พลังโจมตีของสัตว์อสูรระดับเก้านั้นรุนแรงมาก ผู้คนต่างบาดเจ็บล้มตายกันจำนวนมากในระดับฝึกฝนต่ำกว่านักรบปราณนั้นแม้เพียงแรงระเบิดก็ส่งพวกเขาสิ้นชีพทันทีผุ้ร่วมงานส่วนมากนั้นเป็นนักรบปราณจึงเพียงได้รับบาดเจ็บกันเล็กน้อยส่วนราชาปราณนั้นสามารถป้องกันตัวเองได้อย่างง่ายดาย
หลู่เหอหนานนั้นเป็นเป้าโจมตีโดยตรงแม้จะป้องกันได้แต่เสื้อผ้านั้นฉีกขาด ได้รับบาดแผลไม่น้อย พวกนักรบปราณตระกูลหลู่ที่อยู่รอบกายต่างกลายเป็นเถ้าถ่าน
“สัตว์อสูรระดับเก้ามาจากไหน ทำไมมันโจมตีรุนแรงเช่นนี้”
“เจ้าเด็กนี้เรียกสัตว์อสูรมาโจมตีช่างร้ายกาจยิ่งนัก”
เสียงระเบิดที่ดังก้องทำให้เหล่าผู้อาวุโสของตระกูลหลู่และเหล่านักรบปราณของตระกูลตามสถานที่ต่าง ๆ ในตระกูลต่างรีบมาดูเหตุการณ์เมื่อมาถึงก็เห็นหลู่เหอหนานได้รับบาดเจ็บ หลู่เหอหนานเห็นเหล่าผู้อาวุโสแล้วก็ชี้นิ้วไปที่จางเฉิน
“ฆ่ามัน”
คนของตระกูลหลู่เมื่อได้ยินเช่นนั้นก็วิ่งกันเขาไปล้อมจางเฉินทันที แล้วพุ่งเข้าโจมตีจางเฉินจากทุกทิศทาง
จางเฉินยกยิ้มมุมปากกำดาบมังกรเพลิงแน่นแล้วรับมือการโจมตีจากทุกทิศทางอย่างง่ายตาย ระหว่างนั้นก็สังหารคนของตระกูลหลู่ไปทีละน้อยด้วยปราณดาบ
“หมัดอัคคีคำราม”
หลู่เหอหนานนั้นรวบรวมพลังปราณปลดปล่อยกระบวนท่าออกมามีแสงไฟพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า เมื่อหลู่เหอหนานกระโดดขึ้นมาก็กำหมัดแน่นแล้วชกปราณหมัดไปที่จางเฉิน กลายเป็นกำปั้นลูกไฟขนาดใหญ่ พลังหมัดนั้นพุ่งรุนแรงมากแสงสีแดงเพลิงกระจายไปทั่วจนกลายจะมีทะเลเพลิงท่วมไปหมด
“พวกเรารีบหนี”
ผู้คนที่มาร่วมงานนั้นรู้จักกระบวนท่านี้ดีมันเป็นพลังหมัดที่บ้าคลั่งอย่างมากเมื่อใช้ในระดับนักรบปราณนั้น ความรุนแรงย่อมไม่ต่างจากสัตว์อสูรที่ใช้เวทย์ก่อนหน้า
“มังกรท่องนภา”
จางเฉินใช้กระบวนท่าในเพลงดาบเก้ามังกร พุ่งเข้าชนกับปราณหมัด มังกรทั้งไฟทั้งเก้านั้นพุ่งออกมาชนกับกำปั้นเพลิงอย่างรุนแรง เกิดการทำลายล้างซึ่งกันและกันการระเบิดนั้นกระจัดกระจายไปทั่วทุกแห่ง มีเปรวไฟลุกโซนขึ้นทั่วหมู่ตึกตระกูลหลู่นักรบปราณบางคนไม่สามารถหลบหลีกได้โถนสะเก็ดพลังนั้นก็ถูกเผาไหม้เป็นเถ้าถ่านอย่างง่ายดาย
“แข็งแกร่งมาก”
ทุกคนต่างตกใจกับวัยรุ่นอายุไม่ถึงยี่สิบ ระดับแค่นักรบปราณแต่กลับสามารถต่อสู้ได้อย่างคู่คี่กับราชาปราณ สิ่งนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนหลู่เหอหนานนั้นไม่คาดคิดว่าจางเฉินจะสามารถต้านรับท่าไม้ตายของมันได้กำปั้นของมันนั้นเป็นเทคนิคของตระกูลซึ่งมีพลังมหาศาลและปราณของตระกูลนั้นก็เป็นปราณเพลิงซึ่งทำให้พลังเพลิงรุนแรงขั้นอีกก่อนหน้านี้ที่มันไม่บาดเจ็บมากจากหงเอ๋อนั้นเพราะมันต้านทานความร้อนได้
นอกจากกระบวนท่าดาบเก้ามังแล้วจางเฉินยังใช้เวทย์ร่างสายฟ้าด้วยทำให้มีกระแสพลังงานไฟฟ้าส่งไปตามร่างกายและดาบมังกรเพลิง จางเฉินไม่ได้หยุดยังคงโจมตีและฆ่าคนของสกุลหลู่อย่างต่อเนื่องทำให้จางเฉินนั้นดูคล้ายกับเทพสังหารที่ดู โหดเหี้ยมเป็นอย่างมากเหล่านักรบปราณตระกูลหลุ่นั้นไม่กลัวเพลิงด้วยวิธีปราณของพวกมันแต่ก็ไม่อาจรอดพ้นจากดาบที่รวดเร็วของจางเฉินได้
เลือดไหลนอง แขนขาขาดปลิงกระเด็นไปทั่วเสียงกรีดร้องโหยหวนของคนตระกูลหลู่ ทำให้ภาพของจางเฉินนั้นยิ่งดูน่ากลัวมากยิ่งขึ้นผู้คนที่หลังเหลืออยู่นั้นต่างขนลุก ด้วยความสยองขวัญเป็นอย่างมาก
“มังกรถล่มพสุธา”
จางเฉินเทพลังปราณใช้กระบวนท่า ระเบิดพลังออกมาด้วยความโกรธเกิดเป็นภาพภูเขาลูกใหญ่แผ่ความกดดันไปทั่ว มังกรทั้งเก้านั้นคำรามสะเทือนไปทั้งสวรรค์และโลกจางเฉินนั้นพุ่งเป้าไปที่หลู่เหอหนาน
“ต้องหนี”
ใบหน้าของหลู่เหอหนานนั้นเปลี่ยนไป มันรู้สึกถึงความน่ากลัวของกระบวนท่านี้สมองของมันปั่นป่วนเป็นอย่างมากมันรู้สึกคล้ายกับว่าถ้าโดนกระบวนท่านี้เข้าไปมันต้องตายแน่นอนแต่อีกความคิดหนึ่งก็บอกมันว่าจางเฉินนั้นเป็นเพียงนักรบปราณทั้นไม่ควรที่จะสามารถทำร้ายราชาปราณอย่างมันได้
ตูมมมม
หลู่เหอหนานนั้นทั้งตั้งรับและหลบหลีกอย่างร้อนรนแต่ขณะนั้นเองก็มีพลังอีกสายหนึ่งเข้าช่วยเหลือหลู่เห๋อหนานที่กำลังดิ้นรน เสียงระเบิดดังสนั่นหลู่เหอหนานนั้นได้รับบาดเจ็บอย่างหนัก แขนขาดไปข้างหนึ่งแต่ด้านข้างของมันนั้นปราฏกชายชราในชุดขาว หนวดเครายาวมายืนอยู่ข้างๆ
“ราชาปราณระดับสูง!”
จางเฉินรู้สึกตกใจเล็กน้อยปกตินั้นเขาพบแต่ราชาปราณระดับต่ำเท่านั้นซึ่งเขาพอจะรับมือได้แต่กับราชาปราณระดับสูงนั้นเขาไม่เคยได้ต่อสู้ด้วยมาก่อน
“ท่านพ่อ”
“นี่คือเจ้านายเก่าตระกูลหลู่”
“หลู่เฟยหงยังไม่ตายเหรอ?”
“ข่าวว่าหลู่เฟยหงพยายามเข้าสู่ระดับเซียนแล้วถึงแก่ความตายตั้งแต่เมื่อสิบหกปีก่อนทำไมถึงยังอยู่”
ผู้คนต่างพูดคุยกับเสียงดังสนั่นผู้คนของตระกูลหลู่นั้นต่างปิติยินดีที่นายเก่าของพวกมันออกมาช่วยเหลือหลู่เหอหนานเมื่อเห็นบิดานั้นมันก็ยินดีอย่างมาก มันกุมแขนขวาที่ขาดของมันเพือพยายามหยุดเลือดซึ่งไม่ต่างจากบุตรชายมันก่อนหน้านี้เท่าไหร่นัก