไว้ด้วยอำนาจของผู้เป็นเจ้าบ้าน
เนื้อนวลชะงักจากการถูพื้น เธอเงยหน้าขึ้นมองพ่อเกื้อด้วยดวงตาใสซื่อ
“คะ พ่อเกื้อ? มีอะไรให้ช่วยหรือคะ?”
“มานี่สิลูก...เข้ามาในห้องทำงานพ่อหน่อย พื้นไม้ข้างในมันมีคราบฝุ่นหนาติดอยู่ มานานบ่าวคนไหนก็ขัดไม่ขึ้นเงาสักที พ่ออยากให้นวลช่วยขัดให้เป็นเงาวับทั้งห้องเลยนะนวลเป็นคนขัดบ้านสะอาดที่สุดแล้ว”
พ่อเลี้ยงเกื้อพูดเสียงนุ่มพลางส่งรอยยิ้มที่แฝงไว้ด้วยความนัยบางอย่าง
นวลได้ยินดังนั้นก็ดีใจที่เขาชม
“จริงหรือคะพ่อเกื้อ? ได้จ้ะพ่อเกื้อนวลจะช่วยขัดให้เงาวับทั้งห้องทำงานเลย”
เธอตอบรับอย่างกระตือรือร้น ก่อนจะรีบคลานเข่าตามเขาเข้าไปในห้องทำงานอย่างว่าง่าย
ภายในห้องทำงานขนาดใหญ่คุณเกื้อปิดประตูลงเบาๆ ทิ้งให้ความเงียบและความเร่าร้อนเข้าครอบคลุมบรรยากาศ
นวลรีบโก้งโค้งลงนั่งใช้ผ้าขี้ริ้วผืนเก่าขัดถูพื้นกระดานไม้ อย่างตั้งอกตั้งใจเธอก้มหน้าก้มตาถูพื้นอย่างขะมักเขม้น
เสื้อคอกระเช้าที่กว้างคว้านลึกยิ่งห้อยลงมาเมื่อเธอก้มตัว เปิดเผยร่องอกที่ลึกเข้าไปเกือบถึงสะดือและสองเต้าอวบโตที่กระเพื่อมไหวอย่างน่ามอง ยามที่เธอกระหน่ำขัดถูพื้น
จุกสีชมพูสวยสดที่ชูชันอยู่ภายใต้เนื้อผ้าบางๆ นั้น เตะตาสายตาของพ่อเกื้อ อย่างจัง
เขายืนมองภาพนั้นด้วยดวงตาเป็นประกาย“ปลาช่อนอวบโต” ใต้กางเกงแพรเนื้อบางของเขาเริ่มแข็งชี้ชัน ปูดตุงเป้ากางเกงจนเห็นเป็นรูปทรงชัดเจน
“นวล... ลูก... ตรงนั้นน่ะใต้ตู้หนังสือน่ะ มันมีคราบฝุ่นหนามากเลยนะ ลูกต้องมุดลงไปขัดข้างในให้สะอาดเลยนะ”
พ่อเลี้ยงเกื้อสั่งเสียงแหบพร่าพลางชี้ไปยังใต้ตู้หนังสือขนาดใหญ่ที่ตั้งชิดผนัง
นวลพยักหน้าเธอไม่ลังเลเลยที่จะทำตามคำสั่งของพ่อเกื้อ เธอค่อย ๆมุดตัวเข้าไปใต้ตู้หนังสืออย่างทุลักทุเล ...
เธอค่อย ๆมุดตัวเข้าไปใต้ตู้หนังสืออย่างทุลักทุเลทรวงอกอวบอิ่มถูกบีบอัดยามที่เธอลอดผ่านช่องแคบ ๆ เข้าไป
เมื่อศีรษะและลำตัวช่วงบนของนวลเข้าไปอยู่ใต้ตู้หนังสือร่างกายของเธอก็อยู่ในท่าที่ ก้นกระดกเด่นขึ้น ส่ายไปมาซ้ายทีขวาทีตามจังหวะการขัดถูพื้น
พ่อเกื้อยิ้มมุมปากเขาแกล้งหันพัดลมตั้งพื้น ที่วางอยู่ใกล้ๆ เปิดเบอร์สามแรงสุดให้เป่าไปตรงบั้นท้ายของนวลที่กำลังทำงานอย่างขะมักเขม้น
แรงลมที่รุนแรงจากพัดลมเป่าไปตรงผ้าถุงผืนสั้นของนวล ที่นุ่งไว้อย่างหมิ่นเหม่จนชายผ้าถุงนั้นเปิดเลิกขึ้นมา เผยให้เห็นสะโพกขาวอวบอิ่ม ที่เปลือยเปล่านวลไม่ได้สวมกางเกงใน...
ภาพตรงหน้าทำให้พ่อเลี้ยงเกื้อแทบลืมหายใจขณะยงโย่ยงหยกขัดถูพื้นไม้ใต้ตู้หนังสือพัดลมก็เป่าขนอ่อนสีดำที่ปกคลุมกลีบเนื้ออูมบนโหนกเนินสาวของนวลให้ปลิวสไวไปมา
ราวกับต้นหญ้าอ่อนบางที่กำลังเต้นระบำยั่วยวนกลางสายลมของทุ่งนาผืนน้อย
“พ่อเกื้อจ๋า ทำไมถึงจ่อพัดลมมาตรงเอ่อ ตรงก้นนวลยังงั้นล่ะจ๊ะ มันเย็นหวิว ๆ ยังไงชอบกล ฮิฮิ”