พอได้รับเควสที่เลือกมา พวกเขาทั้งห้าก็ออกเดินทางกันทันทีด้วยการเดินเพราะระยะทางไม่ไกลจากตัวเมืองนัก
แกลสกับอีไรอาสเดินนำหน้าสาวๆทั้งหมด ตอนนั้นเป็เวลากลางวันบรรยากาศสดชื่น ที่บริเวณป่าก็อุดมสมบูรณ์
เต็มไปด้วยพันธุ์ไม้ต่างๆมากมาย
"ฉันไม่ได้มาที่ๆมีต้นไม้เยอะๆแบบนี้นานแค่ไหนกันเนี้ย หึๆ" อีไรอาสพูดขึ้นด้วยอาการตื้นเต้น
"พวกนายคงตื้นเต้นมากเลยสินะ >:D" สาวนักเวทย์กล่าวทักชายทั้งสองด้วยความร้าเริง
"ก็คงจะแค่เื่สถานที่นะเหละ บ้านเกิดพวกเรานานๆทีหิมะจะหยุดตก" แกลสตอบพร้อมกับเดินไปข้างหน้า
และแล้วพวกเขาก็หยุดอยู่ที่หน้าถ้ำเล็กๆถ้ำหนึ่ง ทุกคนเตรียมความพร้อมอยู่บริเวณหน้าปากถ้ำ
"ฮึบ! ฉันพร้อมละ ว่าแต่ทุกคนละ?" สาวนักเวทย์ผู้ร้าเริงเตรียมตัวเสร็จก่อนคนอื่นอย่างรวดเร็ว
เธอกวาดสายตามองไปรอบๆ ส่วนนักบวชกับนักธนูก็กำลังยุ่งกับการเตรียมตัวอยู่
แกลสกับอีไรอาสก็กำลังบ่นซุบซิบในภาษาไทยอยู่หน้าถ้ำ
แกลส: หึ้ย แกเคยจัดการก็อบลินในถ้ำรึป่าววะ
อีไรอาส: จะบ้าหรอ! ตูไม่เคยเว้ยมืดมองไรไม่เห็น แค่ตัวตูก็จะชนเพด้านถ้ำอยู่แล้ว
แกลส: ถ้าอาจารย์ศิรชัชมาเห็นสภาพพวกเราตอนนี้คงขำลั่นป่าเลยมั้งเนี้ย
: นี้ยังดีนะเราพูดไทยกัน ไม่งั้นคนที่เหลือคงนอนกลิ้งกับพื้นกันหมด
พวกเขาทั้งสองบ่นกันอยู่พักใหญ่จนกระทั้งทุกคนเตรียมตัวเสร็จ ทีมของเขาจึงเดินเข้าไปในถ้ำโดยที่อิไรอาสเป็คนนำถือคบเพลิง
ส่วนแกลสเป็คนสุดท้าย เขาเดินกลับหลังดูทางหลังตลอดเวลาโดยที่ไม่ชนหริอสดุดอะไรทั้งนั้น
พวกเจาเดินเข้าไปลึกขึ้นเรื่อยๆจนกระทั้งแกลสรับรู้ถึงอะไรบางอย่าง
"พื้นมันสั่นผิดปกติเหมือนมีอะไรกำลังมา แสดงว่ามีต้องมีอะไรแน่ๆ" พอพูดจบแกลสก็ชักดาบออกมาเตรียมพร้อม เช่นเดียวกัน
กับทุกคน
"poleaxe ฉันคงไร้ประโยชน์ในที่แคบแบบนี้ เอาไอนี้ละกัน!" หลังพูดจบอีไรอาสก็สะพายอาวุธของเขา และตั้งการ์ดขึ้นมาอย่าง
มั่นคง เช่นเดียวกับแกลสที่ใช้ดาบยาว
"แนวหลักเกาะกลุ่มกันไว้ นักธนูกับนักเวทย์รอเก็บพวกเล็ดลอด นักบวชอยู่เฉยๆทำตัวให้น่ารักก็พอ"
อีไรอาสออกคำสักให้กับทีน ส่วนตัวเขาและแกลสก็ยืนรอส่งตรงความตายให้กับสิ่งที่กำลังจะมาถึงและแล้วพวกมันก็มา
พวกมันคือก็อบลินจำนวนหนึ่งและมีฮอบก็อบลินตัวหนึ่งเดินมาทางที่อีไรอาสอยู่พร้อมกับก็อบลินอีกไม่กี่ตัว
แกลสไม่รอช้าเขาพุ้งเข้าไปถีบก็อบลินตัวแรกหัวกระจุยเืกระเดนเต็มไปแทบทุกที่ และเริ่มการน่องเื
"หึ อะไรกลัวงั้นหรอ" ด้วยขนาดตัวของอีไรอาสทำให้ก็อบลินบางส่วนมีอาการเกรงกลัว เลยทำให้เ้าฮอบมีอาการหงุดงิดจึงจับลูกน้องของมันโยนใส่อีไรอาส แต่เขากลับรับได้กลางอากาศและทำถ้าเหมือนจะปล่อยก็อบลินตัวนั้น แต่เขากลับบีบหัวของมันเละคามือ
"Nōn recedens es!(แกหนีไม่รอดแน่!)" อีไรอาสวิ่งตรงดี่เข้าไปหาฮอบ เ้าฮอบที่เห็นดังนั้นก็ต่อยออกไปด้วยหมัดขวา
แต่อีไรอาสหลบได้อย่างรวดเร็ว ผิดกับขนาดตัวของเขา จากนั้นเขาก็หักแขนของมันด้วยการจับแขนของมันไว้ด้วย
มือทั้งสองข้าง แล้วก็แทงเข่าเข้าไปที่หลังข้อพับอย่างรุนแรงจนทำให้เห็นกระดูดโผล่ออกมาอย่างสยดสยอง
หลังจากนั้นเขาก็รัวหมัดแบบไม่ยั้งไปยังแทบทุกส่วนของร่างของมัน
"บ้าอะไรกันเนี้ย! ไอสองคนนี้มันไม่ใช้มนุษย์แล้ว!!" สาวนักธนูพูดขึ้นด้วยความใ กับสิ่งที่เกิดขึ้น
จู่ๆก็มีออร่าอ่อนๆไหลออกจากทั้งตัวแกลสและอีไรอาส โดยที่แกลสจะเป็สีแดงฉาน ส่วนอีไรอาสจะเป็สีน้ำเงินคราม
และยิ่งไหลออกมาเยอะขึ้นตามจำนวนที่พวกเขาฆ่าได้ด้วย
หลังจากที่อีไรอาสกระหนั่มกำปั่นใส่ฮอบตัวนั้นไป ตอนนี่มันศพมันเละไปหมดแล้ว อีไรอาสเลยหักซี่โครงของมันมา
สองซี่ นำมาใช้เป็อาวุธและไล่แท่งก็อบลินที่เหลือจนตายหมด
ทางแกลสก็ไล่กระทืบจนตายหมดแล้วเหมือนกัน
"ทางต่อไปนี้น่าจะเป็โถงใหญ่ และดูจากจำนวนแล้วมันน่าจะมีตัวประกันหญิงด้วยนะ"
แกลสพูดบอกให้ทุกคนรับรู้ ซึ่งทำให้อีไรอาสมึนงงมาก
"เดี่ยวๆ นายไปรู้เื่พวกนี้ตอนไหนวะ" อีไรอาสถามแกลสด้วยความสงสัย
"มิเนะบอกมานิดหน่อยน่ะ" แกลสตอบด้วยความกวน
"งั้นแสดงว่าเราใช้อาวุธได้สินะ" อีไรอาสพูดขึ้นก่อนที่จะดึงpoleaxeของเขาออกมาถือในมือ
พวกเขาเดินเขาไปต่อจนสุดข้างใน ในนั้นเป็โถงใหญ่และมีก็อบลินอีกจำนวนหนึ่งกำลังขมขืนผู้หญิงอยู่
ทำให้อีไรอาสโกรธเกลี่ยวจนออร่าพวยพุ้งออกมาทำให้คนที่อยู่ใกล้ๆเขารู้สึกร้อนมาก
"พวกแก! ข้าขอละกัน อ้าาาาาก!!!" อีไรอาสใส้poleaxeของเขาฟาดฟัดออกไปด้วยความโกรธ
ไม่กี่ทีพวกมันก็ตายกันหมดจากนั้นออร่าก็หมดไป หลังจากนั้นเขาก็รีบเขาไปดูอาการของผู้หญิงคนนั้น
"พระเ้าช่วย! เธอยังรอด" อีไรอาสเข้าไปหุ้มเธอขึ้นมา เธอคนนั้นจึงกอดคออีไรอาสแล้วร้องไห้ออกมา
จากนั้นก็กล่าวขอบคุณด้วยความดีใจ
หลังจากนั้นพวกเขาก็เดินทางกลับไปยังกิลด์นักผจญภัยเพื่อไปรายงานความสำเร็จ
ในขณะที่เดินเขาไป ทุกสายตาในกิลด์ก็จับจ้องมาที่แกลสที่สภาพเปลื่อนเื
"เห้ยไอหมอนั้นมันมือใหม่งั้นหรอ ท่าทางหน้ากลัวจัง"
"เขาไปทำอะไรมาน่ะ เืเต็มเลย"
"หะ? กระเบื่องงั้นหรอ นึกว่าเป็ระดับเงินซะอีก"
อีไรอาส คลอส จงสวดภาวะนาว่าคุณไม่อยากตาย และเมื้อเขามาถึง จงสวดภาวะนาว่าตัวเองไม่ได้ทำผิด!