[จบ]โพรเจกต์ X กาลวิบัติเชื้อไวรัสกลืนโลก

“ เนื้อซอมบี้ก็อร่อยเหมือนกันนะเนี่ย ”

น้ำเสียงเต็มไปด้วยความรู้สึกพอใจเอ่ยออกมาจากแอลลี่ ในช่วงที่ฝนตกลงมาเรื่อยๆเธอและพี่ชายไม่ได้ทำสิ่งใดเลยจึงออกไปตามหาเนื้อซอมบี้มากิน ต่อให้จะเป็นเนื้อของซอมบี้ระดับ 6 ก็ตาม มันกลับไม่สามารถเพิ่มอัตราการติดเชื้อให้กับเธอได้ จึงทำให้การกินของเธอเปิดกว้างมากยิ่งขึ้น  น้ำดื่มไม่ต้องเป็นน้ำที่ปลอดเชื้อเธอสามารถกินน้ำอะไรก็ได้ขอเพียงแค่จุ่มนิ้วต้มมันให้ร้อนเพื่อฆ่าสิ่งสกปรกด้านใน ด้วยการกินเนื้อเข้าไปคำใหญ่ท้องของเธอจึงป่องราวกับลูกฟุตบอลเพียงแต่ว่ากระเพาะของเธอกลับสามารถย่อยอาหารภายในท้องได้ภายในเวลาแค่ 5 นาทีเท่านั้น นับว่าเป็นเรื่องที่ทำให้เธอพอใจไม่น้อย

“ เอาล่ะ อิ่มแล้วก็ไปพาพี่สาวไอริสของเธอมาซะ ”

“ ซอมบี้เป็นระดับ 6 หมดแล้วเหรอ เดี๋ยวหนูมารอแป๊บ ”

แอลลี่กระโจนออกไปนอกหน้าต่างหายไปท่ามกลางสายฝนที่เทกระหน่ำลงมาราวกับว่ามันจะไม่หยุดตก ตอนนี้เข้าสู่ช่วงเวลา 17.45 น. ของวันที่ 20 แล้ว คงไม่พ้นคืนนี้ที่ฝนจะหยุดตกลงมา ในขณะรอให้แอลลี่พาไอริสมาหา โยฮันก็ได้รับการติดต่อจากทางวินเขาจึงรับสายอีกฝ่าย

“ พี่โย วิวัฒนาการเสร็จแล้วหรือยัง ” จากการพูดคุยกัน วินต้องการให้โยฮันวิวัฒนาการแอลลี่ไล่ตามหลังเขาไป

“ เสร็จแล้ว ”

“ ดีเลยพี่ ผมแค่จะบอกให้พี่เตรียมตัวเอาไว้ คืนนี้ถ้าฝนหยุดตก เราจะให้พี่เดินทางไปยังเมืองที่ติดกับเมือง Z เพื่อตรวจสอบ ”

“ เมือง Y งั้นเหรอ ”

“ ใช่พี่ เราจะให้พี่ขึ้นไปทางเหนือเพื่อตรวจสอบเมือง Y ถ้าทุกอย่างเป็นไปตามที่พวกผมคิด เราจะให้พี่เดินทางไปสำรวจเมือง V ด้วยเช่นกัน จากนั้นค่อยจะบอกแผนแบบละเอียดอีกที ตอนนี้มีหลายปัจจัยที่ทำให้เริ่มแผนไม่ได้ เพราะงั้นผมอยากให้พี่เตรียมตัวเดินทาง ”

“ แล้วตอนนี้เป็นยังไงบ้าง หมายถึงนักสู้แต่ละกลุ่ม ”

“ จะบอกว่าดีมันก็ดีอยู่หรอก แต่ในคำว่าดีก็มีคำว่าไม่ดีอยู่ด้วยเพราะมีนักสู้ตายระหว่างวิวัฒนาการ จำนวนซอมบี้เยอะเกินไปทำให้พวกเขาทำงานหนัก จนความเหนื่อยล้าฆ่าพวกเขาท่ามกลางซอมบี้ ”

“ แล้วคนที่ตายไปสร้างแรงกระเพื่อมอะไรต่อไหม ”

“ ไม่พี่ สถานการณ์ยังคงปกติ ต่อให้จะมีคนตายก็เพียงแค่หลักสิบต้นๆเท่านั้น ยังไม่เกิน 20 คนต่อกลุ่ม นับว่าอยู่ในขอบเขตที่รับได้ ตอนนี้คนที่วิวัฒนาการครั้งที่ 4 ก็มีมากขึ้นเรื่อยๆ ถ้าฝนหยุดตกผมคิดว่านักสู้น่าจะแข็งแกร่งพอตัวเลยล่ะ ”

“ สรุปแล้วให้ฉันเตรียมตัวเดินทางไกล ส่วนน้องสาวฉันยังคงอยู่ที่นี่ใช่ไหม ”

“ ใช่แล้วพี่ แอลลี่จะต้องตรวจสอบเมืองเพื่อหาระดับ 6 แล้วฆ่ามัน พี่คงไม่ว่าผมใช่ไหม ”

“ ไม่ล่ะ มันไม่ใช่งานเสี่ยง ” 

โยฮันวางสายแล้วมองไปยังน้องสาวที่กำลังยิ้มมาแต่ไกล ด้านหลังของเธอมีไอริสวิ่งตามมา จากสภาพของเธอนับว่าเหนื่อยล้าไม่น้อย ดูท่าจะสังหารซอมบี้มาตลอดทั้งวัน

“ คุณโยให้แอลลี่ตามฉันมาทำไมเหรอคะ ”

“ ผมมีระดับ 6 อยู่ 8 ตัวอยากให้คุณฆ่าเพราะมันไม่จำเป็นสำหรับผมแล้ว คุณคิดว่ายังไง ”

ไอริสเลิกคิ้วเล็กน้อย เมื่อรู้ว่าโยฮันมีระดับ 6 มากถึง 8 ตัว 

“ มีข้อแลกเปลี่ยนอะไรไหมคะ ”

“ ไม่ครับ วินให้ผมทดลองเลี้ยงพวกมันเพื่อดูว่าหลังจากซอมบี้ระดับ 7 ตายแล้วจะสร้างหายนะได้มากแค่ไหน สรุปแล้วร่างของมันสามารถสร้างซอมบี้ระดับ 6 ได้ราว 10 ตัวหรืออาจจะมากกว่านั้นแต่ไม่น่าจะเกิน 15 ตัว แต่ถ้าร่างของซอมบี้ระดับ 7 มีขนาดเท่าตึก 10 ชั้นจำนวนซอมบี้ระดับ 6 ก็เพิ่มขึ้นอีก ”

“ ทดลองสินะคะ แล้วมีแนวโน้มว่ามันจะเป็นระดับ 7 ไหมคะ ”

“ มีครับ แต่มันยังไม่เกิดขึ้น มีแค่การคำนวณของผมเท่านั้น  หากเราให้กั้งระดับ 7 เป็นอาหารซอมบี้ จะมีซอมบี้ระดับ 7 เกิดขึ้นมาเพียง 1 ตัวเท่านั้น ซึ่งตัวที่แข็งแกร่งที่สุดจะได้ระดับนี้ไป ส่วนตัวที่ 2 อาจจะมีแต่ก็ต้องดูด้วยว่าอาหารที่ตัวแรกทิ้งไว้มากพอหรือเปล่า ”

“ สรุปแล้วก็คือ หากได้รับการแบ่งปันที่เท่าๆกัน ร่างซอมบี้ระดับ 7 สามารถสร้างซอมบี้ระดับ 6 ได้ราว 10 - 15 ตัว แต่ถ้าหากอยู่ตามธรรมชาติ ซอมบี้จะแย่งกันโดยตัวที่แข็งแกร่งจะได้ทุกอย่างไป ทำให้มีระดับ 7 เกิดขึ้นมาแค่ 1 ตัว ระดับ 6 นั้นอาจจะไม่เกิดเป็นตัวที่สองเพราะถูกฆ่า ยกเว้นว่าระดับ 7 ที่ปรากฎตัวจะจากไป ถึงจะมีซอมบี้ตัวอื่นเข้ามากินศพนั้นแล้ววิวัฒนาการเป็นระดับ 6 และมุ่งไปต่อที่ระดับ 7  ”

“ ใช่ครับ ถ้าหากมีซอมบี้ระดับ 7 ตายจะมีตัวแทนของมันเกิดขึ้นมาราว 1 ตัวเสมอ ”

“ ไม่มีเงื่อนไขอะไรใช่ไหมคะ คุณอยากจะทำข้อตกลงอะไรกับฉันก่อนหรือเปล่า ”

“ ไม่ล่ะ มันก็แค่การฆ่าระดับ 6 เพื่อยกระดับพลังเท่านั้น คุณอย่าได้คิดมาก ผมจะให้แอลลี่พาไปฆ่าซอมบี้ก็แล้วกันนะครับ ”

แอลลี่ยิ้มกว้างจนเกือบจะถึงใบหู ก่อนที่เธอจะพาไอริสเดินทางเข้าหาซอมบี้ระดับ 6 ทั้ง 8 ตัวที่พี่ชายของเธอมัดร่างของมันเอาไว้ หลังจากวิวัฒนาการเป็นระดับ 6 ไปทั้งหมดพวกมันก็ถูกใยพันตามแขนขาไม่ให้กินอะไร ต่อให้จะมีฝนเทลงมาพวกมันก็ไม่สามารถสลัดขาที่ถูกมัดออกไปได้

หลังจากที่แอลลี่มาถึงซอมบี้วัวตัวใหญ่เธอก็เริ่มระดมหมัดซัดเข้าบริเวณคอของมันจากนั้นก็ใช้มีดสั้นกรีดผ่านลำคอเปิดทางให้พี่สาวไอริส หลังจากสร้างแผลลึกเธอจึงกระโดดออกไปให้ห่างแล้วให้พี่สาวไอริสเข้าไปฆ่าเพื่อเก็บอัตราการวิวัฒนาการ

หลังจากฆ่าซอมบี้ระดับ 6 ตัวแรกได้แล้วแอลลี่ก็พาพี่สาวไอริสฆ่าตัวต่อไปจนกว่าอัตราการวิวัฒนาการของเธอจะเต็ม 100 %

“ แอลลี่ ฆ่างูเป็นตัวสุดท้ายนะ ”

“ ทำไมเหรอ ”

“ เผื่อคุณไอริสจะวิวัฒนาการก่อน ฉันจะทำให้มันเป็นระดับ 7 ”

“ ค่า ” แอลลี่ยังไม่ถามพี่ชาย ระยะห่างของพวกเขาไกลกันเกินไป เธอจึงมุ่งเน้นไปที่การพาพี่สาวไอริสฆ่าซอมบี้ก่อน ทันใดนั้นซอมบี้ตัวที่ 5 ก็ถูกสังหาร ก่อนที่ไอริสจะล้มตัวลงไปนอนบนพื้นแสดงความเจ็บปวด แอลลี่จึงพาเข้ามาหลบฝนปล่อยให้พี่สาววิวัฒนาการ ดูท่าอัตราการวิวัฒนาการของพี่สาวไอริสจะเยอะมากจึงไม่ต้องฆ่าซอมบี้ระดับ 6 หมดทุกตัว

“ พี่ทำไมต้องเหลืองูด้วยล่ะ ”

“ ฉันไม่ได้เลี้ยงมันไว้ดูเล่นและวิวัฒนาการเท่านั้นหรอกนะ พลังของมันก็เป็นสิ่งที่ฉันอยากได้ด้วย จากซอมบี้ 10 ตัวนี้งูดูท่าจะมีอะไรพิเศษกว่าตัวอื่นๆ ”

“ อ๋อ หนูเข้าใจแล้ว ที่แท้พี่ก็มีแผนจับพวกมันมากินด้วยนี่เอง ”

“ เธอเฝ้าไอริสไว้ เดี๋ยวฉันจะไปหาลุงพลสักหน่อย ”

“ ไปหาทำไมเหรอ ”

“ เหลือซอมบี้อีก  3 ตัว ฉันจะให้ลุงแกเป็นคนฆ่ามัน 2 ตัว ไม่งั้นจะเสียของ ”

โยฮันกางปีกบินตากฝนออกไปในช่วงค่ำมุ่งหน้าไปยังตำแหน่งที่ลุงพลกำลังต่อสู้กับซอมบี้ เมื่อมาถึงเขาจึงเปิดใช้งานแรงกดดันไล่ซอมบี้ออกไปให้ห่าง เนื่องจากเขาต้องการพาลุงพลออกไปสัก 20 นาที จึงต้องสร้างพื้นที่ปลอดภัยให้ทุกคนได้พักหายใจกันสักเล็กน้อย หลังจากอุ้มลุงพลที่กำลังแสดงท่าทางงุนงงไม่เข้าใจกับสถานการณ์มายังซอมบี้ระดับ 6 ทั้ง 3 ตัว โยฮันก็ได้ตัดคอซอมบี้ระดับ 6 2 ตัวแรกจนแผลลึกไปถึงกระดูกแล้วให้ลุงพลใช้ดาบที่ทำจากกระดูกของเขาตัดคอของมันต่อจากนั้น

“ ไอ้หนุ่ม แกพาฉันมาฆ่ามันแค่นี้เหรอ ”

“ ใช่ลุง ระดับ 6 หาได้ยาก ถ้าจะให้ผมฆ่าก็เสียเปล่า พาลุงมาฆ่ามันดีกว่าอย่างน้อยก็น่าจะได้อัตราการวิวัฒนาการสัก 20 - 25 % ”

“ เออใช่ อัตราการวิวัฒนาการของฉันเพิ่มขึ้นมามากเลย ถ้าฆ่าซอมบี้ระดับ 5 อีก ร้อยสองร้อยก็น่าจะวิวัฒนาการครั้งที่ 5 ได้ ”

“ งั้นก็กลับกันได้แล้วลุง ”

การเดินทางกลับไม่ได้บินเช่นเดิม โยฮันหันมองไปยังงูตัวใหญ่ ที่กำลังดิ้นอยู่บนพื้นดินพยายามเอาชีวิตรอดจากใยของเขา หลังจากตัดใยออกจากร่างของมันโยฮันก็มัดใยใหม่เข้าไป โดยเขาต้องการให้มันช่วยลากซอมบี้ระดับ 6 ทั้ง 8 ตัวไปยังจุดที่ลุงกำลังต่อสู้ ฝนใกล้หยุดตกแล้วเขาจึงต้องสร้างซอมบี้ระดับ 5 ให้ได้เยอะกว่านี้ เพื่อให้กลุ่มของลุงพลวิวัฒนาการได้เร็วไม่ต่างจากกลุ่มของไอริสที่เขาเติมศพซอมบี้ระดับ 6 ให้หลายตัว

“ ไปกันเถอะลุง ”

“ เฮ่ย ขี่ซอมบี้ไปเนี่ยนะ ”

โยฮันกระโจนขึ้นไปบนศีรษะของงู มันพยายามสะบัดคอเพื่อให้เขาร่วงตกลงไป โยฮันกลับใช้เท้าอินทรีย์จิกลงไปกลางหน้าผากของมันแล้วใช้แรงกดดันระดับ 7 ข่มขู่ ต่อให้อีกฝ่ายจะไม่เชื่อฟังมันกลับเกิดอาการหวาดกลัวจนวิ่งไปตามเส้นทางที่เขาต้องการให้ไป

ภายใต้ร่างขนาดใหญ่ของงูมันก็ได้ลากร่างซอมบี้ระดับ 6 ทั้ง 8 ตัวไปบนถนน โดยที่โยฮันนำเนื้อกั้งทั้งหมดมาด้วยโดยติดเอาไว้บนหลังของมัน ในระหว่างเดินทางเขาได้โยนเนื้อกั้งให้มันตลอดเพื่อวิวัฒนาการมันไปยังระดับ 7

“ บ้าเอ๊ย เกิดมาจากท้องพ่อท้องแม่ นอกจากขี่ช้างแล้วฉันพึ่งเคยขี่งูนี่แหละ ”

ลุงพลนอนหมอบติดลงไปกับศีรษะงูเพราะกลัวจะตกลงไป ต่อให้ศพซอมบี้ทั้ง 8 จะมีร่างที่ใหญ่ พละกำลังของงูกลับสามารถลากร่างพวกมันที่มัดติดกับราวกับขบวนรถไฟไปด้วยได้ โยฮันจึงพยายามกดขี่ให้งูวิ่งหนีไปทางที่ทีมของลุงพลกำลังต่อสู้เพื่อนำซอมบี้พวกนี้ไปทิ้ง ในระหว่างวิ่งก็ได้ปรากฎซอมบี้มากมายที่ต้องการเนื้อซอมบี้ระดับ 6 วิ่งเข้ามาฉีกกินศพ โยฮันกลับไม่ฆ่า เขาปล่อยให้พวกมันกระโดดเกาะศพเพราะสุดท้าย ซอมบี้ทั้งหมดที่ไล่ตามจะไปรวมกลุ่มกันในตำแหน่งที่กลุ่มของลุงพลล่า

“ นั่นมันบ้าอะไรกัน ”

“ ทุกคน มีบางอย่างมุ่งหน้ามาจากทิศ 3 นาฬิกา ”

ตำรวจร้องตะโกนบอกนักสู้ภายในกลุ่มให้ตั้งแนวป้องกันหลังจากมองเห็นร่างสูงใหญ่ด้านหลังฝนสีแดงที่ร่วงตกลงมา ภายใต้การเคลื่อนไหวเข้ามาใกล้เรื่อยๆ พวกเขาก็พบว่าสิ่งที่มานั้นเป็นงูขนาดใหญ่ อย่างไรก็ตามบนศีรษะของมันมีร่างเล็กๆติดอยู่ ทุกคนจึงรู้ว่าสิ่งๆนี้กำลังถูกควบคุมจากโยฮัน

“ ลุง ผมส่งแค่นี้นะ ขอไปจัดการกับมันก่อน ”

 “ ได้ๆ แต่มันไม่น่ากลัวเกินไปหน่อยเหรอ แบบนี้ซอมบี้ก็เพิ่มจำนวนขึ้นมหาศาลเลยน่ะสิ ฉันกลัวว่าเราจะรับมือไม่ไหว ”

“ เดี๋ยวผมกลับมาช่วย ”

โยฮันกระแทกเท้าลงไปยังศีรษะของงูตัวสีเขียวจนมันกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดเลื้อยหนีไปจากจุดที่ลุงพลกำลังต่อสู้ หลังจากออกมาไกลเขาจึงแกะใยที่มัดเนื้อเข้าหลังของมันลงมาแล้วปล่อยให้งูกินต่อ แม้มันจะหวาดกลัวเขาก็ตาม เนื้อระดับ 7 กลับทำให้มันอยู่ต่อเพื่อกินเนื้อนี้

“ ดูท่าจะไม่พอ งั้นคงต้องขอเนื้อระดับ 6 จากพวกลุงพลสักหน่อย ”

โยฮันปล่อยให้งูกินเนื้อกั้งต่อไป จากนั้นเขาก็กลับไปหาลุงพลเพื่อขอเนื้อระดับ 6 มาชิ้นใหญ่แล้วรีบนำไปให้งู อย่างไรก็ตามพลังที่ได้จากเนื้อระดับ 6 ดูท่าจะน้อยกว่ากั้ง เขาจึงขอแบ่งเนื้อระดับ 6 มาอีกหลายชิ้นก่อนจะพบว่างูระดับ 6 ยืนนิ่งไม่ต่างจากตั๊กแตนตำข้าวที่เขาเห็นในวันนั้น ภายใต้การนิ่งของมันก็ได้มีควันสีขาวลอยออกมาจากร่างกายเป็นสัญญาณว่ามันกำลังเข้าสู่การวิวัฒนาการไปอีกระดับ.