3.ปรึกษาเพื่อน
"เอารูปตัวเองมาให้ฉันดูทำไม"เขางง นี่มันกำลังจะเล่นอะไรของมัน งานเขาก็เยอะแยะ ไร้สาระจริงๆอคิณทำท่าจะหันหน้ากลับไปหางานของเขาเหมือนเดิม แต่ก็ถูกกรีนท้วงซะก่อน
"นั่นไง!แกดูดีๆ ก่อนสิว่าใช่ฉันมั้ย"กรีนมั่นใจไปอีกว่า ผู้หญิงในรูปคนนี้เหมือนเธอจริงๆแล้วเธอก็ไม่ได้คิดไปเองคนเดียวแน่ๆ
"ก็รูปแกเห็นๆ แต่..แกเปลี่ยนชื่อเหรอวะ"อคิณเริ่มสงสัยเพราะหน้าใช่แต่ชื่อในโปรไฟล์ไม่ใช่กรีนทำท่าเท้าเอวแล้วมองหน้าอคิณ และสายตาของเธอมันบอกว่าไม่ได้พูดเล่นนี่เธออายุยี่สิบหกแล้วนะ ไม่ไช่หกขวบซะหน่อยแล้วตอนนี้เธอก็ไม่ได้ว่างมากถึงขนาดจะมาเล่นอะไรแบบนี้ด้วย งานเธอก็เยอะมากพอๆกับงานของอคิณนั่นแหละ เพราะพื้นที่ทำไร่กว้างมากพอๆ กันแต่ไร่ของกรีนค่อนข้างงานหนักกว่า ไม่เหมือนไร่ชาของอคิณ
"ไม่ได้เปลี่ยน นี่ไม่ใช่ฉัน"อคิณมองหน้าเพื่อนอีกครั้ง แล้วมองไปที่จอมือถือที่กรีนถือไว้อีกที
"พูดเป็เล่นน่า แกชัดๆ" ชายหนุ่มยังคงยืนยันแต่เขาก็หยิบมือถือของตัวเองขึ้นมาแล้วเข้าแอปพลิเคชันไลน์ปรากฏว่าไลน์เพื่อนเขามันยังเป็รูปเดิมชื่อเดิม
"บอกว่าไม่ใช่ก็ไม่ใช่สิ"อคิณมองหน้ากรีนอย่างนิ่งๆ อีกครั้งเออ...หน้ามันดูจริงจังกว่าทุกครั้งที่มันชอบหาเื่มาให้เขาว่ะแล้วหลักฐานก็ปรากฏอยู่ในมือถือของตัวเองทำให้อคิณคิดว่าเพื่อนคงไม่ได้โกหกจริงๆ
"แล้วใครล่ะ" เขาสงสัยถ้าเป็แบบที่เพื่อนบอกมันคงน่าสนใจดี
"ฉันก็ไม่รู้ ฉันเจอเธอเมื่อวานเลยขอเบอร์มาเนี่ย" กรีนเล่าให้เพื่อนฟัง อคิณถึงกับหูผึ่งแล้วไงต่อน่าสนใจดีแฮะ
"ฝาแฝดหรือเปล่าวะ เหมือนกันซะขนาดนี้"อคิณออกความคิดเห็น
"ไอ้คิณ...นี่เื่จริงนะไม่ใช่นิยาย"กรีนคิดว่าเพื่อนพูดเล่น แต่ตอนนี้เธอจริงจังไง มันจะเป็ไปได้ยังไงก็เธอเป็ลูกคนเดียว โตมาคนเดียว ฝาแฝดที่ไหนกันถ้ามีจริงเธอก็น่าจะรู้บ้างแหละน่า
"แล้วแกคิดว่าไง" อคิณถามแล้วมองหน้าเพื่อนอย่าง้าคำตอบการที่คนเราจะเหมือนกันได้ขนาดนี้มันต้องไม่ใช่เื่บังเอิญแน่ๆขนาดฝาแฝดบางคู่ยังเหมือนกันไม่ได้ขนาดนี้เลย อย่าว่าแต่พี่น้องกันเลยไม่มีทางเหมือนกันได้ขนาดนี้แน่ๆ ยกเว้นแต่ศัลยกรรมมาแต่ข้อนี้ตัดทิ้งไปเลยคงไม่ใช่แน่ๆ
"หรือว่าผู้หญิงคนนั้นไปศัลยกรรมมาวะ"กรีนออกความคิดเห็น ถึงในใจจะรู้สึกเห็นด้วยกับเพื่อนก็ตามแต่ก็พยายามหาสิ่งที่น่าจะเป็ไปได้มาหักล้าง
"หน้าอย่างแกเนี่ยนะจะมีคนเอาเบ้าหน้าไปทำศัลยกรรมฮ่าๆๆๆ"อคิณตอบอย่างอารมณ์ดีเขาหัวเราะขึ้นมา
"ทำไม...หน้าอย่างฉันมันทำไมแก่น่ะหาเมียให้สวยเท่าฉันให้ได้เถอะ" กรีนตอบอย่างไม่ยอมแพ้ไอ้เพื่อนบ้าบังอาจมาว่าเธอได้ เพราะเธอมั่นใจว่าเธอหน้าตาดีได้แม่มาเต็มๆ
"เออๆ ว่านิดว่าหน่อยไม่ได้เลยนะไหนแกลองดูรูปอื่นสิ ฉันอยากเห็น" ว่าแล้วกรีนก็เริ่มเลื่อนหาภาพอื่นๆทั้งสองคนดูกันไปเรื่อยๆ แล้วเงยหน้าขึ้นมามองกัน
"ถ้าเป็อย่างที่แกว่าจริงๆ..." กรีนทำท่าคิดแฝดเหรอวะ ถ้าเป็อย่างที่คิดกันจริงๆ แสดงว่าผู้หญิงคนนั้นไม่เป็น้องก็เป็พี่กรีนเริ่มรู้สึกอยากจะรู้เื่นี้ขึ้นมาซะแล้วเพราะเธอโตมาคนเดียวไม่มีพี่ไม่มีน้องแล้วเธอก็อยากมีพี่มีน้องเหมือนบ้านอื่นเขาบ้าง ตอนเด็กๆเธอก็มีแต่อคิณนี่แหละที่คอยมาเป็เพื่อนเล่นให้กับเธอ
"อยากรู้ก็ไปถามแม่แกดิ"อคิณเสนอ..ทางนี้ดีที่สุด
"ฉันไม่กล้า" ถ้าเป็แฝดจริงๆมันต้องมีอะไรแน่ๆ เพราะเื่นี้เธอไม่เคยรู้มาก่อน
"งั้นแกก็สืบสิ" สืบเหรอกรีนเริ่มนึกอะไรออกแล้ว ว่าเธอควรจะทำยังไงกับเื่นี้ดีเพราะเธอเป็คนไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ อยู่แล้ว
"คิณ...แกอย่างพึ่งเอาเื่นี้ไปบอกใครนะ"กรีนขอร้องเพื่อนไม่อยากให้ใครรู้เื่นี้ตอนนี้เพราะในหัวของเธอตอนนี้กำลังมีแผน แล้วมันก็น่าสนุกมากซะด้วย
"อือได้"อคิณหรี่ตามองมาที่เพื่อนอยากนึกเป็กังวล มันคงไม่คิดที่จะทำอะไรที่คนอื่นๆเข้าไม่ทำกันหรอกนะ
"งั้นฉันกลับและ"เมื่อกรีนได้ในสิ่งที่เธอ้า เธอก็กลับไปทำงานต่อดีกว่าเพราะต้องเข้าไร่ไปดูคนงาน ทำงานอีก
"อือ ฉันจะได้ทำงานของฉันต่อ"อคิณก็มีงานที่จะต้องทำเหมือนกัน เขาเป็ลูกคนโตมีน้องหนึ่งคนชื่อคิมหันต์ยังเรียนไม่จบทำให้หน้าที่ที่ต้องดูแลไร่เป็หน้าที่ลูกคนโตอย่างเขา
"บาย" กรีนยกมือลาเพื่อนแบบลวกๆแล้วเดินออกไปด้วยความสบายใจ ตอนนี้เธอมั่นใจแล้วว่าผู้หญิงคนนั้นกับตัวเธอเองหน้าเราเหมือนกันมาก...เหมือนกันอย่างกับฝาแฝด
"บาย" อคิณก็เช่นกันแต่เหมือนว่าเขาจะยกมือไล่ซะมากกว่า แล้วเขาก็นั่งคิดถึงสิ่งที่เพื่อนพูดเพราะรู้ว่ากรีนเพื่อนของเขาไม่ได้โกหกแน่ และอีกอย่างมันจะมากุเื่โกหกเขาทำไมทำให้เขาคิดว่าเขาเชื่อในสิ่งที่เพื่อนพูด
กรีนเลือกที่จะกลับมาที่บ้านก่อน เธอเห็นแม่กำลังทำขนมอยู่ในครัว แม่เธอชอบทำขนมไทยให้พ่อของเธอทานเป็ประจำ แล้วพ่อก็ชอบซะด้วยแต่จะต้องเป็ฝีมือของแม่เธอเท่านั้นนะ
"แม่จ๋า วันนี้ทำขนมอะไรให้พ่อทานคะ"กรีนเข้ามาอ้อนผู้เป็แม่ เธอกำลังคิดที่อยากจะถามเื่ของเธอกับผู้หญิงคนนั้นคนที่หน้าตาเหมือนกับเธออย่างกับแกะ แต่ก็ไม่กล้าที่จะถามออกไปตามตรง
"ขนมตะโก้ กับขนมหน้านวลจ๊ะ"แม่ของเธอจะทำขนมไทยเป็ประจำแถมอร่อยมากซะด้วย รอยยิ้มของผู้เป็แม่ทำให้กรีนคิดถ้าเธอมีฝาแฝดจริงๆ แล้วทำไมแม่ของเธอไม่เอามาอยู่ด้วยกันแม่มีเหตุผลอะไรที่เอาเธอมาแค่คนเดียว แต่เธอก็เชื่อว่าเธอเป็ลูกของแม่แน่ๆ
"พ่ออ้วนแน่ๆ คราวนี้" กรีนแซวผู้เป็แม่พ่อกับแม่ของเธอดูท่านจะรักกันมาก แม่ก็ชอบเอาใจ ส่วนพ่อของเธอก็ชอบอ้อนแม่เป็ประจำเธอเห็นทีไรเขินแทนทุกที
"คุณพ่อหุ่นดีจะตาย ไม่อ้วนหรอกเขาออกกำลังกายทุกวัน" คุณภูมิพัฒน์ พ่อของกรีนถึงท่านจะอายุเข้าเลขหกแล้วแต่ท่านก็ยังดูดีเหมือนกับคนที่ชอบดูแลตัวเองเป็ประจำ
"งั้นไหนหนูขอชิมหน่อยซิคะ"กรีนเธอเป็ลูกที่น่ารักคุยเก่ง ขี้อ้อน คุยจนคนเป็แม่รำคาญหูเลยทีเดียวแต่ถ้าเธอไม่อยู่ บ้านก็จะเงียบเหงาเหมือนขาดอะไรไปสักอย่าง
"แม่คะ...ทำไมแม่ถึงมีหนูแค่คนเดียวล่ะคะ"แม่ของเธอหันมามองหน้าเธอแบบไม่ได้บ่งบอกอะไร สีหน้ายังคงเรียบเฉยแต่เธอนี่สิอยากได้ยินคำตอบจะแย่ จะถามตรงๆ ก็ไม่กล้า
"คือหนูเหงาน่ะค่ะหนูก็แค่อยากมีพี่มีน้องเหมือนกับคนอื่นเขาบ้าง" กรีนรอฟังคำตอบแต่ผู้เป็แม่ของเธอก็ไม่ตอบออกมาสักที เธอเลยกลบเกลื่อน โดนบอกเหตุผลที่ถามไป
"แม่มีกรีนคนเดียว แม่จะได้รักกรีนคนเดียวไงไม่ดีเหรอ" แล้วทำไมคุณแม่ต้องตอบคำถามของเธอช้าด้วยหรือว่าจะมีอะไร
"ค่ะ งั้นหนูขอเอาขนมไปฝากไอ้เล็กกล่องนึงนะคะ" ไอ้เล็กคือลูกน้องคนสนิทของกรีน มันเป็เด็กใช้ง่ายอายุยี่สิบทำงานอยู่ในไร่
"จ๊ะ ไปหยิบถุงมา เดี๋ยวแม่เอาใส่ถุงให้เอาไปแบ่งคนอื่นๆ ด้วยก็ได้แม่ทำเยอะเลย"
่เย็น กรีนนั่งมองมือถือ แล้วคิดถึงผู้หญิงอีกคนที่หน้าตาเหมือนกับเธอมากแต่ก็ไม่รู้ว่าจะทักอะไรไป กรีนกำลังใช้ความคิดว่าจะทำอย่างไรกับเื่นี้ดีซึ่งเธอก็อยากรู้เหลือเกิน อยากรู้ว่า.. เราสองคนเป็อะไรกันแน่ถ้ามันไม่ใช่เื่บังเอิญ แต่ความรู้สึกของเธอมันบอกว่าต้องมีอะไรแน่ๆส่วนเื่บังเอิญตัดทิ้งไปได้เลยเพราะเธอเชื่อว่าในโลกนี้ทุกอย่างต้องมีเหตุและผลของมันเสมอ
ส่วนทางด้านแกรนด์
เธอก็คิดถึงผู้หญิงที่หน้าตาเหมือนกับเธออยู่เหมือนกันและเธอก็กำลังรอกรีนโทรมา เธอมองมือถือตลอดเวลาจนจะเป็โรคจิตอยู่แล้วแต่ก็ไม่มีวี่แววว่ากรีนจะโทรมาสักทีเลย...เฮ้ยยยย
1K
![ชาติก่อนข้าคืออดีตรัชทายาท [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1742380268_23942756.webp)
