เทพแห่งความตาย

เที่ยงวันของวันนี้

ประชาชนทั่วทั้งเมืองแลคซัสได้เดินทางมาอยู่ตรงหน้าประตูวังกันอย่างล้นหลามเพื่อที่จะได้เห็นการสละบัลลังก์ขององค์ราชาและการรับบัลลังก์ขององค์ราชาคนใหม่ของเมืองแลคซัสนั้นเอง

ทหารและบ่าวรับใช้พากันวิ่งวุ่นไปหมดเพื่อเตรียมการของงานที่กำลังจะเกิกขึ้นในวันนี้

และเหล่าราชวงศ์จากเมืองต่างๆก็ได้พากันเดินทางมาถึงเมืองแลคซัสเพื่อที่จะเข้าร่วมเป็นสักขีพยานการขึ้นครองราชขององค์ราชาองค์ใหม่ของเมืองแลคซัสซึ่งเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดรองลงมาจากเมืองหลวงอย่างเมืองฟรานซิสนั้นเอง

เมืองออเรมส์

องค์ราชา เกรเธอร์ วิมส์ ออลเพอร์เรส

องค์ราชินี มาเรียม ลอเรห์ อลลเพอร์เรส

องค์หญิง มิร่า เฟร์นัน ออลเพอร์เรส

และองค์หญิง ชิเรียม เฟร์ลัน ออลเพอร์เรส

เมืองเชเฟอร์

เป็นเพราะว่าองค์ราชาอาร์คได้สิ้นชีวิตลงไปนั้นจึบทำให้ผู้ที่เป็นองค์รัชทายาทอย่างมิลค์ได้ขึ้นครองมาเป็นองค์ราชาคนใหญ่แทนนั้นเอง

องค์ราชา มิลค์ ฟาเรนไฮต์ เชเลสต้า

องค์ราชินี เคลธี่  ริฟเฟ่น เชเลสต้า

เมืองลิทัวเนีย

องค์รัชทายาทดิเลดได้ขึ้นมาครองราชย์แทนท่านพ่อของตนเองที่สละบัลลังก์ให้จึงทำให้เขาได้ขึ้นครองราชย์อย่างสมบูรณ์แบบ

องค์ราชา ดิเลด อาเรีย ลัมโบร์

องค์ราชินั เดลล์ เรอร์ปี้ ลัมโบร์

เมืองคีริลล์

องค์ราชากริฟฟ์ได้สละบัลลังก์ลงแล้วจึงทำให้

ไมเลอร์ผู้เป็นลูกเขยได้ขึ้นมาครองราชย์นั้นเอง

องค์ราชา ไมเลอร์ เตอร์ส คีเปนเคิร์ล

องค์ราชินี มิเชล นิเกิล คีเปนเคิร์ล

องค์หญิง มิริน คิเลส คีเปนเคิร์ล

ณ ห้องโถงใหญ่

ที่นั่งทั้งสิบเอ็ดตัวได้ถูกเหล่าราชวงศ์จากเมืองต่างๆได้นั่งลงแล้วและเหล่าขุนนาง ทหารต่างๆก็ได้เข้ามายืนรอกันเป็นแถวอย่างสงบเสงี่ยมกันหมดแล้ว

ไม่นานประตูห้องก็ได้เปิดขึ้นมา

ปรากฏร่างขององค์ราชาวิลเลียมพร้อมกับองค์ราชินีเอมิเลียและองค์รัชทายาทเอลิออส องค์หญิงแอลลิสัน ลูซิเฟอร์ เวโรนิก้า และองค์หญิงเชอร์เบทเดินกันมาตามๆกันอย่างพร้อมๆกัน

องค์ราชาวิลเลียมและองค์ราชินีเอมิเลียได้เดินขึ้นไปนั่งบนเก้าอี้บัลลังก์กันทันที

ส่วนองค์รัชทายาทเอลิออส องค์หญิงแอลลิสันลูกๆทั้งสองและองค์หญิงเชอร์เบทต่างก็เดินเข้าไปนั่งบนเก้าอี้ที่ถูกเตรียมเอาไว้ให้นั่นเอง

"ข้ามีชื่อว่าชาร์คิสเป็นผู้ดำเนินงานในครั้งนี้เพคะ!"

"ขอเชิญองค์ราชาวิลเลียมและองค์ราชินีเอมิเลียเดินลงมาเซ็นหารสละบัลลังก์องพวกท่านด้วยเถิดเพคะ"

เก้าอี้บัลลังก์ขององค์ราชาและองค์ราชินีอยู่ตรงกลางห้องโถงแห่งนี้และมีความสูงเล็กน้อยเมื่อเดินลงมาจะพบกับโต๊ะขนาดกลางๆที่ตั้งอยู่ตรงกลางห้องโถงแห่งนี้เช่นเดียวกันต่อมาก็จะเป็นทางเดินในระหว่างสองข้างทางเดินนั้นจะมีเก้าอี้ไว้สำหรับเหล่าราชวงศ์ผู้เป็นแขกและเหล่าขุนนางและทหารก็กำลังยืนอยู่ข้างหลังของพวกเขานั่นเอง

"ขอเชิญองค์รัชทายาทเอลิออสและองค์หญิงแอลลิสันเดินเข้ามาด้วยเถิดเพคะ"

โต๊ะขนาดกลางนี้มีเก้าอี้นั่งอยู่แค่สี่ที่นั่งเท่านั้น

องค์ราชาวิลเลียมและองค์รัชทายาทเอลิออสได้นั่งอยู่ตรงกันข้ามกันและแน่นอนว่าองค์ราชินีเอมิเลียและองค์หญิงแอลลิสันเองก็นั่งอยู่ตรงกันข้ามกันด้วยเหมือนกันอย่างเห็นได้ชัดเลย

"องค์ราชาวิลเลียม"

"ฝ่าบาททรงจะสละบัลลังก์จริงๆใช่หรือไม่เพคะ?"

ชาร์คิสถามขึ้น

"ใช่"

องค์ราชาวิลเลียมตอบขึ้นมาทันที

"องค์ราชินีเอมิเลีย"

"ฝ่าบาททรงยินยอมหรือไม่เพคะ?"

ชาร์คิสถามขึ้นอีกครั้ง

"ใช่"

องค์ราชินีเอมิเลียตอบขึ้นมาทันทีด้วยเหมือนกัน

จากนั้นองค์ราชาวิลเลียมและองค์ราชินีเอมิเลียก็ได้เซ็นใบสละบัลลังก์อย่างพร้อมๆกันทันที

"องค์รัชทายาทเอลิออส"

"องค์ราชาวิลเลียมได้มอบราชบัลลังก์ให้ท่านเพื่อที่จะให้ท่านได้ขึ้นปกครองแทนท่านจะยินดีหรือไม่?"

"ข้ายินดี"

"องค์หญิงแอลลิสัน"

"ถึงแม้ว่าบ้านเกิดของท่านจะอยู่ที่เมืองฟรานซิสแต่ท่านจะยินดีหรือไม่ที่จะได้มาเป็นองค์ราชินีของผู้คนที่เมืองแลคซัสอย่างนี้?"

"ข้ายินดี"

และองค์รัชทายาทเอลิออสและองค์หญิงแอลลิสันก็ได้เซ็นใบปกครองด้วยความยินยอมกันทันที

"ขอแสดงความยินดีให้กับองค์ราชาเอลิออสและองค์ราชินีแอลลิสันที่ได้ขึ้นครองราชย์ด้วยเพคะ!"

สิ้นสุดเสียงของชาร์คิสผู้เป็นคนดำเนินงานในครั้งนี้นั้นเหล่าราชวงศ์จากเมืองอื่นๆก็ได้ลุกขึ้นยืนและกปรบมือกันพร้อมกับเหล่าผู้คนที่กำลังยืนอยู่ในห้องโถงแห่งนี้กันอย่างพร้อมๆกัน

เมื่อเหล่าประชาชนที่กำลังยืนอยู่ตรงหน้าประตูทางเข้าวังนั้นได้ยินเสียงปรบมือที่ดังกึกก้องนั้นพวกเขาทุกคนก็ต่างส่งเสียงยินดีดีกันทันที

บ่าวรับใช้นางนึงได้เดินเข้าไปหาเอลิออสพร้อมมอบเสื้อคลุมที่มีสัญลักษณ์ขององค์ราชาแห่งเมืองแลคซัสให้กับเอลิออสและแอลลิสันก็ได้รับเสื้อคลุมที่มีสัญลักษณ์ขององค์ราชินีด้วยเช่นกัน

ลูซิเฟอร์และเวโีนิก้าก็ได้รับเสื้อคลุมสัญลักษณ์บุตรขององค์ราชาและองค์ราชินีหรือองค์ชายและองค์หญิงด้วยเฉกเช่นเดียวกัน

และทั้งสี่คนก็ได้เดินตามชาร์คิสไปตรงที่ระเบียง

"ประชาชนชาวเมืองแลคซัสทุกท่าน!"

"ข้าขอประกาศว่าตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปเมืองแลคซัสของเราได้มีความเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่ขึ้นแล้ว"

"และนี่คือ องค์ราชาเอลิออส องค์ราชินีแอลลิสันองค์หญิงเวโรนิก้าและองค์ชายลูซิเฟอร์"

"ผู้ที่จะปกครองเมืองแลคซัสตั้งแต่วันนี้และต่อไปนี้!"

"ขอแสดงความยินดีด้วยเพคะ!"

"องค์ราชา! องค์ราชินี!"

"องค์หญิง! องค์ชาย!"

"พวกเราจะนับถือพวกท่านตลอดไปเพคะ!"

เหล่าประชาชนที่ได้ยินที่ชารืคิสพูดออกมานั้นต่างก็ตะโกนแสดงความยินดีกันถ้วนหน้า

"ขอขอบคุณพวกท่านทุกคนที่ไว้ใจให้ข้าได้ขึ้นมาปกครองพวกท่านอย่างนี้และแน่นอนว่าข้าจะปกครองอย่างยุติธรรมและดีที่สุด"

"แต่ตอนนี้ข้ามีเรื่องจะแจ้งให้ทุกคนได้รู้"

"พวกท่านคงจะได้ยินชื่อและรู้จักพวกนางทั้งสองเป็นอย่างดีนั่นก็คือหงส์ขาวและหงส์ดำใช่หรือไม่?"

"หงส์ขาวและหงส์ดำ?"

"มีใครในเมืองนี้ไม่รู้จักบ้างล่ะ?"

"ถึงแม้พวกนางจะงดงามหยาดเยิ้มกันขนาดนั้นแต่พวกนางต่างก็โหดเหี้ยมกันมากๆเลยนะ"

"ถ้าจะให้เลือกระหว่างพวกนางกับหญิงขี้เหร่ข้าก็ขอเลือกหญิงขี้เหร่มากกว่าซะอีก!"

"แต่ว่าทำไมองค์ราชาถึงได้พูดถึงพวกนางล่ะ?"

"ไม่ใช่ว่าแม้แต่องค์ราชาก็ถูกความงดงามของพวกนางเล่นงานหรอกใช่ไหม?!"

"เจ้าโง่!"

"ไม่เห็นหรือไงว่าองค์ราชินีงดงามกว่าพวกนางตั้งหลายเท่าแล้วองค์ราชาจะไปหลงพวกนางสองพี่น้องนั้นได้อย่างไรกัน?!"

"มันก็ไม่แน่ไหมล่ะ?"

"นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปจะไม่มีพรรคหงส์ขาวหรือพรรคหงส์ดำอีกต่อไปเพราะว่าพวกนางทั้งสองคนได้รับปากกับข้าแล้วว่าจะยอมเข้ามาทำงานกับข้าเพื่อที่จะได้รับใช้ประชาชนชาวเมืองแลคซัสอย่างพวกเจ้าแล้วยังไงล่ะ"

"เพราะฉะนั้นข้ารู้ว่าตอนนี้พวกเจ้าทั้งสองคนกำลังยืนฟังสิ่งที่ข้ากำลังพูดในตอนนี้อยู่เพราะอย่างนั้นก็รีบมาหาข้ากันตั้งแต่ตอนนี้เลย"

"พวกเจ้ารีบเข้าไปข้างในกันก่อนเถอะ"

เอลิออสหันไปพูดกับแอลลิสันและลูกๆทั้งสอง

เหล่าประชาชนที่ได้ยินแบบนั้นต่างก็เลิ่กลั่กและตกใจกันถ้วนหน้าเพราะพวกเขาไม่คิดเลยว่าองค์ราชาจะพูดอะไรแบบนี้ออกมาได้

ทางฝั่งผู้คนที่กำลังยืนอยู่ในห้องโถงแห่งนี้ต่างก็ตกใจกันขึ้นมาด้วยความกังวัลกันขึ้นมาทันที

ส่วนผู้ที่ถูกพูดถึงก็ตกใจไม่แพ้กันเลย

"อลิซาเบธ!"

"ไหนเจ้าบอกว่าไอ้เอลิออสโดนพิษแล้วจะตายแล้วทำให้พวกเราได้เข้าไปยึดตำแหน่งไม่ใช่หรอกหรอ?!"

"แล้วเรื่องบ้าๆนี้มันอะไรกันแน่?!"

ผู้เป็นน้องหัวหน้าพรรคหงส์ดำมีนามว่าอลิซพูดขึ้ยมาด้วยความโกรธถึงขีดสุด

"เป็นไปไม่ได้"

"ไม่เคยมีใครรอดพ้นจากพิษของข้าเลยสักคนเดียวแล้วทำไมเจ้านั่นถึงได้ไม่ตายล่ะ?!"

"อลิซ! ยังไงๆข้าก็ยังเป็นพี่ของเจ้าอยู่นะ"

ผู้เป็นพี่หัวหน้าพรรคหงส์ขาวมีนามว่าอลิซาเบธพูดขึ้นมาด้วยความเหลือเชื่อสุดๆ

"ถึงเจ้าจะเป็นพี่แล้วยังไงล่ะ?!"

"นี่เจ้าอ่อนแอถึงขนาดนี่ตั้งแต่เมื่อไหร่กันถึงทำให้พิษของเจ้าไม่เกิดผลอะไรแบบนี้เลย?!"

"ได้ยินไหมล่ะเจ้านั่นกำลังเรียกพวกเราอยู่นะ?!"

"ให้ตายสิ!"

"ก็แค่ไม่ต้องไปฟังที่เจ้านั่นพูดก็ได้แล้วหนิ"

"ถึงยังไงการเดิมพันของพวกเราก็มีแต่พวกเราเท่านั้นที่รู้ใครมันจะไปเชื่อถ้าเจ้านั่นไปเล่าให้คนอื่นๆฟังกัน?"

"สรุปคือเจ้าจะยกเลิกแผนทุกอย่างจริงๆงั้นเหรอ?"

"ชิ! แต่ข้าไม่ยอมหยุดแค่นี้หรอกนะ"

"บุกมันไปซะตอนนี้แล้วข้าพวกมันให้หมดก็สิ้นเรื่องแล้วข้าก็จะได้ขึ้นครองบัลลังก์สักที!"

"เฮ้! เดี๋ยว.."

สิ้นสุดคำพูดอลิซก็ได้กระโดดพร้อมพุ่งตัวออกไปทันทีโดยที่อลิซาเบธก็ยังห้ามไม่ทันเลยจึงทำให้อลิซาเบธเองก็ตามหลังอลิซไปติดๆ

ฟึ่บบ--

"เห้ยๆ!"

"อย่าบอกนะว่านั่นคือหัวหน้ากลุ่มหงส์ดำอลิซ?!"

"อย่ามาล้อเล่นนะ!"

"นั่นหัวหน้ากลุ่มหงส์ขาวอลิซาเบธ?!"

"จบสิ้นแล้ว!"

"เมืองแลคซัสของพวกเรากำลังจะจบสิ้นแล้ว!"

"องค์ราชาเอลิออสพึ่งจะได้ขึ้นปกครองเป็นวันแรกแท้ๆทำไมถึงได้ต้องด่วนจากไปแบบนี้กันนะ?"

"บังอาจ!"

"เจ้าสาปแช่งองค์ราชาแบบนี้ได้ยังไงกัน?!"

"ใครสาปแช่งกัน?!"

"พวกเจ้าก็รู้ว่าพวกนางแข็งแกร่งกันถึงมากแค่ไหนและพวกนางก็เกลียดผู้ชายหน้าตาดีอีกด้วยเพราะฉะนั้นองค์ราชาไม่น่าจะรอดจากเหตุการณ์นี้ไปได้"

"และแน่นอนข้าก็ด้วย~"

"ไอ้บ้านี่!"

"เหตุการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้ยังจะยังกล้ามาหลงตัวเองกันตอนนี้อีกนะ!"

ทหารทุกๆคนที่อยู่ในห้องโถงในขณะนี้ต่างก็ตั้งดาบขึ้นมาพร้อมต่อสู้กันทุกคนแม้กระทั่งเหล่าราชวงศ์เองก็พร้อมที่จะต่อสู้แล้วด้วยหมือนกัน

"ตามสัญญา"

เอลิออสได้เห็นพี่น้องทั้งสองนี้กระโดดและพุ่งตัวขึ้นมาข้างบนนี้อย่างไม่ได้มีความกลัวเลยแม้แต่น้อย

"สัญญา?"

"ใครมันจะไปทำสัญญาอะไรกับเจ้ากัน?"

อลิซพูดขึ้นด้วยความที่แสร้งเป็นไม่รู้

"เจ้าก็ไม่รู้งั้นรึ?"

เอลิออสเองก็รู้อยู่แล้วว่ามันจะต้องเป็นแบบนี้จึงหันไปถามอลิซาเบธผู้ทำสัญญาแทน

อลิซาเบธก็ได้แต่เงียบไม่กล้าจะตอบอะไรทั้งสิ้น

"งั้นพวกเจ้ามาเพื่อจะสังหารข้างั้นรึ?"

"ก็ฉลาดอยู่บ้างหนิ~"

"พวกเจ้ากล้าขนาดบุกมาในที่แห่งนี้โดยที่ไม่ได้สนใจผู้คนที่กำลังอยู่ตรงนี้ด้วยแบบนี้งั้นก็แสดงว่าพวกเจ้าคงจะแข็งแกร่งมากๆเลยงั้นสิ?"

"กะอีแค่พวกที่ต่อสู้เป็นนิดหน่อยข้าจะไปกลัวพวกมันทำไมกันล่ะ?"

"ปกป้ององค์ราชา!"

ทหารทุกนายรีบวิ่งเข้าไปหาเอลิออสแต่ก็โดนอดีตองค์ราชาวิลเลียมห้ามเอาไว้ก่อน

"คิดว่าพวกเจ้าไปแล้วจะสู้กับพวกนางได้งั้นรึ?"

"เฮ้อ.. ไม่คิดว่าจะได้เจอพวกนางเลยนะเนี่ย"

ท่านวิลเลียมเดินไปหาพวกเขาทันที

"โอ้! เจ้าหนูน้อยอลิซหรอกหรอเนี่ย?"

"งั้นนั่นก็คงจะเป็นผู้เป็นพี่อลิซาเบธใช่ไหมน่ะ?"

ท่านวิลเลียมพูดขึ้นด้วยความสนิทสนม

"หรือว่าท่านจะเป็นองค์ราชาวิลเลียม?"

"แต่ว่าข้าไม่ใช่หนูน้อยแล้วนะ!"

อลิซพูดขึ้น

"ไม่ได้เจอกันนานยังสบายดีใช่ไหมเพคะ?"

อลิซาเบธถาสขึ้น

ฮ่าๆ--

"ข้าเองก็ยังสบายดีอยู่ๆ"

"แต่ข้าได้ฟังเรื่องราวมาจากเอลิออสแล้วล่ะนะว่าพวกเจ้าได้ทำการตกลงบางอย่างเอาไว้แล้ว"

"แต่ทำไมถึงได้ไม่ทำตามนั้นล่ะ?"

ท่านวิลเลียมถามขึ้น

"ขออภัยเพคะ"

"ถึงข้าจะยอมแต่อลิซไม่ยอมด้วยนั้นสิเพคะ"

อลิซาเบธพูดขึ้น

"เจ้าเปลี่ยนไปจากเมื่อก่อนมากเลยนะทั้งๆที่เมื่อก่อนเจ้าน่ารักมากขนาดนั้นแท้ๆ"

"เหตุใดเจ้าถึงไม่ยอมงั้นรึ?"

"หรือว่าเจ้าอยากขึ้นครองบัลลังก์เหตุผลเพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับพ่อแม่ของพวกเจ้าในอดีตหรอกใช่หรือไม่?"

"ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆแล้วเจ้าจะขึ้นครองบัลลังก์เพื่ออะไรกันล่ะ? ในเมื่อพวกเจ้าก็ได้ตามไปแก้แค้นให้พวกเขาแล้วไม่ใช่หรอกเหรอ?"

"ถึงเจ้าจะขึ้นครองบัลลังก์ได้สำเร็จแต่มันก็ไม่ได้ไปแก้ไขเรื่องราวในอดีตได้สักหน่อย"