เสียงเกือกม้าเคาะพื้นถนนหินดังมาแต่ไกล ก่อนที่ร่างของชายหนุ่มบนหลังม้าสีน้ำตาลเข้มจะหยุดลงหน้าร้านชาเล็ก ๆ ที่ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางแมกไม้
เขากระโดดลงจากอานม้าอย่างคล่องแคล่ว ชุดเกราะบางสีเข้มพอให้รู้ว่าเขาไม่ใช่คนธรรมดา และใบหน้าคมเข้มกับดวงตาเฉียบขาดบอกชัดว่า — เขาคือ **แม่ทัพโจ ซือเหยียน** วัยเพียงยี่สิบสามปี
เจ้าของชื่อเสียงว่าไร้พ่ายในสนามรบ แต่ห่างไกลจากความเข้าใจในเรื่องความรัก
โจ ซือเหยียน เดินเข้าไปในร้านชาอย่างสง่างาม แต่ก็เต็มไปด้วยกลิ่นอายของความจริงจังเกินจำเป็น — เขาหยุดตรงหน้าประตู และมองไปรอบร้านอย่างระแวดระวังโดยไม่ตั้งใจ
**เสี่ยวซิน** เงยหน้าขึ้นจากการจัดชา และชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อเห็นชายแปลกหน้าที่มีกลิ่นไอแม่ทัพเต็มตัวปรากฏตรงหน้า
เขาเดินมาหยุดตรงหน้าเธอพอดี สายตาคมดุจดาบแต่ไม่แข็งกร้าว กลับเต็มไปด้วยความสงสัยแปลก ๆ เมื่อเห็นหญิงสาวตรงหน้า
“…ที่นี่คือร้านน้ำชาหรือไม่?” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถามแบบตรงไปตรงมา
“ใช่ค่ะ เชิญท่านตามสบาย...” เสี่ยวซินยิ้มตอบแต่รู้สึกได้ถึงแรงกดดันบางอย่างจากชายตรงหน้า เธอพยายามเก็บอาการแล้วผายมือเชื้อเชิญ
โจ ซือเหยียนพยักหน้าเพียงเล็กน้อยก่อนจะเลือกนั่งโต๊ะมุมใกล้หน้าต่างที่แสงแดดตกกระทบเบา ๆ
เขามองตามหลังเสี่ยวซินที่เดินไปเตรียมชา ริมฝีปากขยับเบา ๆ โดยไม่รู้ตัว ‘นาง...ช่างมีท่าทางที่น่าดึงดูดแปลกประหลาด’
เขาไม่เข้าใจว่าทำไมถึงรู้สึกแบบนี้ เพราะปกติแล้วหญิงสาวที่พยายามเข้าหาเขามักถูกปฏิเสธตั้งแต่ยังไม่ทันได้พูดจา แต่คนตรงหน้า...กลับทำให้เขารู้สึกอยากจะลองพูดต่อ
แม้เขาจะยังไม่กล้าแม้แต่จะสบตาตรง ๆ ก็ตาม