แม้จะยังเช้ามืด แสงแดดเพิ่งแตะขอบฟ้า แต่เสียงนกในหมู่บ้านกลับไม่มีแม้แต่ตัวเดียว มีเพียงแค่เสียงลมหายใจของเอลร่า... ที่เริ่มแรงขึ้นเล็กน้อยหลังลืมตาตื่น เธอขยับตัว ลืมตาช้า ๆ แล้วหันไปมองข้างเตียงแต่ไม่เห็นเรย์อยู่ตรงนั้น เมื่อหันไปอีกด้าน เธอก็พบว่าเรย์ยืนอยู่หน้าต่างในท่ายืนไขว้แขน เงาสะท้อนแสงจันทร์สุดท้ายเคลือบบนใบหน้าเขา
“พี่เรย์... ยังไม่นอนเหรอคะ?”
เรย์หันมาพร้อมรอยยิ้มบาง ๆ
“อือ... พี่แค่นอนไม่หลับนิดหน่อยน่ะ”
เขาหัวเราะเบา ๆ
“ก็พี่ไม่รู้ไงว่าไอ้ ‘รุ่งเช้า’ ที่พวกมันจะบุกนี่คือกี่โมงกันแน่—เผื่อมันหมายถึงตีสี่...”
เอลร่าหัวเราะตามอย่างเบาใจ ก่อนจะพูดขึ้น
“งั้นเราก็เตรียมตัวกันเลยมั้ยคะ?”
ทั้งคู่ใช้เวลาไม่นานในการเก็บสัมภาระ โมกะะโขึ้นบนบ่าเอลร่า แล้วย่องเข้าไปซ่อนตัวใต้ผ้าคลุม พร้อมปล่อยคลื่นเวทบาง ๆ สีเขียวอ่อนเหมือนสัญญาณว่า “พร้อมแล้ว!”
เรย์หยิบเงินจากถุงเก็บเหรียญ วางไว้บนโต๊ะห้องพักพร้อมทิปพิเศษอีก 2 ชิลด์เงิน
“ให้ค่าห้องพร้อมปลอบใจที่พี่เกือบทำโรงแรมะเิตอนวันแรกแล้วกันนะ...”
ทันใดนั้น—เสียงะเิดังก้องสนั่นทั่วหมู่บ้าน แรงสั่นะเืทำให้หน้าต่างสั่นะเื กลิ่นควันเริ่มโชยเข้ามาทางช่องลม เรย์กับเอลร่าชะงักมองหน้ากัน ไม่มีเวลาให้ลังเล
“ไป!”
ทั้งคู่พุ่งออกจากห้องทันที วิ่งตัดทางถนนเวทหินในหมู่บ้านมุ่งสู่เสียงะเิ เมื่อเข้าใกล้จุดเกิดเหตุ เสียงกรี๊ดของเด็กเล็กดังขึ้นท่ามกลางกลุ่มควัน ภาพตรงหน้าเริ่มชัดขึ้น ชายคนหนึ่งจากกิลด์ศัตรูในเสื้อคลุมดำยืนอยู่กลางถนน รอบ ๆ มีชาวบ้านบางคนพยายามต้านแต่ดูอ่อนแอเกินไป ด้านหลังกิลด์นั้นมีอีกกว่า 20 คนเคลื่อนไหวพร้อมอาวุธ ส่วนฝ่ายชาวบ้านนับรวมแล้วราว 30 คน แต่มีพลังรบจริง ๆ ไม่ถึงครึ่ง เรย์ชะลอฝีเท้าเล็กน้อย ก่อนหันไปมองหน้าเอลร่า สีหน้าเขาครึ่งจริงจังครึ่งเหนื่อยใจแบบปนตลก
“พี่ลืมถามไปเลยแฮะ ว่าพวกมันมากี่คน... จะได้หนีทัน...”
เอลร่าหัวเราะในลำคอ
“ก็ยังดีนะคะ ที่พี่ไม่ลืมใส่กางเกงก่อนออกมาน่ะ”
โมกะที่ซ่อนตัวอยู่ในเสื้อของเอลร่า ส่งคลื่นเวทบาง ๆ ออกมา
ระบบของเอลร่าขึ้นข้อความแจ้งเตือน
Emotional Pulse Activated – เป้าหมาย: เอลร่า
เพิ่มความเร็วร่ายเวท +30%
เพิ่มความแม่นยำโจมตีเวท: 100% (ครั้งต่อไป)
ระยะเวลาเอฟเฟกต์: 15 วินาที
เอลร่าเงยหน้ามองขอบควัน ใบหน้าเรียบสงบ ริมฝีปากแย้มยิ้มบาง ๆ แบบคนที่ตั้งใจเต็มที่แล้วเธอยกไม้เท้าขึ้นชาร์จเวทโดยไม่ต้องเอ่ยคำร่าย
เพียงความคิดเดียว — พลังเวทก็รวมตัวกันที่ปลายไม้เท้าอย่างรวดเร็วผิดปกติ แสงสีม่วงเข้มผสมเขียวเรืองรองร่างของเธอยืนนิ่งอยู่ริมทางก่อนจะเปล่งพลังใส่ศัตรูที่อยู่แนวหน้าลูกไฟสายแสงกระแทกกลางกลุ่มศัตรูแรงะเิทำให้พวกเขากระเด็นถอยหลังล้มลง 3 คน ขณะที่อีก 2 คนที่โดนเฉี่ยวร้องโอดครวญ เสียงแตกตื่นของทั้งสองฝ่ายดังขึ้น ชาวบ้านเริ่มหันมามองเห็น “แนวหน้าจริง” ที่เพิ่งมาถึง มีเสียงเด็กเล็กะโขึ้น
“นั่นคนที่ยิงเวทวันก่อน! เขามาแล้ว!!”
และภาพของเรย์ที่ยืนข้าง ๆ เธอ... ก็เริ่มเป็ภาพที่ชัดขึ้นในหัวของชาวบ้านเช่นกัน
1K
