และกว่าซีนจะหอบสภาพร่างของตัวเองกลับออกไปจากโรงงานได้ก็ ตี 4 ซึ่งก็ทำให้พี่ยามแปลกใจเหมือนกัน ซึ่งซีนก็ต้องโกหกไปว่า เผลอหลับที่ห้องนะ ใช่พอขับรถออกมาน้ำตาที่กลั้นไว้ก็เริ่มเออคลออีกครั้ง และตลอดทางที่ขับรถจนถึงบ้านนั้น ซีนก็ร้องไห้ไม่หยุดเลยค่ะ…
ในตอนนั้นซีนก็กังวลหลายเื่มากๆ เื่ท้องซีนก็กลัว ถึงแม้ในตอนนั้นซีนมีความจำเป็ต้องทานยาคุมอยู่ก็ตามก็อดกลัวไม่ได้ที่จะท้องป่อง นอกจากเื่ท้องแล้ว ซีนก็กลัวไม่อยากให้ใครรู้เื่นี้ ซึ่งโชคดีที่ในบ้านตอนนี้ก็ไม่มีใครอยู่ เนื่องจากน้องสาวซีนเรียนต่อต่างประเทศ ส่วนคุณพ่อก็นอนอยู่ที่โรงพยาบาล…
พอไปถึงที่บ้านหลังจากซีนอาบน้ำสำรวจความเสียหายที่ถูกกระทำระยำก็ยิ่งทำให้ซีนร้องไห้อีกรอบ ก่อนจะนอนร้องไห้หนักที่เตียงนั้น โดยในใจก็นึก โทษว่านี่มันเวรกรรมอะไรของซีนกันนะ ที่เจอเื่แบบนี้…
เื่นี้ซีนก็ไม่คิดที่จะแจ้งความค่ะ เพราะไม่อยากเกิดปัญหา เกิดเื่ เป็ข่าวขึ้น เพราะถ้าเป็ข่าวขึ้นมา พ่อของซีนได้อาการทรุดหนักแน่ๆ และซีนเองก็หลงคิดว่าเื่มันก็จบเพียงเท่านั้น...
แต่ว่าซีนคิดผิดค่ะ เื่มันไม่ได้จบ มันเพิ่งจะเริ่มต่างหาก…
ผลจากการถูกรุมโทรม ข่มขืนนั้น ก็ทำให้ซีนหยุดพักไป 3 วัน ซึ่งก็โชคดีที่ ทางโรงงานนั้นก็ยังไม่มีงานอะไรที่ซีนจะต้องเข้าไปดูด้วย (เพราะในคืนนั้นซีนก็เครียร์งานสำคัญๆ แทบเสร็จหมดแล้ว..) และพอซีนหายดี และพอกลับมายังที่โรงงานนั้น ซีนก็ต้องใ เมื่อยังเห็น นายเหี้ยมยังมาทำงานอยู่ได้ ทั้งๆ ที่ซีนไล่มันออกไปแล้ว….และก็ถือว่ากล้ามาที่กล้ามาทำงานทั้งๆ ที่ทำเื่แบบนั้นกับซีนไป..ทันทีที่นายเหี้ยมเห็นซีนนั้น มันก็เป็ฝ่ายเดินเข้ามาซีนอย่างทันที…
“คุณซีนครับ ผมมีเื่คุยกับคุณซีน..”
“ชั้นเองก็มีเื่อยากคุยกับนายเช่นกัน” ซีนเอยตอบอย่างไม่เกรงกลัว อีกฝ่ายเลยเพราะในเวลานี้ซีนโกรธ โกรธมากๆ ค่ะ ก็มันข่มขืนซีน และก็ถูกซีนไล่ออกไปแล้ว…ยังหน้าด้านมาทำงานได้อีก…
ทันทีที่ซีนเข้ามาในห้องเพื่อคุยกับมันตัวต่อตัวนั้น นายเหี้ยมก็เป็ฝ่ายเอยขึ้นมาก่อน..
“ผมมีของให้คุณซีนดูครับ.” นายเหี้ยมที่เอยปากพร้อมกับยื่นซอง บางอย่างให้แก่ซีน ซึ่งนั้นทำให้ซีนมองอย่าง งง ก่อนที่ซีนจะรับมันมา ด้วยท่าทีที่ยังโกรธเกี้ยวอยู่ และทันทีที่ซีนเปิดซองนั้น ซีนก็ถึงกับหน้าชาขึ้นมาอย่างทันที
เพราะสิ่งที่อยู่ในซอง คือภาพของซีนที่ถูกข่มขืนเมื่อคืนนั้น…ซึ่งซีนไม่รู้เลยว่าพวกมันได้ถ่ายเก็บไว้..
“นะ..นี่แกถ่ายของพวกนี้ไว้ด้วยเหรอ!!” ซีนเอยปากถามมันด้วยน้ำเสียงที่ใมาก..
“ใช่ครับ เพื่อไว้เป็หลักประกันว่าคุณซีนจะไม่ทำอะไรผมไงครับ…” นายเหี้ยมที่เอยตอบกลับด้วยรอยยิ้ม…
“แน่ใจเหรอว่าชั้นไม่ทำอะไรนะ…” ซีนที่เอยตอบกลับ ด้วยความโกรธ โดยที่ซีนนั้นตั้งใจว่าจะขู่แต่กลายเป็ว่าคนที่ถูกขู่กลับเป็ตัวของซีนเองค่ะ เมื่อมันเอยสวนกลับอย่างไม่กลัวคำกล่าวนั้นของซีนแม้แต่น้อย…
“ผมก็ไม่ห้ามให้คุณซีนทำอะไรหรอกครับ แต่ก็ลองทำดูก็ได้นะครับ เพราะ ถ้าผมเป็อะไรไปขึ้นมา เพื่อนผมก็จะเอารูปเหล่านี้ขึ้นเนตทันที…” คำกล่าวที่เอยสวนกลับ ของมันนั้นก็ทำให้ซีนนั้นถึงกับอึ้ง นิ่งอย่างเริ่มทำอะไรไม่ถูก
และนั้นก็ทำให้นายเหี้ยมเริ่มยิ้มกริ่มเมื่อเห็นท่าทีของซีนนั้น….
“แต่ถ้าคุณซีน้าให้ภาพพวกนั้นแผ่หลายละก็ ผมก็สามารถจัดให้ทันทีได้เลยนะ…” คำกล่าวที่เอยต่อของมัน พร้อมกับท่าทีที่ มันทำท่าจะกดมือถือ นั้นก็ทำให้ ซีนถึงกับเอยร้อง…
“อะ…อย่า อย่านะ….” หญิงสาวที่เอยอย่างสำลักออกมาด้วยความหวาดหวั่น และนั้นก็ทำให้มันฉีกยิ้มกว้างขึ้นและค่อยๆ ลดมือที่มีโทรศัพท์มือถืออยู่นั้นลง..ท่ามกลางสายตาของซีนที่จ้องมองมันอย่างแค้นเคืองอย่างสุดๆ ซึ่งมันก็ไม่ใส่ใจกับสายตานั้นของซีนแต่อย่างใดเท่าไรนัก ก่อนที่ซีนจะเป็ฝ่ายเอยปากถาม…
“นะ นาย้าอะไรนายเหี้ยม…” ซีนที่เอยปากถามอีกฝ่ายอย่างตรงๆ ซึ่งนั้นก็ทำให้มันยิ่งยิ้ม ก่อนที่มันจะถือดีขยับมือเข้าชายคางของซีนและเอยกล่าวตอบ…
“ผมไม่้าอะไรมากหรอกครับคุณซีน เพราะ้าแค่ 2 อย่าง ถ้าคุณซีนจัดการให้ผมได้ ผมก็จะไม่เอารูปพวกนั้นไปเผยแผ่ที่ไหน…” นายเหี้ยมที่เอยกล่าว ซึ่งซีนก็สะบัดหน้าออกจากมือที่ชายคางของซีนออก ร่างของซีนที่หันหลังให้กับมันและเอยปากถาม…
“แล้ว 2 อย่างที่ว่า คืออะไรละ..” ซีนที่เอยปากถามอย่างขบกัดฟันด้วยค่อนแค้นนิดๆ ซึ่งอีกฝ่ายก็ยังคงยิ้มถึงแม้ ปฎิกริยาของหล่อนจะต่อต้านมันก็ตาม…
“อย่างแรก ผม้าทำงานที่นี้ต่อ ในฐานะหัวหน้าคนงาน…และอย่างที่ 2” นายเหี้ยมที่เอย ก่อนจะขยับร่างเข้าไปหาซีนที่หันหลังให้มันด้วยความไม่สบอารมณ์นั้น ก่อนที่นายเหี้ยมจะก้มหน้าสมากระซิบที่ข้างหู ถ้อยคำที่ทำให้ซีนอึ้งตะลึงกับความ้าที่ 2 ของมัน…
“ผม้าให้คุณซีนเป็อีตัวคอยแหกxีให้ผมกับพวกได้เย็xทุกครั้งที่ผม้า……” คำกล่าวของมันที่ทำให้ซีนหน้าแดงและหันขวับด้วยท่าทีที่โกรธจัด หมายจะตบหน้าของชายโฉดกำยำผู้นี้สักฉาด 2 ฉาดเหมือนกัน แต่มันกลับยิ้มและชูมือถือส่ายไปมาอย่างขู่ซีน…ใช่ค่ะทำให้ซีนไม่กล้าตบ ได้จ้องมองมันอย่างแค้นสุดๆ …
“ถ้าข้อแรกคุณซีนคงตกลงได้ทันทีสินะ ส่วนข้อ 2ผมจะให้เวลาคุณซีนคิดละกันนะครับ ขอตัวละ..” นายเหี้ยมที่เอยกล่าวอย่างกับรู้ ใช่ค่ะ ถ้าแค่ ข้อแรก ซีนนะให้มันได้ทันทีอยู่แล้วถึงจะไม่เต็มใจก็เถอะ แต่ข้อ 2 นี่สิ นายเหี้ยมที่เอยจบ ก็เดินออกไปจากห้องทันที ปล่อยให้ซีนยืนด้วยสีหน้าที่โกรธแค้นนั้น…
แน่นอนถ้าถามซีนตามตรงละก็ ซีนไม่ยอมแน่นอนกับความ้าอย่างที่ 2 ของมันจะให้ สาวหน้าตาดีอย่างซีน เป็กระหรี่คอยแหกxีให้มันเย็xเหรอ ไม่ ไม่มีทาง….